ReinieReinie

Deze morgen in de krantenwinkel...

2012-01-19T14:03:00.000+01:00

Vanmorgen ging ik mijn dagelijkse krantje halen. Jasper bleef, zoals gewoonlijk, netjes op de mat bij de winkeldeur zitten, het is daar namelijk nogal smal in de winkel...

Er was bij uitzondering niemand anders in de winkel en ik stond even met Gunther te praten over een nieuw toneelstuk. Toen kwamen er weer wat mensen binnen en een groepje tieners. Ik zei dus: "Gunther, ik ga je laten, salu hè!"

En Gunther zei: "Reinie, kun jij die hond niet meenemen? Die zit hier al van gisteren!"

Ik zei:" Ocharme dat beestje, van gisteren al? Heeft die niets te eten gehad? Ach, kom maar hier, schatteke!"

En ik liep met een kwispelende Jasper de winkel uit. Een verbaasd publiek achterlatend. Ik ben benieuwd hoe de reacties in de winkel waren :-)

Het is leuk om in een dorpje te wonen :-)

Mijn schoonbroertje! :-)

2012-01-12T17:25:00.004+01:00

De Baptistengemeente Katwijk heeft per 1 januari 2012 weer een vaste voorganger in dienst. Na 18 jaar voorganger te zijn geweest van de Cama Parousiagemeente in Zoetermeer, heeft ds. Jan Schippers (56) een beroep aangenomen als fulltime voorganger voor de Baptistengemeente Katwijk. Zondag 15 januari a.s. vindt in Tripodia om 14.30 uur de intrededienst van ds. Schippers plaats.

Ds. Schippers kwam rond de zomer als consulent naar de Baptistengemeente die toen alweer een half jaar vacant was. Schippers’ voorganger Johan Gankema had besloten om weer een baan in het bedrijfsleven op te pakken. Voor de gemeente van circa vierhonderd leden was dat een flinke aderlating, te meer omdat ook de oudstenraad behoorlijk uitgedund was. De hulp van ds. Schippers was daarom meer dan welkom.

Ds. Schippers sprong bij op tal van beleidsterreinen en kon de raad in advies maar ook ouderenbezoek en pastorale taken behoorlijk ontlasten. Na de zomer werd tijdens de gemeentevergadering voorgesteld om ds. Schippers als fulltime voorganger te beroepen. Na het akkoord van de gemeente, kwam ook een positief antwoord van Jan Schippers en zijn vrouw Franneke. Schippers heeft afgelopen half jaar de gemeente al aardig leren kennen en kijkt er naar uit om als fulltime voorganger aan de slag te gaan.

Voor de intrededienst van zondag 15 januari a.s. zijn verschillende predikanten en voorgangers uit de regio uitgenodigd. Ook burgemeester Jos Wienen is uitgenodigd en heeft toegezegd kort te zullen spreken. Tijdens de dienst zal voorganger Jan van der Weg uit Zoetermeer voorgaan. De dienst wordt gehouden in Tripodia, aan het Hoornesplein in Katwijk en begint om 14.30 uur. Na de dienst is er gelegenheid om ds. Schippers en zijn vrouw in de foyer van Tripodia te feliciteren.

Antwerpen :-)

2011-10-10T16:35:00.001+02:00

We gingen dus naar Antwerpen. Gewoon, alleen maar omdat ik gezegd had dat ik Antwerpen niet zo leuk vond, gingen ze me bewijzen dat het wél de moeite is!

We, dat zijn: Gerda, Astrid, Sibille, Mendel en ik.
We vertrokken gelijk na de kerkdienst en na een lunch-tussenstop in St. Katelijne Waver reden we dus naar Antwerpen. We liepen eerst een endje langs het water (dat herkende ik, want daar is het dat Sinterklaas aankomt) tot we bij een zijstraatje naar de Kathedraal kwamen. Die hebben we van binnen en van buiten bewonderd. Vooral het gebrandschilderde glas maakte indruk op mij.

De juiste volgorde weet ik niet meer, maar we zijn gaan winkelen in de Hoogstraat, leuke winkeltjes gezien, hebben gemijmerd over vroeger in de Vlaeykensgang, zijn gaan koffie drinken in de onderaardse gewelven van de Pelgrom en hebben de middag afgesloten met het verorberen van een wafel met slagroom bij Désiré de Lille.

Het was een hele leuke middag en mijn mening over Antwerpen is toch wel veranderd. Dit kleine stukje van die grote stad beviel me wel.

Natuurlijk, het is niet te vergelijken met Leuven, maar geef toe! Niets op de hele wereld is te vergelijken met Leuven :-)

Dit keer was het écht de laatste keer!

2011-09-17T09:09:00.006+02:00

Mijn laatste (echt allerlaatste:-)!) ervaringen op De Kroeze Danne. Ik ging dit jaar weer mee als vrijwilliger voor OM om de was te doen van de keuken, de eetzaal, het schoonmaakteam en de afwassers. Gemiddeld negen tot tien wassen per dag. Plus een droogtrommel die niet vanzelf afslaat, behalve soms al na vijf minuten, alos het dus niet de bedoeling is... Waar je dus bij in de buurt moet blijven.... Joepie!

Vrijdag 19 augustus 10.15 uur. We vertrekken met een volgeladen OM-busje. We, dat zijn Theo, Johan, Jasper en ik. We moeten nog even langs OM, om een caravan op te halen, die ook die kant op moet. So far, so good. Na tien minuten rijden, doet het gaspedaal het niet meer. We gaan langs de kant staan en bellen Al. "Ach, dat zal wel een beveiliging zijn die opgesprongen is. Start eens opnieuw. Doet hij het nu weer? Ja? Oké, rij dan gewoon maar door."

Nog tien minuten verder: het gaspedaal doet het niet meer. We gaan langs de kant staan en bellen Al. "Nou, kom dan nog maar even terug..." Wij weer terug. Al maakt een testritje. Er gebeurt niks. Dus: "Ga maar gewoon rijden, en telkens als het gebeurt, gewoon even opnieuw starten."

Dat gaf gelijk al zo'n heerlijk vertrouwd gevoel. Niet dus.

Nou ja, uiteindelijk waren we om 15.15 uur in Ambt-Delden. Mooi toch? Vijf uur over een ritje van drie uur? Niet dus.

Van te voren was afgesproken dat we om 14.00 uur in onze chalet mochten, maar toen we aankwamen waren ze nog aan het kuisen. Nou ja, het was een van de weinige keren dat de zon nog zou schijnen in de volgende weken, dus dat was een geluk bij een ongeluk. Ik werd met Jasper geparkeerd op het terrasje bij de receptie met een kop koffie (Senseo gelukkig :-)) en Theo en Johan gingen met het volgeladen busje naar de winkels om het nog voller te laden.

Om kwart voor vijf kreeg ik de sleutel. Joepie! Ik had er alleen niks aan, want ik kon niet uitladen, aangezien het busje met de bagage dus mee was naar de winkels...

Dan maar even checken hoe 'schoon' de chalet was. Hm, de wc, het eerste waar ik altijd naar kijk, was mooi schoon. Gewoon nog even een lapje erover heen, een beetje product erin en het was 'onze' wc. Kuisgerief was aanwezig in de chalet, dus dat was oké!

Nou, even het koffiezetapparaat weghalen, om vast plaats te maken voor mijn eigen Senseootje. Ik deed een kastje open, om een plekje te zoeken voor het app. en oei, twee vieze kopjes, een bakje met aangeplakte suiker... Niet zo fris. Nou, dan maar even alle kopjes en bekers en bordjes afwassen. Even in de schuif kijken. Bah, een vochtige vaatdoek in de la bij het bestek =-O Nou, dan ook maar even al het bestek afwassen, de bestekbak afwassen en de la schoonmaken. Ik had toch niks te doen...

Toen Theo en Johan terugkwamen, was het al tijd om pannenkoeken te gaan eten met de andere vroegkomers. Dus uitpakken? Bed opmaken? Vanavond dan maar zeker?

Dat eerste weekend was verder best wel gezellig. Mede dankzij de Navigators, die daar hun weekend hadden en zeer geïnteresseerd waren in Jasper en OM. In die volgorde :-)

Dinsdagochtend, toen het allemaal echt begon, ging ik vol frisse moed naar mijn washok en ja, slecht nieuws. De wasmachine is kapot en kan niet meer gemaakt worden. Voorlopig moet er in de wasserette gewassen worden, tot er een nieuwe machine geleverd wordt. Zucht. Het was maar vijf minuten lopen, maar het betekende wel dat ik Jaspertje steeds mee moest nemen, want het was te ver om hem steeds achter te laten. Zucht. Gelukkig had ik mijn lieve rode bloemetjestrolley mee, en vrolijk (niet dus) sjokte ik met een trolley vol was, een boodschappentas vol was én een hond heen en weer tussen het washok en de wasserette... Die ook door de andere gasten gebruikt werd. Af en toe moest ik dus effe wachten tot er een wasmachine
klaar was voor ik 'mijn' was er in kon doen. Zucht. Ik vroeg of ik één machine mocht reserveren, omdat dat niet echt opschoot, maar ik werd uitgelachen. Onmogelijk.

Nou toen werd ik 's avonds maar door een wesp gestoken en om mijn geluk compleet te maken, was mijn hand en onderarm tot aan mijn elleboog de volgende ochtend dubbel zo dik als normaal. Leuke wespen hebben ze daar. Dus woensdag met zere hand/arm hetzelfde ritueel. Met hond, trolley en boodschappentas heen en weer van washok naar wasserette... Het ging om negen wassen per dag :-)

Maar toen.... had Bart groot nieuws! Er kwam een nieuwe wasmachine in 'mijn' washok! Joepie! Bart ging hem met Johan halen, en rara, hij deed het niet =-O Bart de machine weer ingepakt, terug naar de winkel en weer een andere gehaald. Die deed het wel! Het was een machine voor 11 kg tegelijk, dus dat maakte het leven een stuk eenvoudiger :-)

Bleef ik natuurlijk nog wel met die doet-ie-et-of-doet-ie-et-niet droogtrommel zitten, dus ik moest wel op mijn post blijven...

En ja, toen sloeg de grote verveling weer toe. Eerlijk, als de zon scheen was het soms zelfs gezellig. Dan kwam er altijd wel even iemand een praatje maken, soms zelfs een heleboel tegelijk... Ik zeg het, als de zon scheen was het best wel gezellig. Af en toe. Alleen de zon scheen niet zo vaak :-( En vanaf het moment dat het regende rende iedereen elke keer naar binnen, behalve ik met mijn hond :-( Ik bleef buiten, onder het afdakje van het washok, of in de chalet. En ja, dan is het saai! Vreselijk saai!

Maar volgend jaar mag Jasper naar vrienden en ga ik naar Canada!!!!! Joepie. Vaarwel Kroeze Danne! Canada, here I come!!!!

Gedichtje wat ik jaren geleden van Theo gekregen heb en nu weer teruggevonden...

2011-09-06T14:34:00.003+02:00

1956

Een jaar dat door de late vorst de wijn niet te drinken was.
Ook de porto van dat jaar doet men niet meer in een glas.
In Rusland had Chroetsjov de macht
En in Nederland schitterde koning winter in alle pracht.
Op 26 februari was het in Den Haag -min 12 graden overdag.
Geen wijn of porto was van waarde van dat jaar.
Maar een diamant werd gevormd, klein weliswaar.
Ze noemden haar Reinie, geslepen werd zij door haar ouders in haar jeugd
Daarna bijgeslepen door haar ontmoeting met God, wat een vreugd.
Zij werd een fantastische moederdiamant(vink)
Die haar kinderen alle facetten van het leven leerde.
De wijn van 56 is nu veel waard, omdat er zo weinig van zijn.
Maar ze is niet te zuipen.
Diamanten van dat jaar zijn onbetaalbaar.
Ik heb er zo een, ik draag haar op handen.
Ze is in de jaren zo geslepen,
dat ze lijkt op een mandarijn,
Prachtig aan de buitenkant en zoet van binnen
en….zonder pitten.
Laat me nog jaren van jou proeven Reinie

TTBB.

Als dat niet romantisch is! Enneh, 1956 is mijn geboortejaar, maar dat had je al begrepen zeker?

Am I the only one in church today feelin’ so small

2011-08-05T15:15:00.000+02:00

Is there anyone that fails
Is there anyone that falls
Am I the only one in church today feelin’ so small

Cause when I take a look around
Everybody seems so strong
I know they’ll soon discover
That I don’t belong

So I tuck it all away, like everything’s okay
If I make them all believe it, maybe I’ll believe it too
So with a painted grin, I play the part again
So everyone will see me the way that I see them

*Chorus*
Are we happy plastic people
Under shiny plastic steeples
With walls around our weakness
And smiles to hide our pain
But if the invitation’s open
To every heart that has been broken
Maybe then we close the curtain
On our stained glass masquerade

Is there anyone who’s been there
Are there any hands to raise
Am I the only one who’s traded
In the altar for a stage

The performance is CONVINCING
And we know every line by heart
Only when no one is watching
Can we really fall apart

But would it set me free
If I dared to let you see
The truth behind the person
That you imagine me to be

Would your arms be open
Or would you walk away
Would the love of Jesus
Be enough to make you stay

Chorus x2

Well if the invitation’s open
To every heart that has been broken
Maybe then we close the curtain
On our stained glass masquerade

Is there anyone that fails
Is there anyone that falls
Am I the only one in church today feelin’ so small

Jasper voor en na - de eerste wandeling...

2011-07-20T09:09:00.002+02:00

't Viel mee gelukkig. Even een kort overzichtje:

Er stopt een auto naast me, Didier van het kleine zwarte hondje, hij kijkt eens goed, lacht, steekt zijn duim op en rijdt door. Oef...

Een mevrouw die ik niet ken komt naar buiten, kijkt en begint te lachen...

Louis, van Pirat, roept: "Hebt g'een andere?"

Victorine, van Lassieke, zegt: "Gij zult een hoop minder vuil in huis hebben! Maar hij is precies groter!" Huh, ik vind juist kleiner...

Lassieke, van Victorine, begint te grommen en aan Jasper te ruiken, en blijft de hele weg grommen...

Oscar, van Casper, zegt: "Die zal het niet meer zo warm hebben, ik moet ook dringend naar de coiffeur!" en wijst daarbij op zijn eigen hoofd...

Monique, van Canis zegt: "'t Gaat precies regenen... " Ziet die dat nou niet????

Léon, van Victorine en Lassieke, stond me op te wachten, hij wist dat ik zou gaan. Hij zei: "Da's veel beter voor die hond!"

De meneer van de computerwinkel, van Mienemo zei: "Da's mooi gedaan, waar ben je geweest?"

Mienemo, van die meneer van de computerwinkel, bleef maar aan Jasper ruiken en snuffelen...

Onderweg nog wat blikken en gelach.

En toen kwam ik de krantenwinkel binnen, en Gunther, die was dus echt boos! "Dat had je niet mogen doen, allez, kijkt nou naar dat beest!" Hij gaf van schrik veel te veel geld terug aan de meneer voor me en toen die daar wat van zei, zei Gunther: "Maar ik ben in shock, zie wat ze met m'n hondje gedaan hebben!" Toen kwam hij achter zijn toog vandaan en begon Jasper te knuffelen en herhaalde maar steeds: "Dat hadden ze niet mogen doen, dat hadden ze niet mogen doen!" Toen Jasper en ik de winkel uitliepen kwam er een lachsalvo achter ons aan: "Haha, die staart!!!!"

Nog maar eens een knuppel in het hoenderhok, maar dat zijn jullie al van mij gewoon, nietwaar?

2011-07-12T19:12:00.002+02:00

De laatste weken zie ik regelmatig deze status-update verschijnen op Facebook:

"Hier in België zijn er gezinnen die onder de armoedegrens moeten leven, oudere mensen die overdreven moeten betalen in de bejaardehuizen en de werkmens die onderbetaald word en langer moet werken voor ze op pensioen kunnen gaan. Maar de politiekers geven miljoenen euro's weg aan andere landen in plaats van hun eigen volk te helpen!! Ik ben er zeker van dat er niet veel zijn die dit durven te kopiëren en te delen."

Oké, het staat vol spelfouten, maar daar wil ik het nu even niet over hebben, want als je niet tegen spelfouten kunt, kun je beter wegblijven van Facebook... Dat is weer een ander onderwerp!

Waar het mij om gaat is dat hier eigenlijk in verkapte vorm staat: "EIGEN VOLK EERST", alleen klinkt dat wat minder vriendelijk.

Wees eens eerlijk, is er hier in België iemand die honger heeft?

Ik weet het, er zijn inderdaad mensen die onder de armoedegrens leven, maar hebben die honger?

Ik weet het, rusthuizen zijn duur, maar als je het niet kunt betalen, en je kinderen ook niet, mag je er toch wonen, heb je dan honger?

Ik weet het, mensen moeten langer werken voor ze op pensioen mogen, maar hebben die honger?

Er wordt veel uitgegeven aan sociale lasten in ons eigen land. Ik ben heel blij dat er ook 'miljoenen' weggegeven worden aan andere landen.

Waar moeders hun kinderen geen eten kunnen geven...

Waar mensen geen dokters kunnen betalen

Waar geeneens bejaarden wonen, omdat de levensverwachting gemiddeld niet ver boven de 50 jaar komt....

God ervaren? God voelen? Gods aanwezigheid zien? Dat willen we allemaal wel, toch?

2011-07-05T13:02:00.002+02:00

Ik heb het nou even niet tegen die mensen die dat elke dag ervaren, voelen, zien. Ik heb het meer tegen mensen als ik, die eigenlijk niks 'ervaren' 'voelen' of 'zien'. Wij zijn het soort mensen dat het moet doen met kreten als: "Je moet geloven zonder het te zien." of: "Het gaat niet om het gevoel, het gaat om het aanvaarden." of: "Lees maar wat meer in je Bijbel, dan komt het vanzelf wel goed." of: "Misschien moet je wat meer bidden."

En daar zit je dan... Je gelooft, je leest, je bidt, je aanvaardt, maar je zou het zo graag eens willen ervaren, voelen, zien...

Ik geloof! Daar ben ik zeker van. Gelukkig! Toch ergens zeker van :-) Ik geloof in God de Schepper, ik geloof in Jezus Christus, die voor ons gestorven is en ook weer is opgestaan. Ik geloof in de Heilige Geest die onze Trooster is. Dus daar bestaat geen twijfel over :-)

Maar ik heb nog nooit een 'ervaring' gehad....

Heb ik echt nog nooit een 'ervaring' gehad? Eens nadenken...

Die keer in Friesland. Het is avond, ik zit buiten voor onze hotelkamer. Ik kijk uit over de weilanden, met in de verte een boom, een paard, verder niets. De zon gaat onder. Iemand speelt op de camping achter het hotel zachtjes op een mondharmonica, verder is het doodstil. Ik zit daar voor meer dan een uur en in de rode gloed rond de zon zie ik het silhouet van de boom, van het paard. Heel langzaam zakt de zon weg, en dan.... dan denk ik na over de schepping, over de Schepper... Hoe mooi Hij alles gemaakt heeft...

Zou ik toen iets van God gezien hebben?

Die andere keer, op 20 februari, toen Theo in het zkh lag en ik toch maar naar de Prijsavond met Sunrise ging? (Je kunt hier het hele verhaal lezen)

Ik had barstende koppijn en tijdens de zalige vertolking van 'Jesus Freak' zong ik luidkeels mee en was mijn hoofdpijn zomaar weg.

Zou ik toen God gevoeld hebben?

Al die keren dat ik geniet van de natuur. Of dat nou de bossen in Canada zijn of de klaprozen op een heuveltje in mijn eigen tuin. Een nieuwe baby. Een puppy.

Zou ik dan God ervaren?

Misschien zoek ik het gewoon te ver, te diep....

De tuinman en de dood

2011-07-03T17:25:00.003+02:00

Een Perzisch Edelman:

Vanmorgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: "Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!" -
Vanmiddag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in 't cederpark de Dood ontmoet.
"Waarom," zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
"Hebt gij vanmorgenvroeg mijn knecht gedreigd?"
Glimlachend antwoordt hij: "Geen dreiging was 't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan,
Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan."

P.N. van Eyck

En wat denken jullie? Ik ben heel benieuwd...

Hoe stom zie ik er uit????

2011-06-24T19:28:00.000+02:00

Gisteren in de krantenwinkel begroette Gunther mij, zoals gewoonlijk, met de volgende woorden: "Dag Reinie, wat een mannelijke naam!"

Gunther speelt namelijk mee in een toneelvereniging en in het laatste toneelstuk speelde hij 'Rein' en zijn tegenspeelster zei dus tegen hem: "Rein, wat een mannelijke naam!"

Na deze dagelijkse begroeting roept Gunther vaak nog iets op theatrale toon en dan moet ik antwoorden met een zinnetje uit het toneelstuk, alsof ik de tekst ook uit mijn hoofd heb geleerd.... Gisteren zei hij: "Hou je van Bach?" En ik wist echt niet meer wat er geantwoord werd in het toneelstuk, dus ik zei: "Bach? Wasda? Een nieuw merk diepvriesfrieten ofwa?" Waarop Gunther weer zei: "Hou je van Bach?" En ik zei: "Ma jong, ik weet het antwoord niet meer hoor, laten we het even andersom doen. Hou je van Bach?"

Toen zei een meneertje dat naast me stond heel beleefd: "Mevrouw, Johannes Sebastiaan Bach was een componist en hij leefde van 1685 - 1750..."

Ik draaide me verschrikt om en zei: "Maar meneer, ik weet wel wie Bach was hoor, Gunther heeft meegespeeld in een toneelstuk en nou denkt hij dat ik het van buiten ken en ik weet het antwoord uit het toneelstuk dus niet meer op de vraag of ik van Bach hou. Ik weet wel wie Bach was hoor, echt wel! Gelukkig wel, stel je voor..."

Het meneertje zei: "Oh..."

En ik liep met een rooie kop de winkel uit, terwijl Gunther probeerde zijn lachen in te houden...

Hoe stom zie ik er uit?????

WC (deel 6 geloof ik)

2011-06-10T09:54:00.001+02:00

Dit soort bordjes hing er vroeger vaak in een w.c.

En bij ons thuis werd er ook heel hard op gelet. Als mijn broers de bril niet omhoog hadden gedaan, kregen ze op hun kop hoor!

Maar wat is dat nou tegenwoordig? Nu moeten de mannen ineens de bril weer omlaag doen, (liefst nadat ze klaar zijn hoop ik:-)) uit hoffelijkheid tegenover de vrouwen...

Ik vind alles best hoor, maar dan moeten de vrouwen de bril ook weer omhoog doen als ze klaar zijn, uit hoffelijkheid tegenover de mannen...

Of zie ik het nou weer helemaal verkeerd????

Oh, en voor wie zegt dat het gezonder is voor mannen om zittend te plassen, de volgende preek :-)

Psalm 73

2011-06-07T12:43:00.003+02:00

1 Een psalm van Asaf.

Ja, God is goed voor Israël,

voor wie zuiver zijn van hart!

2 Toch had ik bijna een misstap begaan,

bijna waren mijn voeten uitgegleden,

3 want ik keek met afgunst naar de dwazen,

benijdde het geluk van wie kwaad doen.

4 Tot hun dood blijven zij voor ziekte gespaard,

hun buik is goedgevuld,

5 aardse kwellingen kennen zij niet,

het lijden van anderen gaat aan hen voorbij.

6 Daarom is hoogmoed hun halssieraad

en bedekt geweld hen als een mantel,

7 hun ogen puilen uit het vet,

van eigenwaan zwelt hun hart.

8 Ze spotten, spreken kwaad

en dreigen vanaf hun hoge zetels,

9 ze zetten een mond op tot aan de hemel

en hun tong roert zich overal op aarde.

10 Daarom lopen de mensen achter hen aan,

drinken hun woorden in als water

11 en zeggen: ‘Hoe zou God iets weten?

Heeft de Allerhoogste een antwoord?’

12 Zo zijn de goddelozen ten voeten uit,

ze verrijken zich, onverstoorbaar.

13 Ja, vergeefs hield ik mijn geweten zuiver

en waste ik mijn handen in onschuld!

14 Want ik werd gestraft, dag aan dag,

en geslagen, elke morgen weer.

15 Maar zou ik spreken als zij,

ik pleegde verraad aan Gods kinderen!

16 Dus bleef ik nadenken, ik wilde weten

waarom – het was een vraag die mij kwelde,

17 tot ik Gods heiligdom binnenging

en mij hun einde voor ogen bracht.

18 Ja, u zet hen op een glibberig pad

en stort hen in een diepe afgrond.

19 In een oogwenk is het met hen gedaan,

hun ondergang, hun einde is een verschrikking.

20 Ze zijn als een nachtmerrie na het ontwaken, Heer,

bij het opstaan verjaagt u ze als beelden uit een droom.

21 Zolang ik verbitterd was,

gekwetst van binnen,

22 dom en dwaas,

was ik bij u als een redeloos dier.

23 Maar nu weet ik mij altijd bij u,

u houdt mij aan de hand

24 en leidt mij volgens uw plan.

Dan neemt u mij weg, met eer bekleed.

25 Wie buiten u heb ik in de hemel?

Naast u wens ik geen ander op aarde.

26 Al bezwijkt mijn hart en vergaat mijn lichaam,

de rots van mijn bestaan, al wat ik heb,

is God, nu en altijd.

27 Wie ver van u blijven, komen om,

wie u ontrouw zijn, verdelgt u.

28 Bij God te zijn is mijn enig verlangen,

mijn toevlucht vind ik bij God, de HEER.

Van al uw daden zal ik verhalen.

Een meningsverschil maakt je nog geen dwaalleraar door Willem Ouweneel

2011-05-27T13:07:00.000+02:00

Hij is in de loop der jaren zelf vaak uitgemaakt voor dwaalleraar.

Theoloog en schrijver Willem Ouweneel laat dit vaak langs zich heen gaan. "Wanneer je verschilt van mening is dat niet een reden om iemand een dwaalleraar te noemen. Ik reserveer zelf de term dwaalleraar voor mensen die de fundamenten van het geloof loochenen, zoals de Godheid van Christus. Een dwaalleraar is in de Bijbel niet iemand die een andere opvatting heeft dan ik. Romeinen 14 laat zien dat je meningsverschillen kan hebben. Je moet elkaar niet verketteren, en dat verketteren gebeurt massaal. Vooral op internet is het heel makkelijk omdat iedereen daar z'n zegje kan doen. Je moet je geestelijk leven niet laten vergallen door dat soort mensen. In Nederland in het algemeen zie ik wel een positieve tendens over hoe we met elkaar omgaan."

Binnen specifiek gemeenten is er wel ruimte om gezamenlijk actie te nemen tegen iemand die bijvoorbeeld in overspel leeft. Maar als iemand een ander een dwaalleraar noemt omdat zo iemand verschilt over de plaats van de vrouw in de gemeente, of schepping en evolutie "dan weet zo iemand niet wat hij zegt." Willem: "Als je dat doet dan ben je sektarisch bezig. Zulke mensen willen vaak alleen een club van gelijkgezinden. Ze noemen vaak heel veel mensen een dwaalleraar." Het is wat anders wanneer iemand die je liefheeft je onder vier ogen wil spreken omdat hij of zij zich zorgen maakt over je. "Van zulke gesprekken kan je altijd iets leren."

Voor alle duidelijkheid, in Romeinen 14 staat dit:

1 Aanvaard mensen met een zwak geloof zonder hun overtuiging te bestrijden. 2 De een gelooft dat hij alles mag eten, maar iemand die een zwak geloof heeft eet alleen groenten. 3 Wie alles eet mag niet neerzien op iemand die dat niet doet, en wie niet alles eet mag geen oordeel vellen over iemand die dat wel doet, want God heeft hem aanvaard. 4 Wie bent u dat u een oordeel velt over de dienaar van een ander? Of hij wel of niet volhardt in het geloof gaat alleen zijn eigen meester aan – en hij zal volharden, want de Heer heeft de macht hem dat te laten doen. 5 De een beschouwt bepaalde dagen als een feestdag, voor de ander zijn alle dagen gelijk. Laat iedereen zijn eigen overtuiging volgen. 6 Wie een feestdag viert, doet dat om de Heer te eren; wie alles eet, doet dat om de Heer te eren, en hij dankt God voor zijn voedsel. Wie iets niet wil eten, laat het staan om de Heer te eren, en ook hij dankt God. 7 Niemand van ons leeft voor zichzelf, en niemand van ons sterft voor zichzelf. 8 Zolang wij leven, leven we voor de Heer; en wanneer wij sterven, sterven we voor de Heer. Dus of we nu leven of sterven, we zijn altijd van de Heer. 9 Want Christus is gestorven en weer tot leven gekomen om te heersen over de doden en de levenden.10 Wie bent u dat u een oordeel velt over uw broeder of zuster? Wie bent u dat u neerziet op uw broeder of zuster? Wij zullen allen voor Gods rechterstoel komen te staan, 11 want er staat geschreven: ‘Zo waar ik leef – zegt de Heer –, voor mij zal elke knie zich buigen, en elke tong zal God loven.’ 12 Ieder van ons zal zich dus tegenover God moeten verantwoorden.

13 Laten we elkaar daarom niet langer veroordelen, maar neem u voor, uw broeder en zuster geen aanstoot te geven en hun niet te ergeren. 14 Omdat ik één ben met de Heer Jezus weet ik, en ben ik ervan overtuigd, dat niets op zichzelf onrein is, maar dat iets onrein is voor wie het als onrein beschouwt. 15 Als u dus uw broeder of zuster kwetst door wat u eet, handelt u niet langer overeenkomstig de liefde. Laat hen voor wie Christus gestorven is niet verloren gaan door het voedsel dat u eet.16 Breng het goede dat God u schenkt geen schade toe, 17 want het koninkrijk van God is geen zaak van eten en drinken, maar van gerechtigheid, vrede en vreugde door de heilige Geest. 18 Wie Christus zo dient, doet wat God wil en wordt door de mensen gerespecteerd. 19 Laten we daarom streven naar wat de vrede bevordert en naar wat opbouwend is voor elkaar.20 Breek het werk van God niet af omwille van wat u eet. Weliswaar is alle voedsel rein, maar het is verkeerd om iets te eten dat iemand aanstoot geeft. 21 Vlees, wijn of iets anders waaraan uw broeder of zuster aanstoot neemt, kunt u beter laten staan. 22 Uw overtuiging is een aangelegenheid tussen u en God. Gelukkig is wie zich niet schuldig voelt over zijn overtuiging,23 maar wie twijfelt of hij alles mag eten, is op het moment dat hij alles eet al veroordeeld. Want het komt niet voort uit geloof, en alles wat niet uit geloof voortkomt is zondig.

Verlies nooit je geloof - David Maasbach

2011-05-23T15:43:00.001+02:00

Ik ben geen fan van Maasbach. Niet van Johan en ook niet van David. Nooit geweest. Maar Johan (niet Maasbach maar Menheere ☼) vroeg me dit hoofdstuk te lezen en toen ik het las, dacht ik: "Ja, dat is mooi!" En daarom wil ik het met jullie delen:

Hoofdstuk 25

IN DE BENAUWDHEID

Midden in de crisis ging ik naar ons kindertehuis in India. Terwijl ik daar op bed lag, sprak de Here tot mij door Psalm 107:6 waar steeds herhaald wordt:

“Toen riepen zij tot de HERE in hun benauwdheid, en Hij voerde hen uit hun angsten”.

Benauwdheid is een plaats waarin elke ware christen die Christus volkomen wil volgen, vroeg of laat terechtkomt. Vreemd genoeg is de plaats van benauwdheid een plaats waar God je brengen kan. In vers 25 (van Psalm 107) staat duidelijk:

"Hij sprak en deed een stormwind opsteken."

Er zijn dus stormen in het leven van een kind van God die niet door de duivel of door de zonde komen. God brengt je op die plaats voor Zijn heilig doel, om je geloof te testen. Hij brengt je op die plaats totdat je leert om volledig op God te vertrouwen wat er ook gebeurt.

Bij Israël zien we dat keer op keer en ze faalden telkens weer. Denk aan de plaats genaamd Pi-Hachiroth bij de Rode Zee. God Zelf bracht hen daar en sloot Zijn volk in. De zee was voor hen, links en rechts waren bergen en Farao’s leger was achter hen. Ze konden geen kant meer op, en dat, terwijl ze de belofte hadden van het beloofde land. God ging voor hen uit met een vuurkolom des nachts en een wolkkolom des daags. God Zelf bracht hen dus in de plaats der benauwdheid. God brengt u op de plaats der benauwdheid omdat Hij wil zien of u Hem vertrouwt, want Hij heeft in Zijn hart reeds lang maatregelen getroffen om u te helpen. Hij wist allang dat Hij een weg zou banen door de Rode Zee. Toch wacht God vaak tot op het laatste moment om te zien wat wij zullen doen, of we Hem vertrouwen of niet. Hij wil zien of we ons leven in Zijn hand durven leggen, door te zeggen:

“Kom ik om, dan kom ik om, maar ik zal op God vertrouwen!”

Israël faalde keer op keer en als je faalt moet je het overdoen. Je moet weer opnieuw door de problemen heen. Terug bij af!

Drie dagen nadat ze door de Rode Zee waren getrokken, kwam Israël weer in de benauwdheid. Er was geen water. Ze hadden dorst in die hete woestijn. Eindelijk vonden ze water te Mara, maar ze konden het niet drinken, want het was bitter. Mozes kreeg de schuld.

“Je hebt ons hier gebracht om te sterven!”

Maar God had allang een plan. Er stond een boom bij het water en God zou het hout van die boom gebruiken om het bittere water zoet te maken. Die boom stond daar al jaren en God wist dat Hij eenmaal die boom nodig zou hebben om Zijn volk uit de nood te redden.

Er was nog een boom waarvan God wist dat Hij dat hout nodig zou hebben. Zijn eniggeboren Zoon zou daaraan sterven om ons het leven te geven.

Weer kwam het volk in benauwdheid en weer werd het volk boos op God en op Mozes. Weer was er geen water. Nadat ze de plaatsen Pi-Hachiroth en Mara achter zich hadden gelaten, bracht God hen bij de plaats Rafidim. Weer wachtte Hij met het geven van water om te zien wat ze zouden doen; weer faalden ze.
God wist iets wat zij niet wisten, namelijk dat ze op een onuitputtelijk reservoir van water stonden dat 38 jaar met hen mee zou reizen om hen in de woestijn voortdurend van water te voorzien.

God heeft een plan voor uw probleem en voor uw ellende en God is bij machte om het wonder te doen!
Israël dacht echter niet aan al die wonderen die God reeds had gedaan.

U zegt misschien:

“Als God dit of dat bepaalde wonder doet, zal ik nooit meer twijfelen”.

Maar hoe zit het dan met al die wonderen die God reeds in uw leven heeft gedaan? Wonderen geven u dus niet het vaste vertrouwen in God. Als je op die plaats van benauwdheid komt kun je slechts twee dingen doen: je vertrouwt op God of op de mens voor je redding.

God zegt echter:

“Vervloekt is de man die op een mens vertrouwt”

(Jeremia 17:5).

"Laten wij ons vertrouwen op God stellen. Hij alleen is bij machte om in al onze behoeften naar Zijn rijkdom heerlijk te voorzien, in Christus Jezus"

(Filippenzen 4:19).

Slak en schoenen in de bak a.u.b.

2011-05-13T20:17:00.003+02:00

Spraakverwarring...

De kleinkinderen uit Canada begrijpen heel goed Nederlands, maar Vlaams soms een beetje minder. En soms vertalen ze de dingen ook wel heel letterlijk. Enkele grappige dingetjes van de afgelopen weken:

"Mag ik alsjeblieft een oranje?" (sinaasappel = orange)

Kijkend naar de stukjes bruin brood die ik aan Stian aan het voeren ben: "Het kijkt als vlees!" (It looks like meat)

En bij het ballenbad van Ikea zei de mevrouw tegen Marten: "Ge moogt uw klak en uw schoenen in de bak doen." Marten keek me verschrikt aan en ik zei: "Je pet!" "Oh, ik dacht mijn slak!"

Er was vast nog veel meer, maar daar kom ik later nog wel op :-)

Genezing door God? Of kan God ook dokters gebruiken? En ben je dan nog altijd genezen door God?

2011-04-17T17:46:00.002+02:00

Wachten op redding ?

Een enorme overstroming, in het dorp.
Het water stroomt door de straten en komt steeds hoger te staan.
Een man is zo slim om op het dak van zijn huis te vluchten.
Al snel komt er een vlot aan en iemand op het vlot roept:
"Meneer, kom met ons mee, het is hier levensgevaarlijk!"
Maar de man roept: "Nee, want God zal me redden!"
De mensen op het vlot varen daarom weer verder.

Even later wordt het hem nat onder de voeten, zó hoog is het water al.
Het water stijgt vrij snel, tot er een boot langskomt, waarvan de bestuurder roept: "Meneer, klim op de boot, u verdrinkt nog!"
"Nee," zegt de man, "De Heer zal me redden!"
De bestuurder kan hem niet overtuigen en vaart door.

Het water staat de man ondertussen aan zijn lippen.
Een helikopter hangt nu boven hem en er wordt een touw uitgeworpen.
De piloot roept: "Meneer, we verzoeken u onmiddellijk op te klimmen, want u gaat het anders niet redden hier! Dit is niet verantwoord!"
Maar het antwoord van de man blijft hetzelfde: "Beste piloot, ik blijf hier, want God zal me redden!"

Uiteindelijk verdrinkt de man tóch en komt in de hemel voor God te staan. Erg verontwaardigd roept hij: "Mijn Heer, ik heb al die tijd op U vertrouwd en om U geroepen! Waar was U? Waarom redde U mij niet?"
God zucht daarop diep en antwoordt dan:

"Beste man, Ik stuurde een vlot, een boot
en zelfs een complete helikopter op u af..!!"

Re: Re: Re: Re: Re: Whose spider is that? (Van Johan gekregen :-))

2011-03-22T11:45:00.002+01:00

From: Jane Gilles
Date: Wednesday 8 Oct 2008 12.19pm
To: David Thorne
Subject: Overdue account

Dear David,

Our records indicate that your account is overdue by the amount of $233.95. If you have already made this payment please contact us within the next 7 days to confirm payment has been applied to your account and is no longer outstanding.

Yours sincerely, Jane Gilles

From: David Thorne
Date: Wednesday 8 Oct 2008 12.37pm
To: Jane Gilles
Subject: Re: Overdue account

Dear Jane,

I do not have any money so am sending you this drawing I did of a spider instead. I value the drawing at $233.95 so trust that this settles the matter.

Regards, David.

From: Jane Gilles
Date: Thursday 9 Oct 2008 10.07am
To: David Thorne
Subject: Overdue account

Dear David,

Thankyou for contacting us. Unfortunately we are unable to accept drawings as payment and your account remains in arrears of $233.95. Please contact us within the next 7 days to confirm payment has been applied to your account and is no longer outstanding.

Yours sincerely, Jane Gilles

From: David Thorne
Date: Thursday 9 Oct 2008 10.32am
To: Jane Gilles
Subject: Re: Overdue account

Dear Jane,

Can I have my drawing of a spider back then please.

Regards, David.

From: Jane Gilles
Date: Thursday 9 Oct 2008 11.42am
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Overdue account

Dear David,

You emailed the drawing to me. Do you want me to email it back to you?

Yours sincerely, Jane Gilles

From: David Thorne
Date: Thursday 9 Oct 2008 11.56am
To: Jane Gilles
Subject: Re: Re: Re: Overdue account

Dear Jane,

Yes please.

Regards, David.

From: Jane Gilles
Date: Thursday 9 Oct 2008 12.14pm
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Re: Re: Overdue account

Attached

From: David Thorne
Date: Friday 10 Oct 2008 09.22am
To: Jane Gilles
Subject: Whose spider is that?

Dear Jane,

Are you sure this drawing of a spider is the one I sent you? This spider only has seven legs and I do not feel I would have made such an elementary mistake when I drew it.

Regards, David.

From: Jane Gilles
Date: Friday 10 Oct 2008 11.03am
To: David Thorne
Subject: Re: Whose spider is that?

Dear David,

Yes it is the same drawing. I copied and pasted it from the email you sent me on the 8th. David your account is still overdue by the amount of $233.95.
Please make this payment as soon as possible.

Yours sincerely, Jane Gilles

From: David Thorne
Date: Friday 10 Oct 2008 11.05am
To: Jane Gilles
Subject: Automated Out of Office Response

Thankyou for contacting me.
I am currently away on leave, traveling through time and will be returning last week.

Regards, David.

From: David Thorne
Date: Friday 10 Oct 2008 11.08am
To: Jane Gilles
Subject: Re: Re: Whose spider is that?

Hello, I am back and have read through your emails and accept that despite missing a leg, that drawing of a spider may indeed be the one I sent you. I realise with hindsight that it is possible you rejected the drawing of a spider due to this obvious limb ommission but did not point it out in an effort to avoid hurting my feelings. As such, I am sending you a revised drawing with the correct number of legs as full payment for any amount outstanding. I trust this will bring the matter to a conclusion.

Regards, David.

From: Jane Gilles
Date: Monday 13 Oct 2008 2.51pm
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Re: Whose spider is that?

Dear David,

As I have stated, we do not accept drawings in lei of money for accounts outstanding. We accept cheque, bank cheque, money order or cash. Please make a payment this week to avoid incurring any additional fees.

Yours sincerely, Jane Gilles

From: David Thorne
Date: Monday 13 Oct 2008 3.17pm
To: Jane Gilles
Subject: Re: Re: Re: Re: Whose spider is that?

I understand and will definitely make a payment this week if I remember. As you have not accepted my second drawing as payment, please return the drawing to me as soon as possible. It was silly of me to assume I could provide you with something of completely no value whatsoever, waste your time and then attach such a large amount to it.

Regards, David.

From: Jane Gilles
Date: Tuesday 14 Oct 2008 11.18am
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Re: Re: Re: Whose spider is that?

Attached

Visjes en indianenverhalen...

2011-03-13T17:16:00.000+01:00

Vanaf nu zwemmen er visjes. Punt.

En die indianenverhalen, die lees ik steeds vaker in de krant. Ze gaan over Facebook, en zoals ze er over schrijven, lijkt Facebook verskrikkulluk gevaarlijk!

Wat lees ik bijvoorbeeld?

-Steeds meer ouders zetten er foto's van hun kinderen op, zodat IEDEREEN ze kan zien...
(Klopt niet, je kunt precies bepalen wie het wel of niet kan zien)

-Personeel zet er dingen op dat bazen niet zouden mogen zien...
(Bazen kunnen het alleen zien als jij daar toestemming voor geeft)

-Mensen worden verraden door hun eigen foto's en statussen bij de sociale dienst, ziekenkas, belastingen...
(Klopt niet, tenzij het je 'vrienden' zijn)

-Kortom: De journalisten en andere paniekzaaiers hebben gewoon hun huiswerk niet gedaan en zijn waarschijnlijk zelf nog nooit op Facebook geweest.

Ik, en alleen ik, bepaal wie mijn vrienden zijn.

Ik, en alleen ik, bepaal wie mijn foto's mogen zien. En lang niet al mijn 'vrienden' mogen ook al mijn foto's zien.

Ik, en alleen ik, bepaal wie er wel en wie er niet op mijn prikbord mag schrijven/kijken.

Die dat zelf op Facebook zitten weten dit...
Die dat dit niet weten, zitten waarschijnlijk niet op Facebook...

Het soort mensen dat op Facebook zit, is niet hetzelfde soort mensen als het soort mensen dat niet op Facebook zit ;-)

Ach, waar maak ik me toch druk om? Ik vind het gewoon niet leuk dat mijn lieve Facebook steeds weer onterecht negatief in het nieuws komt :-(

Wat ik mij afvraag...

2011-03-04T16:03:00.001+01:00

Hoe kun je nou 'op beide oren slapen'?

En hoe kun je door je wimpers iemand verleidelijk aankijken? Heb je dat al eens geprobeerd?

Een olijfkleurige huid, is die dan groen? Of zwart? Ik weet welke kleur ze er mee bedoelen, maar dat is meer de kleur van olijfolie... Toch?

Of lees ik gewoon de verkeerde boeken?

PrrrijzenPrrrijzenPrrrijzen

2011-02-21T21:20:00.003+01:00

De titel zegt het al, het gaat over Prijzen! Gisteravond was de achtste PAL (PrijsAvondLeuven) en ik keek er echt naar uit! Mijn Facebookvrienden werden misschien een beetje overspoeld met mijn 'spam', want ik was aan het aftellen, samen met de website van Sunrise... Zaterdagavond was de Generale Repetitie en daarna kwam een deel van de band en van het geluidsteam hier nog even nababbelen. Twee bleven hier logeren en drie gingen in OM slapen.

Rond twee uur, half drie gingen we slapen, maar toen ik in bed kroop klaagde Theo over pijn links van zijn borstbeen en benauwdheid en een druk op zijn borst. Ik zei eerst dat hij even moest gaan zitten, toen dat hij moest proberen te slapen en toen ging ik voor hem bidden. Het werd me duidelijk dat ik de dokter van wacht beter maar kon waarschuwen! Ik kroop mijn bedje dus weer uit, trok mijn kleren aan die op de grond klaar lagen voor de wasmand, en ging met Theo naar beneden. Johan was gelukkig nog wakker, en na veel vijven en zessen besloten we de dokter van wacht te bellen.

Die kwam vrij snel en onderzocht Theo eens goed, en zei: "Ik geloof niet dat het je hart is hoor. Heb je geen gekneusde rib? Daar kun je soms ook pijn van hebben bij het ademhalen... Of anders artritis?" We begrepen niet hoe hij het ene moment nog vrolijk met iedereen kon babbelen en een tel later ineens een gekneusde rib zou hebben. Toen pakte de dokter twee kleine pilletjes en vroeg Theo ze onder zijn tong te leggen. Theo deed het en binnen de vijf minuten voelde hij zich een stuk beter! Verschrikt keek ik de dokter aan en zei: "Dat is niet goed hè?" "Nee," zei de dokter, "dat is niet goed. Ik ga een ambulance bellen."

De ambulance kwam, er sprongen drie potige Vlamingen met fluo-vestjes uit en die onderzochten Theo even en zeiden van alles, en ineens kwamen er nog drie potige kerels met fluo-vestjes binnen, dit keer Walen =-O

(Heel even dacht ik: Oh nee! Jullie krijgen hem niet mee! Niks te Brussel-Halle-Vilvoorde! We gaan naar Leuven, naar het Heilig Hart en niet naar een Franstalig ziekenhuis! En trouwens, de Vlamingen waren hier het eerst! Hij gaat niet met jullie mee! Toen keek ik naar buiten en zag dat het een auto van de MUG was! Ik lees te veel!)

Ik zei verlegen: "Eh, excuzes-moi, mais mon mari ne parle pas Français...." "Dat keeft niet, want wij spgeken Nedeglands!" Oké, de dokter van wacht was er ook nog steeds, dus ineens stonden er zeven mannen om Theo heen, er werd een hartfilmpje gemaakt, spuitjes gegeven, een brancard gehaald, kortom het was een heksenketel!

Ondertussen had Johan Janneke, één van onze logees, wakker gemaakt, om te zeggen dat we weggingen, en wat ze met Jaspertje moest doen enzo. We stapten in de auto en reden achter de ambulance aan. Toen we wegreden was het tien over vier, en we hadden nog niet geslapen...

Bij aankomst in het zkh werden er gelijk allerlei onderzoeken gedaan en langzamerhand drong het tot ons door dat hij niet in levensgevaar was. Rond half acht is Johan naar huis gereden, er zou nog een groepje komen ontbijten voor ze zouden beginnen met het klaarzetten van PAL...

Ik zat nog steeds met Theo op de Spoedafdeling en langzamerhand begonnen er resultaten binnen te komen. Hij heeft geen hartinfarct gehad, zijn cholesterol was prima, en alle andere waarden leken ook goed. Maar: met een man van zestig met pijn in de borststreek wordt geen enkel risico genomen. Hij kreeg een bed op cardiologie.

De uurtjes gingen voorbij en Theo was door de morfine erg rustig en slaperig geworden, dus er was voor mij geen reden om nog langer in het zkh te blijven. Ik had klappende koppijn ondertussen, van het te lang wakker zijn, te weinig eten, de spanning? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik geen Paracetamol bij me had. Dus, wat kan een mens beter doen als hij al 36 uur wakker is, klappende koppijn heeft, stijf staat van de stress? Natuurlijk! Naar de PrijsAvondLeuven gaan! Zeker als je weet dat je favoriete rock-praise-band Sunrise the Praise leidt!

Zo gezegd zo gedaan. Het zkh lag om de hoek van de Pieter De Someraula, waar PAL altijd is, dus nog geen kwartier lopen en ik was er! Buiten kwam ik nog een zeer emotionele oververmoeide Johan tegen, en ik vroeg me af of het niet beter was als hij niet mee zou zingen, maar gelukkig kwam Joachim Johan halen om te gaan bidden, en, guess what? Johan deed dat goed! Het was de beste PAL tot nog toe! Er was nog meer volk dan de vorige keren, ik schat 700 man, toch in ieder geval 650 :-) en het was fantastisch! Vooral het nummer 'Thief' vond ik prachtig, maar ook andere liederen spraken me enorm aan. Er was een quiz, die leuk in elkaar was gezet, met PrrrijzenPrrrijzenPrrrijzen, een goeie preek van Horace en na de preek nog wat stevige nummers om keihard God te prijzen! En dat heb ik gedaan! Met een halve blik op mijn gsm, om te zien of er geen bericht uit het zkh was, kon ik toch helemaal los komen van mijn zorg om Theo, en kon ik echt PrrrijzenPrrrijzenPrrrijzen!!!! En geloof het niet, onder het zingen van 'Jesus Freak' ebde mijn hoofdpijn zelfs weg! De echte Sunrise-sfeer was volop aanwezig. Ik kan die sfeer nog steeds niet beschrijven, maar je moet zelf maar eens komen!!!!

Ik vond het een supergezegende avond en ik ben heel blij dat ik zo ver ben gekomen dat ik onder moeilijke omstandigheden toch de Heer heb kunnen prijzen! In plaats van thuis te zitten met een halfslachtig, angstig gebedje, zoals een andere keer. Zie hier...

En het was fantastisch dat Johan zo sterk was op het podium! Dat was kracht van God! Dat kan niet anders!

Over die fantastische kinderen moet ik toch dringend ook eens wat schrijven hoor! Want ik heb ook Henri, die vandaag speciaal voor mij naar Leuven reed, terwijl hij er 's morgens al geweest was en later op de middag nog eens naar toe moest gaan, en Francien, die om half vijf 's morgens Canadese tijd haar bedje uit kwam om mij te bellen, voor ik naar het zkh vertrok...
En niet te vergeten mijn schoonkinderen! Twee schatten!

Ik ga daar echt ook nog eens iets over schrijven!

PS Ik ben 40 uur wakker geweest, want ik was om 23.30 uur thuis! En dat voor een vrouw die eind deze week 55 wordt! =-O

Maskers af!

2011-02-18T15:36:00.001+01:00

Nooit alleen - Adrian Plass
blz. 35 halverwege ongeveer:

..."Op bijeenkomsten of in een kerkdienst praten we meestal over ons geloof in stellige bewoordingen en op formele toon. Twijfel lijkt dan een ziekte, waar maar weinig christenen aan lijden. Maar in de persoonlijke sfeer gaat het vaak heel anders. Dat wijst erop dat, in veel gevallen, zulk publiek spreken over het geloof misschien niet zo heel waarheidsgetrouw is. Eerder optimistisch en aangepast aan de gelegenheid."...

De kat, de vogel en de koe...

2011-02-08T09:24:00.002+01:00

Gisteravond hoorde ik een verhaaltje van Johan, die het weer van Martin had gehoord:

Er was eens een vogel en die vloog vrolijk, hoog in de lucht. Hij vloog, en vloog, en vloog... Steeds hoger vloog hij, en hoger, en hoger... Maar hoe hoger hij kwam, hoe kouder het werd...De vogel werd moe en door-en-door koud, maar kon maar niet stoppen met vliegen, en vliegen, en vliegen...

Tot hij plots doodmoe en helemaal koud neerplofte in een weiland.

"Hè bah, zie mij hier nu koud en moe liggen in dat weiland!" dacht de vogel verdrietig. Toen kwam er een koe, en die scheet op de vogel. Een grote warme plak koeienstront... "Oh nee! Ook dat nog! Schijt er iemand op mijn kop!" fluisterde hij zachtjes.

De vogel baalde en voelde zich verschrikkelijk zielig, tot hij zich ineens realiseerde dat het wel heerlijk warm was in die koeienvlaai. Hij begon te genieten en koesterde zich in de warmte van de stront.

Toen kwam er een kat. Hij pakte de vogel bij zijn kop, trok hem uit de stront en vrat hem op =-O

Moraal van dit verhaal?

Het is niet altijd degene die op uw kop schijt die het slecht met u meent...
En het is niet altijd degene die u uit de stront haalt die het goed met u meent...

Compliment of belediging?

2011-02-05T18:02:00.001+01:00

Al en Julie zijn allebei 60 geworden en ook nog eens 40 jaar getrouwd, dus dat was een feestje waard. De hele Watertorenlaan was uitgenodigd, en er was toch zeker een vijftiental buren op komen dagen.

De een ken je goed, de ander vaag, de ander helemaal niet... Het ligt er net aan op welk uur van de dag je altijd voorbij komt hè.

Maar één meneer, Emiel, begreep het niet goed. Hij zei: "U bent toch de dochter van die vrouw met haar Duitse Scheper? Die Duitse Scheper is nu dood, en toen heeft die dochter zo'n kalf gekocht. Bent u die dochter niet? Ik zie u toch altijd met zo'n kalf lopen?"

Ik bleef even stil, en zei toen dat ik dat allebei was...

En toen vroeg ik me dus af of dat nou een belediging was of een compliment?

Hij ziet me voor mijn dochter aan, dus dat is een compliment. Of niet?

Hij ziet me voor mijn moeder aan, dus dat is een belediging. Of niet?

En dan heb ik nog geeneens aan Jaspertje gevraagd hoe hij het vindt om een 'kalf' genoemd te worden....

Nachtlawaai in Zaventem (deel 3)

2011-02-04T20:17:00.001+01:00

Deel 1 en Deel 2

Ze zijn een nieuw alarm komen plaatsen bij de taxiburen. Het klinkt anders, maar even luid. En het is 'pas' twee keer afgegaan...

Nachtlawaai in Zaventem (deel 2)

2011-02-02T09:44:00.002+01:00

Voor deel 1, lees hier...

Vannacht was het erger dan erg! Ik kroop om kwart na tien mijn bedje in en toen begon het al. Het alarm van het taxibedrijf van precies naast ons. Onder ons slaapkamerraam. En niet zo als anders, nee, zo van A... Awi... Awieawieawie... Awieawie... Awie... A...Awi...A... A... A...Awieawieawieawie dan een paar minuten niks, en dan weer A... Awi... Awieawieawie... Awieawie... Awie... A...Awi...A... A... A...Awieawieawieawie, dan weer een paar minuten niks, soms wel een half uur niks, en dan begon het weer van voor af aan :-(

Toen ik vanmorgen met Jasper ging wandelen, zag ik dat hun poort op een kiertje staat, misschien is het dat? Dat de poort kapot is, en elke keer dat hij door de wind, of voorbijgaand verkeer, of door een vlieg, een klein eindje verder open gaat en contact maakt? Ik weet het niet... en ik ga het niet vragen ook, laat de andere buren dat maar doen, die worden er voor betaald... We horen het dan wel...

Ik ben een zombie in elk geval. KOFFIEEEEEEE!!!!

Martens solo :-)

2011-01-03T16:51:00.004+01:00

http://franciens-place.blogspot.com/2010/12/martens-school-concert.html

Overgenomen van de website van de cultuurraad....Op de een of andere manier zijn we daar vaak geweest :-s

2011-01-03T15:39:00.001+01:00

Vogelmuseum en Oud Kempisch dorp staan te koop

Langs de Liersesteenweg 27 te Booischot staat het voormalig vogelmuseum en oud Kempisch dorp” te koop, een handelspand met woning dat aan renovatie toe is. Het museum werd open gehouden door initiatiefnemer Theophiel Meurs van 1963 tot 1992. Dat jaar overleed Fil op 82-jarige leeftijd. Sindsdien staat het museum leeg.

Booischot

Fil verzamelde meer dan 2.000 opgezette vogels en dieren. Een groot deel van deze vogels en dieren staan nog altijd in het museum.

Hij kreeg heel wat van zijn dieren van zeekapiteins en missionarissen. Het ging om tropische dieren, roofvogels uit bergen, zelfs 200 dieren die ze zelfs in de Zoo niet hadden. “De opgezette dieren zijn nog in goede staat. Ik ben de dieren blijven verzorgen met een vochtvreter, mottenbollen muizenverdelger. Maar ik heb er heel wat verbrand, voornamelijk stukken die niet goed opgevuld waren”, vertelt zoon Willy. “De beste opvulling is met tabak”. Er is zelfs een postkaart van het museum uitgegeven.

Fil zelf begon zijn verzameling in het café van zijn moeder te Heist-Goor. Van in 1978 zette hij vogels en eekhoorntjes op voor mensen die dat vroegen.

GELAGZAAL

Rond het museum langs de Liersesteenweg bouwde Fil later een gelagzaal met een mooi interieur. Zo staat er een namaakburcht in met torentjes, nog altijd in perfecte staat. De stoelen en tonnen uit de gelagzaal werden ondertussen al verkocht.

“Het oud Kempisch dorp bestond in den beginne over nagebootste lemen hutten, die we echter om veiligheidsredenen hebben moeten vervangen door stenen gebouwtjes. Er is ook een oven in gemaakt, een paardenstal, tegen de muur hangen foto’s en spreuken, staan schilderingen. Een ploeg werkmannen werkte er een hele winter aan samen de rotsen in het museum”, vertelt Willy.

AUTOBUSSEN

“Toen vader nog leefde kwamen hier dagelijks autobussen vol volk op bezoek in het museum en naar de gelagzaal. De zaak was opgenomen in toeristische routes van verenigingen en autobussen. Ik kwam altijd in de gelagzaal helpen als er bussen kwamen. Vader gidste ondertussen in het museum”, vertelt Roza.

“Mijn broer Willy heeft de gelagzaal nog een tijdje open gehouden voor de buurtbewoners die er kwamen kaarten”.

400.000 EURO

Met Pasen 2007 is Emma Goossens, de vrouw van Fil, overleden op 94-jarige leeftijd. Zij wilde tijdens haar leven liever geen “vreemden” op haar hof. De kinderen hebben nu besloten het geheel te verkopen. Daar is ook een oud orgel bij en een aantal fonteinen bij.

De kostprijs voor museum, Oud Kempisch dorp en woning, alles samen 2.150m2 en daterend uit 1920, bedraagt 400.000 euro maar is wel aan restauratie toe.

“Spîjtig dat dit allemaal weg moet”, mijmert dochter Roza nostalgisch.. Info tel. 0476-22.93.49.

FIL VAN MANDUS DE KOSTER

Stichter Theofiel Meurs werd in 1910 geboren. Hij was vooral gekend als “Fil van Mandus de keuster”. Fil was de zoon van Mandus Meurs en die werd als weesjongen door het gezin van de plaatselijke “koster” opgenomen werd.

Fil trouwde met schlagerdochter Emma Goossens. Zij hielden café op ‘t Goor tot ze in 1963 verhuisden naar het Vogelmuseum te Booischot.

Zij hadden drie kinderen: Willy (nu 75), dochter Roza (74) en Johnny (73), die in Bredene woont.

Hij gidste zelf de vele groepen, scholen, verenigingen, bezoekers. Als er Walen kwamen kon Fil niet tegen hen praten en vroeg altijd een vertaler uit de groep. Op 5 november 1992 stierf Fil. Emma stierf met Pasen 2007 op 97-jarige leeftijd. PA.

Het Vogelmuseum.

En we waren nog zo trots op hem... Leda en ik....

2011-01-03T09:20:00.002+01:00

Onze Jasper hè, die was nooit bang voor vuurwerk!

Ik zeg wás...

De dagen voor 31 december werd er al af en toe een strijker afgestoken, Jasper trok het zich niet aan. Tijdens de jaarwisseling werd er meer vuurwerk afgestoken, niet te vergelijken met Nederland natuurlijk, maar toch genoeg om de meeste honden goed bang te krijgen, maar Jasper trok het zich niet aan.

1 januari kwamen de Meneertjes hier gourmetten en voor het eten maakte Johan een paar flessen schuimwijn open voor het feestelijk begin van de maaltijd. Hij schudde eens flink met de fles, om een echte knal te krijgen (het was Pêche, dus dan mag het wel hè, Johan DC?) en lap, de kurk kwam op Jasper terecht. Als door een wesp gestoken sprong hij op en vluchtte naar de andere kamer. Wij moesten nog lachen: Haha, voor vuurwerk is hij niet bang, maar voor zo'n stomme kurk wel....

En ja hoor, gisteravond (2 januari) liep Jasper ineens te piepen, te bibberen als een juffershondje (van 50 kg, dat wel), te ijsberen, staart tussen de poten.... Wat heeft hij nou? Kom, moet je naar buiten? No way, hij durfde zelfs niet bij de achterdeur in de buurt te komen.... Zou hij pijn hebben? Toch niet aan zijn nek of zijn poten in ieder geval. Oké, er werd buiten nog wat vergeten vuurwerk afgestoken, maar daar was Jasper toch zeker niet bang voor?

Toch wel dus :-( Toen na een uurtje het vuurwerk buiten was afgelopen, was Jasper weer vrolijk. Het gebibber was gedaan en hij ging weer rustig liggen...

Van die stomme kurk? Ik denk het, anders zou ik het echt niet weten, waarom hij ineens wél bang is voor vuurwerk...

En we waren nog zo trots op hem... Leda en ik...

PS Er is nog één hoop: Jasper is een beetje dom (een beetje maar hoor), dus misschien is hij over een poosje weer vergeten dat hij er bang voor is :-p

Zonnebeke

2010-12-20T18:19:00.001+01:00

Het was in 1978 tijdens de tweede tentcampagne van de Jesus People. Ik zal misschien later eens meer over de JP schrijven. We stonden in Brugge met de tent, toen Denise Iweins, een oudere vrouw van rond de 75, naar Ron toe kwam en zei: "Ik heb een kasteeltje voor jullie."

Meer zei ze niet, maar dat was genoeg voor ons. We hadden tussen Brugge en de volgende plek, Roeselaere, een weekje over, iets was weggevallen, ik weet het niet meer precies. Dus in plaats van op Het Zand in Brugge te blijven kamperen, trokken we in karavaan naar Zonnebeke. Naar het kasteeltje. We parkeerden de vrachtwagens en de caravans ergens in het dorp en gingen eerst eens poolshoogte nemen.

Er was een muur, met een poort en een poortwachterswoning. Daar alleen al droomden we bij weg... Hoe romantisch! Eenmaal de poort door, zagen we metershoog gras en onkruid en daar ergens tussen kwam een waar kasteeltje tevoorschijn....

Wow, we waren er stil van.

Denise gaf ons een rondleiding. Ze vertelde ons eerlijk dat ze er bijna twintig jaar niet meer binnen was geweest, omdat het spookte. Nu met ons erbij durfde ze eindelijk zelf ook weer naar binnen. We waren met een groepje van een man of twintig, en we konden onze ogen niet geloven! Alles was helemaal vervallen en verwaarloosd, maar het was van binnen nog helemaal ingericht! In de eetzaal stond het ontbijt voor twee personen nog op tafel, alleen zag het er niet zo smakelijk meer uit. Het moet er een jaar of twintig hebben gestaan =-O Eierdopjes met halfopgegeten eitjes enal....

Ze schijnt er samen met iemand gewoond te hebben en gillend tijdens het eten te zijn gevlucht. Voor de spoken. Die zich aan ons helaas niet hebben laten zien.

In één van de kamers stond er een grote glazen pot met iets rozes in sterk(?) water. Ze schrok er zelf van, we mochten die kamer niet in en de volgende dag was, onder andere, deze kamer afgesloten... In onze verbeelding werd het 'roze' dus een baby... Op sterk water...

Na helemaal onder de indruk de binnenkant te hebben bewonderd, mochten we buiten zelf gaan rondkijken. Er stonden op het terrein (11 ha) verschillende bijgebouwen. Een bakkerij, een botenhuis, een rokerij, een wasserij (met houtvuurtjes, om de was op te warmen) en nog meer denk ik. Ik weet het allemaal niet meer helemaal, want het is natuurlijk al 32 jaar geleden hè!

Er was onder andere een grote boomgaard, met fruitbomen die jarenlang niet verzorgd waren.

We mochten onze caravans ophalen en op het terrein kamperen. Supercool, maar ook supereng af en toe!

Tussen het hoge onkruid vonden we een kever die ooit wit was geweest! Geen kever, maar een kever! Je weet wel, een VW Kever! Die had ze gewoon achtergelaten toen ze vluchtte...

En wij, de Jesus People, mochten dat hele terrein hebben! Ron zag het helemaal zitten, dit zou het JP-centrum van België worden! Ze zou het allemaal officieel maken bij een notaris en voor een symbolisch bedrag zou het ons eigendom worden!!!! Er werd zelfs een datum vastgelegd voor toen en binnen drie weken! We begonnen met het koetshuis of zo leeg te ruimen, zodat we met elkaar konden eten aan lange tafels, die we zelf bij hadden vanwege de tentcampagne. Gasvuurtjes om op te koken hadden we ook, dus het was perfect!!!

De jongens gingen het terrein ontginnen. Er werd een tractor gehuurd. Grote bomen werden omgehakt, onkruid werd met een zeis weggeslagen of het niets was, en zo langzamerhand begonnen we zelfs al te verdelen waar we gingen wonen. Wij in de bakkerij, Fred en Lut in het botenhuis, Jan en Franneke in de portierswoning enz.... We zagen het helemaal zitten.

Ondertussen was de 'vrije' week voorbij en moest de tent in Roeselaere worden opgezet.. Elke middag en avond was daar een evangelisatiesamenkomst in de grote tent. 's Middags voor de kinderen en 's avonds voor de volwassenen. Ik had toen Henri (2½) en Johan (2 of 3 maanden) al en moest dus 's avonds in de caravan blijven. Hm, toch wel een beetje eng hoor! En na een paar avonden werd er besloten dat één van de 'jongens' ook bij het kasteeltje moest blijven... Vaak was het Mark, of Shane of Aad, en die kwamen dan gezellig bij mij een warme choco drinken. Maar ik zat daar toch ook vaak alleen. Brrrr, zo'n held was ik nou ook weer niet! Het was precies in een hondloos tijdperk. We hebben maar weinig hondloze tijdperken gehad in ons huwelijk, maar juist ja, toen was dat zo :-(

Op een avond werd er geklopt en stond Denise voor mijn deur. Ze had een geschenkje voor Henri bij. Ze zei alleen maar: "Hier, dit is voor uw zoontje. Schorpioenen hebben graag zo'n speelgoed!" Toen ik het later na keek, zag ik dat Henri inderdaad een 'Schorpioen' is. WAAAAAAH!!!

We zijn in totaal drie weken op het terrein aan het werk geweest. Aad had ondertussen een koppel bevers in de grote vijver (of was het een meertje?) ontdekt, en er waren onderaardse gangen en gewelven, die van de ingang helemaal naar de andere kant van het terrein liepen. Aad is er in gekropen en er helemaal doorheen kunnen gaan! Het was een heel avontuur.

Maar toen kwam er verre familie opdraven en werd Denise onder curatele gesteld en weg was de droom....

Helaas heb ik geen foto's van de tijd dat wij er waren. Kom aan, we waren Jesus People, we hadden geen geld, geen fototoestel (sommigen wel hoor :-), maar wij niet) Maar om toch een sfeerbeeld te geven, hier onder wat foto's van hoe het er nu uitziet. Nu de gemeente Zonnebeke het gekocht heeft (in 1980) en er een museum van heeft gemaakt....

Kerstsfeer, wat is dat eigenlijk, en wat zou het moeten zijn?

2010-12-07T18:07:00.001+01:00

Lang geleden voelde ik me verplicht om als vrouw van een oudste toch minstens één keer per jaar naar een vrouwenavond te gaan, en dan ging ik dus netjes naar het vrouwenkerstfeest. Maar die ene keer ben ik zo afgeknapt dat ik zelfs daar allang niet meer naar toe ga. Ik hou niet van vrouwenavonden, met vrouwendingen (zoals stomme kerstkaarten maken *rolleyes*) en vrouwelijke spreeksters... Ik hou er gewoon niet van... Eigenlijk hou ik gewoon niet van vrouwendingen :-s

Waarom ik die laatste keer, jaren geleden dus al, afgeknapt ben? De vrouwelijke spreekster (ik vind het niet netjes om namen te noemen) vertelde dat ze het jaar daarvoor maar niet in de kerststemming raakte. Ze had het hele huis versierd, ze had van alles gebakken, pakjes gekocht, een kerstboom gezet, inkopen voor een fantastisch diner gedaan, en toch, en toch, kwam die kerststemming maar niet...

Ze zette kerstmuziek op in huis, ze schreef kerstkaarten, ze hing de ontvangen kerstkaarten allemaal met wasknijpertjes op aan een rood lint, maar de kerststemming? Die kwam maar niet...

Op kerstavond dacht ze: "Misschien als ik naar de kerstmis in de R.K.-kerk ga, zoals vroeger, misschien komt dan de kerststemming wel." Maar nee hoor, de mis zei haar niet veel, en met een teleurgesteld gevoel stond ze na de mis op. Ze liep met gebogen hoofd naar buiten, maar toen ze buiten kwam: je raadt het nooit! Het had gesneeuwd! En ineens was die kersstemming daar! Ineens kwam het echte kerstgevoel! En helemaal blij ging ze naar huis!

Ik was naar die avond gegaan met Dolores, die ook niet van vrouwenavonden hield. We durfden elkaar niet aan te kijken, we vielen bijna van onze stoel van het ingehouden lachen!!! Komaan, kerststemming omdat het sneeuwt??? Wat is dat dan? Kerststemming? Lichtjes in de boom? Sneeuw op straat? Lekker eten? Kerstkaarten? Hoeveel heb jij er al? Zo weinig pas? Wij al zoveel!

Wat is voor jou kerststemming? Dit?

Of dit?
Johannes 3:16 Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

Toilet deel 4 (of deel 5, ligt er aan of je de nachtmerrie ook meetelt)

2010-12-06T15:14:00.001+01:00

Lees hier voor deel 1, deel 2 en deel 3 en ook nog hier: nachtmerrie

Het toilet aan de overkant, uit deel 1, 2 en 3, is zonder ophef op een dag gewoon verdwenen. We zullen helaas nooit te weten komen waarom het er stond...

Maar onze straat zou onze straat niet zijn als er ondertussen geen nieuw toilet geplaatst zou zijn. Nu niet recht over ons, maar een huis of tien naar rechts! Om zeker te zijn dat die voetbal-supporters er geen gebruik van maken is het heel strategisch opgesteld deze keer. Het staat er nu al een week of vijf, en ja, de mensen beginnen er weer over te praten. Maar niemand heeft een verklaring voor dit toilet. Zie foto, genomen door onze huisfotograaf Kansel. Let vooral op de deur en de lantarenpaal...

Deze keer mogen jullie verzinnen waarom het toilet er staat, oké?

Een boodschap voor mij...

2010-11-29T10:43:00.001+01:00

Gisteravond PAL, voor het eerst zonder Sunrise. Wij, als fans van het eerste uur van Sunrise, gingen toch maar naar de PAL, want: we houden ook van Yuri, dus zal zijn band ook wel goed zijn :-)

En het was goed! Anders, het echte Sunrise-sfeertje was er niet, maar toch was het goed! En met het echte Sunrise-sfeertje bedoel ik niet alleen het podium met de rode zetel, het lelijke tapijt (eigenlijk mijn strijkmat), al de gitaren, maar ook een ander soort sfeertje. Dat was er dus niet, maar toch was het goed :-) En dan de 'preek', die was super! Voor herhaling vatbaar. Het was namelijk geen preek, maar Nieuwe Zakken. Ik hou niet zo van een preek, maar deze korte sketches afgewisseld door liedjes, brachten een fijne boodschap over 'roeping'. Wat ik het beste onthouden heb is dat God zei: "Wat vind je leuk? Waar ben je goed in?"

Op de een of andere manier drong de betekenis van het lied Blessed be Your Name gisteravond ineens helemaal door tot in mijn hart. Zo vaak gehoord, zo, vaak gezongen, nu pas echt doorgedrongen in mijn hart.

Als klap op de vuurpijl kreeg ik deze tekst op een roze briefje mee naar huis: God heeft een overvloed aan mededogen. Hij vindt jouw angsten niet dom of dwaas.

Ik ging met een blij gevoel naar huis! En later, ooit, zal ik nog wel eens uitleggen waarom deze dingen me zo aanspraken!

PS 1 Joachim, ik had beloofd om een kort stukje over de 1 november-praise te schrijven, sowwy, ik heb het niet gedaan, maar ik beloof dat ik de eerste de beste keer dat ik nog eens naar Sunrise ga, gelijk de volgende ochtend een stukje schrijf. Als alles nog vers in mijn geheugen zit. Ok?

PS 2 Hier de tekst, voor de zekerheid :-)

Blessed Be Your Name
In the land that is plentiful
Where Your streams of abundance flow
Blessed be Your name

Blessed Be Your name
When I'm found in the desert place
Though I walk through the wilderness
Blessed Be Your name

Every blessing You pour out
I'll turn back to praise
When the darkness closes in, Lord
Still I will say

Blessed be the name of the Lord
Blessed be Your name
Blessed be the name of the Lord
Blessed be Your glorious name

Blessed be Your name
When the sun's shining down on me
When the world's 'all as it should be'
Blessed be Your name

Blessed be Your name
On the road marked with suffering
Though there's pain in the offering
Blessed be Your name

Every blessing You pour out
I'll turn back to praise
When the darkness closes in, Lord
Still I will say

Blessed be the name of the Lord
Blessed be Your name
Blessed be the name of the Lord
Blessed be Your glorious name

Blessed be the name of the Lord
Blessed be Your name
Blessed be the name of the Lord
Blessed be Your glorious name

You give and take away
You give and take away
My heart will choose to say
Lord, blessed be Your name

Kerkhof

2010-10-26T12:26:00.000+02:00

Door onvoorziene omstandigheden, (PDS) moest ik vanmorgenvroeg op het kerkhof zijn. Het was ongeveer 7.15 of 7.30 of zo, en nog pikkedonker. Oké, in Zaventem is het nooit echt pikkedonker, dus dat was dit keer echt wel een voordeel... Als je wilt genieten van een heldere nachtlucht vol sterren is het een nadeel, maar dit keer was het dus een voordeel.

Op de een of andere manier hing er een eigenaardige sfeer en Jasper vond het daar helemaal niet leuk! Hij liep piepend naar de uitgang te trekken en was helemaal blij toen we die richting op gingen. Toen ik eerst nog even op een bankje ging zitten, bleef hij piepen en onrustig heen en weer lopen tot we eindelijk weer weggingen. Buiten het kerkhof was het precies even donker (of niet donker, zoals je wilt), maar daar gedroeg hij zich gelijk weer normaal!

Op zich was het best mooi, de silhouetten van de graven af zien steken tegen het licht van het vliegveld.... En toch, toch hing er een rare sfeer! En dat vond Jasper ook!

Johan zei dat ik gewoon mijn angst weer op Jasper projecteerde, maar ik was helemaal niet bang! Waarom zou ik nou bang zijn in het donker op een kerkhof? Nou? Waarom?

Oh boy, wat schrijft ze nou weer allemaal????

2010-10-12T10:02:00.005+02:00

Waarom eten (de meeste) christenen wél mosselen, garnalen, paling, varkensvlees enz. maar vinden we homofilie een zonde? Ok, God heeft de mens geschapen als man en vrouw, samen kunnen ze kinderen krijgen, dat is allemaal waar. Maar dan zou niét trouwen dus ook een zonde zijn :-s

Als de discussie (op Facebook) te heftig wordt, haal ik het weg, ik zou gewoon wat mooie, onderbouwde reacties willen...

Citaat van iemand voor wiens mening ik veel respect heb:
"Het verschil tussen de theorie en praktijk. Christenen zijn bang om God de controle te geven en houden daarom graag de controle zelf over de dingen die ze kennen. Daarbij is heel vaak de prioriteit dat men hetgeen men kent, behoudt zoals het is, en niet hetgeen de Bijbel ons leert.

Teksten over homofilie in de Bijbel:

Leviticus 18 & 21: het is een verbod, maar ook bijvoorbeeld garnalen eten is een verbod, of een hek op je dak zetten is een verplichting. Een wettekst waaraan niemand zich vandaag nog houdt. En zelfs niet moet houden volgens Jezus!

Romeinen 1: hier gaat het duidelijk over overspel.

1 Korinthe en 1 Timotheus: "knapenschenders" wordt vertaald als homofilie, maar dit gaat eigenlijk heel duidelijk over het aanranden van te jonge jongens!

Met andere woorden: Geen enkele tekst wijst homofilie letterlijk af. De enige bijbelse reden die ik kan bedenken en die voor mij toch wel sterk genoeg is, is de manier waarop God alles geschapen heeft: van heteroseksuele relaties komen kinderen en dat lijkt volgens mij een duidelijke reden om te zeggen dat God man en vrouw voor elkaar gemaakt heeft. Als je kijkt naar The Bee Movie, zie je wat er gebeurt als de natuurlijke orde wordt verstoord. Daarmee wil ik niemand overtuigen, dit is wat ik zelf geloof.

Dit wil echter niet zeggen dat we OOIT maar een excuus hebben om andermans rechten af te pakken. Welke vorm van xenophobie (angst voor het onbekende) is uit den boze en moet ZEKER in de KERKEN een taboe worden, ipv alles wat we niet gewoon zijn als een taboe te lanceren."

Blood, Sweat and Tears

2010-09-24T17:35:00.003+02:00

Donderdag, natuurlijk, de dag dat de herfst officieel begon, een rare dag gehad...

Kwart over zes ging de wekker. Koffie en thee, Jasper uitlaten, de was en de strijk, want om kwart over acht kwam Sytske. Met Sytske naar de krantenwinkel en de Aldi en daarna gespeeld. Om kwart voor een werd Sytske gehaald. Vlug grasmaaien, want het zou gaan donderen en regenen. Nou ja, vlug.... 1600 m² gaat nou ook weer niet zooo vlug natuurlijk :-). Kwart voor drie klaar met het gras, doodmoe natuurlijk, nog wat kleine dingetjes doen en toen zei Theo: "Ga jij nou maar lekker zitten, dat heb je wel verdiend!" Dus ik ging onder het afdak zitten en Theo ging aan het eten beginnen.

Plots, een harde klap!

Ik spring op, ren de koer over, zie door de keukendeur een paar bruine benen op de grond liggen... Gelukkig, ze bewegen! Ik begin te roepen: "Ben je gestruikeld? Ben je uitgegleden? Je bent toch niet zomaar gevallen hè?" Verdwaasd kijkt Theo me aan en zegt: "Ik weet niet wat er gebeurd is..."

Hij lag met zijn hoofd tegen de afwasmachine midden in een plas bloed! En ook zijn kleren hingen helemaal onder het bloed. Ik keek eerst of het niet uit zijn mond kwam (de maagbloeding van twee jaar geleden nog niet vergeten natuurlijk!), maar nee, het kwam uit een diepe snee op zijn achterhoofd... Ik belde gelijk naar Isabelle, maar die vroeg of we niet naar haar konden komen, ze zat midden in de consultaties... Henri en Leda gebeld, in gesprek. Henri gsm, voicemail. Leda gsm, voicemail. Ondertussen ik een acute aanval van stress-diarree, ik kwam terug, gelukkig, Henri nam op.

Henri bracht ons naar Isabelle, maar die schrok van de diepe wond en stuurde ons gelijk door naar de Spoed. "Ga maar naar Vilvoorde! Als je nu naar Leuven rijdt, kom je in de file!" zei ze.

Zo gezegd, zo gedaan. Niet dus. File, file, en nog eens file. Dat kwam door U2, hoorden we later! En midden in die file een geweldige klap, het leek een bom, maar het was maar een donderslag...Toen we eindelijk in het ziekenhuis waren, werden we gelijk geholpen, dat was super! Een hartfilmpje, even aan de monitor, alles oké! Vier draadjes, en klaar was Kees... En het grappige was dat Karin Van Hoey onze verpleegster was :-)

Het is een snee van 8 centimeter. Niet mis hè!

En de schrik zit me nog steeds in de benen :-(

Ontmoetingen deel 2

2010-09-11T15:40:00.002+02:00

*De Koreanen
Zoals gewoonlijk waren 'de' Koreanen weer bang voor Jasper. Er zat een groepje Koreanen op het terras aan een tafeltje naast ons en toen Jasper een vlieg achterna sprong, vloog het hele groepje minstens een meter verder, gillend met hoge stemmen! Bijna in het water! Oh nee, er was geen water, maar geef toe, dat maakt het spannender :-)

*Youn Sook
Dat was ook een Koreaanse vrouw, maar... niet bang voor Jasper. Ze zat in het cleaning-team, en ik viel daar als laundry-woman ook onder. De mensen van het cleaning-team moesten hun kuisgerief altijd bij mij op komen halen en ook voor warm water moesten ze bij mij en Jasper zijn. Ik had netjes de eerste dag gevraagd of er iemand bang was voor Jasper, en dat bleek niet het geval. Ik, met al mijn vooroordelen, dacht: ach die Koreaanse vrouw zal wel bang zijn, maar die heeft mij natuurlijk niet verstaan. Maar nee hoor, Youn Sook was totaal niet bang voor Jasper! Ze stapte over hem heen alsof het niets was! Eén keer heb ik haar met een heel hoge stem tegen Jasper horen roepen en tieren, en toen ik naar buiten vloog stond ze hem helemaal te aaien en zei met een verontschuldigende stem: "Ik stond op zijn staart, en hij beet geeneens, wat een schat!"

*Rik, en Evert en Lydia
Rik had ik vorig jaar al leren kennen. Hij was er nu alleen de eerste week en vertelde dat zijn broer Evert en schoonzus Lydia de tweede week zouden komen. Ik vroeg of hij foto's kon laten zien, zodat ik ze zeker zou herkennen en ja hoor, toen ze uit de OM-auto stapten, herkende ik ze gelijk.
Evert en Rik zijn de broers van Maartje. Berend en Riejan, de ouders, en Annemarie, het jongste zusje, waren er ook nog even. Wat een dappere, lieve familie! Ze komen zo positief over, terwijl je weet, dat ze van binnen huilen :-(

*De Egyptenaar (denk ik toch, hij zag er zo uit, vooral zijn neus)
De Egyptenaar kwam vragen of Jasper 'dangerous' was. Nee hoor, die is zo mak als een lammetje! "Can I take pictures?" Tuurlijk, geen probleem! Maar elke keer als de brave man zijn fototoestel voor zijn neus hield, bewoog Jasper en sprong de man naar achteren. Hij ging steeds verder staan en vroeg uiteindelijk of ik de foto niet wou maken. Tuurlijk geen probleem! Maar dan moet jij er ook op! Jij samen met de hond op de foto, dat is leuk. Voorzichtig kwam hij weer wat dichterbij en stak van een afstandje een hand uit naar Jasper. Ik maakte vlug wat foto's en vroeg of ze goed waren.
Hij keek en zei verbaasd: "I look so scared..."
En ik zei: "That's reality!"

*De Aziaat
Het leek een Japanner, maar ik weet het niet zeker. Hij stond op een afstandje foto's te nemen. Ik was al gewend dat iedereen foto's van Jasper aan het nemen was, dus ik vroeg: "Zal ik hem even apart zetten, dan kun je betere foto's nemen?" En hij zei: "I do'nt take pictures of animals , I take pictures of people . My speciality is old ladies."
En of ik nou al vroeg waar die 'old lady' was, hij bleef maar foto's van me nemen en Leda en Sanne kwamen niet meer bij van het lachen...

*De rode trolley
Ja, en dan tot slot nog even vertellen dat Jasper niet dom is. Sorry Jasper! Jasper lag daar twee weken aan een lang touw aan een paal en of ik nou het washok binnen ging, de eetzaal binnen ging, de afwaskeuken binnen ging, of zelfs helemaal naar de kleedkast van de keuken ging, Jasper bleef rustig liggen wachten tot ik terug was. Nooit zelfs maar een blafje als ik weg liep!

Tot de zaterdag dat we naar huis gingen.

Ik had mijn rode trolley mee en elke morgen pakte ik heel mijn hebben en houwen in mijn rode trolley: mijn eigen vuile was, een boek, een vest, een paraplu en dan liepen Jasper en ik met de rode trolley naar het washok. En 's avonds als ik klaar was in het washok, pakte ik alles weer in mijn rode trolley en dan liepen Jasper en ik met de rode trolley naar de chalet.

Tot de zaterdag dat we naar huis gingen.

Ik zag plots dat Theo en Adri de auto al hadden ingeladen en ik dacht: "Oh nee, mijn rode trolley moet er nog bij!" Ik pakte de rode trolley en rende naar de parking. Op dat moment hoorde ik Jasper voor het eerst als een wolf huilen! Hij dacht dat ik hem was vergeten...

Jasper is niet dom!

Ontmoetingen in Ambt-Delden

2010-09-06T20:08:00.002+02:00

We waren in Delden en ik wil jullie gewoon wat vertellen over bijzondere ontmoetingen.

*Regen
Het regent hier ook wel eens. En ook wel eens heel hard en lang. Maar wat we op donderdag 26 augustus naar beneden zagen vallen, dat was niet gewoon meer :-O Het begon 's nachts al, en elke keer als je dacht dat je het nog nooit zo hard had zien regenen, begon het nog harder te regenen! Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat! Na twee paar natte kousen en schoenen, heb ik met blote voeten in mijn crockies rondgewandeld. Mijn broek nat tot mijn knieën. De koeien stonden tot hun ellebogen in het water. De weilanden leken meer op rijstvelden. Het was het natste plekje van Nederland op dat moment! Werd zelfs in het nieuws gezegd!

*Pony's
Op vijf minuten wandelafstand van ons terrein waren weilanden met pony's. Echt schattig. Rechts tien mama's met elf veulentjes en links zes papa's met zes veulentjes. Of zoiets dacht ik. Ik kon er geen genoeg van krijgen, tot Theo opmerkte dat die allemaal voor de slacht gekweekt werden :-O
Eten mensen pony's???? Ja, en ook kalfjes en lammetjes en dat vind ik heel lekker. We zijn barbaren!

*Ruben
Het vriendelijkste negenjarige jongetje van de wereld. De hele dag kwam hij een praatje maken, de hond aaien, gewoon zomaar even naast me zitten... Een schat!

*De droogtrommel
Doet-ie-et-of-doet-ie-et-niet, heette het ding. Soms deed hij het na één druk op de knop, soms na tien keer drukken, bij Lien een keer na negentig keer :-O Maar uiteindelijk deed hij het altijd, en op het moment dat het krakerige lawaai weer begon waren Lien en ik de dankbaarste mensen van de wereld. Een kinderhand is gauw gevuld hè!

*Onderbroeken van onbekende mensen
Een van de conferentiegangers werd tijdens de conferentie naar het ziekenhuis gebracht. Iemand moest zijn was doen en dat was natuurlijk de laundry-woman, dus ik :-) Wil je ook het verhaaltje van die andere onderbroek van een onbekend mens weten, dan zeg je het maar, dat schrijf ik liever persoonlijk en niet in het openbaar :-s

*Meneer (of mevrouw) Hermelijn
Die zat ineens bij de open deur van de eetzaal en toen Adri en ik er naar toe wilden lopen, rende hij naar binnen :-O
(Het kan trouwens ook meneer Fret of nog iets heel anders zijn geweest, maar het was lang, bruin en dun, met een lange nek en bijna geen staart)

*Anna Denise
Een bijzondere vrouw. Ik zou eerder zeggen 'een bijzonder meisje', maar ze beweert dat ze 39 is, dus dan is het een vrouw hè! Stiekem geloof ik haar niet, want ze zag er eerder uit als 23 ofzo. Maar ze had een bijzonder verhaal!

*Kasten
Aan allebei de kanten van ons bed, precies naast het hoofdeinde, stonden de kleerkasten in onze kamer. Wie er vaker zijn hoofd of elleboog gestoten heeft, Theo of ik, weet ik niet, maar het was vaak!

Er schieten me later vast nog wel meer ontmoetingen te binnen, die komen dan in deel 2 hè!

Déjà vu

2010-09-05T14:33:00.002+02:00

We zijn twee weken op de Go Conference van OM geweest. Het was op een groot terrein in Nederland, met chalets, tenten, caravans, en slaapgebouwtjes. We waren daar met ongeveer vijfhonderd mensen met meer dan veertig nationaliteiten! Als je 's morgens naar buiten kwam, kwam je steeds groepjes mensen tegen die vriendelijk 'Goodmorning', 'Goedemorgen', of wat dan ook zeiden. Het was altijd gezellig druk op het hele terrein en je kwam altijd wel iemand tegen die behoefte had aan een praatje.

Nu zijn we weer thuis en toen ik vanmorgen met Jaspertje ging wandelen moest ik me even in mijn arm knijpen om te zien of ik niet droomde. Overal kwam ik groepjes mensen tegen die vriendelijk 'Goodmorning', 'Goedemorgen', of wat dan ook zeiden. Had ik een Déjà Vu?

Of was het De Gordel?

En er waren ook mensen die behoefte hadden aan een praatje hoor! De baasjes van Casper, van Prins, van Pirat en van de Border Collie hielden me allemaal tegen. Ze hadden me gemist.

Of ze hadden Jasper gemist. Dat kan ook :-)

Reinheid, Rust en Regelmaat - of - Vrije Opvoeding

2010-08-19T12:58:00.001+02:00

Oeioei, waar begin ik aan... Nou, ik ga toch twee weken naar Nederland, zonder internet, dus tegen dat ik terugkom zijn jullie dit allang weer vergeten :-)

Ik hoor steeds meer moeders tegenwoordig zeggen dat ze hun baby's voeden op 'vraag'. Oei, denk ik dan, die baby's van tegenwoordig zijn slimmer dan die van vroeger. Ze weten precies wat ze nodig hebben en ook nog wanneer! Wow! Maar als ik dan die mama's verder hoor, over nachtvoedingen tot zes, zeven maanden, en dat ze zelf nog elke dag een middagdutje moeten doen omdat ze zo moe zijn, dan denk ik, oei, die mama's van tegenwoordig zijn niet zo slim als wij vroeger... Ze weten nooit of hun baby nou van de honger huilt of dat er iets anders aan de hand is... Zucht, vermoeiend hoor!

En wanneer stopt dat op 'vraag' voeden? Geloven jullie het fabeltje dat een baby onder de zes maanden niet verwend kan worden? Vergeet het! Stoppen jullie dan op de dag dat ze zes maanden worden met op 'vraag' voeden? Of hoe werkt dat? Het lijkt me zo ingewikkeld...

(Ik zal dan maar zwijgen over het feit dat mijn drie kinderen geen van allen ooit een nachtvoeding heeft gehad, want dan vinden jullie mij helemaal een ontaarde moeder :-))

Hoe het dan bij ons en onze baby's ging? Gewoon, om de drie uur voeden, tot ze bij Kind en Gezin zeiden: hij/zij kan het nu wel aan om om de vier uur te eten. En dan stapte je over. Het was o zo handig, want je had gewoon gelijk na de geboorte van je baby weer een leven. Je wist hoe laat je thuis moest zijn voor de volgende voeding, je wist hoeveel flessen je mee moest nemen als je wegging... het was gewoon handig! En de laatste voeding, van 10 uur, gaf je een uurtje later en de eerste van 7 uur gaf je een uurtje vroeger en dan maakte je zo langzamerhand de nacht wat langer....

Ik weet dat er nu veel commentaar gaat komen, daarom schrijf ik het vlak voor ik vertrek :-p, maar volgens mij is dit het begin van een vrije opvoeding allemaal en wanneer stop je daar dan mee?

Ik heb al eens iemand horen zeggen dat je tegen een kind onder vijf jaar geen 'nee' mag zeggen, omdat ze dat nog niet begrijpen. =-O Toen het kind een zusje kreeg, was het heel snel gedaan met die eigenaardige regel, want alles in huis kapotmaken? Ok, maar het zusje, dat moest toch een beetje heel blijven. Ze kwamen er toen achter dat opvoeden echt vroeger begint dan je denkt hoor!

Ik ben ouderwets, en dat mag ook, want ik ben 54 en oma van zeven kleinkinderen en opgevoed met de drie ERREN: Reinheid, Rust en Reglemaat.

Ik weet niet wat beter is...

Ik weet wel wie minder stress had :-)

Dagje Sjoerd

2010-08-11T09:39:00.002+02:00

"Ballonnen kunnen wel ontploffen, maar Sjoerten niet hoor, oma!"

"Ja oma, ik zal het goed houvasten!"

"Oma! Mama is kapot!" 'Huh, waarom zeg je dat?' "Echt waar hoor, ze zei gisteren: 'Ah, ik ben kapot!'"

"Ik wil een hoge stoel! Als ik op een beneden stoel zit, kan ik er niet goed bij!"

'Waarom ben jij niet op sportkamp en Sean wel?' "Sean is al groot en ik ben nog klein, en Sytske is ook nog klein en Stian is een schatteboutje!"

Die Marokkanen...

2010-08-05T09:52:00.002+02:00

Aan de overkant was de tuindeur van een appartementenblok op de auto van een van onze buren gevallen. Er waren wat krassen en een klein deukje. Met drie buurvrouwen stonden we ons af te vragen wat we moesten doen.

We moeten erachter zien te komen wie de eigenaar is van dat appartementenblok hè, die is verantwoordelijk! Tja... Die huurders, die zouden het wel weten, maar ja, wie woont waar? Stel je voor, je belt aan en zatte Didier doet open :-O nee dank je! Of die mensen van dat blauwe autootje, kunnen die zelfs wel praten? En wie woont daar nog allemaal? Die rare gast met dat hondje? Nee, die woont daar niet meer, die andere gast, dat ziet er ook maar een vieze uit, daar gaan we ook niet bellen hoor! Tja... die Marokkanen, dat zijn lieve mensen! Daar durven we wel aan te bellen. Maar... welke bel is van de Marokkanen?

Uiteindelijk hebben ze de politie er toch maar bij gehaald en zal het allemaal wel goed komen hoor, maar ik vond het gewoon grappig dat de enige mensen uit dat blok die we vertrouwden, de Marokkanen waren! Hoera!

De dood

2010-08-05T09:20:00.004+02:00

Luguber onderwerp? Ik weet het niet. Ik vind het ingewikkeld. We zijn geschapen om de Heer te aanbidden en te prijzen. We hebben Eeuwig Leven. Als we geloven dat Jezus voor ons gestorven is tenminste. Dan mogen we naar de Hemel. Wat en waar en hoe en wanneer dat weet ik niet. Maar zo wordt het ons toch geleerd. Dus wij hoeven niet bang te zijn voor de dood.

Maar we zijn het wél!

Ok, toen mijn schoonvader op 92-jarige leeftijd ziek werd, was hij niet bang voor de dood. Zijn laatste woorden tegen ons waren: "Het is goed geweest!" Dat is mooi. Natuurlijk waren we heel verdrietig, maar we hadden er wel vrede mee. Hij was naar zijn Heiland, waar hij zoveel van hield.

Maar als een kind of een jong mens ziek wordt, dan doen mensen er alles aan om die maar te genezen. Ze lopen alle ziekenhuizen af, gaan naar allerlei genezingsdiensten, stappen zelfs in het vliegtuig naar Nigerië, omdat Joshua daar zit en die zou nét nog een beetje meer 'de gave van genezing' hebben ontvangen dan alle anderen bij elkaar... En als er dan een kind of een jong mens sterft, dan vragen wij ons af: "Waarom? Waarom mocht die nou niet wat langer van het leven genieten?"

Dood heeft er nooit bij gehoord
Dat heb ik een keer ergens gelezen. En daarom kunnen wij er ook niet zo goed mee omgaan zeker? Ik weet het niet.

Koppel A heeft drie jongvolwassen kinderen. Ze zijn allemaal christen. Een van de kinderen sterft.

Koppel B heeft drie jongvolwassen kinderen. Twee zijn christen. Nummer drie gelooft niet in God.

Wat heb ik dan een medelijden met koppel A. Wat stel ik me toch een vragen waarom dat nou toch moest gebeuren...

Ik weet dat ik juist veel meer medelijden met koppel B zou moeten hebben....

Waarom kan ik het niet in de juiste verhoudingen zien? Zien jullie het dan wél in de juiste verhoudingen?

Geen slechte!!!!

2010-07-31T13:06:00.002+02:00

Sjoerd (3 jaar): "Oma, waarom staat die auto daar?"
Hij wijst op een wit bestelbusje, op het terrein naast onze tuin.
Ik: "Hoe bedoel je? Die mag daar toch staan?"
Sjoerd: "Oma, waarom staat die auto daar???? Het is toch geen slechte!"
Ik: "Huh, wat bedoel je? Sean, wat bedoelt Sjoerd?"
Sjoerd: "Sean, die witte is toch geen slechte!!!!!" Sjoerd wordt steeds ongeduldiger.
Sean (5 jaar): "Ik begrijp hem ook niet hoor, oma! Ik heb alleen gezegd dat wij daar niet mogen staan, omdat daar alleen de auto's van de gemeente mogen staan...."

Ok. Gemeente - gemeen - slecht :-)

"Sean" en 'Sjoerd' en de boze meneren

2010-07-28T13:36:00.004+02:00

"Heb je 't al gehoord, Sjoerd?"

'Wat, Sean?'

"De boze taxi-meneer wil een stuk van opa en oma's tuin kopen!"

'Haha, dat gaan opa en oma heus niet doen hoor! Een stuk van hun tuin verkopen...'

"Sjoehoerd, opa en oma huren dit huis!"

'Wat is huren?'

"Dat het huis eigenlijk van iemand anders is, en opa en oma betalen elke maand geld om hier te mogen wonen."

'Ah, is hun huis ook van OM, net als ons huis?'

"Nee, hun huis is van een boze huisbaas-meneer en die wil dat geld wel graag hebben, voor dat stukje grond!"

'Oh :-('

"Ja :-("

Dit gesprekje hebben Sean en Sjoerd niet echt gevoerd, maar dat van de boze taxi-meneer en de boze huisbaas-meneer is wél waar :-(
Laten we maar hopen dat het op de een of andere manier niet doorgaat....

Misschien hebben we dit stukje niet meer volgend jaar :-(

Middagje Ikea

2010-07-26T17:41:00.001+02:00

Ok, niks bijzonders te melden deze keer, of toch, wacht.

Vriendelijke buschauffeur en op de terugweg zelfde buschauffeur en hij vroeg: "En? Was 't plezant?" Dat is toch eigenlijk wel bijzonder :-)

Gewoon de jongens in het ballenbad gezet, wij koffietje met stukje taart. (Jaja, de jongens achteraf een softijsje, dus niks zieligs :-p)

En ik heb minder dan 8 Euro uitgegeven bij Ikea, dus dat is toch ook wel bijzonder hè!

Middagje Leuven (3)

2010-07-26T13:53:00.001+02:00

Donderdag was het weer zover! Leda en ik gingen weer met de jongetjes naar Leuven! Met de trein! Als trouwe lezertjes weten jullie wat er gebeurt als wij de trein nemen, anders scroll je maar een beetje naar beneden om onze vorige avonturen te lezen :-)

De heenweg ging helemaal prima! Juiste trein, op tijd vertrokken enz. Broodje bij Panos, naar al onze lievelingsboetiekjes geweest (Zeeman, Wibra, Kruidvat, enz.), deze keer ook nog de opdracht uit Canada: zoek 'Pluk redt de dieren' en ook die opdracht netjes vervuld. Dus we konden weer naar huis.

We kwamen bij het station, maar oei, ons vertrouwde spoor B was leeg... Normaal staat de trein richting 's Gravenbrakel allang klaar en hebben we alle tijd om rustig in te stappen, maar nee, deze keer was spoor B leeg! Dus wij goed opletten wat er allemaal werd omgeroepen. Heel toevallig was de mevrouw die aan het omroepen was supergoed te verstaan. Amai, er werd heel wat omgeroepen, en toen: ja hoor, de trein van 17.23 uur richting 's Gravenbrakel had door het persoonsongeval in Kortenberg twintig tot vijfentwintig minuten vertraging...

Oh nee, dat is niet leuk. Maar... na vijf minuten kwam er een trein binnen getjoekt op spoor B. Leda liep vlug naar de conductrice (heet zo iemand zo?) om te vragen of het onze trein was, en: 'ja, et ies uw trein, maar iek kan niet beloof oe laat ij vertrekt eh, kan tfientik minuut duur of miskien lang eh!'

Tja, dan blijven we nog maar even buiten zitten hè. FUUUUUUT! Oh nee, die vertrekt! Helemaal aan het begin stond onze lieve Waalse conductrice gebaren naar ons te maken en iets te roepen. We sprongen op en begonnen naar haar toe te rennen. En zij maar roepen: 'Allez! Allez!' en te gebaren dat we, ja wat stond ze nou te gebaren? Ze werd steeds bozer dus wij gingen toch maar weer harder lopen en toen stapten we in en zei ze heel boos: 'iek kan niet blijf wakt eh!'
Leda zei:''Ja, wij wisten niet wat u bedoelde hè!' De mevrouw werd nog bozer, en toen zeiden we vriendelijk lachend dat we heel blij waren dat ze op ons had gewacht en toen was de bijna ruzie er niet, gelukkig!

We hebben toen over een ritje van 22 minuutjes toch nog meer dan een half uur gedaan, maar we zijn wéér thuis geraakt! Alwéér!

Ik ga nu met de bus met Leda en de jongetjes naar Ikea, over een half uurtje. Ik ben benieuwd of er avonturen over te vertellen zijn. Ik hou jullie op de hoogte :-)

De dag voor de zomer begon

2010-06-25T17:04:00.002+02:00

In februari waren Theo en ik 35 jaar getrouwd. "Feestjeuh!", riep iedereen. Maar we hebben zo'n klein huisje en we waren sowieso blij dat Tjip en Cien er waren met de kinderen, dus we zeiden:"Ach dat feestje doen we wel in de zomer, als Theo 60 wordt. Dan kunnen we een tuinfeest geven en de twee tegelijk vieren." Zo gezegd zo gedaan. In februari dus gevierd met de kinderen en kleinkinderen en in juni een groot tuinfeest. We hadden in totaal meer dan honderd mensen uitgenodigd, en daar zijn er toch 89 van gekomen! Eten en drinken was er meer dan genoeg. We hadden tenten geleend van OM voor het geval het zou regenen, dus we dachten dat er niets mis kon gaan. Maar met één ding hadden we geen rekening gehouden. Namelijk: de temperatuur! De week ervoor was het stralend weer, vrijdag begon het wat te waaien, zaterdag kwamen er hevige buien (leuk hoor, tijdens het opzetten van de tenten) en zondag? Ok, geen regen meer gelukkig, maar koud! Niet normaal meer, zo koud. Ik denk dat het niet boven de 14°C is geweest :-( En geen straaltje zon :-( Maar toch was het een leuk feest, en we hebben alle truien, vesten en fleece-dekentjes tevoorschijn gehaald, en later zelfs een vuurtje gestookt (in een vuurkorf hè, we wonen vlak bij de luchthaven). Het was leuk. Echt waar! De eerste gasten kwamen om 13.00 uur en de laatste mensen gingen om 23.15 uur naar huis.

Hadden wij nou niet genoeg gebeden voor mooi weer? Ik zal het eerlijk vertellen. Ik weet het niet zeker van Theo hoor, maar ikzelf had helemaal niet gebeden voor het weer. Ik bid nooit voor het weer. Ik heb er geen geloof voor. Als ik wel zoveel geloof had, dan zou ik voor Afrika bidden, dat het weer daar wat beter zou worden, voor de mensen die honger hebben. Of voor Zuid-Amerika, waar de boeren soms maanden, jaren moeten wachten op een regendruppel, zodat hun oogsten mislukken. Hele bidstonden organiseren de kerken daar om voor het weer te bidden...

Ja, als ik zoveel geloof had, zou ik eerst voor hen ginder bidden, en daarna misschien, misschien hè, voor mooi weer op mijn eigen feestje...

PS De titel doet het al vermoeden, het feestje was op 20 juni, de dag voor de zomer begon. Zowel letterlijk als figuurlijk, want maandag is de astronomische zomer officieel begonnen, en het mooie weer ook....

Middagje Leuven (2)

2010-06-03T20:49:00.001+02:00

Vandaag weer met Leda, Sean en Sjoerd naar Leuven geweest! Weeral met de trein en deze keer gelijk van de eerste keer in de goeie trein gestapt! Broodje bij Panos, even naar onze exclusieve lievelingsboetiekjes (Wibra, Kruidvat en Zeeman) en toen Jade gaan bewonderen. Wat een prachtbaby! Pikzwart lang haar! En zo'n gaaf gezichtje♥

Voor we aan onze toch door Leuven gingen beginnen nog even naar onze lievelings w.c. geweest. Bij het station. Ik zei tegen de mevrouw:"En, hoe is het met de dochter?" De mevrouw keek me verschrikt aan en dacht:"Ken ik die?" En ik zei:"Vorige keer was u zo bezorgd, omdat ze naar Bangkok was..." "Dat u dat nog weet.... Het is heel goed gegaan hoor! Ze is al terug en kijk wat ze voor me heeft meegebracht: een bril van Versace!!!!" Nog even gebabbeld over koetjes en kalfjes, ondertussen allemaal geplast, handen gewassen, snoepje gekregen en "Tot de volgende keer!" gezegd!

Op de terugweg in de trein nog een lieve conducteur tegengekomen. Sean en Sjoerd mochten elk een kaartje knippen!!!

Toen kwamen we thuis en stond er een heerlijk koud buffetje voor ons klaar, met gerookte zalm, garnalen, gerookte forel, en nog veel meer lekkers. Allemaal klaargemaakt door Theo♥

Wat een leuk dagje was het weer! Het leven kan toch zo mooi zijn!!!

Katjes

2010-05-23T21:40:00.001+02:00

Haha, deze keer gaat het over een ander soort katjes dan hier !!!

Vrienden van Johan (en ondertussen ook van ons :-)) hadden een nieuwe poes, zeer toepasselijk Noevoo genaamd. Ze wilden graag één keer een nestje en zo gezegd zo gedaan: Noevoo werd zwanger en kreeg vier prachtige kindjes.

Een paar dagen geleden is Noevoo op raadselachtige wijze verdwenen. Het is heel verdrietig voor Joachim en Janneke, maar natuurlijk ook voor de kittens :-(

Dus: melk gehaald bij de veearts en met de hand voeden! Nou ging 'de' band gister eerst picknicken en daarna repeteren en ik zei: "Oh, jullie mogen de kittens wel hier brengen hoor, dan geef ik ze wel eten!" Hoe moeilijk kan dat nou zijn, zo'n paar katjes wat melk geven :-)

Ok, gister werden ze gebracht, ze zaten lief in een kratje, en met een wasmand ondersteboven als deksel, het hekje dicht voor Jasper, kon er niks gebeuren. Ze moesten om drie uur, zes uur en negen uur eten. Om drie uur begin ik dapper met het kleinste katje... Oeps, dat gaat nog niet zo makkelijk! Twintig minuten later had het beestje met heel veel moeite 10 ml gedronken! Oh boy, nog drie te gaan... Gelukkig bleek dit de moeilijkste te zijn geweest en de andere drie dronken wat vlotter. Maar je moest ook nog hun buikje masseren met een nat washandje, tot ze een plasje deden, en alles bij elkaar was ik er toch een uur mee zoet!

En dat werd dus om zes uur en negen uur nog een keer herhaald: Nummer één (voorlopig Vlekje) zeer langzaam, nummer twee (voorlopig Streep) iets sneller, nummer drie (voorlopig Grijs) zeer snel en nummer vier (Belle, die mag bij J en J blijven) weer iets minder snel!

Tjongejonge, wat een gedoe! Als ik dat van te voren allemaal geweten had? Nou, dan zou ik het toch ook aangeboden hebben, want kijk eens wat een schatjes!

Middagje Leuven

2010-05-21T13:05:00.004+02:00

Leda en ik gingen gister een middagje naar Leuven. Met Sean (5) en Sjoerd (3) én met de trein :-)

Ik had goed op internet gekeken. De trein kwam om 12.43 uur op spoor 4, dus er kon niks misgaan! We waren, zoals gewoonlijk, veel te vroeg, maar ja hoor, daar kwam de trein eindelijk!

Wow, wat een mooie! Eentje met een verdieping! Joepie! We gaan boven zitten! Oh, wat konden we alles goed zien! Daar is oma's straat! Daar is de begraafplaats! Kijk, daar staan we altijd naar de dalende vliegtuigen te kijken en daar is de tunnel... oeps, we gaan de tunnel in :-s

Ik wist niet dat we eerst naar het vliegveld gingen! Ik had er eentje uitgezocht waarbij we niet moesten overstappen. "Oh, nou ja, we gaan wel eens meer langs het vliegveld," zei Leda. We stopten bij/in/onder/op/whatever het vliegveld en bleven staan. Oh, nou ja, dat gebeurt wel eens meer. De lichten gingen uit. Oh, nou ja, dat gebeurt wel eens meer. Na tien minuutjes gingen de lichten weer aan en begonnen we weer te rijden. De andere kant op, deze keer. Sean zei nog:"Gingen we niet de andere kant op?" Oh, we gaan zeker met een bocht om Nossegem heen ofzo. Vijf minuutjes later waren we weer in ons lieve dorpje Zaventem :-) Leda en ik vonden het heel grappig en moesten vreselijk lachen, maar de jongetjes hadden honger en wilden nu eindelijk wel eens hun lunch hebben! Haha, wij weer naar het juiste perron en goed op het bord gekeken. Ok, binnen vijf minuten is er weer een trein naar Leuven. Om kwart voor twee hadden de arme jongetjes eindelijk hun lunch!

Na een beetje gewinkel en nog een beetje gewinkel, gingen we nog even koffie drinken bij Tina. Er werd druk gepraat door ons en de jongetjes mochten met hun nieuwe zeskleuren pen in hun nieuwe schriftje tekenen. Thuis wachtte opa met een heerlijke BBQ.

Sjoerd vertelde honderduit aan papa Henri wat we allemaal gedaan hadden.
Henri:"Ah, zijn jullie naar Tina geweest? En waar was Simon dan?" Sjoerd (3 jaar):"Die was in Australië. Aan het huilen." Henri kijkt mij vragend aan en ik zeg:"Simon? Die was in Oostenrijk. In Wenen."

Het was een leuk dagje :-) En nee! Ik had niet verkeerd op internet gekeken! We zijn op die van 12.40 uur gestapt, die naar het vliegveld ging! In plaats van op die van 12.43 uur, die naar Leuven ging :-)))

Moordwapen

2010-05-12T11:47:00.002+02:00

Vorig jaar april heb ik het volgende geschreven op mijn blog:

"Wat als Jezus in deze tijd had geleefd en dus in deze tijd de doodstraf zou hebben gekregen...

Volgens Amnesty International worden op dit moment wereldwijd vooral de volgende methoden gebruikt om veroordeelden ter dood te brengen: Dodelijke injectie met gif, Elektrocutie met de elektrische stoel, Vergassing in de gaskamer, het ombrengen met een vuurwapen (door middel van een nekschot), ophanging, onthoofding of steniging. Ook worden af en toe nog andere methodes gerapporteerd.

Zouden wij dan met een elektrische stoel aan een ketting om onze nek lopen? Of zouden we een vuurwapen aan de muur hangen? Zouden we liedjes over die gaskamer zingen? Zouden we een spuitje met gif van voor in de kerk zetten en mensen uitnodigen om daar een briefje met hun gebeden, zonden enz. aan op te hangen?
Het is niet mijn bedoeling om oneerbiedig te zijn, maar hebben we het symbool van het Kruis niet een te grote plaats gegeven? Het gaat toch om Jezus Christus, en die gekruisigd?"

Er kwam toen een reactie van iemand dat het inderdaad waar is, maar dat het 'lege' kruis toch mooi is! Maar dat het kruis leeg was, kwam omdat mensen Hem er af hebben gehaald! Een leeg gráf, dat is een mooi symbool van het feit dat Jezus is opgestaan. Dus als je dan toch een symbool om je nek wilt hangen, of voor in je kerk wilt zetten, doe dan een leeg graf! En vandaag zag ik op Facebook volgende foto, prachtig toch!

Echt waar? Ja natuurlijk, nou ja, nee, het kan natuurlijk niet, maar wat ze zeggen wel, of zoiets :-s

2010-04-09T12:38:00.002+02:00

Christelijke tekenfilmpjes, ik hou er niet zo van. Veggie Tales bijvoorbeeld. Of Narnia. Nee dank je. Ik hou van duidelijkheid. Ik zaag er graag over door, dus ik heb het vast al eens geschreven, maar dan lees je het maar niet. Of nog eens.

Ik hou dus van duidelijkheid. Fantasie? Prima! Sprookjes? Fantastisch :-) Maar gooi de rotzooi niet door elkaar! Het zal echt wel aan mij liggen, maar ik vertelde mijn kinderen sprookjes en zei erbij:"Dit is niet echt gebeurd hoor!" Ik vertelde ze uit de kinderbijbel en zei erbij:"Dit is echt gebeurd!" We beleefden in het bos de spannendste avonturen! Als ze door een oud hek heen kropen, waren ze in een fantasieland en ze konden alleen maar door één uitgang weer in de gewone wereld komen. Spannende verhalen? Natuurlijk, met alles erop en eraan! Maar duidelijk, dat wel. Dit is waar en dat is niet waar!

Een courgette die bidt, een tomaat die in de bijbel leest? Niet zo duidelijk voor een kind, lijkt me. "Mama, is dit echt waar?" "Ja natuurlijk, nou ja, nee, het kan natuurlijk niet, maar wat ze zeggen wel, of zoiets :-s"

Een leeuw als beeld van Jezus? "Mama, is dit echt waar?" "Ja natuurlijk, nou ja, nee, het kan natuurlijk niet, maar wat ze zeggen wel, of zoiets :-s"

Ik ben benieuwd naar de reacties :-)

PS voor de mensen die dit via mijn blog lezen, de meeste reacties komen altijd via Facebook :-)

Misschien wat voor jou? Lees het even als je wilt :-)

2010-03-23T16:51:00.008+01:00

Hieronder een beetje uitleg van mijn oudste zoon Henri over waar hij en zijn vrouw me bezig zijn. Je kunt er altijd over nadenken om hen te gaan ondersteunen!

Beste,

Deze mail gaat naar mensen die we al een geruime tijd kennen of pas ontmoet hebben, en die onze regelmatige nieuwtjes nog niet ontvangen (misschien ontvangt U die toch wel, op een ander email adres?). We willen jullie even up to date brengen met ons werk en huidige situatie, zodat U na het lezen van deze brief, onze volgende nieuwtjes beter kunt volgen. Misschien ontbreken er belangrijke delen van het verhaal, breng ons aub op de hoogte als U iets niet goed begrijpt of als U vragen heeft! Een samenvatting kan soms te lang zijn en soms te bondig, ik probeer het in het midden te houden.

Leda en ikzelf kregen al voordat we elkaar kenden, beiden een hart voor zending. Uiteindelijk heeft God ons geleid naar België: waar we na ons trouwen in 2002 reeds woonden. Een bijzonder verhaal op zich, want het was niet zo vanzelfsprekend om in België te blijven.

Samen hebben wij 4 kinderen: Sean (2004), Sjoerd (2007), Sytske (2008) en Stian (2009). Het zijn schatten van kinderen :-)

We hebben een passie voor België en een passie voor jongeren. Bijna dagelijks zijn we in gesprek met jongeren en daardoor merken we dat België in grote nood is. Enerzijds zijn er jongeren die verloren lopen. Ze bevinden zich midden in een 21e eeuwse maatschappij waar alles in continue verandering en beweging is. Jongeren hebben zoveel druk op hun schouders. Ze moeten zoveel keuzes maken en hebben nauwelijks een houvast of leidraad om hen daarin te begeleiden. Hoe gaan jongeren in deze tijd Jezus leren kennen? Wie reikt hen een hand toe?
Anderzijds zijn er de jongeren die Jezus kennen. Velen zijn vol vuur voor God en dromen hardop wat ze willen bereiken in hun eigen land. Prachtige verhalen om te horen. Bijzonder hoe God die dingen in hun hart legt. Maar ook zij lopen in zekere zin verloren aan het begin van deze eeuw. Velen lopen rond met vragen zonder bevredigende antwoorden. Velen willen zich inzetten voor God, maar hebben geen idee waar en hoe ze eraan moeten beginnen. Wie reikt hen een hand toe?
Wij willen met ons leven een impact hebben op jongeren. Juist daarom ervaren wij dat God ons naar twee plaatsen heeft geleid waar we dit in praktijk kunnen brengen.

De eerste plek is Breeze. Breeze wil een frisse wind laten waaien en jongeren uitdagen voor God te gaan. Binnen Breeze gaan wij vaak hand in hand met jonge christenen en zetten we zo samen projecten op gericht op jongeren, zoals gebedscafé's, prijsavonden, seminars, jeugdweekends en een uitgebreide website. Breeze is een plek waar jongeren zichzelf durven zijn en bovenal waar ze meer houvast krijgen in hun geloof.

De tweede plek is OM. OM is een wereldwijde zendingsorganisatie en met OM willen we juist betrokken zijn bij het begeleiden van christenjongeren die op korte en lange termijn erop uit willen trekken. Deze jongeren helpen met de voorbereidingen, hen begeleiden op het veld en hun terugkomst in de juiste banen leiden, dat is onze passie. Daar gaat het niet enkel om de actie of het programma waaraan ze deelnemen, maar veeleer om de impact die die tijd heeft op hun eigen leven, en bij terugkomst ook in hun omgeving.

Concreet betekent dit dat Henri met OM werkt als personeelswerker en met Breeze tot voor kort als Project Coördinator. Momenteel werkt Henri niet voor Breeze wegens een tekort aan financiën bij Breeze zelf. Henri had een werknemerscontract dat onlangs is opgezegd om die reden. Wij (zowel wijzelf als Breeze) hopen dat dit binnen korte termijn wel opnieuw kan starten, maar dan op basis van eigen sponsors. Deze opzeg bij Breeze viel tegelijkertijd met het contract dat Henri bij zijn andere halftijdse baan ook net had opgezegd.
Henri had die baan opgezegd omdat de combinatie OM-sponsors en halftijds loon-Breeze, voldoende inkomsten gaf. Maar sinds 1 maart leven we dus enkel op basis van die sponsors (en op een paar gespaarde centjes van de laatste maanden), en zijn we dus op zoek naar sponsors voor de ontbrekende helft. Als die niet binnenkomen, kunnen we dit werk niet verder zetten.

Voor Leda betekent dit concreet dat zij dit ondersteunt door voltijds voor de kinderen te zorgen. Ons hart ligt bij ons beiden op dezelfde plek en zodra Leda in de toekomst de kans krijgt, zal ze directer betrokken zijn bij dit werk. Wij geloven dat God grote dingen aan het doen is in België. Wij geloven dat Hij daar jongeren voor wil inzetten. En daarom hebben wij het verlangen om fulltime met OM en Breeze aan de slag te gaan. Dit betekent dat wij voor 100% afhankelijk zullen zijn van giften.

Deze e-mail gaat vooral over onze werksituatie en visie. Onze mailtjes bevatten regelmatig ook persoonlijke nieuwtjes. Om meer te vertellen over wat God echt doet, de getuigenissen van jongeren, hoe God concreet werkt, enzovoort, wil ik, Henri, graag eens bij U langskomen in huiselijke kring, of in gemeentekring, om meer te vertellen over het werk waarmee we bezig zijn. Om meer te vertellen over het hart en de passie die er bij ons leeft voor God, voor Vlaanderen, België, voor jongeren. Om verhalen van jongeren toe te lichten als getuigenis van wat God doet. Tegelijkertijd willen wij mensen dan persoonlijk uitdagen om erover na te denken ons werk financieel te steunen. U mag zeker ook voor ons bidden! groetjes,
Henri Menheere

GIFTEN (eenmalig en maandelijks) mogen gestort worden op de rekening van OM Belgie: 290-0477964-66 of BE07 2900 4779 6466 (IBAN) met vermelding van "gift voor familie Menheere".

't Is me gelukt...

2010-03-13T15:52:00.004+01:00

Echt waar, het is me eindelijk gelukt! Ik heb Jasper bang gemaakt voor vuurwerk :-(

Bij Raksha heeft het vier jaar geduurd voor ik haar bang had, maar Jasper heeft maar vijftien maanden in mijn gezelschap nodig gehad...

Ik was nog zo trots op hem, lees maar hier of hier...

Vandaag was het carnaval in Zaventem (ja, ik weet het, midden in de vastentijd *rolleyes*) en wij gingen toch maar weer eens naar de stoet kijken. Jasper mee natuurlijk... Alles goed en wel, hij vond het wel leuk en interessant, totdat... ja, totdat er ineens een van de praalwagens met vuurwerk begon te gooien! Nou ja, niet die praalwagen, de mensen die er op stonden, die gooiden natuurlijk. En wat deed ik? Ik schrok. En wat deed Jasper? Die schrok ook en werd bang. En toen werd hij nog banger en begon te trekken. En aangezien hij zo sterk is als een paard, heb ik nou een spier in mijn rug verrekt. Of zoiets. In elk geval doet het pijn :-(

't Is me gelukt :-(

Similar Souls eh... ik bedoel Similar Saints

2010-03-05T12:16:00.004+01:00

Similar Saints komt naar Eernegem, ole ola
U weet wel, dat dorpje achter Ichtegem, ole ola
En wat ik daar zag heeft mij blij gemaakt, ole ola
Wat ik daar zag heeft mij diep geraakt, ole ola

Ik zag de vriendjes van Sunrise en ze leidden daar een kerkdienst, ole ola
Oeh beminde gelovigen, dat was eigenlijk geen kerkdienst, ole ola
Niet zoals hier waar menige uitgescheten kruidenier met een wezenloos grijs kostuum
komt luisteren naar een mummelende pastoor, ole ola
Nee het was een stel uitgelaten witte apen en de zotste stond van voor, ole ola

En ik bezweer u beminde gelovigen

Het ging vooruit (ging vooruit)
Het ging vooruit (ging vooruit)
Het ging vooruit (ging vooruit)
Het ging verbazend goed vooruit
Het ging vooruit (ging vooruit)
Het ging vooruit (ging vooruit)
Het ging vooruit (ging vooruit)
Het ging verbazend goed vooruit
Het bouwde op (bouwde op)
Het bouwde op (bouwde op)
Het bouwde op (bouwde op)
Het bouwde op (bouwde op)
Met zoveel vuur (zoveel vuur)
En zoveel stijl (zoveel stijl)
Het bouwde op (bouwde op)
Oh het bloed spat in mijn kop
Het bouwde op (bouwde op)
Het bouwde op (bouwde op)
Het bouwde op (bouwde op)
Oh het bloed spat in mijn kop

Het was een liefde (liefde voor)
Het was een liefde (liefde voor)
Het was een liefde (liefde voor)
Oh, de liefde voor muziek
Het was een liefde (liefde voor)
Het was een liefde (liefde voor)
Het was een liefde (liefde voor)
Oh, de liefde voor de Heer
Het was een liefde (liefde voor)
Het was een liefde (liefde voor)
Het was een liefde (liefde voor)
Oh, de liefde voor muziek
Het was de lie, lie, lie, lie, lie, lie, lie, lie, lie, lie, lie, lie, liefde voor de Heer

En toen dacht ik beminde gelovigen

Waarom doen sommigen zoveel moeite om te starten, ole ola
Speelt de beschaving ons werkelijk zoveel parten, ole ola
Zwijg me van de laatste Praisegroep uit Nederland, ole ola
Spreek me liever van Similar Saints zonder kop in 't zand, ole ola
Zwijg me van de gasten die goed kunnen zuipen, ole ola
Je moest eens zien hoe ze 's nachts naar de WC-pot toekruipen, ole ola

Trek me uit de Vlaamse klei
Geef me een drummer en maak me blij (Peter!!!!!!!!!!!!!!!)
En geef me vuur (geef me vuur)
En geef me vuur (geef me vuur)
Nee geen lucifer natuurlijk maar passie elk uur
En geef me vuur (geef me vuur)
En geef me vuur (geef me vuur)
Nee geen lucifer natuurlijk maar passie elk uur

Het was een liefde (liefde voor)
Het was een liefde (liefde voor)
Het was een liefde (liefde voor)
De liefde voor muziek
Het was een liefde (liefde voor)
Het was een liefde (liefde voor)
Het was een liefde (liefde voor)
De liefde voor de Heer
Het was een liefde (liefde voor)
Het was een liefde (liefde voor)
De liefde voor muziek
Het was een liefde (liefde voor)
De liefde (liefde voor)
De liefde (liefde voor)
De liefde voor de Heer

klikkerdeklikklik klikklik

2010-02-23T15:04:00.004+01:00

Deze filmpjes zijn gemaakt voor een wedstrijd! Er staat nergens in het reglement dat je maar één keer mag klikken, dus klik maar een paar keer op de filmpjes :-)
Als je dit berichtje via Facebook leest, moet je maar even naar mijn blog gaan, want ik denk dat die filmpjes niet op Facebook te zien zijn :-)

Een dag later

2010-01-28T18:19:00.003+01:00

Wie verwacht er nou in België dat het gaat regenen???

Te koop

2010-01-27T21:05:00.004+01:00

Geloof het of niet, maar het huis van vrienden van ons staat te koop en op deze manier maakt hun huisbaas dit bekend aan de wereld....

De hondenfluisteraar

2010-01-15T13:37:00.003+01:00

Dat ben ik! Dat wist je niet hè, maar het is echt waar!

Iedere ochtend als ik uit de badkamer kom en ik loop naar de kapstok voor mijn jas en mijn schoenen, begint Jasper te blaffen. Net zolang tot ik hem zijn riem aan heb gedaan en de deur uit ga. Dat vind ik niet zo leuk, dus ik probeerde er van alles aan te doen. Roepen, tieren, dreigen met een van mijn schoenen, negeren, alles! Niets hielp, meneertje bleef blaffen. En niet zachtjes hè!

Maar nu heb ik het gevonden:-)

Ik kom uit de badkamer en begin heel zachtjes tegen hem te fluisteren. Doe dan eerst zijn riem aan en dan pas mijn jas en schoenen. Ondertussen blijf ik tegen hem fluisteren. En het werkt! Hij blaft 's morgens niet meer als ik met hem ga wandelen! Hoera!

Ik hoop dat het zo blijft natuurlijk, want als Tjip en Cien hier over twee weken (twee weken!!!!) met de kids komen logeren, en ze willen een beetje uitslapen, is het wel errug handig als het beestje niet blaft 's morgens vroeg :-)

PS Ik weet nou eigenlijk niet zeker of het komt doordat ik fluister of doordat ik eerst zijn riem aan doe in plaats van eerst mijn jas en schoenen, maar een kniesoor die daar op let! Hij blaft niet meer :-)

Dat was leuk!!!!

2010-01-11T14:25:00.009+01:00

Toen we met onze winkel gestopt waren, besloten we om een ander huis te zoeken. We woonden toen in Wilsele-Putkapel. Een leuk hoekhuis, vlakbij een klein bos, vlakbij verschillende wandelpaden, langs het spoor of door het veld, maar veel te groot voor ons tweeën. En als we dan toch gingen verhuizen, dan maar gelijk naar Zaventem, want daar was onze kerk (Evangelische Gemeente). Voor Theo maakte het niet zoveel uit. Nu moest hij ongeveer 7 à 8 km rijden met file, dan moest hij ongeveer 15 km rijden zonder file.

Dus wij aan het zoeken en zoeken, en hoe meer we aan het zoeken waren hoe meer Zaventem me tegen begon te staan. Het waren allemaal saaie straten met zo hier en daar een parkje, waar je in tien minuten doorheen was. Bluh! Maar ja, we hadden het nu eenmaal op ons hart gekregen, we bleven in Zaventem zoeken. We hadden de tijd. We hadden onze opzeg netjes aan het eind van ons 3-6-9 contract gedaan, dus er kon ons niets gebeuren. 1 april 2003 moesten we er pas uit.

Maar het was makkelijker gezegd dan gedaan. We bleven zoeken, maar het was of te duur, of er mocht geen hond mee... Zo langzamerhand begonnen we ook een beetje buiten Zaventem te zoeken, niet naar de stem binnenin ons luisterend...

Op een bepaald moment belde Iwan op dat er bij hun om de hoek, onderaan de Kesselberg een huisje te huur stond. Wij gebeld en gelijk een optie genomen. Zaterdags mochten we komen kijken. We kwamen binnen, het was klein, geen tuin, twee slaapkamertjes, maar... aan de voet van de Kesselberg. Terwijl Theo en ik heel even nadachten en overlegden, hoorden we de eigenaar tegen iemand anders zeggen:"Ok, dat is afgesproken, als u het contract tekent is het voor u!" Wij waren heel verontwaardigd, want we hadden toch een optie genomen? "Ach, na u hebben er nog zoveel gebeld, en die wilden allemaal een optie..." Ja ja, lekker zakendoen, dat wel. Maar dat huisje hadden we dus weer niet.

In Heverlee, daar stond een echt droomhuis! Op wandelafstand van Henri en Leda, niet ver van wandelpaden, veel natuur, een grote tuin... We gingen er een beetje vroeger naar toe dan het bezoekuur, dan zouden we het wel hebben. "Nee hoor, u was de negende beller, dus de andere acht hebben de eerste kans!" Oh nee, elke huisbaas heeft andere regeltjes. Nou, als we de negende zijn kunnen we het wel vergeten :-(

Theo reed na een vergadering nog even door Zaventem en zag ineens op de bovenverdieping op een raam, aan de zijkant van een huis, "te huur" staan. Hij belde aan, mocht rondkijken en had gelijk besloten. Hij reed naar huis, haalde mij op en hup, ik mocht ook kijken. En ja hoor, de buitenkant was lelijk, de binnenkant was klein, het kwam pas 1 juni vrij, wat bedoel je nou met: "Dit wordt ons droomhuis?" Tot ik buiten kwam... Een grote koer, met kasseien, alsof je in Zuid-Frankrijk was en een tuin... niet normaal meer! Ok, op de koer stond het onkruid kniehoog en in de tuin stond het gras anderhalf tot twee meter hoog, maar daar kon ik wel doorheen kijken, dat gaf niet! Op die manier zou het niet erg zijn om in dat saaie grauwe Zaventem te wonen... Alleen, 1 juni, kon dat niet veranderd worden? Nee, dat ging echt niet.

Nou ja, Henri en Leda hadden al een paar keer aangeboden dat we wel bij hun mochten logeren om een paar weken te overbruggen, maar twee maanden? Dat is veel... Ons oude huis in Putkapel was namelijk al verhuurd. Wij naar die nieuwe huurders gebeld, en gevraagd of ze er niet wat later in wilden. Nou, ok 1 mei kwam voor hun ook wel goed uit in plaats van 1 april, maar 1 juni, nee, dat werd te laat!

Tja, we wisten diep in ons hart dat het veel voordelen voor onszelf en voor de gemeente zou hebben als we in Zaventem zouden gaan wonen, dus, ok, het aanbod van Henri en Leda aangenomen. Mogen we dan toch een maand bij jullie logeren? We kregen daar een grote kamer, we namen ons eigen bed mee, ze hadden kasten voor ons leeggeruimd, maar toch was het natuurlijk behelpen. Al onze meubelen waren verdeeld over drie garages van lieve mensen die dat aan hadden geboden, Raksha mocht mee naar Henri en Leda, alles ok.

Na een week ging ik een week met Raksha naar Friesland, naar Tjipke en Francien. Gewoon om de maand wat korter te laten lijken en ook omdat het leuk was. Theo moest werken, dus die ging die week bij Johan in OM logeren. Henri en Leda zouden mij na een week in Friesland op komen halen. De ochtend van mijn vertrekdag, zei Francien ineens: "Kom, geef je was!" Ik vond het onzin, want ik kon toch bij Henri en Leda wassen? Nee, ze stond er op. Alles ging in de wasmachine en de droogtrommel, en ik heb het toen ook maar gelijk gestreken, want als we nou toch bezig waren...

's Middags kwamen Henri en Leda en na een bak koffie vertrokken we. "O ja," zei Henri, "we willen eens een andere weg uitproberen, een beetje binnendoor." Nou kan je mij van alles wijsmaken, want ik rijd sowieso zelf niet met de auto, maar ik ben ook nog eens altijd de weg kwijt. Ik was dan ook eigenlijk helemaal niet verbaasd dat we zomaar ineens langs de Kempervennen reden. Ons favoriete vakantieplekje in die tijd. Henri bedacht ineens dat hij wat folders wilde hebben, dus hij stopte en reed het vakantiepark in. Ik zei: "Laat mij er even uit, Raksha zit al keilang in de auto, dan ga ik even buiten het park met hem wandelen!" Lastig hoor, zo'n moeder, daar viel niet tegenin te gaan. Dus ik eruit en zij naar de receptie. Ik liep in het bos, en ineens begon het te regenen, niet gewoon, maar zoals het alleen in Nederland en België kan regenen! Bakken werden er over mij heen gegoten. Ik rende terug, zag gelukkig de auto van Henri en Leda aankomen en sprong er in. Helemaal doorweekt, met het vooruitzicht van minstens nog een uur in die auto te moeten zitten, werd mijn humeur er niet beter op...

"Hopelijk gaan we nu zo snel mogelijk naar huis," dacht ik. Toen zei Leda dat ze naar de wc moest. Henri reed het vakantiepark weer binnen en ik zuchtte eens diep. Het goot nog steeds verschrikkelijk, dus eigenlijk kon je geen hand voor ogen zien. Ineens werd de deur van de auto opengerukt en sprong er een kletsnatte man naast me in de auto :-o

"Theo!!! Wat doe jij hier nou????" Ik begreep er niets van. Theo zei een nummer tegen Henri, Henri keek op de bordjes en reed naar een bungalow. Theo pakte de sleutel en zei:"Kleed je nou eerst maar even om, je bent zeiknat!" Henri begon uit te laden, bakte nasi met saté voor ons allemaal en na het eten gingen Henri en Leda terug naar België! Theo had als verrassing een tweepersoonshuisje voor ons gehuurd, voor een week! Om de maand nóg korter te doen lijken!

Dat was leuk!!!!

De laatste week bij Henri en Leda vloog voorbij en voor we het wisten was het 1 juni en kregen we de sleutel van ons huis in Zaventem.

Nog een ander, niet onbelangrijk, detail: In die logeermaand organiseerde Erwin een Zaventem-wandeling voor onze gemeente. We begonnen bij OM, waar onze kerk op zondag samenkomt. Na twintig minuten waren we bij het huis waar wij zouden gaan wonen, wat ik al heel leuk vond, want we zouden dus echt op wandelafstand van de kerk komen te wonen. We liepen onze toekomstige straat uit, gingen de hoek om en.... Wow, we waren op het platteland :-o

Dat was leuk!!!!

We wonen nu bijna zeven jaar in Zaventem en het is het leukste gezelligste dorpje wat je je maar kunt voorstellen! Bij ons om de hoek begint het platteland en je kunt wandelen naar Nossegem, en nog verder naar Kortenberg enz. De mensen hier zijn vriendelijk en altijd in voor een babbel. Binnen een paar maanden kende ik hier meer mensen dan na negen jaar in Putkapel! En daar had ik ook honden hoor! Daar ging ik zelfs drie keer per dag wandelen, aangezien we geen tuin hadden...

Zaventem is leuk!!!!

Haha, en zelfs die parken vallen heel goed mee! Je kunt er echt wel langer in wandelen dan tien minuutjes! Vooral het Teletubbiepark, daar kun je nog genieten van reigers enal :-)

Maar het leukste was toch die verrassing van dat weekje Center Parcs!
Lang leve mijn desoriëntatie, dat ik helemaal niet door had hoeveel om het was van Tzum via de Kempervennen naar Heverlee :-)
Lang leve onze kinderen die ons gastvrij hebben ontvangen toen we geen huisje hadden!
Lang leve Theo, die die verrassing zo mooi verborgen had gehouden!
Lang leve God (mag je zoiets zeggen?) Die zo'n mooi cadeautje voor ons had toen we gehoorzaam waren en toch in Zaventem gingen wonen!

Als je goed kijkt op onderstaande foto, dan zie je een groen huisje en twee gele pinnetjes. Het groene huisje staat bij ons huis, het ene gele pinnetje is het voetbalveld, het andere gele pinnetje is het vliegveld. Tussen het voetbalveld en het vliegveld begint een wandelpad tussen de velden door. En als het noord-oostenwind is, kun je nog genieten van de dalende vliegtuigen ook! Zaventem rules!!!!

♥♥♥Verliefd♥♥♥

2010-01-06T20:45:00.003+01:00

"Hoe kan dat nou, nee, na zo'n lange tijd ben je niet meer verliefd, dat gaat over in houden van en dat is helemaal anders..."

Dat zeggen ze, maar wij proberen daar altijd tegenin te gaan. En dan vind ik het zo moeilijk om onder woorden te brengen wat ik bedoel.

Op Facebook (hihi, ja op Facebook) kun je een dagelijks Woord van God krijgen. Niet een bijbeltekst, die krijg ik ook, van vele kanten, maar gewoon een wijs woord. Ik vind het frappant, want natuurlijk, ik krijg vandaag het 'woord' wat iemand anders morgen krijgt, en gisteren kreeg ik het 'woord' wat iemand anders overmorgen krijgt enz. enz., maar vaak zit er iets in, in het 'woord' van de dag. En gister ging het over verliefd zijn. Ik wil het hier even copy/pasten, want het brengt heel goed onder woorden wat ik bedoel met 'verliefd'. 't Is in het Engels, sowwy :-s

A successful relationship requires falling in love many times, always with the same person. Always with the same person, but deeper and deeper every time. Each time on a whole new level you together open in love and discover the truth of your beloved anew. There is no limit to the beauty of your beloved. If you think you've reached the end, stop generalizing.

En natuurlijk wordt hier ook de relatie met God bedoeld, maar het geldt zeker ook voor de relatie met je echtgeno(o)t(e)!!!

Jasper is toch een speciale :-)

2010-01-01T12:31:00.006+01:00

Tja, al mijn honden waren dus altijd bang voor vuurwerk, ik heb het al eens gezegd. De een kroop onder ons bed, de ander kroop weg in de wc, maar bang waren ze allemaal! Maar Jasper niet. Nee, Jasper niet.

Toch was ik gisteravond een beetje bezorgd, je weet maar nooit. Hij wordt ook een dagje ouder, hij woont nu al dertien maanden bij deze angsthaas, je weet maar nooit.

We hadden gisteravond wat mensen op bezoek, en meestal als we bezoek hebben zitten we aan de grote tafel, gezellig te kletsen en wat te eten en/of drinken. Maar gisteravond was Oudejaar, dus we gingen iets anders doen. Via via hadden ze een PlayStation 2 geleend, met het spelletje SingStar. Het is een soort Karaoke, maar dan een wedstrijd in twee ploegen van vier. We hadden hiervoor de tv nodig, dus we zaten bij uitzondering in de living. Zo rond half twaalf kwam Jasper de kamer binnen, keek rond en begon te blaffen. Kroop achter mijn stoel en begon nog eens te blaffen. O o, dacht ik, hij is toch bang voor het vuurwerk...

Niet dus! Toen het twaalf uur werd, en wij allemaal opstonden om elkaar gelukkig nieuwjaar te wensen, slaakte hij een zucht van verlichting en ging heerlijk languit in de zetel liggen snurken. Hij was er niet meer weg te krijgen!

Hij was gewoon boos dat we zo lang in zijn slaapkamer waren blijven zitten! Meneertje wou naar bed, maar dat kon niet, want er zaten mensen op zijn bed. We hebben hem verder niet meer gehoord. Meneertje is nog steeds niet bang voor vuurwerk!

Zou hij de enige hond zijn die er niet bang voor is???

Vuurwerk...

2009-12-31T08:43:00.004+01:00

Ik ben er bang voor... Echt waar! Altijd geweest!

Ik ben opgegroeid in Den Haag en daar konden ze er wat van.

't Is heel gek, want normaal stond ik met mijn neus vooraan als het op kwajongensstreken aan kwam, maar vuurwerk? Nee, dat heeft mij nooit kunnen bekoren.

Natuurlijk hielp het niet echt dat ik toen ik een jaar of twaalf was, een rotje (strijker?) in mijn nek kreeg. Gat in mijn jas, een stuk van mijn haar verbrand, brandwond in mijn nek, een oor dat het de volgende dag pas weer deed...

Nee, ik hou er niet van, en vanavond is het weer zover, bluh!

Gelukkig is het hier in de verste verte niet te vergelijken met Den Haag. Gelukkig niet. Maar toch wordt hier ook wel het een en ander afgestoken, en deze dame blijft dus binnen. Voor het eerst sinds meer dan veertig jaar ofzo zonder bange hond. Dat is wel gek! Al mijn honden waren tot nu toe vreselijk bang voor vuurwerk, maar Jasper kijkt niet op of om als hij een knal hoort. Nou maar zien dat ik mijn angst niet op hem overbreng. Ik zou dat kunnen, echt!

Als je meer wilt lezen over oud en nieuw, moet je hier even klikken, daar staat een verhaaltje van mij :-)

Mysterieuze griep

2009-12-25T20:50:00.003+01:00

Onderstaand verhaal kreeg ik via via te pakken ik heb het letterlijk gekopieerd, zonder er ook maar iets aan te veranderen:

Zaaaaaaalig kerstfeest vandaag , en veel weerstand toegewenst ;-)Immanuel Boie

De dag is voorbij, je rijdt naar huis. Je zet je radio aan en hoort nog net een stukje van het nieuws over een klein dorpje in India waar een paar inwoners plotseling zijn overleden aan een soort griep waar nog nooit eerder iemand van gehoord heeft. Het is niet besmettelijk maar drie of vier mensen zijn dood, het is nogal interessant dus sturen ze er een paar internationaal beroemde dokters heen om dit te onderzoeken.Je denkt er niet meer echt over na maar zondag, als je thuis komt van de kerk, hoor je nog een radiobericht. Alleen deze keer zijn er geen drie maar 30.000 mensen overleden in dit specifieke deel ergens in de bergen van India. Het is op tv die avond; de nieuwszenders laten een stukje zien over mensen uit een ziektecentrum in Atlanta die erheen gaan want deze ziekte is nog nooit eerder gezien.Maandagochtend als je opstaat is het belangrijkste bericht van het nieuws. Maar nu is het niet alleen India meer, er zijn ook slachtoffers in Pakistan, Afghanistan, Iran, en voor je het weet hoor je het verhaal overal vandaan komen. Ze noemen het "de mysterieuze griep". De koningin van Nederland heeft haar volk opgeroepen te bidden voor die arme mensen maar iedereen vraagt zich af; hoe gaat dit aflopen? Dan maakt de president van Frankrijk een aankondiging die heel Europa doet schrikken. Hij sluit de grenzen van Frankrijk. Er mogen geen vluchten vanuit India, Pakistan of een van de andere landen waar deze ziekte is gezien in Frankrijk landen. Daarom kijk je die avond nog een beetje naar het nieuws. Je valt in slaap terwijl een huilende Franse vrouw wordt vertaald in het Nederlands; Er ligt een man in het ziekenhuis in Parijs die aan het doodgaan is door de mysterieuze griep. Het is in Europa.Paniek breekt uit.Zover al ze kunnen zeggen, zodra als je het hebt, heb je het een week voordat je erachter komt. Dan heb je vier dagen met vreemde symptomen. En dan ga je dood.Groot-Brittannië sluit ook zijn grenzen maar het is te laat. Ook in Groot-Brittannië liggen er al slachtoffers van de mysterieuze griep in het ziekenhuis.Binnen vier dagen is deze natie met een grote angst in aanraking gekomen. Mensen verkopen kleine gezichtsmaskers en hebben het over; "stel je voor dat het in ons land komt". Predikanten zeiden dinsdag op tv dat dit het oordeel van God is.Het is woensdagmiddag en je bent op een gebedsmiddag van de kerk om te bidden voor de slachtoffers van deze mysterieuze griep wanneer iemand schreeuwend naar binnen rent; "Doe de radio aan, doe de radio aan!!!!"Terwijl de kerk luistert naar de radio wordt het bericht gedaan; Er liggen twee slachtoffers met symptomen van de mysterieuze griep in het universitair ziekenhuis van Leuven. Binnen uren gaat deze ziekte het land door. Er zijn mensen die dag en nacht werken op zoek naar een geneesmiddel maar niks werkt. Ondertussen is de ziekte overal op aarde gezien.En dan, plotseling is er nieuws:"De code is gebroken. Er kan een geneesmiddel gevonden worden. Er kan een vaccin gemaakt worden. Het enige wat er nodig is, is het bloed van iemand die nog niet besmet is. Dus overal op aarde wordt er iets simpels gevraagd van de mensen; om naar een lokale plek te gaan en hun bloed te laten testen. Dat is het enige wat we van je vragen. Als je de sirenes hoort ga dan snel, stil en veilig naar het ziekenhuis of andere lokale plek waar normaal bloed afgenomen wordt."Die vrijdagavond wanneer jij en jouw gezin daar aankomen is er een lange rij. Iedereen wordt snel in de vinger geprikt en er wordt een labeltje bij gedaan. Er wordt je verteld dat je op de parkeerplaats moet blijven wachten op de uitslag, als je naam wordt geroepen kan je naar huis gaan en ben je dus ook besmet.Je staat daar met honderden mensen doodsbang en je vraagt je af wat er gebeurt en of dit het einde van de wereld is.Dan komt er een jonge man gillend uit het ziekenhuis die een naam gilt terwijl hij een naamkaartje vast heeft. Wat? Hij roept het nog eens en dan trekt je zoontje van vier aan je jas en zegt; papa, dat ben ik!Voordat je het weet hebben ze jouw jongen gepakt. "ho, wacht even, wat gaan jullie doen roep je" de arts zegt;" rustig maar, zijn bloed is puur". We willen zeker zijn dat hij de ziekte niet heeft of krijgt, hij heeft waarschijnlijk het goede type.Vijf intense en lange minuten later komen de dokters en verpleegsters huilend en elkaar omhelzend naar buiten. Sommige lachen zelfs. Het is een week geleden dat je iemand zag lachen. Een oude dokter komt naar je toe en zegt:" Dank u wel meneer, uw zoons bloed is schoon en puur en we kunnen een vaccin maken.”Het nieuws is snel ook op de parkeerplaats bekend, alle mensen daar schreeuwen en lachen en bidden en huilen. Maar dan pakt de grijsharige arts jou en je vrouw aan de kant en vraagt of jullie even mee willen komen. "We hadden ons niet gerealiseerd dat de donor een minderjarige zou zijn en we moeten uw handtekening op een formulier.Je begint met tekenen en dan zie je dat de hoeveelheid bloed dat nodig is niet is ingevuld. Hoe veel heeft u nodig?? Dat is wanneer de glimlach van de dokter wegvaagt en dat hij zegt: We hadden geen idee dat het een klein kind zou zijn, we waren niet voorbereid, we hebben het allemaal nodig!Maar kan hij geen transfusie krijgen?Als we puur bloed hadden… Dan deden we het. Kan je tekenen? Alstublieft? Na een moment van doodse stilte doe je het. Je mag nog even alleen met hem zijn voor ze beginnen.Kan jij teruglopen? Kan jij naar die tafel lopen waar hij op zit terwijl hij vraagt: papa?, mama? Wat gebeurt er? Kan jij zijn handen nemen en zeggen: "zoon, je moeder en ik houden van je en we zouden nooit wat met je laten gebeuren dat niet hoefde te gebeuren, begrijp je dat?"En wanneer de oude dokter terugkomt in de kamer en zegt "sorry, we moeten beginnen, mensen over de hele wereld zijn aan het doodgaan." Kan jij weggaan?Kan jij weglopen terwijl hij vraagt: papa? Mama? Papa? Waarom heb je mij verlaten?En dan een week later wanneer de herdenkingsdienst plaats vind en sommige mensen blijven in bed liggen, nemen niet eens de moeite om te komen, sommige komen niet omdat ze naar het meer gaan voor een picknick, en sommige komen met en schijnheilige glimlach op hun gezicht en doen net alsof het hun wat kan schelen. Je zou willen opspringen en roepen: "MIJN ZOON IS VOOR JULLIE GESTORVEN, KAN HET JULLIE DAN NIKS SCHELEN?!"Is dat wat God wil zeggen?MIJN ZOON IS ALS KLEIN MENSJE GEBOREN OM ALS VOLWASSENE VOOR JULLIE ZONDEN TE BOETEN, WETEN JULLIE HOEVEEL ME DAT KAN SCHELEN??!!

Gezegend Kerstfeest

2009-12-25T10:08:00.003+01:00

Windows

2009-12-18T11:54:00.007+01:00

Ha, dit gaat over 'ramen'! Hoe misleidend kan een titel zijn, terwijl hij toch juist is :-)

Als kind woonde ik op een appartement, vierhoog, onder het platte dak. (Aan het randje van Den Haag en aan de overkant van onze straat begon het platte land van Wateringen, dus jullie hoeven geen medelijden met me te hebben hoor. Ik kon schaatsen zoveel als ik wou en ik wist hoe een koe er uit zag :-) Maar daar gaat het nu niet over!)

We woonden dus op de hoogste verdieping en in de zomer was het vreselijk warm. Maar het raam van onze slaapkamer bleef dicht :-( Hoe mijn zus en ik ook smeekten, nee, het raam bleef dicht. Die nachtlucht is niet goed, daar word je maar ziek van...

Toen ik dus met Theo trouwde, en hij het raam 's avonds openzette, vroeg ik me af hoe hij het in zijn hoofd haalde :-o Met het raam open slapen? Dat doe je toch niet als normaal denkend volwassen mens... Dat je als kind daarom kon zeuren, ok, maar een volwassen mens? Het was trouwens februari toen wij trouwden :-)

Nou ja, hij zei dat hij hoofdpijn kreeg als het raam dicht ging, dus ik gaf maar toe hè, ik zou dan wel zien of ik kou vatte.

Niet dus.

En zo langzamerhand begon ik het te waarderen, en uiteindelijk wou ik zelf ook niet anders meer... Zelfs in Canada, waar we temperaturen van - 20° C en lager nog hebben meegemaakt, sliepen wij met ons raam open :-o

Ik vroeg me af of we de enige mensen op de wereld waren, die met dit weer het raam open lieten en wat doe je als je iets wil weten? Juist ja, je vraagt het op Facebook. Nou moet ik zeggen dat de meningen verdeeld zijn, maar gelukkig hebben er al drie mensen gereageerd die ook nog steeds met hun raam open slapen, ondanks de vriestemperaturen :-)

Wij hebben wel een elektrische deken sinds twee jaar, dat wel. Mijn bedje mag lekker warm zijn. Maar de lucht, die moet fris en koel zijn.

FW

2009-12-11T09:26:00.004+01:00

Dit mailtje kreeg ik vanmorgen van iemand, en ik vind het té grappig!

"Hallo allemaal,

Omdat we het einde van het jaar 2009 ingaan, wil ik iedereen hartelijk bedanken voor al die e-mails die jullie me hebben doorgestuurd.

Ik bedank alvast iedereen die me de mail heeft gestuurd over die rattenpis in de lijm van enveloppen, want nu moet ik telkens een natte spons gebruiken bij iedere brief die ik wil dichtplakken.

Ik heb ook geen spaargeld meer, omdat ik alles al heb weggeven aan dat zieke kindje - dat jullie blijkbaar ook allemaal al jaren kennen - en dat al voor de 1.387.258ste keer aan het doodgaan is in het ziekenhuis.

Maar dat zal gelukkig vlug veranderen, wanneer ik die 15.000 dollar zal ontvangen van Bill Gates en Microsoft, omdat ik heb meegedaan aan hun speciale emailprogramma.

En ook van die oude bankbediende uit Nigeria die 7.000.0000 dollar met mij wil delen, omdat er een naamgenoot van mij plotseling is overleden door een auto-ongeval.

Ik hoef me ook geen zorgen meer te maken over mijn verloren zieltje, want - dankzij jullie - zorgen voortaan 363.214-engeltjes voor mij.

Ik heb ook geleerd, dat mijn gebeden alleen verhoord zullen worden als ik mijn e-mails binnen 5 minuten doorstuur naar minstens 7 vrienden en vooraf een wens doe.

Ik drink ook geen Coca Cola meer, omdat dit geldstukken kan oplossen en harde WC-vlekken verwijdert.

Ik zal voortaan ook geen pompstation binnenrijden, zonder een vriend mee te nemen die een oogje in het zeil houdt terwijl ik aan het tanken ben, zodat er geen seriemoordenaar de kans krijgt stiekem op mijn achterbank te kruipen.

'k Ben ook op mijn hoede als ik in een winkelcentrum binnen stap, want met die gratis proevertjes kunnen ze mij drogeren en bestelen.

Ik neem ook geen telefoons meer op, want iemand zou mij kunnen vragen om '#198#' in te toetsen, met als gevolg een gepeperde factuur waarop een groot aantal telefoontjes naar o.a. Jamaica, Oeganda, Singapore en Oezbekistan staat vermeld.

Als je deze mail nu niet doorstuurt naar 144.000 vrienden binnen de volgende 10 minuten, zal een grote vogel op je kop landen, met een acuut diarreeprobleem en zullen alle strontvliegen van de dichtstbijzijnde varkensfokkerij op je rug komen zitten.

Trouwens.... Wist je dat een Zuid-Amerikaanse geleerde na diepgaand onderzoek heeft ontdekt, dat mensen met een laag IQ en die onvoldoende aan hun trekken komen met seks, altijd hun mails lezen terwijl ze de muis van hun computer blijven vasthouden?

Je hoeft je hand nu niet meer van de muis af te laten; het is toch al te laat...

Blijf vooral doorgaan met lachen en ontvang de groetjes van mij"

I ♥ tienertjes

2009-12-01T08:59:00.009+01:00

Dit is een paar jaar geleden gebeurd, maar het blijft leuk.

Tiener: "Reinie! Luister jij naar de weersvoorspelling? Dat is occult! Wij mogen de toekomst niet voorspellen!"

Ik: "Maar allez, dat is toch op wetenschappelijke basis, da's dan toch niet occult?"

Tiener: "Puh, de evolutietheorie is ook op wetenschappelijke basis, en daar geloven we toch ook niet in!"

2314

2009-11-22T15:24:00.003+01:00

Zaventem, 12 juli 2314

“Pa, kom eens zien! Ik heb hier een code gevonden, waarmee je oude websites kunt lezen! Wist je dat er aan het begin van de eenentwintigste eeuw een Evangelische Gemeente in Zaventem was?”

Peter begon enthousiast aan zijn vader te laten zien hoe mensen vroeger een website bijhielden van dingen die ze aan het doen waren. Tja, eigenlijk vond vader het nogal saai, een hoop informatie waar je helemaal niks mee kon, tot ze op Picasa kwamen, en foto’s zagen.... Toen werd het wat interessanter...

Peter maakte een verslagje van wat hij had gezien. Hij deed nog wat opzoekingen, via andere oude archieven, die via zijn speciale code terug te vinden waren. Eerlijk gezegd begreep hij zelf niet helemaal hoe die Gemeente in elkaar stak. Op de adressenlijst stonden 165 namen. Ok, daar zullen de kinderen bij geteld zijn, dat begreep hij wel. Maar elke zondag stonden daar 120 stoelen. Hoe deden ze dat? Hadden ze beurtrollen? Mocht niet iedereen elke zondag komen? Wat gek, wat deden die andere mensen dan, als ze niet naar de dienst kwamen? Even verder kijken, er werden van die e-mails rond gestuurd, die in die tijd normaal waren. Soms werden er mensen gevraagd om iets te doen, zondagsschool of voordiensten of zoiets, helpen bij een actie in een ander dorp, vrijwilligers voor een bijbelschip of zoiets en dan kwam er één antwoord? Oh kijk, hier antwoordden er een keer twee... Hoe antwoordden al die andere mensen dan? Ah, natuurlijk in die tijd communiceerden ze ook met telefoons, dus die andere mensen belden dan natuurlijk op om hun diensten aan te bieden...

Ok, op zondag hadden ze een soort dienst, af en toe kwamen er kleine groepjes in huizen samen, soms om te eten, soms om koffie te drinken, soms om de bijbel te bestuderen... Jammer dat er van al de andere dagen van de week geen verslagjes of foto’s waren... Er moet toch veel meer geweest zijn. Het kon toch niet zijn dat de christenen elkaar in die tijd maar één of twee keer per week zagen? Ze mochten toen toch nog gewoon openlijk samenkomen? Jammer, Peter kon niet veel evangelisatie-materiaal terugvinden. Hoe zouden ze dan de mensen van het dorp bereikt hebben? Toen Peter verder bleef zoeken, was hij helemaal teleurgesteld. Hij schrok er van, met wat voor dingen de christenen bezig waren in die tijd! Ze hadden zoveel vrijheid, zoveel middelen, zoveel kansen om het evangelie te verspreiden, en wat deden ze? Ze maakten wat ruzie met elkaar, vonden dat het anders moest, vonden die te ‘postmodern’ wat dat dan ook mocht betekenen, (ze wisten het zelf blijkbaar ook niet helemaal,) en die ander was juist veel te calvinistisch, daar konden ze echt niet mee samenwerken. Die? Die was toch veel te jong? En die andere? Nee hoor, veel te oud. Waar hielden ze zich mee bezig? Hun werk, dat vonden ze belangrijk. Natuurlijk, Peter begreep best dat de mensen bij een baas gingen werken, christenen mochten toen nog gewoon gaan werken en dingen kopen in de winkels van de niet-christenen en zo, dus dat leek wel normaal, maar dat werk boven God stellen? Dat werk belangrijker dan de gemeente vinden? Daar begreep Peter niks van....

Waar waren ze mee bezig in die tijd????

Je moet weten dat in het jaar 2314 België geen christelijk land meer was. Godsdienst was verboden. Geen kerk of moskee stond er nog, alles was afgebroken... De christenen kwamen stiekem bij elkaar, elke avond. Soms bij die, dan eens bij die en als iemand niet kwam opdagen, zaten de anderen met schrik naar elkaar te kijken en vroegen zich af: “Zou hij ziek zijn? Of.... veel erger, zou hij opgepakt zijn?”

Ja, de eindtijd was in volle gang en kerken waren er niet meer! Openlijk over Jezus vertellen aan iemand anders kon je dood betekenen. Werken voor een baas kon je vergeten als christen en in winkels kopen kon alleen maar als je het teken van het beest had, en dat kregen ze niet...

Peter begreep er niks van... Waarom deden die christenen in 2009 zo raar? Zo weinig? Zo onregelmatig?

En deze ook ja!

2009-11-18T14:10:00.001+01:00

Maar deze is niet zo schattig als die andere twee filmpjes natuurlijk :-p

2009-11-18T14:05:00.002+01:00

Op deze filmpjes moet zoveel mogelijk geklikt worden! Het is voor een prijs te winnen :-)

Mag dat?

2009-11-15T18:14:00.003+01:00

Mag je zomaar iets wat je zelf niet kunt verklaren in de bijbel een antropomorfisme noemen? Gewoon omdat je graag met moeilijke woorden gooit, mag het dan? En als andere mensen dan andere stukjes uit de bijbel op een eigen manier interpreteren, hen ketters noemen? Mag dat?

Nou ja, ik vind het eigenlijk wel een mooi woord, en als ik het over Jaspers hoofd heb, of vroeger over Raksha's gezicht had, dan zijn dat dus ook antropomorfismen en dan vind ik het zelfs een leuk woord :-)

Mensen die vanmorgen niet dezelfde preek hebben gehoord als ik, begrijpen waarschijnlijk niet waar het over gaat, maar de rest wel :-p

Gebed

2009-11-10T21:42:00.004+01:00

Het onderstaande gebed is van een onbekende, maar ik kreeg het via Facebook van Henri.

Henri wil je uitdagen om dit gebed voor jezelf uit te printen, naar een stille hoek te gaan en het gebed zin voor zin hardop te lezen. Pauzeer bij elke zin en denk na over mogelijke situaties in je eigen leven waarin je daar schuldig aan bent. Belijd die houding aan God en vraag Hem om je te bevrijden van dit denken en doen. Ga dan verder naar de volgende zin.

Als we dit gebed dagelijks zouden kunnen bidden, zou er heel wat veranderen. En dat is wat Paulus volgens mij bedoelde toen hij aan de Romeinen zei: "Wees hervormd in uw denken". Niet een nieuw religieus systeem, maar een diepe, werkelijke verandering van het hart.

O Jezus, zachtmoedig en nederig van hart, hoor mij aan.

Bevrijd mij, Jezus, van het verlangen geliefd te worden,
van het verlangen verheerlijkt te worden,
van het verlangen geëerd te worden,
van het verlangen geprezen te worden,
van het verlangen verkoren te worden boven anderen,
van het verlangen geraadpleegd te worden,
van het verlangen goedgekeurd te worden.

Bevrijd mij, Jezus, van de angst vernederd te worden,
van de angst geminacht te worden,
van de angst een berisping te ondergaan,
van de angst vergeten te worden,
van de angst uitgelachen te worden,
van de angst onrechtvaardig behandeld te worden,
van de angst veracht te worden.

En Jezus, verleen mij de genade om te verlangen dat men anderen meer liefheeft dan mij.
Dat men anderen meer waardeert dan mij.
Dat anderen meer aanzien in de wereld zullen genieten dan ik.
Dat anderen gekozen worden, en ik opzij gezet word.
Dat anderen geprezen worden, en ik onopgemerkt blijf.
Dat men te allen tijd aan anderen de voorkeur geeft.
Dat anderen heiliger mogen worden dan ik, als ik maar zo heilig word als nodig is.
(gebed overgenomen uit het boek "Honger naar Echtheid" van George Verwer, 1988)

Een beetje genant :-)

2009-11-05T11:51:00.004+01:00

Ik heb dus een ontstoken voet. Jaahaa, dat weten alle Facebookers al, want ik doe niet anders dan zeuren en klagen. Maar ik heb er een grappig (?) verhaaltje over.

Gisteravond moest ik gelijk na het eten naar de dermatoloog en ik wou daar niet met een verbandje aankomen wat er al de hele dag op zat. Dus om vijf uur even naar de badkamer, voet gewassen, wond schoongemaakt, nieuw Iso-Betadine-compress erop, schone sokken aan. Alles helemaal feng shui :-)

De dermatoloog knipt mijn verbandje er af, kijkt naar mijn wond en plukt er twee lange zwarte Jasper-haren af! WAAAAAAH. Lekker hygiënisch hè.

Ze kon er nog mee lachen, ze zei dat hondenharen nou eenmaal overal inkropen. Pfff, ik voelde me wel stom :-/

Witte eend :-)

2009-11-02T09:14:00.005+01:00

Henri en Leda gingen trouwen. Ze wilden als trouwauto een witte eend. We wisten dat meneer Pretorius van de ETF een witte eend had en via via vroegen we of die eend geleend kon worden. Nee, jammer maar helaas, meneer Pretorius was niet in het land op 2 november, hij was naar Zuid-Afrika, dus dat ging niet...

Ok, Johan en ik gingen op eendenjacht. Normaal zijn wij tegen jagen, maar voor zo'n bruiloft moet je soms eens van je principes afstappen hè :-) We wisten een tweedehands eenden-dealer, en we gingen daar eens een kijkje nemen. Geen witte eend te zien, maar die meneer wist wel mensen die mensen kenden met een witte eend, en daar konden we misschien eens naar bellen, maar het was nogal vaag. Toch dat telefoonnummer maar aangenomen en weer weggereden.

Hé, wat zagen we daar rijden naar de andere kant? Een zwart met witte eend. Ok, het was geen witte eend, maar ja, een kniesoor die daar op let hè! Johan maakt een U-turn, midden in het drukke spitsuur, en wij beginnen die eend te achtervolgen. Het was nogal druk, en er reden een paar auto's tussen ons en die eend in, dus we konden geen teken geven of ze wilden stoppen. Dus wij bleven maar achtervolgen en achtervolgen en ineens, wat zien we daar rijden naar de andere kant? Een spierwitte eend! Een spierwitte eend! Niet te geloven! Dus, Johan maakt weer een U-turn, midden in het drukke spitsuur en we beginnen die eend te achtervolgen :-) We kwamen op wat stillere weggetjes, en die vrouw begon te beseffen dat we haar aan het achtervolgen waren. Op een bepaald moment zette ze haar auto aan de kant en wij stopten er achter. Ik zei tegen Johan: "Ga jij maar uitleggen, want ik, met mijn Hollandse accentje, dat komt niet goed!" Johan zei: "Ga jij maar, want ik, met mijn imponerende verschijning, dat komt niet goed!" Ok, dus maar samen uitgestapt. De vrouw stapt ook uit en het blijkt een Hollandse te zijn, die zich niet ergerde aan mijn accentje, en grote kerels gewend was en dus niet bang voor Johan was :-) Wij beginnen uit te leggen wat we wilden, dat het voor de trouw van onze broer/zoon was enz. De vrouw viel ons in de rede en zei: "Sorry, deze auto is niet van mij, en de eigenaar is in Zuid-Afrika, dus dat vind ik wel moeilijk..." Onze monden vielen open en tegelijk zeiden wij: "Is die van Pretorius?"

Nou, het was uiteindelijk heel makkelijk geregeld allemaal. De eend mocht geleend worden en Henri en Leda hadden hun witte eend voor hun trouw.

Het enige wat er ook nog even bij verteld moet worden, is dat toen de vrouw weg reed, wij om ons heen keken en geen flauw idee hadden waar we waren. We stonden in the middle of nowhere op een stil landweggetje waar we nog nooit geweest waren :-) We zijn geloof ik toch weer thuis geraakt :-)

By the way, Henri en Leda zijn vandaag 7 jaar getrouwd :-)

Echt lelijk aan de voorkant hoor!

2009-10-28T09:45:00.005+01:00

Ik had op mijn vorige verhaaltje ook een foto van de lelijke voorkant van ons huisje gezet, maar die foto was zonder het te melden weggewandeld. Ik weet niet waarom, want ik heb altijd ruzie met foto's op mijn blog, dus we praten niet meer met elkaar. Hier dus een foto van de lelijke voorkant :-) En dat tuintje is by the way 80 x 20 meter² :-)

En die vlag is de vlag van Costa Rica, want die foto is tijdens de WK voetbal in 2006 getrokken tijdens een wedstrijd van Costa Rica :-)

Ik weet trouwens niet of je het op de foto kunt zien, maar de gevel heeft dus zo'n nepbaksteentjes aan de voorkant, van een halve cm, die er in platen tegen aan zijn geplakt! Als dat niet lelijk is, dan weet ik het ook niet meer :-p

Droom

2009-10-27T11:26:00.019+01:00

Een mens moet kunnen dromen...

Wat mijn droom is? Ha, dit huis hè, waar we nu wonen.

Het lijkt een lelijk oud boerderijtje, maar voor ons is het het zaligste huis van de hele wereld!

Onze grote koer, waar je zelfs nu nog heerlijk in de zon kunt zitten, zalig beschut uit de wind...

Het grote afdak met bar en lange tafel waar je wel met vijftien mensen aan kunt eten...

Die supergrote tuin, waar honden en kinderen en tieners zich heerlijk kunnen uitleven...

De buurt waar we wonen is ook heerlijk. De deur uit, drie minuten stappen en je bent op het boerenland, waar alle honden uit de buurt gaan wandelen met hun baasjes. Of die baasjes gaan met hun hond wandelen, dat zou ook kunnen...

De kleine living, de kleine eetplaats, de ouderwets ingerichte keuken, de piepkleine badkamer, de ijskoude slaapkamers (het raam van onze kamer moet zomer en winter, dag en nacht openblijven, anders druipen de muren van het vocht) de ontzettend, belachelijk gewoon, kleine wc waar je geeneens met goed fatsoen kunt zitten als je de deur dicht doet, al die dingen nemen we er voor lief bij. We leven van maart tot oktober buiten, dus die paar wintermaandjes overleven we ook wel....

Nou over mijn droom: Er komt iemand langs, die ziet hoe gezellig het hier is en zegt dan verbaasd: "Wat? Huren jullie dit? Is dit niet van jullie zelf? Hier, hier is genoeg geld om het te kopen." En dan is het van ons, en hoeven we nooit meer bang te zijn dat we uit ons droomhuisje moeten :-)

Een mens moet kunnen dromen....

Raksha (in memoriam)

2009-09-26T11:40:00.007+02:00

Ik ga proberen het te vertellen. Je hoeft het alleen maar te lezen als het je echt interesseert, en niet uit beleefdheid tegenover mij. Het is een droevig verhaal. Hier kun je lezen over de geboorte van Raksha en nu zal ik dus proberen uit te leggen hoe het verder is gegaan... Ik ben gewend om over een hond in de 'hij'-vorm te praten, maar Raksha was nou eenmaal een teefje, dus ik ga proberen 'zij' te zeggen :-)

In haar autobiografie kun je lezen dat het een superdruk maar ontzettend lief hondje was. Een echte allemansvriend, maar oh, zo gehecht aan haar eigen volk! Zo is ze haar leven lang eigenlijk gebleven. De laatste jaren had ze wel last van heupdysplasie en daardoor werd ze toch wel iets kalmer, maar het lieve vrolijke karakter heeft ze tot het eind toe gehad.

Ze is in haar leven toch wel een aantal keren door andere honden gebeten (Mops, NewFoundlander, Kooiker, Beagle, Border Collie en twee keer door een Labrador), maar ze heeft nooit, maar dan ook nooit terug gebeten. Als ze aan de lijn was en een hond gromde of kefte, gromde ze terug, maar als een hond echt beet, draaide ze haar kop om... En als ze los was speelde ze met alle honden! Twee van haar beste vrienden waren Staffords :-)

Ok, ik kan eindeloos door blijven gaan over hoe lief en hoe zacht ze was, maar dan word ik vervelend. Toch nog even zeggen dat het me goed deed om op Facebook te lezen dat er veel mensen normaal bang voor honden waren, maar niet voor Raksha! Eén persoon noemt Raksha: "Hond Waar Niemand Bang Voor Was". Ook hier op het dorp vonden veel mensen haar lief en wordt ze gemist. Iemand begon op straat te huilen, toen ik vertelde dat Raksha dood was...

Genoeg daarover!

Vrijdagavond wou ze haar kauwstokje niet, zaterdag heeft ze niet gegeten, maar was ze verder gewoon vrolijk. Johan was hier met Sunrise aan het oefenen en ze liep gezellig tussen al het lawaai aan de muzikanten te snuffelen. Ze kende ze niet allemaal, dus moest er even kennis gemaakt worden.... Dus over dat niet-eten maakten we ons eigenlijk geen zorgen, dat gebeurde wel eens vaker.

Zondagochtend is ze nog vrolijk mee gaan wandelen. Ze heeft nog met Mushka en Pukkie gespeeld en Lassieke bang gemaakt met haar wilde gedrag, niks aan de hand.

Zondagnamiddag werd ze stil en ging in de tuin liggen, een beetje afgezonderd. Dat vonden we raar, ze wou altijd bij de mensen zijn, waar wij waren, was Raksha. 's Avonds werd het erger, ze ging verder de tuin in en lag heel zielig te kijken. Er waren wat vrienden op bezoek en toen ze naar huis gingen stond ik te huilen en zijn ze echt afscheid van Raksha gaan nemen. Zondagavond zijn Johan en ik dan met haar naar de dierenarts gegaan. We hadden echt het gevoel dat ze afscheid aan het nemen was en niet meer verder wou leven. De dierenarts constateerde wel gelijk een hartprobleem, maar ook een fikse keelontsteking. Voor de zekerheid heeft ze ook bloed afgenomen en onderzocht. Dat bloed zag er vreemd uit, heel donker, bijna zwart. En het stolde al in het buisje. Toch het bloed onderzocht en dat leek redelijk normaal. Voor zover ze het kon zien, want door de stolling waren de waarden natuurlijk wat gestoord. Ik helemaal blij naar Theo gebeld, dat hij zich geen zorgen hoefde te maken, alleen maar een keelontsteking en een probleem met haar hart. Ze kreeg een spuitje met antbiotica en cortisone, voor de zwakheid in de rug en poten en voor de keelontsteking. Opgelucht gingen we naar huis.

Die opluchting duurde niet lang. Raksha is nog zelf naar boven gekropen, ik moest wel haar achterpoten ondersteunen, maar op haar voorpoten kroop ze verder. 's Nachts begon ze over te geven en kreeg ze het wat benauwd. De volgende dag werd het steeds erger en om de beurt gingen Theo en ik met een kommetje water de tuin in om te zoeken waar ze nou weer lag. Ze kroop dan nog wat verder van ons weg. Precies of ze ons niet lastig wou vallen....

Toen Johan uit zijn werk kwam zijn we met ons drieën naar de dierenarts gereden en de dierenarts schrok ook, dat het zo snel achteruit was gegaan had ze totaal niet verwacht :-(
We hebben haar mand op de tafel gezet en daar heeft ze haar laatste spuitjes gehad.

Naam veranderd....

2009-09-24T21:32:00.003+02:00

De meesten van jullie weten dat Raksha afgelopen maandag is gestorven. (Kijk anders even op Facebook bij mijn profiel) Ik ga hier later wel eens wat over vertellen, nu ligt het nog een beetje te gevoelig voor mij. Ik heb de naam van mijn blog veranderd, omdat ik mijn Google-account wou veranderen en ik hoop dat ik het nu goed gedaan heb. Ik vind het (vooral voor mezelf) nogal pijnlijk om uit naam van Raksha op andere mensen hun blog te reageren en ik hoop dat dat nu dus voorbij is. Johan, ik ga even op jouw blog reageren, dan weet ik zeker dat het veranderd is.

Hap - Slik - Weg - lol

2009-09-18T19:44:00.003+02:00

Meer dan een maand ben ik twee keer per dag aan het worstelen met mijn lieve Jaspertje om zijn medicijnen bij hem binnen te krijgen en binnen te houden. Meer dan een maand! Twee keer per dag! 's Morgens een rode capsule en anderhalve gele tablet, en 's avonds nog een keer anderhalve gele tablet. Jasper heeft namelijk behalve zijn oogproblemen (lees hier ) ook nog eens huidproblemen. Hij krabt zich helemaal kaal onder zijn oksels en moet hiervoor twee verschillende soorten antibiotica slikken.

Die rode capsule was het moeilijkste, omdat die gelijk aan zijn gehemelte vastplakte en uiteindelijk kleverig en al op de grond viel, ik pakte hem dan op, stak hem weer in zijn mond, en dit herhaalde zich dan een paar keer, tot hij eindelijk doorslikte. Geluk dat ik zoveel rode bloesjes heb :-) Maar daar had Leda een oplossing voor: "Maak de capsule open, doe de inhoud op een plakje worst, vouw dit plakje dicht en geef het hem zo." Zo gezegd zo gedaan, dat lukte inderdaad. Of het mag of niet van de dierenarts weet ik niet, dus hopelijk leest hij dit niet :-s

Maar nu nog die gele. Mond openwringen, pillen achterin de keel, so far so good. Mond dicht houden, met twee handen, want het is dus een Berner Sennentje van 50 kg hè. Ja, hij slikt, handen weg: lap, ofwel de hele, ofwel de halve ligt op de grond, ofwel allebei. Opnieuw beginnen en nog eens en dan nog eens, tot hij met een diepe zucht eindelijk alles doorslikt. Ondertussen is mijn rug gebroken, mijn geduld op enzovoort en dan begint nog het gedoe van kammen met één hand aan zijn halsband, zodat hij niet kan ontsnappen om aan zijn ogen te krabben, eten en drinken met één hand aan zijn halsband enz.

Alles geprobeerd, de gele pillen in een stukje vlees, in een plakje worst, nee, lukt niet. Eerst iets lekkers in zijn mond, en terwijl hij daarop aan het kauwen is, vlug die pillen erbij, nee, lukt niet. Wel zere vingers, want een kauwende hond moet je niet in de bek kijken, laat staan je vingers in zijn bek steken. Maar kom, de Mexicaanse griep is erger.

Nou had Johan vandaag brood over van zijn werk. Brood met worst. En hij zei: "Doe het daar eens tussen, misschien lukt dat?" Ik zuchtte eens en zei:"Ja hoor, vast wel!" en schudde mijn hoofd. Toch maar geprobeerd, en, je raadt het al:

Hap - Slik -Weg!
LOL

De jeugd van tegenwoordig...

2009-09-13T10:00:00.003+02:00

'De jeugd van tegenwoordig houdt van luxe, ze heeft slechte manieren, veracht alle gezag, heeft geen respect en praat wanneer ze zou moeten werken.' Je weet toch wie dat zei en wanneer hè? Juist ja, Socrates in de 5e eeuw voor Christus. En gelijk had hij, tjongejonge, die jeugd van tegenwoordig? Pffff...

Ik zal jullie eens iets vertellen over een van 'mijn' tieners. Niet normaal meer!

Vandaag is de opening van het nieuwe seizoen in onze kerk. Dat wordt heel feestelijk gedaan, met een gezinsdienst en een liefdemaal na de dienst. Bij ons betekent een liefdemaal dat iedereen thuis iets klaarmaakt (iets meer dan hij/zij zelf op kan, zodat er genoeg is voor mensen die niks bij hebben) en dat wordt in de kerk dan op grote tafels gezet en iedereen mag eten wat hij wil.

Een van de tieners vroeg mij wat ik ging maken en ik zei:"Ik ga niet, want ik wil Jasper voorlopig niet alleen laten, hij is al zo zielig met zijn kap enzo! En? Wat ga jij maken?" Ze zei dat ze amandelcake ging bakken met een laagje chocola, en ik zei toen dat ik het jammer vond dat ik dat niet zou proeven. "Oh, ik kom je dan voor de dienst wel een stukje brengen!" zei ze.

Nou vind ik het eigenlijk helemaal niet zo erg dat ik niet kan gaan vandaag, want het is tegelijkertijd ook de opening van het zondagsschooljaar en alle kinderen mogen dan naar voren komen met hun 'nieuwe' leiders. De leiders worden dan vriendelijk verzocht hun speciale Spoorzoekers t-shirt aan te trekken. En, je raadt het al: ten eerste vind ik het sowieso vreselijk om naar voren te komen, maar ten tweede heb ik helemaal niet zo'n t-shirt. Zie je mij al in een t-shirt? Ikke niet :-p

Al bij al was ik dus helemaal niet zo zielig vanmorgen, maar om twintig voor tien ging de bel, en wie stond daar voor de deur? Juist ja, die lieve tiener, met een heerlijk stuk gebak, zodat ik bij de koffie wat lekkers heb, als zij allemaal van hun liefdemaal zitten te genieten en ik zielig alleen thuis ben. Wat een schat hè!

Die jeugd van tegenwoordig toch...
Pffff...

Ps Ik ga stoppen, want het is koffietijd :-)

Jasper

2009-09-08T09:12:00.005+02:00

Jasper is onze Berner Sennen, dat weten jullie. Hij heeft eigenlijk vanaf zijn geboorte problemen gehad met zijn ogen. Allerlei zalfjes en druppeltjes en huismiddeltjes geprobeerd, niets hielp, de ogen waren elke keer weer ontstoken. Wat bleek? De onderste oogleden krulden naar binnen, waardoor zijn wimpers dus in zijn ogen prikten. Drie jaar geleden hadden we een financieel meevallertje en we besloten om Jasper te laten opereren. Gelukkig was er zelfs iemand die er aan mee wou betalen, ze gaf zomaar 50 Euro! In totaal, vanaf de eerste afspraak tot en met de nazorg, kostte het ons toen meer dan 600 Euro. Hij was toen drie jaar oud. Ok, een operatie: Zo gezegd zo gedaan, maar dan, na de operatie... Eerst een lijdensweg van twee weken met een grote lampenkap op de kop en daarna maar hopen dat het genezen was. In eerste instantie leek dat ook wel zo, maar na een jaar ofzo begon de ellende opnieuw. Dat kwam waarschijnlijk omdat zijn ogen al beschadigd waren. Dachten we. Nu kwamen we in juli voor het eerst bij een andere dierenarts, David van Akuut in Kortenberg. We waren gelijk zeer tevreden over deze praktijk, maarrrrr... het eerste wat de dierenarts vroeg, was: "Hoe lang zijn die ogen al ontstoken?" Ik legde uit van zijn operatie en dat de ogen waarschijnlijk al beschadigd waren. Hij keek even en zei:"Het is weer precies hetzelfde, de oogleden zijn weer helemaal naar binnen gekruld. Ik zuchtte en zei dat we ons een nieuwe operatie echt niet konden veroorloven. Hij schrok van de prijs die we betaald hadden en zei dat het bij hem tussen de 250 en de 300 Euro zou kosten. We zouden er over nadenken. Thuis overlegd. Niet alleen met Theo, maar ook met Johan en met Henri en Leda. Uiteindelijk was onze conclusie dat we het arme beest zo niet konden laten lopen. Theo en ik naar de goeie nieuwe dierenarts om een afspraak te maken. De eerste schrik kwam bij het afrekenen. Die afspraak moesten we niet betalen :-o. Nu, gisteren is hij dus geopereerd, en de tweede schrik kwam bij het afrekenen. Hij had 250 Euro gezegd, maar hij had maar 210 Euro gerekend, omdat we al zoveel problemen met die hond hadden... Die man heeft een standbeeld verdiend!!!!

Nu nog even het ochtendritueel van de komende twee weken, vandaag dus begonnen.
Eerst de twee hondjes uitlaten, Jasper met kap op, want anders gaat hij gelijk met zijn kop in het gras wrijven. Dan Jasper thuisbrengen en met Raksha de krant halen. Maar dan begint het. Kap af bij Jasper, hem heel goed vasthouden aan zijn halsband anders gaat hij krabben. Zalf in de ogen (dat is hij al zo gewend, dat dat niet zo moeilijk is), maar dan, de dagelijks erger wordende vechtpartij om zijn medicijnen voor zijn huidontsteking binnen te werken. Nu is dit nog moeilijker geworden, omdat ik heel goed op zijn ogen moet passen, dat ik daar niet aan kom. Samen met Theo en een hele hoop zweetdruppels, lukt het dan om die pillen binnen te krijgen. Dan, terwijl ik hem aan zijn halsband vast houd, maakt Theo de kap aan de binnenkant schoon, na één nacht was dat al hard nodig. Dan geven we hem eten, terwijl ik de halsband nog steeds vast houd. Dan de kap weer op. Pffff, effe rust, tot we denken dat hij weer dorst heeft, dan moet de kap er weer af. Wil iemand mijn hondje lenen voor een paar weken?

Vakantie

2009-09-03T09:31:00.005+02:00

Ik ga geen uitgebreide beschrijving geven van de vakantie, maar gewoon een paar opmerkelijke ontmoetingen vertellen...

*Mevrouw Mug(ik neem hierbij aan dat het 'mevrouw' was, want ze was zwanger, en het was een gristelijk vakantieoord)
We hadden in onze chalet een wel zeer bijzondere mug! Ze zeggen dat een kat negen levens heeft, nou, deze mug had er meer, ik ben er zeker van! (Of zouden er stiekem elke keer nieuwe muggen binnen zijn gekomen?)

*De tortelwesp (of was het nou toch gewoon een prikduif?)
Dit was werkelijk een opmerkelijke ontmoeting! Er kroop een wesp in Johans Rivella-blikje (als je in Nederland bent, drink je Rivella, dat hoort). Johan schudde een beetje met zijn blikje en plots vloog de wesp er terug uit. Met een man of tien keken we de wesp na, maar het was geen wesp, het was een tortelduif :-o

*Aardbeien
Ik kreeg op een dag een doorschijnend plastic potje met aardbeien als dessert. En ineens zagen we het! We dachten eerst nog dat ze zo'n populaire gristelijke mime aan het doen waren, zo met hun handen een onzichtbare glazen muur aftastend, omdat ze opgesloten waren. Maar toen beseften we het dus ineens! Ze waren geen mime aan het opvoeren, ze waren ècht opgesloten! Ze wilden eruit! Dus slecht nieuws voor de vegetariërs: Strawberries have feelings too :-o

Ok, was het flauw genoeg? Misschien vertel ik later nog wel meer. Voor nu is het even genoeg!

Een lichaam

2009-07-16T12:41:00.003+02:00

Romeinen 12: 4 Zoals ons ene lichaam vele delen heeft en die delen niet allemaal dezelfde functie hebben, 5 zo zijn we samen één lichaam in Christus en zijn we, ieder apart, elkaars lichaamsdelen. 6 We hebben verschillende gaven, onderscheiden naar de genade die ons geschonken is.

Deze tekst kennen we allemaal. En we begrijpen ook meestal wel wat er mee wordt bedoeld. Maar toch....

Het volgende verhaal gaat niet over onze eigen gemeente, dat zou te persoonlijk zijn... Maar het zou wel over onze gemeente kunnen gaan, en ook over de jouwe :-)

Laatst was er bij ons het jaarlijkse liefdadigheidsfeest en er werd door een paar vrouwen afgesproken dat nou eens 'andere' mensen de salades moesten maken en 'andere' mensen de taarten moesten bakken. "Het moesten niet altijd dezelfde mensen zijn die niks doen en dezelfden die werken..."

Wij waren heel benieuwd wie er met salades af zouden komen deze keer, en wie met taarten, want wie waren dan die mensen die niks deden? Ik zag een zondagsschooleidster met een salade, een voordienstleidster met een salade, een van de zangeressen had taarten bij, een van de tienerleidsters liep met hele grote bakken en emmers te sjouwen (tien kg pasta-salade, bedoelden ze daar de rauwe of de gekookte pasta mee, met die tien kg?). De taarten zagen er een beetje raar uit, de salades waren niet zo lekker als de andere jaren, kortom, de opbrengst, bestemd voor 'de' zending, was niet zo hoog als andere jaren...

"Zo, die hebben hun lesje wel geleerd!" dachten wij, denkend aan de vrouwen die de organisatie hadden en dus de mensen hadden gevraagd om die dingen klaar te maken.

"Zo, die hebben hun lesje wel geleerd!" dachten de organiserende vrouwen, denkend aan de mensen die 'altijd in de schijnwerpers willen staan' en altijd op het podium waren te vinden...

"Tjonge, die hebben er nog altijd niks van begrepen," dacht de oude man, die het allemaal had zien gebeuren.

Hij riep de organiserende vrouwen bij zich en las bovenstaande tekst uit Romeinen voor.

Ja zeg, die tekst kenden zij ook wel, dat bedoelden ze juist, iedereen moest helpen, niet altijd dezelfden!

"Ok," zei de man, "Heleen, ga jij volgende week de voordienst doen? Nele, je mag een tieneravond leiden! En Corry, wil jij zondag een solo doen?"

"Wij op het podium? Nooit, wij willen niet op de voorgrond, wij willen onze Heer dienen!"

"Dat," zei de oude man, "zijn die anderen ook aan het doen, en dat wordt met die tekst bedoeld! Jullie zijn goed in bakken en braden en koken, jullie doen het graag, en jullie dienen de Heer daarmee! Zij kunnen goed zingen, goed met tieners omgaan, fantastische zondagsschool geven, ze doen het graag, en ze dienen de Heer daarmee!"

ergens anders gelezen

2009-07-12T12:27:00.003+02:00

Niet te geloven.

Gisterenavond zaten mijn vrouw en ik aan tafel over koetjes en kalfjes te praten tot het gesprek op euthanasie kwam. Bij dit delicate onderwerp over de keuze tussen leven en dood zei ik tegen haar: "Laat mij nooit leven als een plant waarbij ik afhankelijk ben van machines en gevoed word met vloeistof uit een fles. Als je mij in die toestand ziet, koppel dan die toestellen die mij in leven houden maar af!"

Ze stond op, trok de stekkers van de tv en mijn computer uit het stopcontact en heeft al mijn bier weggegoten!

Pas op hè, ik ben tegen euthanasie, maar toen Theo me dit stukje liet lezen, moest ik toch wel erg lachen :-)

Niemand ziet het...

2009-07-03T17:13:00.005+02:00

Ik heb al een week een nieuwe bril en niemand ziet het! Terwijl het voor mijzelf zo'n grote aanpassing is. Ik vroeg me eerst de hele tijd af of hij me wel zou staan, hij is zo ontzettend anders dan de vorige... Maar zo langzamerhand begin ik te twijfelen of mensen me eigenlijk nog wel echt aankijken als ze met me praten... Of ze vinden mijn bril natuurlijk vreselijk lelijk, en daarom zeggen ze maar niks. Dat kan ook natuurlijk :-/

Niemand is natuurlijk veel gezegd hè! Marianne en Judith (twee van onze tieners)! Die zagen het gelijk, na vijf seconden al! En Gunther, van de krantenwinkel, die zag het ook gelijk! In een flits zelfs! Ik was nogal gehaast maandag, liep de winkel binnen, pakte een krant en legde een Euro neer, wou weer naar buiten lopen, maar nee! Hij riep:"Reinie! Kom eens terug! Heb je een nieuwe bril?"

Maar voor de rest? Niemand... Honderd mensen waren er zondag op onze jaarlijkse gemeente-barbecue, niemand! Of ja, toch, Rosa! Die zag het! Maar verder? Niemand!

Ach, Theo vindt hem mooi, ik vind hem mooi, wat kan het me schelen! Pffff...

Op de foto kan je het niet zo goed zien, misschien komt er later nog eens een duidelijkere foto :-)

toilet deel drie

2009-06-19T11:40:00.003+02:00

Hier staat deel 1

Klik hier voor deel 2

En dan nu dus deel 3

Geloof het of niet, maar de mensen beginnen er over te praten!

En mijn speculaties zijn te simpel, nee nee, de overbuurman van juist naast de appartementen heeft een veel betere uitleg:

"Een paar weken geleden zijn er werken aan de riolering geweest in de appartementen voor een paar dagen en toen heeft de aannemer dat toilet geplaatst voor de bewoners" :-s

Ik was toen waarschijnlijk net twee dagen in Verweggistan dus ik heb die mooie taferelen gemist. Al die snobs van de overkant, in hun pyjama naar het huur-toilet. Ik had ze wel in de rij willen zien staan... Ik zou er misschien zelfs wel met een stoeltje en een tafeltje naast zijn gaan zitten, met een mooi schoteltje en een klein bordje: 50 cent per beurt, elke vierde persoon uit één gezin gratis...

Toen ik aan de buurman vroeg waarom het toilet er dan nu nog steeds staat, was zijn antwoord: "Ze zullen nog wel terugkomen, om verder te werken..."

Ik blijf jullie op de hoogte houden :-)

Donder en Bliksem

2009-06-12T08:57:00.005+02:00

Prachtig vind ik het! Ik kan er echt van genieten! en ik weet dat er gelukkig nog een heleboel mensen ook zo over denken :-)

Theo vindt het ook mooi, maar ziet ook beter het gevaar er van in....

Toen we pas getrouwd waren bleek duidelijk dat we elkaar nog niet zo goed kenden. Geen huwelijkscursus gedaan natuurlijk! Zouden ze dat trouwens in zo'n huwelijkscursus krijgen, de vraag of je van onweer houdt? Ze vragen geloof ik wel of je een honden- of kattenmens bent :-)

Nou ja, het moet eind september of begin oktober zijn geweest, want ik was met zwangerschapsverlof thuis. We woonden op een appartementje in Den Haag en hadden (hoe kan het anders) een hond. Het werd midden op de dag ineens donker en ik dacht:"Oh zalig! Onweer! Ik ga naar het strand!"

Zo gezegd, zo gedaan! In Den Haag is het heel normaal om met je hond in de bus te gaan, dus ik met de hond met de bus naar Kijkduin! Vlakbij eigenlijk! In de gietende regen heb ik daar genoten van het onweer als nooit tevoren! Wat was dat mooi! Al die bliksems boven de zee, dat gedonder! Je hoorde niet of het nou de storm was, de golven of de donder zelf! Het was zalig!!!! En de hond die we toen hadden was gelukkig niet bang voor onweer! Ik zou het met Raksha niet moeten proberen!

Doorweekt stapte ik weer in de bus naar huis, en daar aangekomen ging de telefoon! Theo! Hij had de hele middag geprobeerd me te bereiken. Dacht dat ik doodsbang zou zijn en begreep totaal niet waarom ik niet opnam....

Toen hij hoorde waar ik geweest was begreep hij helemaal niets meer van zijn vrouw. Met handen en voeten heeft hij me uitgelegd dat ik dat NOOOOOOIT meer mocht doen, ook al vond ik het nog zo mooi, het was gewoon gevaarlijk!

Nu weet ik dat helaas, dus het zal bij die keer blijven:-(

PS Ergens in mijn achterhoofd zegt iets me dat ik dit al eens verteld heb, maar kom, een oma van zes (bijna zeven) mag al eens beginnen te herhalen hè :-p

Een dagje Sean

2009-06-04T19:13:00.005+02:00

Ik haalde hem vandaag uit school en had de hondjes niet bij.
"Oma, waarom heb je de hondjes niet bij?"
"We moeten nog even naar de bakker en daar mogen geen honden binnen."
"Waarom niet?"
"Anders komen er misschien haren in het brood?"
"Waarom komen er van mensen dan geen haren in het brood?"
"Tja, die letten goed op hun haar, denk ik..."
"Oh, letten kinderen ook goed op hun haar?"
"Ja."
"Let ik dan ook goed op mijn haar?"
"Ja."
"Ok dan."

Bij de krantenwinkel:
Gunther:"Tot straks!"
Sean:"Gaan we straks nog eens naar Gunther, oma?"
Oma:"Nee, dat zegt hij altijd."
Sean:"Liegt hij?"
Oma:"Nee, hij maakt een grapje."
Sean:"Als je iets zegt dat niet waar is, is dat liegen!"
En dit alles luid en duidelijk, midden in de krantenwinkel, zodat Gunther en de andere klanten het goed kunnen horen.

Opruimen!
"Het is wel veel voor mij om helemaal alleen op te ruimen!"
"Als je nou die motor even neer zet, heb je twee handen!"
"Huh? Als ik die motor niet neer zet, heb ik ook twee handen hoor, oma!"

Plantenbakken op straat
"Oma, die bloemen zijn dood aan het gaan!"
"Tja, ze hebben ze geen water gegeven."
Wijst op de plantenbakken en zegt:"Ik denk dat hier niemand in woont hoor, oma!"
"Weet ik wel, maar daarom moet iemand ze wel water geven."
"Ik denk dat God ze daar heeft gezet. Had Hij het moeten laten regenen hè!"

We komen één van de tieners van de kerk tegen
"Hé Joery, gefeliciteerd!"
"Is Joery jarig vandaag? Waarom heb je geen kroon?"

The continuing story of the toilet :-)

2009-06-01T13:10:00.003+02:00

Lees hier deel 1!

Gisteren was er een druk bezochte voetbalwedstrijd bij ons achter op het voetbalplein. Het was een zeer belangrijke wedstrijd: Zaventem - Boussu Dour Borinage. Na deze wedstrijd moet Zaventem nog één wedstrijd winnen en dan mogen we door naar het tweede nationaal! Maar dit terzijde ;-)

De wedstrijd eindigde met 0-0 en de Waalse supporters hadden natuurlijk nog een lange thuisreis voor de boeg. Met bekers Cola en bier liepen ze hier door de straten op zoek naar hun (meestal fout-)geparkeerde auto.

En wat heeft een mens nodig na een niet gering aantal biertjes?
Juist ja: een toilet!

En wat staat er hier in de straat?
Juist ja: een toilet!

Dus waar werd dankbaar gebruik van gemaakt door de Waalse supporters?
Juist ja: het toilet hier aan de overkant :-)

Ze zullen gedacht hebben dat de gemeente Zaventem erg vriendelijk is voor de toevallige voorbijganger :-)

Ik blijf jullie op de hoogte houden!

Zeven

2009-05-16T20:50:00.003+02:00

De manier waarop ons verteld werd dat ons zevende kleinkind onderweg is, is wel heel origineel! "Mama, geef jij Sytske even een schone luier?"

Ik liet Sytske bijna van de aankleedtafel vallen toen ik haar rompertje zag :-)

Drama in (tot nog toe) twee bedrijven over een: wc (Of : hoe grappig is het leven in ons straatje soms)

2009-05-13T17:48:00.005+02:00

Bij ons aan de overkant staat een appartementsgebouw, met een doorgang naar de parkeerplaatsen achter het gebouw. Deze doorgang gaat onder de appartementen door en heeft natuurlijk geen huisnummer.

Bij ons naast zijn ze loodsen aan het zetten van de gemeente. Daar is dus een bouwwerf zonder huisnummer. Deze bouwwerf ligt ongeveer 100 meter naar achter en is van de straat af niet zo heel goed te zien.

Tot hier niets aan de hand.

Maar op een dag, een week of twee geleden, werd er een toilet van Eurorent geleverd. Het werd aan de overkant geplaatst, in een hoekje van de doorgang naar de parking. Iedereen vroeg zich verbaasd af waarom dáár nou een wc werd geplaatst...

Vandaag kwam er weer een vrachtwagen met een toilet van Eurorent. De chauffeur stapte uit, stond een poosje verbaasd naar het reeds geplaatste toilet te kijken en begon toen in rap Frans met zijn gsm te bellen.

Wat wij denken is het volgende: (Pas op, het is nog niet bewezen hè)

Het toilet moest afgeleverd worden naast nummer 34. De franstalige chauffeur begreep: tegenóver nummer 34. Er werd na twee weken geklaagd dat het toilet nog altijd niet was afgeleverd náást nummer 34. Er werd dus een nieuw toilet geleverd, maar de chauffeur kon niets anders vaststellen dan dat er tegenóver nummer 34 al een toilet stond...

Het vervolg van het drama komt misschien nog later. Of de ontknoping, wie weet :-)

Gelukkig zette die meneer het toilet er niet gewoon naast, 't zou hier anders een mooi uitzicht worden ;-)

Het Kruis

2009-04-10T13:10:00.004+02:00

Vandaag is het Goede Vrijdag en we herdenken dat Jezus voor ons is gestorven, aan het kruis, inderdaad. Jezus heeft de doodstraf gekregen zodat wij eeuwig mogen blijven leven...

Wat als Jezus in deze tijd had geleefd en dus in deze tijd de doodstraf zou hebben gekregen...

Volgens Amnesty International worden op dit moment wereldwijd vooral de volgende methoden gebruikt om veroordeelden ter dood te brengen: Dodelijke injectie met gif, Elektrocutie met de elektrische stoel, Vergassing in de gaskamer, het ombrengen met een vuurwapen (door middel van een nekschot), ophanging, onthoofding of steniging. Ook worden af en toe nog andere methodes gerapporteerd.

Zouden wij dan met een elektrische stoel aan een ketting om onze nek lopen? Of zouden we een vuurwapen aan de muur hangen? Zouden we liedjes over die gaskamer zingen? Zouden we een spuitje met gif van voor in de kerk zetten en mensen uitnodigen om daar een briefje met hun gebeden, zonden enz. aan op te hangen?

Het is niet mijn bedoeling om oneerbiedig te zijn, maar hebben we het symbool van het Kruis niet een te grote plaats gegeven? Het gaat toch om Jezus Christus, en die gekruisigd?

Biologische klok ontregeld :-s

2009-03-28T15:30:00.003+01:00

Bij mij niet hoor. Ik weet het morgen natuurlijk pas zeker, maar ik heb er tot nu toe nog nooit last van gehad... In dit artikel staat dat het allemaal best nog meevalt... Gelukkig maar, eindelijk eens een artikel waar ik het, gedeeltelijk, mee eens ben.

Ik zeg 'gedeeltelijk', omdat deze neurologe beweert dat we vanavond een uur eerder naar bed moeten of morgen een uur later op moeten staan, zodat we aan onze gewone nachtrust komen. Nou ga ik nooit precies op dezelfde tijd naar bed, dus mijn nachten zijn nooit precies even lang. Maar voor de rest ben ik het wel met haar eens!

Eigenlijk vind ik het zomeruur wel leuk! Ach, het is 's morgens de eerste dag even wennen, maar de tweede dag ben ik dat al vergeten. Maar 's avonds, als je naar buiten kijkt, vind ik het zo leuk dat het dan zo lekker lang licht blijft! En met het winteruur is dan weer het voordeel dat je een uurtje later op mag staan, maar ja, dat ben je ook de tweede dag alweer vergeten...

Ik heb ook nooit last van een jetlag... Ok, Middle Stewiacke en Zaventem hebben maar vijf uurtjes tijdverschil, en dat is niet veel, maar toch zijn er mensen die dagenlang helemaal ontregeld zijn als ze terugkomen van de andere kant van de oceaan.

Mijn vader heeft in zijn lange leven nogal veel gereisd, en daar waren reizen naar Indonesië, Maleisië, Thailand, Rusland enz. bij. Hij zei altijd:"Als je in een land aankomt, zet je je horloge gelijk en doe je wat je thuis gewend bent, dus ga je meestal rond tien uur of elf uur naar bed, doe dat daar dan ook, sta je meestal rond zeven uur of acht uur op, doe dat daar dan ook. De beste man heeft nooit een jetlag gehad! Hij heeft dan ook nooit overdags geslapen hè, als hij terug kwam van een vermoeiende reis naar de andere kant van de wereld...

En zo moet je het met het zomeruur ook doen, gewoon je horloge een uurtje vooruit zetten en niet zeuren, zo van:"Hoe laat zou het nu eigenlijk zijn?"

En mijn kinderen? Toen ze nog klein waren hoopte ik altijd dat ze door het zomeruur een poosje wat later wakker zouden worden, maar integendeel, misschien één dagje, maar daarna vervielen ze gewoon weer in het ritme van om zes uur wakker worden :-)

Maar ja, misschien zijn er andere mensen die er wel last van hebben? Ik ben benieuwd :-p

PS Nog een grappig verhaaltje. Ik was vroeger bij de Jesus People. Onze leider (jaja, we hadden een leider) werkte fulltime voor de Heer en ging dus niet bij een baas werken, wij, de internen en externen, natuurlijk wel. Er moest brood op de plank komen. Toen in 1977 het zomeruur werd ingevoerd, waren wij net naar België verhuisd, maar kwamen ook nog vaak in Nl. De JP hadden verschillende 'posten' (lees: gemeentes) in België en Nederland en Ron, de leider, reisde van de ene post naar de andere. Zijn horloge een uur vooruit zetten, dat deed hij niet. Klaar. Basta. Toen we dan ook op zondagmiddag om drie uur met onze dienst begonnen en hij nog niet gearriveerd was, was eigenlijk niemand helemaal verbaasd. Ron wel! Toen hij binnen kwam en wij zeiden dat hij te laat was, wierp hij een blik op zijn horloge, en toen een minachtende blik op ons en zei:"Omdat een minister zegt dat jullie je horloge een uur vooruit moeten zetten, doen jullie dat ook maar gelijk allemaal, wat een onzin!" Of wij nou probeerden uit te leggen dat wij rekening moesten houden met ons werk, met de busregelingen, de treinen en allerlei andere afspraken, het was onzin! Grote onzin! Hij bleef weigeren zijn horloge vooruit te zetten, en zei aan het eind van de dienst:"Ok, als jullie het zo willen, dan beginnen we volgende week om twee uur met de dienst!" Wij keken elkaar aan en fluisterden de groep door:"Gewoon om drie uur dus hè!" Het werd wel verwarrend die zomer, en op het laatst spraken we van zomertijd en Ronniaanse tijd :-) Het jaar daarop heeft hij netjes zijn horloge een uur vooruit gezet en er niet meer over gezeurd :-)

Writer's Block

2009-03-19T11:36:00.003+01:00

Haha, dat heb ik niet hoor, ik ben helaas geen 'Writer' dus kan ik ook geen Writer's Block hebben hè. Gewoon even geen inspiratie :-/

Maar lees ondertussen dit maar! Henk verwoordt hier precies hoe ik erover denk. Hij verwoordt dat alleen een beetje beter :-)

's Nachts lijkt alles anders, groter

2009-03-02T17:53:00.007+01:00

Vinden jullie dat ook? Als ik 's nachts wakker lig, en dat is vaak helaas, lijken problemen veel groter te worden, moeilijker op te lossen... En ikzelf lijk steeds kleiner te worden, en dommer enzo... En die dromen tussen het wakker liggen door, niet te doen!

Zaterdagavond was er een Pure Praise in Kortenberg. Het werd georganiseerd door onze gemeente en de band bestond uit jonge mensen van onze gemeente... Er is enorm veel voor geoefend, echt niet normaal meer, soms zelfs drie keer in de week! Het was een stelletje perfectionisten bij elkaar! En mijn jongste zoontje (30 jaar jong) zong mee :-)

Het was een prachtige avond, niet zo'n happy-klappy-praise, maar Jezus aan het kruis, Die in het midden! We werden niet opgezweept om steeds harder te klappen en luider te zingen, nee, we werden bepaald bij de woorden van de liederen, er werd ons gevraagd goed na te denken over die woorden en alleen mee te zingen als we die woorden ook in daden wilden omzetten.

Er was een video-opname gemaakt en gisteren was Martin, de basgitarist, hier met die video. Ik zei, met met mijn stomme kop en mijn grote mond, dat ik die wel even op dvd kon zetten voor ze, als dat makkelijker was. Ok, dat was inderdaad makkelijker volgens Martin, dus hij liet de video hier achter.

Niks aan de hand. Toch?

Jaja, tot Johan zei:"Voorzichtig met die video hè! Het is het enige exemplaar!"

Vlak voor ik naar bed ging zei hij dat!

En ja hoor, dan lig je in je bed, en dan begint het in dat domme hoofd. Oh help, stel je voor dat ik LouisLouise er over opneem... Of Thuis, of wat dan ook... Oh help, stel je voor dat ik cut/paste doe in plaats van copy/paste (kan geeneens, denk ik nu). Oh help! En dan die dromen! Op een gegeven moment moest ik vluchten (ja, ik weet ook niet voor wie hè!) en ik had die video in de plastic doorzichtige doos van het baby-speelgoed gestoken, die met dat blauwe deksel, die was schoon, dat wist ik zeker! Zwetend werd ik dan weer wakker, want die video was in een baby veranderd, en die baby had het koud in die doos (het was Raica, ik weet het zeker). Maar waar was de video gebleven?

En dan sta je 's morgens op en het eerste wat je doet is: die video op dvd opnemen en twee uur later, als het klaar is, met een opgelucht hart die video in een plastic tasje steken, samen met de dvd, en heel ver weg van de dvd-recorder zetten.

Pff, 't is gebeurd, er is niks mis gegaan. Er kan ook niet zoveel mis gaan hoor, hooguit vergeten die video eruit te halen als je iets anders gaat opnemen, maar met Theo en Johan ook nog in huis zou die kans toch echt heel klein zijn geweest. Maar vannacht hè, toen was die kans dus echt supergroot...

's Nachts lijkt alles anders, groter

De worsteling :-)

2009-02-27T09:32:00.003+01:00

Op Facebook heb je zo allerlei van die spelletjes, je doet er aan mee, of je doet er niet aan mee :-)
Deze leek me wel leuk, dus ik deed mee, in de verwachting trouwens, dat het niks op zou leveren!

Dit waren de spelregels:

Here's how you play:

a. Go to Google
b. Type your name and the words "needs" all in quotation marks (e.g., "Reinie needs")
c. Report back on the first ten things that come up for your name. Here's mine:

Bij sommige namen krijg je dan natuurlijk een hele lijst, maar mijn naam is nou niet direct de meest gebruikte naam en zeker niet in het Engels. Ik was dan ook verbaasd toen er toch wat kwam op Google, en wel het volgende:

I'm not really much of a Christian, and I'm not really religious, but Reinie needs to learn a few things: 1) hate the sin, not the sinner. 2) Forgiveness ...

Nu zat ik de laatste tijd in een worsteling. Ik ga niet in details treden, maar er waren mensen waar ik het moeilijk mee had. Ze bleven ergens in volharden en de oudsten traden in mijn ogen redelijk laks op en het bleef maar duren en duren. Ik werd boos op die mensen, boos op de oudsten... Het werd zo 'groot' dat ik zelfs niet meer aan het Avondmaal mee wou doen. Ondertussen is dit 'gedoe' opgelost, op een volgens mij juiste manier, en kan ik er weer vrede mee hebben. Ook met de manier waarop de oudsten het hebben opgelost ben ik achteraf blij.

Maar toen kwam dat zinnetje van Google en ik dacht: "Ja, inderdaad, dat moet Reinie leren!"

Reinie needs to learn a few things: 1) hate the sin, not the sinner. 2) Forgiveness ...

Nog over Maartje

2009-02-20T12:34:00.003+01:00

Dit was de laatste wens van Maartje

Hier nog wat meer over Maartje

En dit is haar blog

Maartje is naar huis...

2009-02-20T12:20:00.004+01:00

Dat schrijven haar ouders op haar blog en op haar Facebook-pagina. Ik vind ze heel dapper... Ik weet niet of ik zo dapper zou zijn :-(

Maartje is gisteren rustig overleden, ze was drie maanden ziek. Deze keer. Ze had namelijk al twee keer kanker overwonnen in haar jonge leventje. Deze derde keer heeft de kanker gewonnen.

Maar gelukkig is ze een kind van God en is ze nu bij de Hemelse Vader tot in de eeuwigheid. Voor hen die achterblijven is dit een troost, hoewel het gemis groot zal zijn.

Weer zo'n jong leven... Vorig jaar Eva, het jaar daarvoor Luc... De 'Waaroms' blijven in mijn hoofd hangen...

Ik ben niet zo'n superfan van Rick Warren, maar deze woorden vind ik echt mooi: ‘Kort samengevat is het leven een voorbereiding op de eeuwigheid. We zijn niet gemaakt om hier voor altijd te blijven. God wil ons bij Zich hebben in de hemel.’

Vraag me niet of dit theologisch klopt, maar ik vind het een mooie zin om me aan vast te houden...

ReinieReinie

Deze morgen in de krantenwinkel...

Mijn schoonbroertje! :-)

Antwerpen :-)

Dit keer was het écht de laatste keer!

Gedichtje wat ik jaren geleden van Theo gekregen heb en nu weer teruggevonden...

Am I the only one in church today feelin’ so small

Jasper voor en na - de eerste wandeling...

Nog maar eens een knuppel in het hoenderhok, maar dat zijn jullie al van mij gewoon, nietwaar?

God ervaren? God voelen? Gods aanwezigheid zien? Dat willen we allemaal wel, toch?

De tuinman en de dood

Een Perzisch Edelman:

P.N. van Eyck

Hoe stom zie ik er uit????

WC (deel 6 geloof ik)

Psalm 73

Een meningsverschil maakt je nog geen dwaalleraar door Willem Ouweneel

Verlies nooit je geloof - David Maasbach

Slak en schoenen in de bak a.u.b.

Genezing door God? Of kan God ook dokters gebruiken? En ben je dan nog altijd genezen door God?

Re: Re: Re: Re: Re: Whose spider is that? (Van Johan gekregen :-))

From: Jane GillesDate: Wednesday 8 Oct 2008 12.19pmTo: David ThorneSubject: Overdue accountDear David,

Our records indicate that your account is overdue by the amount of $233.95. If you have already made this payment please contact us within the next 7 days to confirm payment has been applied to your account and is no longer outstanding.

Yours sincerely, Jane Gilles

From: David ThorneDate: Wednesday 8 Oct 2008 12.37pmTo: Jane GillesSubject: Re: Overdue accountDear Jane,

I do not have any money so am sending you this drawing I did of a spider instead. I value the drawing at $233.95 so trust that this settles the matter.

Regards, David.

From: Jane GillesDate: Thursday 9 Oct 2008 10.07amTo: David ThorneSubject: Overdue accountDear David,

Thankyou for contacting us. Unfortunately we are unable to accept drawings as payment and your account remains in arrears of $233.95. Please contact us within the next 7 days to confirm payment has been applied to your account and is no longer outstanding.

Yours sincerely, Jane Gilles

From: David ThorneDate: Thursday 9 Oct 2008 10.32amTo: Jane GillesSubject: Re: Overdue accountDear Jane,

Can I have my drawing of a spider back then please.

Regards, David.

From: Jane GillesDate: Thursday 9 Oct 2008 11.42amTo: David ThorneSubject: Re: Re: Overdue accountDear David,

You emailed the drawing to me. Do you want me to email it back to you?

Yours sincerely, Jane Gilles

From: David ThorneDate: Thursday 9 Oct 2008 11.56amTo: Jane GillesSubject: Re: Re: Re: Overdue accountDear Jane,

Yes please.

Regards, David.

From: Jane GillesDate: Thursday 9 Oct 2008 12.14pmTo: David ThorneSubject: Re: Re: Re: Re: Overdue accountAttached

From: David ThorneDate: Friday 10 Oct 2008 09.22amTo: Jane GillesSubject: Whose spider is that? Dear Jane,

Are you sure this drawing of a spider is the one I sent you? This spider only has seven legs and I do not feel I would have made such an elementary mistake when I drew it.

Regards, David.

From: Jane GillesDate: Friday 10 Oct 2008 11.03amTo: David ThorneSubject: Re: Whose spider is that?Dear David,

Yes it is the same drawing. I copied and pasted it from the email you sent me on the 8th. David your account is still overdue by the amount of $233.95.Please make this payment as soon as possible.

Yours sincerely, Jane Gilles

From: David ThorneDate: Friday 10 Oct 2008 11.05amTo: Jane GillesSubject: Automated Out of Office ResponseThankyou for contacting me.I am currently away on leave, traveling through time and will be returning last week.

Regards, David.

Regards, David.

From: Jane GillesDate: Monday 13 Oct 2008 2.51pmTo: David ThorneSubject: Re: Re: Re: Whose spider is that?Dear David,

As I have stated, we do not accept drawings in lei of money for accounts outstanding. We accept cheque, bank cheque, money order or cash. Please make a payment this week to avoid incurring any additional fees.

Yours sincerely, Jane Gilles

Regards, David.

From: Jane GillesDate: Tuesday 14 Oct 2008 11.18amTo: David ThorneSubject: Re: Re: Re: Re: Re: Whose spider is that?Attached

Visjes en indianenverhalen...

Wat ik mij afvraag...

PrrrijzenPrrrijzenPrrrijzen

Maskers af!

De kat, de vogel en de koe...

Compliment of belediging?

Nachtlawaai in Zaventem (deel 3)

Nachtlawaai in Zaventem (deel 2)

Martens solo :-)

Overgenomen van de website van de cultuurraad....Op de een of andere manier zijn we daar vaak geweest :-s

Vogelmuseum en Oud Kempisch dorp staan te koop

En we waren nog zo trots op hem... Leda en ik....

Zonnebeke

Kerstsfeer, wat is dat eigenlijk, en wat zou het moeten zijn?

Toilet deel 4 (of deel 5, ligt er aan of je de nachtmerrie ook meetelt)

Een boodschap voor mij...

Kerkhof

Oh boy, wat schrijft ze nou weer allemaal????

Blood, Sweat and Tears

Ontmoetingen deel 2

Ontmoetingen in Ambt-Delden

Déjà vu

Reinheid, Rust en Regelmaat - of - Vrije Opvoeding

Dagje Sjoerd

Die Marokkanen...

De dood

From: Jane Gilles
Date: Wednesday 8 Oct 2008 12.19pm
To: David Thorne
Subject: Overdue account

Dear David,

From: David Thorne
Date: Wednesday 8 Oct 2008 12.37pm
To: Jane Gilles
Subject: Re: Overdue account

Dear Jane,

From: Jane Gilles
Date: Thursday 9 Oct 2008 10.07am
To: David Thorne
Subject: Overdue account

Dear David,

From: David Thorne
Date: Thursday 9 Oct 2008 10.32am
To: Jane Gilles
Subject: Re: Overdue account

Dear Jane,

From: Jane Gilles
Date: Thursday 9 Oct 2008 11.42am
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Overdue account

Dear David,

From: David Thorne
Date: Thursday 9 Oct 2008 11.56am
To: Jane Gilles
Subject: Re: Re: Re: Overdue account

Dear Jane,

From: Jane Gilles
Date: Thursday 9 Oct 2008 12.14pm
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Re: Re: Overdue account

Attached

From: David Thorne
Date: Friday 10 Oct 2008 09.22am
To: Jane Gilles
Subject: Whose spider is that?

Dear Jane,

From: Jane Gilles
Date: Friday 10 Oct 2008 11.03am
To: David Thorne
Subject: Re: Whose spider is that?

Dear David,

Yes it is the same drawing. I copied and pasted it from the email you sent me on the 8th. David your account is still overdue by the amount of $233.95.
Please make this payment as soon as possible.

From: David Thorne
Date: Friday 10 Oct 2008 11.05am
To: Jane Gilles
Subject: Automated Out of Office Response

Thankyou for contacting me.
I am currently away on leave, traveling through time and will be returning last week.

From: Jane Gilles
Date: Monday 13 Oct 2008 2.51pm
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Re: Whose spider is that?

Dear David,

From: Jane Gilles
Date: Tuesday 14 Oct 2008 11.18am
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Re: Re: Re: Whose spider is that?

Attached