Raksha (in memoriam)

Ik ga proberen het te vertellen. Je hoeft het alleen maar te lezen als het je echt interesseert, en niet uit beleefdheid tegenover mij. Het is een droevig verhaal. Hier kun je lezen over de geboorte van Raksha en nu zal ik dus proberen uit te leggen hoe het verder is gegaan... Ik ben gewend om over een hond in de 'hij'-vorm te praten, maar Raksha was nou eenmaal een teefje, dus ik ga proberen 'zij' te zeggen :-)

In haar autobiografie kun je lezen dat het een superdruk maar ontzettend lief hondje was. Een echte allemansvriend, maar oh, zo gehecht aan haar eigen volk! Zo is ze haar leven lang eigenlijk gebleven. De laatste jaren had ze wel last van heupdysplasie en daardoor werd ze toch wel iets kalmer, maar het lieve vrolijke karakter heeft ze tot het eind toe gehad.

Ze is in haar leven toch wel een aantal keren door andere honden gebeten (Mops, NewFoundlander, Kooiker, Beagle, Border Collie en twee keer door een Labrador), maar ze heeft nooit, maar dan ook nooit terug gebeten. Als ze aan de lijn was en een hond gromde of kefte, gromde ze terug, maar als een hond echt beet, draaide ze haar kop om... En als ze los was speelde ze met alle honden! Twee van haar beste vrienden waren Staffords :-)

Ok, ik kan eindeloos door blijven gaan over hoe lief en hoe zacht ze was, maar dan word ik vervelend. Toch nog even zeggen dat het me goed deed om op Facebook te lezen dat er veel mensen normaal bang voor honden waren, maar niet voor Raksha! Eén persoon noemt Raksha: "Hond Waar Niemand Bang Voor Was". Ook hier op het dorp vonden veel mensen haar lief en wordt ze gemist. Iemand begon op straat te huilen, toen ik vertelde dat Raksha dood was...

Genoeg daarover!

Vrijdagavond wou ze haar kauwstokje niet, zaterdag heeft ze niet gegeten, maar was ze verder gewoon vrolijk. Johan was hier met Sunrise aan het oefenen en ze liep gezellig tussen al het lawaai aan de muzikanten te snuffelen. Ze kende ze niet allemaal, dus moest er even kennis gemaakt worden.... Dus over dat niet-eten maakten we ons eigenlijk geen zorgen, dat gebeurde wel eens vaker.

Zondagochtend is ze nog vrolijk mee gaan wandelen. Ze heeft nog met Mushka en Pukkie gespeeld en Lassieke bang gemaakt met haar wilde gedrag, niks aan de hand.

Zondagnamiddag werd ze stil en ging in de tuin liggen, een beetje afgezonderd. Dat vonden we raar, ze wou altijd bij de mensen zijn, waar wij waren, was Raksha. 's Avonds werd het erger, ze ging verder de tuin in en lag heel zielig te kijken. Er waren wat vrienden op bezoek en toen ze naar huis gingen stond ik te huilen en zijn ze echt afscheid van Raksha gaan nemen. Zondagavond zijn Johan en ik dan met haar naar de dierenarts gegaan. We hadden echt het gevoel dat ze afscheid aan het nemen was en niet meer verder wou leven. De dierenarts constateerde wel gelijk een hartprobleem, maar ook een fikse keelontsteking. Voor de zekerheid heeft ze ook bloed afgenomen en onderzocht. Dat bloed zag er vreemd uit, heel donker, bijna zwart. En het stolde al in het buisje. Toch het bloed onderzocht en dat leek redelijk normaal. Voor zover ze het kon zien, want door de stolling waren de waarden natuurlijk wat gestoord. Ik helemaal blij naar Theo gebeld, dat hij zich geen zorgen hoefde te maken, alleen maar een keelontsteking en een probleem met haar hart. Ze kreeg een spuitje met antbiotica en cortisone, voor de zwakheid in de rug en poten en voor de keelontsteking. Opgelucht gingen we naar huis.

Die opluchting duurde niet lang. Raksha is nog zelf naar boven gekropen, ik moest wel haar achterpoten ondersteunen, maar op haar voorpoten kroop ze verder. 's Nachts begon ze over te geven en kreeg ze het wat benauwd. De volgende dag werd het steeds erger en om de beurt gingen Theo en ik met een kommetje water de tuin in om te zoeken waar ze nou weer lag. Ze kroop dan nog wat verder van ons weg. Precies of ze ons niet lastig wou vallen....

Toen Johan uit zijn werk kwam zijn we met ons drieën naar de dierenarts gereden en de dierenarts schrok ook, dat het zo snel achteruit was gegaan had ze totaal niet verwacht :-(
We hebben haar mand op de tafel gezet en daar heeft ze haar laatste spuitjes gehad.

Naam veranderd....

De meesten van jullie weten dat Raksha afgelopen maandag is gestorven. (Kijk anders even op Facebook bij mijn profiel) Ik ga hier later wel eens wat over vertellen, nu ligt het nog een beetje te gevoelig voor mij. Ik heb de naam van mijn blog veranderd, omdat ik mijn Google-account wou veranderen en ik hoop dat ik het nu goed gedaan heb. Ik vind het (vooral voor mezelf) nogal pijnlijk om uit naam van Raksha op andere mensen hun blog te reageren en ik hoop dat dat nu dus voorbij is. Johan, ik ga even op jouw blog reageren, dan weet ik zeker dat het veranderd is.

Hap - Slik - Weg - lol

Meer dan een maand ben ik twee keer per dag aan het worstelen met mijn lieve Jaspertje om zijn medicijnen bij hem binnen te krijgen en binnen te houden. Meer dan een maand! Twee keer per dag! 's Morgens een rode capsule en anderhalve gele tablet, en 's avonds nog een keer anderhalve gele tablet. Jasper heeft namelijk behalve zijn oogproblemen (lees hier ) ook nog eens huidproblemen. Hij krabt zich helemaal kaal onder zijn oksels en moet hiervoor twee verschillende soorten antibiotica slikken.

Die rode capsule was het moeilijkste, omdat die gelijk aan zijn gehemelte vastplakte en uiteindelijk kleverig en al op de grond viel, ik pakte hem dan op, stak hem weer in zijn mond, en dit herhaalde zich dan een paar keer, tot hij eindelijk doorslikte. Geluk dat ik zoveel rode bloesjes heb :-) Maar daar had Leda een oplossing voor: "Maak de capsule open, doe de inhoud op een plakje worst, vouw dit plakje dicht en geef het hem zo." Zo gezegd zo gedaan, dat lukte inderdaad. Of het mag of niet van de dierenarts weet ik niet, dus hopelijk leest hij dit niet :-s

Maar nu nog die gele. Mond openwringen, pillen achterin de keel, so far so good. Mond dicht houden, met twee handen, want het is dus een Berner Sennentje van 50 kg hè. Ja, hij slikt, handen weg: lap, ofwel de hele, ofwel de halve ligt op de grond, ofwel allebei. Opnieuw beginnen en nog eens en dan nog eens, tot hij met een diepe zucht eindelijk alles doorslikt. Ondertussen is mijn rug gebroken, mijn geduld op enzovoort en dan begint nog het gedoe van kammen met één hand aan zijn halsband, zodat hij niet kan ontsnappen om aan zijn ogen te krabben, eten en drinken met één hand aan zijn halsband enz.

Alles geprobeerd, de gele pillen in een stukje vlees, in een plakje worst, nee, lukt niet. Eerst iets lekkers in zijn mond, en terwijl hij daarop aan het kauwen is, vlug die pillen erbij, nee, lukt niet. Wel zere vingers, want een kauwende hond moet je niet in de bek kijken, laat staan je vingers in zijn bek steken. Maar kom, de Mexicaanse griep is erger.

Nou had Johan vandaag brood over van zijn werk. Brood met worst. En hij zei: "Doe het daar eens tussen, misschien lukt dat?" Ik zuchtte eens en zei:"Ja hoor, vast wel!" en schudde mijn hoofd. Toch maar geprobeerd, en, je raadt het al:

Hap - Slik -Weg!
LOL

De jeugd van tegenwoordig...

'De jeugd van tegenwoordig houdt van luxe, ze heeft slechte manieren, veracht alle gezag, heeft geen respect en praat wanneer ze zou moeten werken.' Je weet toch wie dat zei en wanneer hè? Juist ja, Socrates in de 5e eeuw voor Christus. En gelijk had hij, tjongejonge, die jeugd van tegenwoordig? Pffff...

Ik zal jullie eens iets vertellen over een van 'mijn' tieners. Niet normaal meer!

Vandaag is de opening van het nieuwe seizoen in onze kerk. Dat wordt heel feestelijk gedaan, met een gezinsdienst en een liefdemaal na de dienst. Bij ons betekent een liefdemaal dat iedereen thuis iets klaarmaakt (iets meer dan hij/zij zelf op kan, zodat er genoeg is voor mensen die niks bij hebben) en dat wordt in de kerk dan op grote tafels gezet en iedereen mag eten wat hij wil.

Een van de tieners vroeg mij wat ik ging maken en ik zei:"Ik ga niet, want ik wil Jasper voorlopig niet alleen laten, hij is al zo zielig met zijn kap enzo! En? Wat ga jij maken?" Ze zei dat ze amandelcake ging bakken met een laagje chocola, en ik zei toen dat ik het jammer vond dat ik dat niet zou proeven. "Oh, ik kom je dan voor de dienst wel een stukje brengen!" zei ze.

Nou vind ik het eigenlijk helemaal niet zo erg dat ik niet kan gaan vandaag, want het is tegelijkertijd ook de opening van het zondagsschooljaar en alle kinderen mogen dan naar voren komen met hun 'nieuwe' leiders. De leiders worden dan vriendelijk verzocht hun speciale Spoorzoekers t-shirt aan te trekken. En, je raadt het al: ten eerste vind ik het sowieso vreselijk om naar voren te komen, maar ten tweede heb ik helemaal niet zo'n t-shirt. Zie je mij al in een t-shirt? Ikke niet :-p

Al bij al was ik dus helemaal niet zo zielig vanmorgen, maar om twintig voor tien ging de bel, en wie stond daar voor de deur? Juist ja, die lieve tiener, met een heerlijk stuk gebak, zodat ik bij de koffie wat lekkers heb, als zij allemaal van hun liefdemaal zitten te genieten en ik zielig alleen thuis ben. Wat een schat hè!

Die jeugd van tegenwoordig toch...
Pffff...

Ps Ik ga stoppen, want het is koffietijd :-)

Jasper

Jasper is onze Berner Sennen, dat weten jullie. Hij heeft eigenlijk vanaf zijn geboorte problemen gehad met zijn ogen. Allerlei zalfjes en druppeltjes en huismiddeltjes geprobeerd, niets hielp, de ogen waren elke keer weer ontstoken. Wat bleek? De onderste oogleden krulden naar binnen, waardoor zijn wimpers dus in zijn ogen prikten. Drie jaar geleden hadden we een financieel meevallertje en we besloten om Jasper te laten opereren. Gelukkig was er zelfs iemand die er aan mee wou betalen, ze gaf zomaar 50 Euro! In totaal, vanaf de eerste afspraak tot en met de nazorg, kostte het ons toen meer dan 600 Euro. Hij was toen drie jaar oud. Ok, een operatie: Zo gezegd zo gedaan, maar dan, na de operatie... Eerst een lijdensweg van twee weken met een grote lampenkap op de kop en daarna maar hopen dat het genezen was. In eerste instantie leek dat ook wel zo, maar na een jaar ofzo begon de ellende opnieuw. Dat kwam waarschijnlijk omdat zijn ogen al beschadigd waren. Dachten we. Nu kwamen we in juli voor het eerst bij een andere dierenarts, David van Akuut in Kortenberg. We waren gelijk zeer tevreden over deze praktijk, maarrrrr... het eerste wat de dierenarts vroeg, was: "Hoe lang zijn die ogen al ontstoken?" Ik legde uit van zijn operatie en dat de ogen waarschijnlijk al beschadigd waren. Hij keek even en zei:"Het is weer precies hetzelfde, de oogleden zijn weer helemaal naar binnen gekruld. Ik zuchtte en zei dat we ons een nieuwe operatie echt niet konden veroorloven. Hij schrok van de prijs die we betaald hadden en zei dat het bij hem tussen de 250 en de 300 Euro zou kosten. We zouden er over nadenken. Thuis overlegd. Niet alleen met Theo, maar ook met Johan en met Henri en Leda. Uiteindelijk was onze conclusie dat we het arme beest zo niet konden laten lopen. Theo en ik naar de goeie nieuwe dierenarts om een afspraak te maken. De eerste schrik kwam bij het afrekenen. Die afspraak moesten we niet betalen :-o. Nu, gisteren is hij dus geopereerd, en de tweede schrik kwam bij het afrekenen. Hij had 250 Euro gezegd, maar hij had maar 210 Euro gerekend, omdat we al zoveel problemen met die hond hadden... Die man heeft een standbeeld verdiend!!!!



Nu nog even het ochtendritueel van de komende twee weken, vandaag dus begonnen.
Eerst de twee hondjes uitlaten, Jasper met kap op, want anders gaat hij gelijk met zijn kop in het gras wrijven. Dan Jasper thuisbrengen en met Raksha de krant halen. Maar dan begint het. Kap af bij Jasper, hem heel goed vasthouden aan zijn halsband anders gaat hij krabben. Zalf in de ogen (dat is hij al zo gewend, dat dat niet zo moeilijk is), maar dan, de dagelijks erger wordende vechtpartij om zijn medicijnen voor zijn huidontsteking binnen te werken. Nu is dit nog moeilijker geworden, omdat ik heel goed op zijn ogen moet passen, dat ik daar niet aan kom. Samen met Theo en een hele hoop zweetdruppels, lukt het dan om die pillen binnen te krijgen. Dan, terwijl ik hem aan zijn halsband vast houd, maakt Theo de kap aan de binnenkant schoon, na één nacht was dat al hard nodig. Dan geven we hem eten, terwijl ik de halsband nog steeds vast houd. Dan de kap weer op. Pffff, effe rust, tot we denken dat hij weer dorst heeft, dan moet de kap er weer af. Wil iemand mijn hondje lenen voor een paar weken?

Vakantie

Ik ga geen uitgebreide beschrijving geven van de vakantie, maar gewoon een paar opmerkelijke ontmoetingen vertellen...


*Mevrouw Mug(ik neem hierbij aan dat het 'mevrouw' was, want ze was zwanger, en het was een gristelijk vakantieoord)
We hadden in onze chalet een wel zeer bijzondere mug! Ze zeggen dat een kat negen levens heeft, nou, deze mug had er meer, ik ben er zeker van! (Of zouden er stiekem elke keer nieuwe muggen binnen zijn gekomen?)










*De tortelwesp (of was het nou toch gewoon een prikduif?)
Dit was werkelijk een opmerkelijke ontmoeting! Er kroop een wesp in Johans Rivella-blikje (als je in Nederland bent, drink je Rivella, dat hoort). Johan schudde een beetje met zijn blikje en plots vloog de wesp er terug uit. Met een man of tien keken we de wesp na, maar het was geen wesp, het was een tortelduif :-o



*Aardbeien
Ik kreeg op een dag een doorschijnend plastic potje met aardbeien als dessert. En ineens zagen we het! We dachten eerst nog dat ze zo'n populaire gristelijke mime aan het doen waren, zo met hun handen een onzichtbare glazen muur aftastend, omdat ze opgesloten waren. Maar toen beseften we het dus ineens! Ze waren geen mime aan het opvoeren, ze waren ècht opgesloten! Ze wilden eruit! Dus slecht nieuws voor de vegetariërs: Strawberries have feelings too :-o


Ok, was het flauw genoeg? Misschien vertel ik later nog wel meer. Voor nu is het even genoeg!

Een lichaam

Romeinen 12: 4 Zoals ons ene lichaam vele delen heeft en die delen niet allemaal dezelfde functie hebben, 5 zo zijn we samen één lichaam in Christus en zijn we, ieder apart, elkaars lichaamsdelen. 6 We hebben verschillende gaven, onderscheiden naar de genade die ons geschonken is.

Deze tekst kennen we allemaal. En we begrijpen ook meestal wel wat er mee wordt bedoeld. Maar toch....

Het volgende verhaal gaat niet over onze eigen gemeente, dat zou te persoonlijk zijn... Maar het zou wel over onze gemeente kunnen gaan, en ook over de jouwe :-)


Laatst was er bij ons het jaarlijkse liefdadigheidsfeest en er werd door een paar vrouwen afgesproken dat nou eens 'andere' mensen de salades moesten maken en 'andere' mensen de taarten moesten bakken. "Het moesten niet altijd dezelfde mensen zijn die niks doen en dezelfden die werken..."

Wij waren heel benieuwd wie er met salades af zouden komen deze keer, en wie met taarten, want wie waren dan die mensen die niks deden? Ik zag een zondagsschooleidster met een salade, een voordienstleidster met een salade, een van de zangeressen had taarten bij, een van de tienerleidsters liep met hele grote bakken en emmers te sjouwen (tien kg pasta-salade, bedoelden ze daar de rauwe of de gekookte pasta mee, met die tien kg?). De taarten zagen er een beetje raar uit, de salades waren niet zo lekker als de andere jaren, kortom, de opbrengst, bestemd voor 'de' zending, was niet zo hoog als andere jaren...

"Zo, die hebben hun lesje wel geleerd!" dachten wij, denkend aan de vrouwen die de organisatie hadden en dus de mensen hadden gevraagd om die dingen klaar te maken.

"Zo, die hebben hun lesje wel geleerd!" dachten de organiserende vrouwen, denkend aan de mensen die 'altijd in de schijnwerpers willen staan' en altijd op het podium waren te vinden...

"Tjonge, die hebben er nog altijd niks van begrepen," dacht de oude man, die het allemaal had zien gebeuren.

Hij riep de organiserende vrouwen bij zich en las bovenstaande tekst uit Romeinen voor.

Ja zeg, die tekst kenden zij ook wel, dat bedoelden ze juist, iedereen moest helpen, niet altijd dezelfden!

"Ok," zei de man, "Heleen, ga jij volgende week de voordienst doen? Nele, je mag een tieneravond leiden! En Corry, wil jij zondag een solo doen?"

"Wij op het podium? Nooit, wij willen niet op de voorgrond, wij willen onze Heer dienen!"

"Dat," zei de oude man, "zijn die anderen ook aan het doen, en dat wordt met die tekst bedoeld! Jullie zijn goed in bakken en braden en koken, jullie doen het graag, en jullie dienen de Heer daarmee! Zij kunnen goed zingen, goed met tieners omgaan, fantastische zondagsschool geven, ze doen het graag, en ze dienen de Heer daarmee!"

ergens anders gelezen

Niet te geloven.

Gisterenavond zaten mijn vrouw en ik aan tafel over koetjes en kalfjes te praten tot het gesprek op euthanasie kwam. Bij dit delicate onderwerp over de keuze tussen leven en dood zei ik tegen haar: "Laat mij nooit leven als een plant waarbij ik afhankelijk ben van machines en gevoed word met vloeistof uit een fles. Als je mij in die toestand ziet, koppel dan die toestellen die mij in leven houden maar af!"

Ze stond op, trok de stekkers van de tv en mijn computer uit het stopcontact en heeft al mijn bier weggegoten!


Pas op hè, ik ben tegen euthanasie, maar toen Theo me dit stukje liet lezen, moest ik toch wel erg lachen :-)

Niemand ziet het...

Ik heb al een week een nieuwe bril en niemand ziet het! Terwijl het voor mijzelf zo'n grote aanpassing is. Ik vroeg me eerst de hele tijd af of hij me wel zou staan, hij is zo ontzettend anders dan de vorige... Maar zo langzamerhand begin ik te twijfelen of mensen me eigenlijk nog wel echt aankijken als ze met me praten... Of ze vinden mijn bril natuurlijk vreselijk lelijk, en daarom zeggen ze maar niks. Dat kan ook natuurlijk :-/



Niemand is natuurlijk veel gezegd hè! Marianne en Judith (twee van onze tieners)! Die zagen het gelijk, na vijf seconden al! En Gunther, van de krantenwinkel, die zag het ook gelijk! In een flits zelfs! Ik was nogal gehaast maandag, liep de winkel binnen, pakte een krant en legde een Euro neer, wou weer naar buiten lopen, maar nee! Hij riep:"Reinie! Kom eens terug! Heb je een nieuwe bril?"

Maar voor de rest? Niemand... Honderd mensen waren er zondag op onze jaarlijkse gemeente-barbecue, niemand! Of ja, toch, Rosa! Die zag het! Maar verder? Niemand!

Ach, Theo vindt hem mooi, ik vind hem mooi, wat kan het me schelen! Pffff...

Op de foto kan je het niet zo goed zien, misschien komt er later nog eens een duidelijkere foto :-)

toilet deel drie

Hier staat deel 1

Klik hier voor deel 2

En dan nu dus deel 3

Geloof het of niet, maar de mensen beginnen er over te praten!

En mijn speculaties zijn te simpel, nee nee, de overbuurman van juist naast de appartementen heeft een veel betere uitleg:

"Een paar weken geleden zijn er werken aan de riolering geweest in de appartementen voor een paar dagen en toen heeft de aannemer dat toilet geplaatst voor de bewoners" :-s

Ik was toen waarschijnlijk net twee dagen in Verweggistan dus ik heb die mooie taferelen gemist. Al die snobs van de overkant, in hun pyjama naar het huur-toilet. Ik had ze wel in de rij willen zien staan... Ik zou er misschien zelfs wel met een stoeltje en een tafeltje naast zijn gaan zitten, met een mooi schoteltje en een klein bordje: 50 cent per beurt, elke vierde persoon uit één gezin gratis...

Toen ik aan de buurman vroeg waarom het toilet er dan nu nog steeds staat, was zijn antwoord: "Ze zullen nog wel terugkomen, om verder te werken..."

Ik blijf jullie op de hoogte houden :-)

Donder en Bliksem

Prachtig vind ik het! Ik kan er echt van genieten! en ik weet dat er gelukkig nog een heleboel mensen ook zo over denken :-)

Theo vindt het ook mooi, maar ziet ook beter het gevaar er van in....

Toen we pas getrouwd waren bleek duidelijk dat we elkaar nog niet zo goed kenden. Geen huwelijkscursus gedaan natuurlijk! Zouden ze dat trouwens in zo'n huwelijkscursus krijgen, de vraag of je van onweer houdt? Ze vragen geloof ik wel of je een honden- of kattenmens bent :-)

Nou ja, het moet eind september of begin oktober zijn geweest, want ik was met zwangerschapsverlof thuis. We woonden op een appartementje in Den Haag en hadden (hoe kan het anders) een hond. Het werd midden op de dag ineens donker en ik dacht:"Oh zalig! Onweer! Ik ga naar het strand!"

Zo gezegd, zo gedaan! In Den Haag is het heel normaal om met je hond in de bus te gaan, dus ik met de hond met de bus naar Kijkduin! Vlakbij eigenlijk! In de gietende regen heb ik daar genoten van het onweer als nooit tevoren! Wat was dat mooi! Al die bliksems boven de zee, dat gedonder! Je hoorde niet of het nou de storm was, de golven of de donder zelf! Het was zalig!!!! En de hond die we toen hadden was gelukkig niet bang voor onweer! Ik zou het met Raksha niet moeten proberen!

Doorweekt stapte ik weer in de bus naar huis, en daar aangekomen ging de telefoon! Theo! Hij had de hele middag geprobeerd me te bereiken. Dacht dat ik doodsbang zou zijn en begreep totaal niet waarom ik niet opnam....

Toen hij hoorde waar ik geweest was begreep hij helemaal niets meer van zijn vrouw. Met handen en voeten heeft hij me uitgelegd dat ik dat NOOOOOOIT meer mocht doen, ook al vond ik het nog zo mooi, het was gewoon gevaarlijk!

Nu weet ik dat helaas, dus het zal bij die keer blijven:-(

PS Ergens in mijn achterhoofd zegt iets me dat ik dit al eens verteld heb, maar kom, een oma van zes (bijna zeven) mag al eens beginnen te herhalen hè :-p

Een dagje Sean

Ik haalde hem vandaag uit school en had de hondjes niet bij.
"Oma, waarom heb je de hondjes niet bij?"
"We moeten nog even naar de bakker en daar mogen geen honden binnen."
"Waarom niet?"
"Anders komen er misschien haren in het brood?"
"Waarom komen er van mensen dan geen haren in het brood?"
"Tja, die letten goed op hun haar, denk ik..."
"Oh, letten kinderen ook goed op hun haar?"
"Ja."
"Let ik dan ook goed op mijn haar?"
"Ja."
"Ok dan."

Bij de krantenwinkel:
Gunther:"Tot straks!"
Sean:"Gaan we straks nog eens naar Gunther, oma?"
Oma:"Nee, dat zegt hij altijd."
Sean:"Liegt hij?"
Oma:"Nee, hij maakt een grapje."
Sean:"Als je iets zegt dat niet waar is, is dat liegen!"
En dit alles luid en duidelijk, midden in de krantenwinkel, zodat Gunther en de andere klanten het goed kunnen horen.

Opruimen!
"Het is wel veel voor mij om helemaal alleen op te ruimen!"
"Als je nou die motor even neer zet, heb je twee handen!"
"Huh? Als ik die motor niet neer zet, heb ik ook twee handen hoor, oma!"

Plantenbakken op straat
"Oma, die bloemen zijn dood aan het gaan!"
"Tja, ze hebben ze geen water gegeven."
Wijst op de plantenbakken en zegt:"Ik denk dat hier niemand in woont hoor, oma!"
"Weet ik wel, maar daarom moet iemand ze wel water geven."
"Ik denk dat God ze daar heeft gezet. Had Hij het moeten laten regenen hè!"

We komen één van de tieners van de kerk tegen
"Hé Joery, gefeliciteerd!"
"Is Joery jarig vandaag? Waarom heb je geen kroon?"

The continuing story of the toilet :-)

Lees hier deel 1!

Gisteren was er een druk bezochte voetbalwedstrijd bij ons achter op het voetbalplein. Het was een zeer belangrijke wedstrijd: Zaventem - Boussu Dour Borinage. Na deze wedstrijd moet Zaventem nog één wedstrijd winnen en dan mogen we door naar het tweede nationaal! Maar dit terzijde ;-)

De wedstrijd eindigde met 0-0 en de Waalse supporters hadden natuurlijk nog een lange thuisreis voor de boeg. Met bekers Cola en bier liepen ze hier door de straten op zoek naar hun (meestal fout-)geparkeerde auto.

En wat heeft een mens nodig na een niet gering aantal biertjes?
Juist ja: een toilet!

En wat staat er hier in de straat?
Juist ja: een toilet!

Dus waar werd dankbaar gebruik van gemaakt door de Waalse supporters?
Juist ja: het toilet hier aan de overkant :-)

Ze zullen gedacht hebben dat de gemeente Zaventem erg vriendelijk is voor de toevallige voorbijganger :-)

Ik blijf jullie op de hoogte houden!

Zeven

De manier waarop ons verteld werd dat ons zevende kleinkind onderweg is, is wel heel origineel! "Mama, geef jij Sytske even een schone luier?"



Ik liet Sytske bijna van de aankleedtafel vallen toen ik haar rompertje zag :-)

Drama in (tot nog toe) twee bedrijven over een: wc (Of : hoe grappig is het leven in ons straatje soms)

Bij ons aan de overkant staat een appartementsgebouw, met een doorgang naar de parkeerplaatsen achter het gebouw. Deze doorgang gaat onder de appartementen door en heeft natuurlijk geen huisnummer.

Bij ons naast zijn ze loodsen aan het zetten van de gemeente. Daar is dus een bouwwerf zonder huisnummer. Deze bouwwerf ligt ongeveer 100 meter naar achter en is van de straat af niet zo heel goed te zien.

Tot hier niets aan de hand.

Maar op een dag, een week of twee geleden, werd er een toilet van Eurorent geleverd. Het werd aan de overkant geplaatst, in een hoekje van de doorgang naar de parking. Iedereen vroeg zich verbaasd af waarom dáár nou een wc werd geplaatst...

Vandaag kwam er weer een vrachtwagen met een toilet van Eurorent. De chauffeur stapte uit, stond een poosje verbaasd naar het reeds geplaatste toilet te kijken en begon toen in rap Frans met zijn gsm te bellen.

Wat wij denken is het volgende: (Pas op, het is nog niet bewezen hè)

Het toilet moest afgeleverd worden naast nummer 34. De franstalige chauffeur begreep: tegenóver nummer 34. Er werd na twee weken geklaagd dat het toilet nog altijd niet was afgeleverd náást nummer 34. Er werd dus een nieuw toilet geleverd, maar de chauffeur kon niets anders vaststellen dan dat er tegenóver nummer 34 al een toilet stond...

Het vervolg van het drama komt misschien nog later. Of de ontknoping, wie weet :-)



Gelukkig zette die meneer het toilet er niet gewoon naast, 't zou hier anders een mooi uitzicht worden ;-)

Het Kruis

Vandaag is het Goede Vrijdag en we herdenken dat Jezus voor ons is gestorven, aan het kruis, inderdaad. Jezus heeft de doodstraf gekregen zodat wij eeuwig mogen blijven leven...

Wat als Jezus in deze tijd had geleefd en dus in deze tijd de doodstraf zou hebben gekregen...

Volgens Amnesty International worden op dit moment wereldwijd vooral de volgende methoden gebruikt om veroordeelden ter dood te brengen: Dodelijke injectie met gif, Elektrocutie met de elektrische stoel, Vergassing in de gaskamer, het ombrengen met een vuurwapen (door middel van een nekschot), ophanging, onthoofding of steniging. Ook worden af en toe nog andere methodes gerapporteerd.

Zouden wij dan met een elektrische stoel aan een ketting om onze nek lopen? Of zouden we een vuurwapen aan de muur hangen? Zouden we liedjes over die gaskamer zingen? Zouden we een spuitje met gif van voor in de kerk zetten en mensen uitnodigen om daar een briefje met hun gebeden, zonden enz. aan op te hangen?

Het is niet mijn bedoeling om oneerbiedig te zijn, maar hebben we het symbool van het Kruis niet een te grote plaats gegeven? Het gaat toch om Jezus Christus, en die gekruisigd?

Biologische klok ontregeld :-s

Bij mij niet hoor. Ik weet het morgen natuurlijk pas zeker, maar ik heb er tot nu toe nog nooit last van gehad... In dit artikel staat dat het allemaal best nog meevalt... Gelukkig maar, eindelijk eens een artikel waar ik het, gedeeltelijk, mee eens ben.

Ik zeg 'gedeeltelijk', omdat deze neurologe beweert dat we vanavond een uur eerder naar bed moeten of morgen een uur later op moeten staan, zodat we aan onze gewone nachtrust komen. Nou ga ik nooit precies op dezelfde tijd naar bed, dus mijn nachten zijn nooit precies even lang. Maar voor de rest ben ik het wel met haar eens!

Eigenlijk vind ik het zomeruur wel leuk! Ach, het is 's morgens de eerste dag even wennen, maar de tweede dag ben ik dat al vergeten. Maar 's avonds, als je naar buiten kijkt, vind ik het zo leuk dat het dan zo lekker lang licht blijft! En met het winteruur is dan weer het voordeel dat je een uurtje later op mag staan, maar ja, dat ben je ook de tweede dag alweer vergeten...

Ik heb ook nooit last van een jetlag... Ok, Middle Stewiacke en Zaventem hebben maar vijf uurtjes tijdverschil, en dat is niet veel, maar toch zijn er mensen die dagenlang helemaal ontregeld zijn als ze terugkomen van de andere kant van de oceaan.

Mijn vader heeft in zijn lange leven nogal veel gereisd, en daar waren reizen naar Indonesië, Maleisië, Thailand, Rusland enz. bij. Hij zei altijd:"Als je in een land aankomt, zet je je horloge gelijk en doe je wat je thuis gewend bent, dus ga je meestal rond tien uur of elf uur naar bed, doe dat daar dan ook, sta je meestal rond zeven uur of acht uur op, doe dat daar dan ook. De beste man heeft nooit een jetlag gehad! Hij heeft dan ook nooit overdags geslapen hè, als hij terug kwam van een vermoeiende reis naar de andere kant van de wereld...

En zo moet je het met het zomeruur ook doen, gewoon je horloge een uurtje vooruit zetten en niet zeuren, zo van:"Hoe laat zou het nu eigenlijk zijn?"

En mijn kinderen? Toen ze nog klein waren hoopte ik altijd dat ze door het zomeruur een poosje wat later wakker zouden worden, maar integendeel, misschien één dagje, maar daarna vervielen ze gewoon weer in het ritme van om zes uur wakker worden :-)

Maar ja, misschien zijn er andere mensen die er wel last van hebben? Ik ben benieuwd :-p

PS Nog een grappig verhaaltje. Ik was vroeger bij de Jesus People. Onze leider (jaja, we hadden een leider) werkte fulltime voor de Heer en ging dus niet bij een baas werken, wij, de internen en externen, natuurlijk wel. Er moest brood op de plank komen. Toen in 1977 het zomeruur werd ingevoerd, waren wij net naar België verhuisd, maar kwamen ook nog vaak in Nl. De JP hadden verschillende 'posten' (lees: gemeentes) in België en Nederland en Ron, de leider, reisde van de ene post naar de andere. Zijn horloge een uur vooruit zetten, dat deed hij niet. Klaar. Basta. Toen we dan ook op zondagmiddag om drie uur met onze dienst begonnen en hij nog niet gearriveerd was, was eigenlijk niemand helemaal verbaasd. Ron wel! Toen hij binnen kwam en wij zeiden dat hij te laat was, wierp hij een blik op zijn horloge, en toen een minachtende blik op ons en zei:"Omdat een minister zegt dat jullie je horloge een uur vooruit moeten zetten, doen jullie dat ook maar gelijk allemaal, wat een onzin!" Of wij nou probeerden uit te leggen dat wij rekening moesten houden met ons werk, met de busregelingen, de treinen en allerlei andere afspraken, het was onzin! Grote onzin! Hij bleef weigeren zijn horloge vooruit te zetten, en zei aan het eind van de dienst:"Ok, als jullie het zo willen, dan beginnen we volgende week om twee uur met de dienst!" Wij keken elkaar aan en fluisterden de groep door:"Gewoon om drie uur dus hè!" Het werd wel verwarrend die zomer, en op het laatst spraken we van zomertijd en Ronniaanse tijd :-) Het jaar daarop heeft hij netjes zijn horloge een uur vooruit gezet en er niet meer over gezeurd :-)

Writer's Block

Haha, dat heb ik niet hoor, ik ben helaas geen 'Writer' dus kan ik ook geen Writer's Block hebben hè. Gewoon even geen inspiratie :-/

Maar lees ondertussen dit maar! Henk verwoordt hier precies hoe ik erover denk. Hij verwoordt dat alleen een beetje beter :-)

's Nachts lijkt alles anders, groter

Vinden jullie dat ook? Als ik 's nachts wakker lig, en dat is vaak helaas, lijken problemen veel groter te worden, moeilijker op te lossen... En ikzelf lijk steeds kleiner te worden, en dommer enzo... En die dromen tussen het wakker liggen door, niet te doen!

Zaterdagavond was er een Pure Praise in Kortenberg. Het werd georganiseerd door onze gemeente en de band bestond uit jonge mensen van onze gemeente... Er is enorm veel voor geoefend, echt niet normaal meer, soms zelfs drie keer in de week! Het was een stelletje perfectionisten bij elkaar! En mijn jongste zoontje (30 jaar jong) zong mee :-)

Het was een prachtige avond, niet zo'n happy-klappy-praise, maar Jezus aan het kruis, Die in het midden! We werden niet opgezweept om steeds harder te klappen en luider te zingen, nee, we werden bepaald bij de woorden van de liederen, er werd ons gevraagd goed na te denken over die woorden en alleen mee te zingen als we die woorden ook in daden wilden omzetten.

Er was een video-opname gemaakt en gisteren was Martin, de basgitarist, hier met die video. Ik zei, met met mijn stomme kop en mijn grote mond, dat ik die wel even op dvd kon zetten voor ze, als dat makkelijker was. Ok, dat was inderdaad makkelijker volgens Martin, dus hij liet de video hier achter.


Niks aan de hand. Toch?

Jaja, tot Johan zei:"Voorzichtig met die video hè! Het is het enige exemplaar!"

Vlak voor ik naar bed ging zei hij dat!

En ja hoor, dan lig je in je bed, en dan begint het in dat domme hoofd. Oh help, stel je voor dat ik LouisLouise er over opneem... Of Thuis, of wat dan ook... Oh help, stel je voor dat ik cut/paste doe in plaats van copy/paste (kan geeneens, denk ik nu). Oh help! En dan die dromen! Op een gegeven moment moest ik vluchten (ja, ik weet ook niet voor wie hè!) en ik had die video in de plastic doorzichtige doos van het baby-speelgoed gestoken, die met dat blauwe deksel, die was schoon, dat wist ik zeker! Zwetend werd ik dan weer wakker, want die video was in een baby veranderd, en die baby had het koud in die doos (het was Raica, ik weet het zeker). Maar waar was de video gebleven?

En dan sta je 's morgens op en het eerste wat je doet is: die video op dvd opnemen en twee uur later, als het klaar is, met een opgelucht hart die video in een plastic tasje steken, samen met de dvd, en heel ver weg van de dvd-recorder zetten.


Pff, 't is gebeurd, er is niks mis gegaan. Er kan ook niet zoveel mis gaan hoor, hooguit vergeten die video eruit te halen als je iets anders gaat opnemen, maar met Theo en Johan ook nog in huis zou die kans toch echt heel klein zijn geweest. Maar vannacht hè, toen was die kans dus echt supergroot...

's Nachts lijkt alles anders, groter

De worsteling :-)

Op Facebook heb je zo allerlei van die spelletjes, je doet er aan mee, of je doet er niet aan mee :-)
Deze leek me wel leuk, dus ik deed mee, in de verwachting trouwens, dat het niks op zou leveren!

Dit waren de spelregels:

Here's how you play:

a. Go to Google
b. Type your name and the words "needs" all in quotation marks (e.g., "Reinie needs")
c. Report back on the first ten things that come up for your name. Here's mine:

Bij sommige namen krijg je dan natuurlijk een hele lijst, maar mijn naam is nou niet direct de meest gebruikte naam en zeker niet in het Engels. Ik was dan ook verbaasd toen er toch wat kwam op Google, en wel het volgende:

I'm not really much of a Christian, and I'm not really religious, but Reinie needs to learn a few things: 1) hate the sin, not the sinner. 2) Forgiveness ...


Nu zat ik de laatste tijd in een worsteling. Ik ga niet in details treden, maar er waren mensen waar ik het moeilijk mee had. Ze bleven ergens in volharden en de oudsten traden in mijn ogen redelijk laks op en het bleef maar duren en duren. Ik werd boos op die mensen, boos op de oudsten... Het werd zo 'groot' dat ik zelfs niet meer aan het Avondmaal mee wou doen. Ondertussen is dit 'gedoe' opgelost, op een volgens mij juiste manier, en kan ik er weer vrede mee hebben. Ook met de manier waarop de oudsten het hebben opgelost ben ik achteraf blij.

Maar toen kwam dat zinnetje van Google en ik dacht: "Ja, inderdaad, dat moet Reinie leren!"

Reinie needs to learn a few things: 1) hate the sin, not the sinner. 2) Forgiveness ...

Nog over Maartje

Dit was de laatste wens van Maartje

Hier nog wat meer over Maartje

En dit is haar blog

Maartje is naar huis...

Dat schrijven haar ouders op haar blog en op haar Facebook-pagina. Ik vind ze heel dapper... Ik weet niet of ik zo dapper zou zijn :-(

Maartje is gisteren rustig overleden, ze was drie maanden ziek. Deze keer. Ze had namelijk al twee keer kanker overwonnen in haar jonge leventje. Deze derde keer heeft de kanker gewonnen.

Maar gelukkig is ze een kind van God en is ze nu bij de Hemelse Vader tot in de eeuwigheid. Voor hen die achterblijven is dit een troost, hoewel het gemis groot zal zijn.



Weer zo'n jong leven... Vorig jaar Eva, het jaar daarvoor Luc... De 'Waaroms' blijven in mijn hoofd hangen...

Ik ben niet zo'n superfan van Rick Warren, maar deze woorden vind ik echt mooi: ‘Kort samengevat is het leven een voorbereiding op de eeuwigheid. We zijn niet gemaakt om hier voor altijd te blijven. God wil ons bij Zich hebben in de hemel.’

Vraag me niet of dit theologisch klopt, maar ik vind het een mooie zin om me aan vast te houden...

Valentijn of Vrijdag de Dertiende of.... Gewoon een gek verhaaltje

Toen wij jong waren (ik spreek nu dus over heeeel lang geleden, vlak na de tijd dat de dieren nog konden spreken) vierde niemand Valentijn. Toch niet in Nederland voor zover ik me kan herinneren...

We doen er zelf dan ook nog steeds niet veel aan. Soms een lieve kaart, soms een lieve bos bloemen, soms een ontbijt op bed, soms gewoon niks... Je moet elkaar het hele jaar laten zien dat je van elkaar houdt en niet alleen maar op één dag.

Gisteren (vrijdag de dertiende) ging ik nog even vlug met Johan mee naar de GB, en de man voor ons had een hartvormige plastic doos met aardbeien. Ik stootte Johan aan en zei: "Zie, hoe romantisch!" Johan vond het ook leuk en dat was dat.

's Avonds zei ik tegen Theo, zonder bijbedoelingen (echt!): "Bij de GB verkopen ze hartvormige plastic dozen met aardbeien, de meneer voor ons aan de kassa had er zo eentje gekocht, schattig hè!" Theo keek me een beetje vreemd aan en zei dat hij niet begreep waar ik het over had... Ik probeerde het uit te leggen, maar toen zei ik: "Laat maar."

Even later kwam Johan binnen en ik zei: "Leg jij eens uit wat die man voor ons bij de GB had gekocht, want papa begrijpt niet wat ik bedoel." Nou had die man natuurlijk ook nog wat andere dingen gekocht, dus Johan begon met: "Pringles, een peer, die stak hij zomaar in zijn jaszak! O ja, en een hartvormige doos met aardbeien." Theo keek weer een beetje onnozel en met handen en voeten probeerden wij uit te leggen hoe die doos er dan uit zag. Johan had er nog een hele fantasie bij, zo van: "Ja, zijn vrouw noemt hem natuurlijk 'Peertje' en dan zou hij zeggen dat de aardbeien voor haar waren en de peer voor hemzelf..." Toen Theo raar bleef reageren, en ons pestkoppen begon te noemen, zelfs vroeg of hij er een mandarijntje bij moest doen, sprongen Johan en ik tegelijk op, renden naar de keuken, trokken de koelkast open, en ja hoor, jullie hadden het natuurlijk allang geraden, achter een stapel pannenkoeken verborgen, stond hij: een hartvormige doos met aardbeien, bedoeld als verrassing op Valentijn...

Theo dacht dat wij dat gezien hadden en hem aan het pesten waren, maar dat was echt niet zo! Theo, echt niet!!!!

Natuurlijk heeft Theo het er niet bij laten zitten en bracht hij mij vanmorgen ontbijt op bed, aardbeien met slagroom (is mijn favoriete ontbijt en krijg ik zo heel af en toe), niet in die ordinaire hartvormige plastic doos van de GB, maar in een rood hart!!!

Wie kaatst...

...moet de bal verwachten :-)

Ik had niet verwacht zoveel reacties te krijgen op mijn laatste post. Ik had gewoon zoiets van: hier kan ik schrijven wat ik wil, wie het wil lezen, leest het, wie het niet wil lezen, leest het niet...

Op het christelijke forum waar ik het over had, zijn verschillende heftige discussies aan de gang over de Schepping, en vandaag las ik een echt mooie zin, geschreven door een zekere Kansel:

Read the Book
Trust the Writer

De laatste der Mohikanen

Wie ik? Jaaaa! Want ik geloof dat God de hemel en aarde in zes dagen heeft geschapen! Ik geloof dat Adam en Eva de eerste mensen waren en dat dat ruim zesduizend jaar geleden is geweest.

Waaaah! Zo dom! Zeker niet gestudeerd... Zeker nooit de artikels gelezen van Professor Doctorandus Flapflop! Zo dom! Evolutie, daar kun je niet meer omheen hoor, in deze tijd!

Ik dus wel :-)

Ooit heb ik op een discussieforum (een christelijk, ja) geschreven: "Ik geloof in de zes-dagen-schepping, zelfs als het tegendeel bewezen wordt!" Er kwam een reactie op dat ze dat dus echt niet begrepen, zèlfs als het tegendeel bewezen wordt? Dat bedoel je niet zo, toch?

Jaaaa! Dat bedoel ik wèl zo! Ik geloof namelijk in de zes-dagen-schepping...

Ik geloof ook in de maagdelijkheid van Maria. Ik geloof dat Maria maagd was toen ze zwanger werd en ik weet zeker dat elke gynaecoloog kan bewijzen dat het onmogelijk is voor een maagd om zwanger te zijn. Dat kan helemaal niet. Je kunt als maagd géén kind baren! Iemand die nog nooit gemeenschap heeft gehad met een man, kan geen kind krijgen. Nee, inderdaad, dat kan niet, dus moet je het geloven :-)

Ik geloof ook in de opstanding van Jezus Christus, drie dagen na Zijn dood. Ik geloof dat Jezus uit de dood is opgestaan en ik weet zeker dat elke patholoog-anatoom, of hoe heet zo iemand, kan bewijzen dat het onmogelijk is om drie dagen dood te zijn en dan op te staan. Dat kan helemaal niet. Je kunt als je drie dagen dood bent niét opstaan! Nee, inderdaad, dat kan niet, dus moet je het geloven :-)

Er blijven steeds minder van mijn soort over, dus vandaar mijn titel.

Ik ga hier geen moeite doen om met mensen te discussiëren, die weer gaan beweren en 'bewijzen' dat de Schepping echt niet in zes dagen kan zijn gebeurd, dat er langer dan zesduizend jaar mensen op deze aardkloot rondlopen en al zulk soort dingen. Ik ga namelijk helemaal niet proberen om de zes-dagen-schepping te bewijzen. Ik wil het helemaal niet bewijzen. Ik geloof het gewoon...

34 jaar

Gisteren waren we 34 jaar getrouwd! Dat lijkt superlang, en toch is die tijd voorbij gevlogen :-)

Als ik om me heen kijk en ik zie al die gebroken gezinnen, dan vraag ik me af hoe het komt dat wij nog bij elkaar zijn... En ook nog gelukkig met elkaar hè, niet zomaar uit gewoonte, of omdat het nou eenmaal zo hoort voor een oudste, maar omdat we nog steeds gek zijn op elkaar.

Zijn wij volmaakter? Beter? Iets minder slecht? Nee, dat is het echt niet, daar kunnen onze drie kinderen van getuigen. Om nog maar te zwijgen over onze schoonkinderen, die zullen ons echt ook niet volmaakt vinden :-) (Natuurlijk moet je zoiets niet aan de kleinkinderen vragen, die vinden ons wel perfect:-))

Ik denk dat de grootste reden is dat wij allebei God als Vader hebben en de Bijbel als Zijn Woord erkennen... Dat wel, maar helaas pindakaas, er zijn ook steeds meer christenen die uit elkaar gaan...

Hoe komt het dan nog?

Kwenie, gewoon omdat we nog steeds heel veel van elkaar houden en nog steeds niet zonder elkaar kunnen! En dat ook tegen elkaar zeggen en aan elkaar laten zien!

Of gewoon omdat Theo de beste en de geduldigste man van de wereld is. Misschien heb ik gewoon geluk gehad... Heel veel geluk!

TOEN
EN NU

Niet veel veranderd toch, in al die jaren?

Je hebt gelijk! En jij ook!

Calvinisme - Emerging Church - Postmodern Christendom - Old Time Religion - Willow Creek - Toronto - Pinkster - Evangelisch - Gereformeerd - Baptist - Hervormd - Opwekkingsliedjes - Johan de Heer - Creationisme - Intelligent Design - Vul zelf maar aan...

Het interesseert me ineens niet meer. Het kan me niets meer schelen! Weet je wat? Jullie hebben gewoon allemaal gelijk!

Ik las op Facebook bij iemand die een stukje over Paul Washer had geschreven het volgende: "Indien iemand anders zin heeft om te reageren op een halsstarrige calvinist (al zullen de meeste calvinisten hem ook niet zo fijn vinden), onderaan vind je zijn commentaar (en nee, ik ga helemaal niet akkoord met reformatieNL)"

Mijn eerste indruk was dat hij dit over Paul Washer zei, maar bij nader inzien had hij het over iemand die had gereageerd op zijn stukje over Washer...

Nou ja, het kan me toch niet meer schelen!

Iemand die fel tegen 'Emerging Church' is, maar niet erg thuis is op het internet, gaf me een link naar een 'anti' site... Het grappige was dat het juist een site was die niet zo erg 'anti' was, maar ze konden me nou ook weer niet overtuigen hoor!

Weet je, ik heb er gewoon genoeg van! De Bijbel van kaft tot kaft is eventjes (hopelijk eigenlijk zelfs heel lang) genoeg voor mij!

En interpreteer ik die dan zelf ook alweer, gelijk als ik het lees? Pffff!!! Het kan me niks meer schelen! Ik doe niet meer mee aan nutteloze discussies! Ik laat me niet meer verleiden! Nee!

2 Timoteüs 2: 14 Blijf dit de gelovigen voorhouden en roep hen ten overstaan van God dringend op om niet te redetwisten. Dat heeft geen enkel nut en leidt er alleen maar toe dat de toehoorders ten onder gaan. 15 Span je in om voor God te staan als iemand die betrouwbaar is. Zorg dat je je niet voor je werk hoeft te schamen en verkondig regelrecht de waarheid. 16 Luister niet naar zinloos en leeg gezwets, want het voert steeds verder van God weg. 17 Wat dwaalleraren vertellen, woekert voort als een gezwel. Ook Hymeneüs en Filetus 18 zijn van de waarheid afgedwaald door te beweren dat de opstanding al heeft plaatsgevonden. Daarmee ondermijnen ze het geloof van anderen. 19 Maar het fundament dat God gelegd heeft, ligt onwrikbaar vast en draagt het opschrift: ‘De Heer weet wie hem toebehoren’ en ‘Laat ieder die de naam van de Heer noemt, onrecht uit de weg gaan’.

Grrr!

Die van die steekpartij bleek dus 20 te zijn en geen 28, en al enkele keren onder psychiatrische behandeling geweest... Eng hè! Dat zou de buurjongen dus kunnen zijn, of die van twee huizen verderop... Weet ik veel of die al eens bij een psychiater zijn geweest?

Maar nu hoorde ik weer zo iets, bluh! De broer van Celia (vriendin van Eva, wel eens bij ons op de tieners geweest, en nu vriend via Facebook) stapte op de trein en vergat de deur te sluiten. Een gast zegt:"Doet die deur eens toe!" De jongen gaat terug rechtstaan om de deur te gaan sluiten, maar gelijk krijgt hij al stampen in zijn maag en tegen zijn hoofd... Hij is gister in de scanner geweest en heeft gelukkig alleen een zware hersenschudding. Vandaag krijgt hij nog een maagonderzoek en al bij al is hij er dus redelijk goed van afgekomen...

Maar... De andere treinreizigers deden niets! Iedereen bleef zitten! Waaaaah! Wat gebeurt er toch allemaal.... En erger nog: Wat gebeurt er niet?

Zijn we zo bang met ons allen om in te grijpen als iemand in elkaar geslagen wordt?

Hoe zou ikzelf reageren?

Hopelijk niet zo passief...

Hopelijk niet!

Steekpartij Dendermonde

"Drie doden, twaalf gewonden
Een 28-jarige psychiatrische patiënt drong vanmorgen binnen in OCMW-kinderdagverblijf Fabeltjesland en de naschoolse opvang De Rakkertjes en begon er in het wilde weg uit te halen met een mes."

Toen ik dit nieuws hoorde vanmorgen, liepen gelijk de koude rillingen over mijn rug. Je ziet het voor je... En de ouders, de grootouders, horen die dat ook op de radio? Of waren die al ingelicht? Wat gaat er dan door je heen? De eerste berichten telden vijf doden, toen drie, toen toch vier, en nu weer drie... Die onzekerheid of jouw kleintje daar ook bij zit...

Wat een leed is er toch in de wereld en zoveel 'waaroms'...

Waarom was die man niet opgesloten voor hij zoiets kon doen? Hij was onder behandeling. Was dit een inschattingsfoutje van zijn behandelende psychiater? Hoe voelt die zich nu? Ook schuldig?

Zulke dingen gebeuren in Amerika, maar toch niet hier? In België?

't Is moeilijk te plaatsen. Ik weet niet hoe ik hiermee om moet gaan. 't Is moeilijk om uit je gedachten te zetten. Hopelijk hebben de nabestaanden begrijpende en lieve vrienden om zich heen. Hopelijk zal de plaatselijke kerk/gemeente zich ook een beetje om deze mensen bekommeren.

Wat is dit moeilijk...


PS Geven jullie dit ook nog door aan anderen: De laatste wens van Maartje
voor België

De wens

De wens van Maartje

vanuit België is het: IBAN/SEPA No.: NL16RABO013637298, BIC No.: RABONL2U, Bank: Rabobank

Van beneden naar boven lezen

Anders begrijp je er niks van!

The End

ps Zie je? Het waren er maar drie in plaats van tien, en ik had echt supergoeie titels gevonden hoor, vannacht. Maar ze liggen nog boven denk ik :p

Slapeloosheid

Maar ook daar heb ik niks over te melden, maar houd mijn 'counter' in de gaten, je zult zien dat het bezoekers lokt! Hoera!

Nu hoop ik nog één ding:

(wordt vervolgd)

Kaupthing

Ha, daar weet ik heus niks zinnigs over te melden, maar Henri zegt dat je door bepaalde titels veel mensen naar je blog kunt lokken. Experimentje dus :-)

Nou ja, en dan komen ze hier via Google en dan lezen ze dit en ben ik die lezertjes gelijk weer kwijt, weten ze gelijk dat ik niks te melden heb...

Vannacht lag ik de hele nacht op mijn blog te schrijven. In mijn gedachten dan hè, ik heb geen laptop. Ik kon zo een heleboel van die titels verzinnen, die mensen op Google opzoeken, en ik lag te bedenken dat ik dan een stuk of tien van die titels zou gebruiken en dat mensen met een abonnement dan helemaal gek van me zouden worden, zo van: "Oh nee, tien nieuwe berichten van Reinie, neeeeee". Nu is het weer dag en weet ik dat zulk soort snode plannen het daglicht niet kunnen verdragen, dus ik zal jullie niet lastigvallen met tien nieuwe berichtjes :-)

Goed, ik heb dus last van

(wordt vervolgd)

Ik houd van roze ♥ :o

Nee, niet van roze bloesjes! Niet van roze schoenen, zelfs niet van Nikes -70% met een beetje roze (Johan kon me nog juist tegenhouden, anders had ik ze gekocht, ze zaten wel errug lekker).

Niet van roze tafelkleedjes, niet van een roze caddy (gelukkig hadden ze nog één rode bij de Blokker, anders had Theo echt een roze gekocht, want de oude was kapot!) Niet van roze tassen (niet van de Hollandse


en niet van de Vlaamse),

niet van roze sokken, niet van roze stropdassen, niet van roze overhemden. Niet van roze bussen...

En ook niet van paarden met een roze jasje...




Neehee, alleen maar van dit:

Oud en Nieuw - Hollands of Belgisch

Zoek de verschillen :-)

Verhaal 1

Piet en Truus ontmoeten Jef en Trui op vakantie in Zuid-Frankrijk. Omdat Piet en Truus geen woord Frans spreken, klampen ze zich een beetje vast aan Jef en Trui. Ze sluiten een soort vakantie-vriendschap en aan het eind van de vakantie zegt Piet: "Hé, wat doen jullie met Oud en Nieuw?" Jef en Trui hebben hier nog helemaal niet over nagedacht en spontaan zegt Truus: "Kom het gezellig bij ons vieren, in Den Haag!" Beleefd nemen Jef en Trui de uitnodiging aan. Er wordt afgesproken dat ze vanaf een uur of acht welkom zijn en gerust mogen blijven slapen...

31 december

Jef en Trui bellen om kwart over acht aan en worden vrolijk binnengelaten door iemand die ze nog nooit gezien hebben, met de woorden: "Oh, jullie zijn zeker de Belgjes, zie ik gelijk, haha haha!" Ze komen binnen in een propvolle kamer, waar met moeite nog twee stoelen worden bij gezet.

Iedereen koffie? Ja zeker? De kopjes worden rondgedeeld met de woorden: "De melk en suiker staat op tafel, 't is zelfbediening hoor!"

Jef en Trui kijken elkaar een beetje verbaasd aan, maar drinken beleefd hun kopje leeg. "Willen jullie geen oliebol? Er zijn er nog veel meer in de keuken hoor!" Trui zegt verlegen: "Nee dank je, dan kan ik straks niks meer op..." "Ha," roept Piet "dan kan ik straks niks meer op, wat een grapjanus!"

De koffiepot gaat nog eens rond, en de schaal met oliebollen wordt aangevuld, leeggegeten en weer aangevuld en nog eens leeggegeten en nog eens aangevuld... Jef en Trui bedanken beleefd voor die vette bollen, dat lusten ze echt niet...

Dan komen de borrelglaasjes boven en de zoutjes en pinda's. Tegen twaalf uur komen de champagneglazen op tafel en wordt de tv even aan gezet en om 10 seconde voor twaalf begint iedereen luid af te tellen: "Tien, negen, acht ... twee, één, Gelukkig Nieuwjaar!" Iedereen neemt een slokje champagne, geeft vlug wat mensen een kus, rent naar de gang, doet zijn jas aan en rent naar buiten.

Een beetje overdonderd kijken Jef en Trui elkaar nog maar eens verbaasd aan. Buiten lijkt het wel oorlog, een geknal dat het niet normaal meer is. Jef en Trui besluiten dan om ook maar hun jas aan te trekken en eens buiten te gaan kijken. Op straat weten ze echt niet wat hen overkomt! Een lawaai, echt niet gewoon, vuurwerk aan alle kanten, in de hele straat en in de hele stad, in heel het land. Niet alleen opgeschoten jongens steken het af, volwassen kerels staan daar voor honderden Euro's aan te steken! Wildvreemde mensen omhelzen hen en wensen hen Gelukkig Nieuwjaar...

Een beetje verdwaasd gaan Jef en Trui weer naar binnen en wachten gelaten af wat hen nog te wachten staat. Langzamerhand komen de andere gasten ook weer binnen en uiteindelijk zijn ook Piet en Truus weer boven water. Er wordt een grote huzarensalade op tafel gezet en er wordt gezegd: "Tast maar toe." En na het "slaatje" gaat iedereen naar huis en naar bed...

De volgende ochtend zijn Jef en Trui eigenlijk geeneens meer verbaasd als er wordt gezegd: "Nou, er zijn nog oliebollen zat hoor, lekker makkelijk ontbijtje altijd hè, op Nieuwjaarsochtend! Neem maar zoveel je wilt!"

Op de terugweg naar België stoppen ze bij een wegrestaurant en halen de geleden schade dapper weer in door eens lekker te gaan eten!

Verhaal 2

Piet en Truus ontmoeten Jef en Trui op vakantie in Zuid-Frankrijk. Omdat Piet en Truus geen woord Frans spreken, klampen ze zich een beetje vast aan Jef en Trui. Ze sluiten een soort vakantie-vriendschap en aan het eind van de vakantie zegt Piet: "Hé, wat doen jullie met Oud en Nieuw?" Jef en Trui hebben hier nog helemaal niet over nagedacht en spontaan zegt Truus: "Wat vind je er van als wij het bij jullie komen vieren?" Beleefd zegt Trui dat dat een goed idee is en dat ze om een uur of acht welkom zijn en gerust mogen blijven slapen...

31 december

Piet en Truus eten al om vijf uur, stevige kost, want het is koud en ze moeten nog een end rijden. Ze bellen om precies acht uur aan bij Jef en Trui. Trui doet open en zegt: "Welkom, welkom, jullie zijn de eersten! Kom binnen en doe je jas uit!" Piet en Truus gaan naar binnen en zien een lange gedekte tafel staan. Ze kijken elkaar verbaasd aan, maar zeggen niks. Langzamerhand komen er meer mensen binnen, er wordt een aperitiefje geserveerd met hapjes waar Piet en Truus alleen maar van kunnen raden wat het is, en dan zegt Jef: "Ik denk dat iedereen er is, laten we aan tafel gaan." Nog een beetje verbaasd gaan Piet en Truus zitten. Dan komt er soep op tafel. Piet zegt: "Soep? Nou, daar heb ik nou geen trek in hoor!" Truus zegt: "Nou het ligt er aan wat voor soep, maar eigenlijk heb ik ook geen trek." Het blijkt Witlofroomsoep met grijze garnaaltjes te zijn. Piet en Truus denken: "Ben ik effe blij dat ik geen soep heb genomen! Soep van lof en dan met garnaaltjes, die vieze beestjes!"

Na de soep worden er bordjes geserveerd en Truus roept: "Wat is dat oranje spul? Toch geen vis hè!" Het blijkt gerookte zalm te zijn. Piet en Truus proeven eens voorzichtig en zeggen: "Nou, dat is nou wel lekkere vis eigenlijk! Valt best wel mee." Maar ondertussen kijken ze rond en denken: "Waar blijven de oliebollen?"

Na de gerookte zalm komen er weer nieuwe bordjes op tafel. Toch niet weer vis hè? Trui stelt ze gerust door te zeggen dat het een Orloff is van lamsfilet en ganzenlever bereid met Porto. "Nou," roept Piet "daar zakt mijn broek van af! Ganzenlever! Die Belgen lijken wel gek. Dat is je reinste dierenmishandeling! Dat vreet ik niet!"

Dan komt het hoofdgerecht: Zuid-Afrikaanse struisvogel met groene boontjes, omwikkeld met reepjes spek. Piet en Truus kijken elkaar vertwijfeld aan en denken: "WAAR BLIJVEN DE OLIEBOLLEN?"

Tegen twaalf uur komen de champagneglazen op tafel en wordt de tv even aan gezet en om 10 seconde voor twaalf begint iedereen luid af te tellen: "Tien, negen, acht ... twee, één, Gelukkig Nieuwjaar!" De champagne vloeit rijkelijk en iedereen wenst elkaar een Gelukkig Nieuwjaar. Heel in de verte hoor je wat geknal en er wordt gezegd: "Ach, dat is in die sociale woonwijk, die jongens moeten weer vuurwerk afsteken..."

Na twaalf uur wordt het dessert geserveerd: Een torentje van amandelmousse en merengue, schuim van pistache, aardbeiencoulis en een bolletje Baileys-ijs.

Daarna was er nog koffie met versnaperingen en toen kwam de kaasschotel op tafel. Maar Piet en Truus lagen toen allang onder de tafel...

Het ontbijt de volgende ochtend met verse pistolets en croissantjes van de bakker (die dus open was op Nieuwjaar) maakte het compleet. Piet en Truus zijn niet meer teruggegaan naar Den Haag!

uǝʌoqǝʇsɹǝpuo

uǝʌoqǝʇsɹǝpuo
Wie verzint er nu zoiets? Op het Breeze-forum heeft iemand in 'Nonsens' een ondersteboven-topic geopend, en ik kan dan weer niet rusten voor ik weet hoe je dat doet hè! Maar de aanhouder wint, het is me gelukt!

Fijn hè! Tjongejonge, waar ik me al niet mee bezig kan houden hè...

Maar dit is gelijk een goeie gelegenheid om iedereen een Gezegend Nieuw Jaar toe te wensen!

Volgende keer zal ik weer iets interessanters posten, beloofd! :-)

Katjes en hoop en belofte enzo.... En ook oud worden :-)

Geloof me of niet, maar de eerste wilgenkatjes beginnen uit te lopen!

De knopjes zaten er allang en die gaven mij alweer een fijn gevoel. In de herfst word ik altijd een beetje triest, dat die mooie (of minder mooie) zomer nou alweer voorbij is. Maar als ik dan die veelbelovende knopjes zie, word ik weer blij! Bij ons om de hoek staan heel veel wilgen en er zijn echt al katjes uitgekomen! Hoera! De lente komt! Morgen nog niet gelijk, maar hij komt!!!!

Mijn vader zei op Nieuwjaarsdag altijd (echt waar, altijd!): "Je kunt al goed merken dat de dagen beginnen te lengen hè!" Wij moesten daar altijd om lachen, zo gelijk tien dagen na de kortste dag zag hij de lente al aan komen, maar nu begrijp ik hem toch wel ietsje beter, met mijn katjes :-)

Wedden dat ik daar nu ieder jaar over begin te zeuren? Zo van, hebben jullie het al gezien? De katjes beginnen alweer uit te komen!

Ouwe mensen toch hè :-)

Kerst

Deze vind ik het leukste! Ik kreeg die van Henri op mijn Facebook....



Dit liedje is het mooiste. De foto lijkt op een van de foto's die Johan gemaakt heeft, die ene keer dit jaar, dat er bij ons sneeuw lag....



Deze foto vind ik dan weer zo supermooi! Het lijkt echt op het dorpje waar Francien woont, in Canada.... Het eerste filmpje trouwens ook, en het tweede ook :-)

Het ene is wat serieuzer, het andere wat vrolijker, het volgende doet je dan weer herinneren aan je kindertijd.... Maar het betekent voor mij eigenlijk allemaal Kerst! Zowel de vrolijke als de serieuze liedjes en plaatjes. Natuurlijk, Kerst is de herdenking van de komst van de Here Jezus naar deze aarde. Hij is gekomen om voor ons te sterven! Natuurlijk, dat is Kerst! Dat is het belangrijkste!!!

Maar toch, die sfeerbeelden, dat gezellige, dat mag toch ook wel hè, in deze donkere dagen....

Een heel gezegend Kerstfeest voor iedereen die dit leest!!!!

Dagelijks bijbelvers eens nader bekeken :-)

Rechts naast mijn blogberichtjes kun je elke dag een andere bijbeltekst vinden. Ik zag dit op de blog van Henk en ik vond dit een goed idee, dus nu heb ik dat ook :-)

De tekst van vandaag (Romeinen 5 vers 3 en 4, voor wie dit morgen pas leest) sprak me erg aan en ik heb hem dus even opgezocht om het hele gedeelte te kunnen lezen. Voor wie ook het hele gedeelte wil lezen en geen zin heeft het op te zoeken, hier komt het:

Romeinen 5: 1 Wij zijn dus als rechtvaardigen aangenomen op grond van ons geloof en leven in vrede met God, door onze Heer Jezus Christus. 2 Dankzij hem hebben we door het geloof toegang gekregen tot Gods genade, die ons fundament is, en in de hoop te mogen delen in zijn luister prijzen we ons gelukkig. 3 En dat niet alleen, we prijzen ons zelfs gelukkig onder alle ellende, omdat we weten dat ellende tot volharding leidt, 4 volharding tot betrouwbaarheid, en betrouwbaarheid tot hoop. 5 Deze hoop zal niet worden beschaamd, omdat Gods liefde in ons hart is uitgegoten door de heilige Geest, die ons gegeven is. 6 Toen wij nog hulpeloos waren is Christus immers voor ons, die op dat moment nog schuldig waren, gestorven. 7 Er is bijna niemand die voor een rechtvaardig mens wil sterven; slechts een enkeling durft voor een goed mens zijn leven te geven. 8 Maar God bewees ons zijn liefde doordat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren. 9 Des te zekerder is het dus dat wij, nu we door zijn dood zijn vrijgesproken, dankzij hem zullen worden gered en niet veroordeeld. 10 Werden we in de tijd dat we nog Gods vijanden waren al met hem verzoend door de dood van zijn Zoon, des te zekerder is het dat wij, nu we met hem zijn verzoend, worden gered door diens leven. 11 En meer nog, dat wij God prijzen danken we aan onze Heer Jezus Christus, door wie we nu al met God zijn verzoend.

Spoorzoekers

Bij ons in de kerk heet de zondagsschool tegenwoordig niet meer 'zondagsschool'. De opperleiders vonden dit te schools klinken en er kwam een nieuwe naam. We heten sinds een paar jaar: 'Spoorzoekers'. En om dan onderscheid in de verschillende leeftijdsgroepen te kunnen zien, zijn ze onderverdeeld in de Inimini's, Mini's, Maxi's, Mega's en Giants. Ikzelf heb één keer in de maand de Mega's. Dit zijn de kinderen uit het vijfde en zesde studiejaar. (Voor de Nederlanders: Groep 7 en 8)

Ik vind het een zalige groep, elk jaar opnieuw. Het zijn nog net geen pubers, ze zijn nog lief! Tieners zijn op zich ook lief hoor, maar weer anders :-)
Ik ben bij de Mega's begonnen om ze goed te leren kennen voor de puberteit keihard toeslaat! Zo houd ik dus al van ze voor ze beginnen te puberen! Dat was handig, omdat ik tot juni 2008 tienerleider was bij ons in de gemeente...
't Is altijd handig als leiders en tieners van elkaar houden :-) Met de tieners ben ik dus deze zomer gestopt, met de Mega's (nog) niet...

Kinderen zijn grappig!

*****

Eén van 'mijn' Mega's had tegen zijn vader gezegd: "Papa! Je moet een rekening bij Fortis openen! Iedereen die een spaarrekening bij Fortis heeft krijgt 20.000 Euro van de regering! Echt, het was daarjuist op de radio!"

*****

Zondag mochten 'mijn' kinderen een voorpagina van een krant maken over alles wat er die ochtend gebeurd was. Het eerste half uurtje zitten ze mee in de zangdienst en daarna gaan we dan nog een uurtje apart in de groepjes, zodat ze de preek en aanbiddingsdienst niet hoeven mee te maken. Veel te saai voor kinderen :p
Hun voorpagina mocht over alles gaan wat er sinds 10.00 uur die ochtend was gebeurd. De liedjes, het zendingspraatje, het filmpje wat getoond was, mijn verhaal, onze gebedspunten, ons wekelijkse babbeltje, het centje voor de zending enz.

Eén van de kinderen, die niet zo goed mee kan en op een speciale school zit voor moeilijk-lerende kinderen, vindt het altijd lastig om te lezen en te schrijven. Ik had daarom dus gezegd dat hun voorpagina er mocht uitzien zoals ze zelf wilden, met artikeltjes, of foto's (tekeningen), wat ze maar wilden. Hij had het superhandig aangepakt. Hij had een bladvullende tekening van Johannes de Doper gemaakt, met sprinkhanen en een Winnie de Pooh-achtige honingpot met bijen eromheen. Daaronder stond:

Johannes de Doper (lees meer op pagina 9).

Slim toch?

*****

Een van de meisjes gaf wel een heel speciaal gebedspunt op: "Willen jullie bidden voor onze kip? Die heeft een kikker in de keel!" Algemeen gelach natuurlijk! Meestal verdeel ik de gebedspunten over de kinderen, maar de kip nam ik zelf maar voor mijn rekening! Kwestie van het toch een beetje serieus te houden. (Navraag bij de ouders, leerde mij dat er kleine kikkertjes in de tuin zaten, en dat één van hun kippen die steeds oppikte. Eén van die kikkertjes was in haar keel blijven steken, en dit leidde natuurlijk tot gehoest en geproest in het kippenhok. En ook bij de Mega's :p

*****

Voila, als ik nog iets bedenk zal ik het hier ook nog wel eens opschrijven. Er schiet me nu even niks grappigs meer te binnen!

Reader enzo...

Hoi bloglezertjes!

Hebben jullie het gemak van Google Reader al ontdekt? Het is zo ontzettend gemakkelijk hè! Je voegt net zoveel blogs toe als je wilt, en in plaats van naar al die blogs te gaan kijken om te zien of er al eens iets nieuws is gepost, krijg je daar alle nieuwe berichtjes op een rij!

Ik heb er een stuk of vijfentwintig in staan die me interesseren, en de één schrijft elke dag een nieuw stukje, de ander één keer in de maand ofzo, en ik vond het altijd superfrustrerend om al die blogs regelmatig eens te checken.

Dit is dus reclame voor Google Reader!

Om dan nog maar te zwijgen over het gemak van iGoogle! Ok, goed idee, ik zal er niet over zwijgen :-) Het grote voordeel daarvan is dat je al je 'favorieten' als bladwijzers op een rijtje hebt, ook als je bij je dochter in Canada zit, of zit te babysitten bij je zoon hier in Zaventem, of effe vlug iets wil checken op de pc van je man...

En de achtergronden zijn zo leuk :-) Ik heb nu een sneeuwdorpje, en 's morgens komt de zon op en 's avonds in het donker gaan de lichtjes in al die ondergesneeuwde huisjes aan...



O ja, en voor wie het interesseert, onze auto (15 jaar) is door de keuring! Joehoe! En zaterdagavond moest Theo blazen en hij heeft een BOB-sleutelhanger gekregen! Joehoe! Ik denk trouwens dat de politie een heel vertekend beeld in de statistieken heeft gekregen afgelopen zaterdagavond... We hadden de getemde tijger in Kortenberg en half onze gemeente zat daar, dus iedereen reed nuchter Zaventem weer binnen en moest blazen :-) Dus het zal er rooskleuriger uit gezien hebben dan op een andere zaterdagavond :-)

Opwekking 666

Zie hier, had je dat al gezien/gehoord?

Godfried Bomans

Ik zit mij voor mijn vensterglas
onnoemelijk te vervelen.
Ik wou dat ik twee hondjes was,
dan kon ik samen spelen.

Dit is een van mijn lievelingscitaten en nu is het waarheid geworden hè... Ok, op twee kleine details na dan, als het op mij sloeg zou het er zo uit zien:

Ik zit mij voor mijn vensterglas
echt nooit te vervelen.
Ik weet dat ik twee hondjes heb,
die kunnen samen spelen.

Ik kan me gewoon niet herinneren wanneer ik me voor het laatst verveeld heb, of het moet dat gevoel zijn wat ik soms tijdens een preek heb (foei), maar dat is wat anders...

En die hondjes, die spelen samen ja, echt leuk! En stoer dat het is, als je met die twee gaat wandelen :-) Eindelijk word ik weer eens nagekeken :-)

Ik houd ze dan zo heel nonchalant met één hand vast, echt zalig, die Gentle Leaders :-)))

Verwijderd

Mijn vorige berichtje over Pieter De Crem heb ik zelf verwijderd, omdat die website waar ik naar verwees nu een beetje te ver gaat :-(

Eindelijk, op mijn ouwe dag dan nog!!!!!!!!!!!!!!

Ik ga trouwen!!!!

Echt waar, eindelijk ga ik trouwen! Vanmiddag is Henri heel officieel bij papa en mama mijn poot komen vragen in Jaspers♥ naam en ze hebben volmondig "ja" gezegd!



Morgen al hè! Morgen komt hij hier wonen!!!!

Dat ik dat nog mag meemaken op mijn ouwe dag! Van schrik liet mama mij toch nog maar een keer een stukje op mijn eigen blog schrijven :)



PS Die foto's, die heeft mama zo mooi gemaakt! Dat kon ik niet zelf. Mama heeft dat van De Denkende Kikker geleerd :)

Alleen maar een paar filmpjes, gepikt dan nog... Of nee, geleend!

Dit filmpje zag ik op de blog van Henk



Ik vond het supermooi en het deed me denken aan het volgende filmpje, van Kansel:

Het lelijke wordt mooi

Sneeuw! Ik vind het heerlijk! Ik vind het zalig! Als klein kind kon ik er al zo van genieten! Uren spelen in de sneeuw en toen ik wat groter werd, uren wandelen in de sneeuw!

Spijtig genoeg gebeurt het hier niet zo vaak :(

We zijn twee keer in de winter naar Canada geweest en daar hebben we ons hartje kunnen ophalen! Zoveel sneeuw als daar valt, zullen we hier sowieso niet zo vlug meemaken. En ze reageren daar natuurlijk veel professioneler dan hier. Hier gebeurt het heel af en toe, daar regelmatig. Je luistert gewoon naar de radio en dan hoor je vanzelf of de school morgen open of dicht is. Ben je verpleegster? Dan ben je er al op voorbereid dat je af en toe wel eens moet overnachten in het ziekenhuis, omdat de aflossing van de wacht niet door de sneeuwstorm geraakt... Natuurlijk is het ook daar wel eens een probleem, ik hoorde van mijn dochter dat mensen vorige week 19 uur vast hadden gezeten met de auto voor ze gevonden werden... Tja, dat zal in ons kleine volle landje niet zo gauw gebeuren.

Maar om een lang verhaal kort te maken: Sneeuw maakt alles mooi! Zelfs onze achtertuin! Kijk zelf maar!!!! Bij de derde foto zie je trouwens op de achtergrond de spots van het voetbalveld achter onze tuin, en zelfs dat ziet er mooi uit :)

En stiekem hoop ik een beetje dat er in de hemel heel veel sneeuw ligt :)