Slaven uit het oosten...

Je woont in Polen, Roemenië of noem maar op. Je kunt daar geen werk vinden. Je schrijft je in als zelfstandige en wordt ingehuurd door een aannemer. Hij stuurt je naar België en daar word je aan het werk gezet. Nee, geeneens in de prostitutie hoor, gewoon, in de bouw. Helemaal legaal. Je werkt 6 tot 7 dagen op 7, en dat 10 tot 12 uur per dag. Je krijgt een bedrag per karwei, want je bent zelfstandige, die krijgen geen uurloon hè, die krijgen een bedrag per karwei. Als je het bedrag zou delen door het aantal uren werk, kom je op een hongerloontje. Honger heb je echter niet, want je krijgt eten, soms van lieve buurtbewoners, soms van je 'hoofdaannemer' en die zorgt ook voor een slaapplaats. Een matras in een van de vrachtwagens. Of als je geluk hebt, ergens in een oude caravan. Wel samen met nog een stuk of tien andere 'zelfstandige' Polen. Of Roemenen. Of noem maar op.

Overdrijf ik als ik dit moderne slavernij noem?

Als we het dan toch over huidskleur hebben....

Ja, als we het dan toch over huidskleur hebben, dan wil ik dit ook nog even kwijt.

Je leest in boeken vaak over mensen met een olijfkleurige huid. En op de een of andere manier weet je eigenlijk best wat er bedoeld wordt. Maar toch.... Als je in een winkel olijfkleurige verf koopt, krijg je weer iets heel anders, en echte olijven? Die kennen we allemaal hè!

Olijfoliekleurige huid, klinkt dat?

Misschien moeten we eens wat beter op onze taal letten!!!!

Bijvoorbeeld het woordje huidskleur....

Gisteren vroeg Sjoerd (zes jaar): "Oma, waarom gaat Nikitia met Sien mee?"
Ik zei: "Omdat het zusjes zijn."
Sjoerd: "Hoe kan dat nou? Nikitia is bruin en Sien is huidskleur!"

Ik vertelde hem dat dat niet klopte, dat dat woordje echt fout was, hoewel het wel een normaal Nederlands woord is dus. Ik vertelde hem dat Nikitia een bruine huidskleur heeft en Sien een witte huidskleur.

Maar zeg nou zelf, als je ondergoed in huidskleur zoekt, is dat dan bruin? Nee! Geel? Nee! Zwart? Nee! Dan is het zo'n vieze beigeachtige vale onbestemde kleur, zoals de huid van de gemiddelde witte mens...

We generaliseren, gaan er vanuit dat dat de 'normale' huidskleur is.... Of vinden jullie van niet!
En zeg nou zelf, welke pop is het mooiste? Die met huidskleur, of die met huidskleur?????

Ik vind die met huidskleur het mooiste....

Oh ja, voor alle duidelijkheid, Nikitia is geadopteerd :)

De oorzaak voor alle problemen in de wereld ligt helemaal niet aan de politici.........

In tegenstelling tot wat veel mensen denken, ligt de hoofdoorzaak van de problemen die er zijn niet op het politieke, economische, sociale of het ecologische vlak.

Nee, de hoofdoorzaak van bijna alle problemen die er zijn, ligt op het morele vlak. Al het individualisme, het egoïsme en het vertellen van onwaarheden zouden ophouden en als in plaats daarvan iedereen zijn naaste zou liefhebben als zichzelf, dan zouden vele moeiten in één klap opgelost zijn.

Dan zou er geen onrechtvaardigheid meer zijn, geen sociale strijd en ook het vluchtelingenprobleem zou geminimaliseerd worden. Vrede en broederschap tussen landen en volken zouden dan dichtbij zijn, en op het persoonlijke vlak zouden er minder problemen zijn en meer geluk in gezinnen en zelfs in de hele samenleving.

Maar om dit te bereiken moet het hart van de mens veranderd worden. Niet onze buurman, onze chef, onze huwelijkspartner of onze kinderen moeten veranderen; nee, ons eigen hart moet radicaal veranderen. Het is een illusie te denken dat we nog wel wat kunnen verbeteren aan onszelf.

Onze dagtekst (Jeremia 17: 9 en 10a*) geeft aan dat het probleem in ons hart ligt en dat het 'repareren' van verkeerd gedrag volkomen zinloos is, omdat we steeds weer in dezelfde fout vallen. Om radicaal en blijvend te veranderen, moet een mens nieuw leven krijgen uit God. Alleen iemand die dit Goddelijke leven bezit, is in staat om blijvend te leven naar Gods norm. Dit leven, het eeuwige leven, biedt God ons aan, als wij ons bekeren tot Hem en Zijn Zoon Jezus Christus als onze Verlosser aannemen. Wie in Hem gelooft en Zijn verzoeningswerk aanneemt, ontvangt, zoals Johannes 3: 16** zegt, het eeuwige leven, een leven dat aan Zijn heiligheid beantwoordt en ons in staat stelt, lief te hebben.

Bron: Het Goede Zaad, Postbus 260, NL-7120 AG Aalten

* Jeremia 17: 9 en 10a: 
Arglistig is het hart, boven alles, ja, ongeneeslijk is het, wie zal het kennen?
Ik, de HEERE, doorgrond het hart

** Johannes 3: 16:
 Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

Nieuwe website waar je nou echt niet blij van wordt....

Gisteravond attendeerde iemand ons op een nieuwe website. Een trieste website. Een website van christenen die menen dat ze de taak hebben andere mensen te waarschuwen. Oké, is ook belangrijk, dat we waakzaam blijven. Natuurlijk. Maar deze website is zo triest... Alleen maar negatief. Er gaat helemaal niets positiefs van uit.... Ik vind het zo jammer dat mensen daar hun tijd, geld en energie aan verspillen.

Er zijn geen namen te vinden van de beheerders van de website, dus wat doe je dan? Je begint te raden en ja, we hebben toch al minstens drie koppels kunnen 'ontmaskeren'. Kwestie van 'stokpaardjes' en 'events' en 'sprekers' enz. even te ontleden.... Jammer dat zij zich nu met dit soort dingen bezig houden. Gezonde Vlaamse organisaties de grond in boren. Toffe activiteiten de grond in boren. Met een waarschuwend vingertje staan wijzen naar mensen die TENMINSTE NOG WAT DOEN!!!

Er worden zelfs namen van mensen genoemd :(

Wel laf eigenlijk, om dit anoniem te doen. Toch?

Ha, en je denkt dat ik nu die website ga noemen? No way! Geen reclame voor dit negatieve!

Dan maak ik liever reclame voor een website van jonge, positieve, actieve, christenen! Neem maar eens een kijkje op Breeze.be, daar word je tenminste vrolijk van en daar word je door opgebouwd en niet afgebroken!

Hudson Taylor

James Hudson Taylor - die de inlandse zending in China stichtte - wordt wel genoemd 'De man die God geloofde'. Dit onvoorwaardelijk geloven in de trouwhoudende God der beloften is kenmerkend voor heel zijn leven. Hij leerde dit niet uit een boekje, hoewel het hem wel door zijn voorgeslacht was voorgeleefd, maar hij mocht en moest het leren in de praktijk van elke dag; eerst in Engeland en later meer en meer in China.

Als kind heeft Hudson ernstige indrukken en is hij vol van de dingen van God. Graag gaat hij met zijn vader uit preken. Maar dit alles vernieuwt het hart van de jongen niet. Langzaamaan begint zijn ernst te verminderen; zijn kindergeloof raakt hij helemaal kwijt. Zes jaren lang, van elf tot zeventien, probeert hij zo nu en dan zich te bekeren, en zijn vroegere geloof terug te krijgen, maar hij wordt ongeloviger, en verleidingen krijgen meer en meer vat op hem.

Wanneer hij merkt dat hij steeds dezelfde blijft, ondanks al zijn inspanningen om zich tot een kind van God te maken, denkt hij uiteindelijk: ik zal toch wel verloren gaan; laat ik daarom maar zoveel mogelijk van de wereld genieten, nu het nog kan!



In die tijd gaat hij op de plaatselijke bank werken. De veilige sfeer van thuis wordt ingeruild voor de verleiding van het 'volle leven'. De meesten die daar werken, geloven amper of niet. En Hudson komt onder hun invloed. Stille tijd wordt meer en meer verwaarloosd en de dingen van de aarde krijgen meer en meer aantrekkingskracht voor de jongen. In Bijbellezen heeft hij geen zin meer, en hij wil het eigenlijk ook wel graag geloven dat er geen eeuwigheid is, dan hoeft hij tenminste niet meer bang te zijn voor God en de hel, waarvoor zijn geweten hem waarschuwt.

Maar zijn onrust groeit. Iedereen in huis merkt het, maar niemand kan hem helpen. Met zijn vier jaar jongere zus, Amalia, praat hij er in die tijd nog het meeste over. En zij gaat dagelijks drie keren voor zijn redding bidden.

Op een dag heeft hij niets te doen en zit hij in de boekenkast van zijn vader te snuffelen, met de bedoeling een interessant boek te vinden. Hij vindt niets.

Opeens ziet hij een bundeltje evangelietraktaten. Ze zien er aantrekkelijk uit. Hij denkt: Er staat vast wel een mooi verhaal in, en als het preekgedeelte begint, stop ik.

Hij begint ongeïnteresseerd te lezen en in wanhoop gelooft hij in ieder geval niet dat er voor hem nog zaligheid is, als er al zoiets als zaligheid bestaat! Hij heeft er ook geen zin in om ernstig te worden. Maar terwijl hij daarin leest, wordt hij getroffen door de zin: "Het volbrachte werk van Christus."

Dan komen met kracht de woorden: "Het is volbracht" hem voor de geest. Hij denkt: wát is er volbracht? En direct antwoordt hij zelf: een volle en volkomen verzoening en voldoening voor de zonde. De schuld is betaald door de Plaatsbekleder; Christus is de Verzoening voor onze zonden, en niet voor de onze alleen, maar ook voor de zonden van de hele wereld.

Dan komt de gedachte in hem op: als het hele werk volbracht is, en de hele schuld betaald is, wat is er dan voor mij nog te doen? En zo daagt de vreugdevolle overtuiging - door de Heilige Geest in zijn ziel geworpen - dat er in de hele wereld voor hem niets meer te doen is, dan op zijn knieën te vallen en deze Zaligmaker en Zijn zaligheid aan te nemen, en Hem voor eeuwig te prijzen.

Korte tijd later pakt hij een boekje van de tafel, in de veronderstelling dat het van hem is, omdat het precies op zijn boekje lijkt. Wanneer hij het opent, blijkt 't het dagboek van zijn zus te zijn. Zijn oog valt op een paar regels, waar zijn zus heeft geschreven dat ze dagelijks zal bidden totdat God haar broer zal hebben bekeerd. De datum van het dagboek is precies een maand voordat het metterdaad gebeurt.

Dit alles werkt eraan mee dat hij vanaf het begin van zijn geestelijk leven er zeker van is dat Gods beloften erg reëel zijn en dat gebed werkelijk iets uitwerkt bij God, zowel voor onszelf als voor anderen.

Bron: Refoweb.nl

Een beetje uitleg....

Over Ierland
Als je op bovenstaande link klikt (dus op de oranje woordjes 'Over Ierland' klikken) begrijp je waar ik het over heb. Henri, onze oudste zoon, en Leda gaan met hun gezin naar Ierland, volgend jaar. Wij hebben het daar best moeilijk mee, dat mogen jullie wel weten. Vooral ook omdat onze dochter Francien met Tjipke en hun gezin in Canada wonen...En ik ben niet zo iemand die gelijk met haar gevoelens te koop loopt, daarmee dat ik dus vraag op Facebook te reageren, en niet in 't echt....

gospel is lost

gospel-is-lost
mooi liedje, speciale titel en grappige datum.
klik maar eens op de bovenstaande link (de oranje woordjes 'gospel-is-lost' onder de foto)!
maar of het hondje ondertussen gevonden is weet niemand :-(

Pffff, wat is me datte...

Dat is me ook wat, veranderen ze alles zonder het eerst aan mij te vragen! Geluk dat er nog ridders zijn! Ik vind het wel raar, ik ga zo meteen even zoeken hoe het verder allemaal in elkaar zit, maar ik kan nu in elk geval weer in mijn eigen blog! Dank je Constantinus Von Helsing :-)

Een kop vol snot en een hart vol smart :-)

Ik ben verkouden. Ach je kent het wel, neus verstopt, koppijn, hoesten, jeukende ogen enz.
Niks om je druk om te maken, maar je voelt je wel zielig. :-(
's Morgens is het eerste wat ik doe altijd een stukje lezen van Corrie ten Boom. En vandaag was het dit stukje, toepasselijk hè!


7 maart


"Mag ik bidden voor de kleine problemen in mijn leven, of alleen voor de grote?"
Op een dag, toen ik erg verkouden was in het concentratiekamp, bad Betsie, mijn zuster, om een zakdoek voor mij. We lachten om de dwaasheid van dat gebed, maar een paar minuten later  kwam er een vrouw met een zakdoek voor me! 
We weten niet, wat God als belangrijk beschouwt.
Wij weten dat Hij gebeden verhoort - zelfs de kleine.

Gij hebt niets, omdat gij niet bidt. Jacobus 4: 2


Vader, U bekommert Zich om ons en U zult niet boos worden, als wij om heel kleine dingen vragen, want wij zijn Uw kinderen.


Uit: Iedere dag nieuw van Corrie ten Boom


Ze baden niet om een wonderbaarlijke genezing of zo, nee, gewoon om een zakdoek :-) En die heb ik al, dus wat klaag ik nou!

Deze morgen in de krantenwinkel...

Vanmorgen ging ik mijn dagelijkse krantje halen. Jasper bleef, zoals gewoonlijk, netjes op de mat bij de winkeldeur zitten, het is daar namelijk nogal smal in de winkel...

Er was bij uitzondering niemand anders in de winkel en ik stond even met Gunther te praten over een nieuw toneelstuk. Toen kwamen er weer wat mensen binnen en een groepje tieners. Ik zei dus: "Gunther, ik ga je laten, salu hè!"

En Gunther zei: "Reinie, kun jij die hond niet meenemen? Die zit hier al van gisteren!"

Ik zei:" Ocharme dat beestje, van gisteren al? Heeft die niets te eten gehad? Ach, kom maar hier, schatteke!"

En ik liep met een kwispelende Jasper de winkel uit. Een verbaasd publiek achterlatend. Ik ben benieuwd hoe de reacties in de winkel waren :-)

Het is leuk om in een dorpje te wonen :-)

Antwerpen :-)

We gingen dus naar Antwerpen. Gewoon, alleen maar omdat ik gezegd had dat ik Antwerpen niet zo leuk vond, gingen ze me bewijzen dat het wél de moeite is!

We, dat zijn: Gerda, Astrid, Sibille, Mendel en ik.
We vertrokken gelijk na de kerkdienst en na een lunch-tussenstop in St. Katelijne Waver reden we dus naar Antwerpen. We liepen eerst een endje langs het water (dat herkende ik, want daar is het dat Sinterklaas aankomt) tot we bij een zijstraatje naar de Kathedraal kwamen. Die hebben we van binnen en van buiten bewonderd. Vooral het gebrandschilderde glas maakte indruk op mij.

De juiste volgorde weet ik niet meer, maar we zijn gaan winkelen in de Hoogstraat, leuke winkeltjes gezien,  hebben gemijmerd over vroeger in de Vlaeykensgang, zijn gaan koffie drinken in de onderaardse gewelven van de  Pelgrom en hebben de middag afgesloten met het verorberen van een wafel met slagroom bij Désiré de Lille.

 Het was een hele leuke middag en mijn mening over Antwerpen is toch wel veranderd. Dit kleine stukje van die grote stad beviel me wel.

Natuurlijk, het is niet te vergelijken met Leuven, maar geef toe! Niets op de hele wereld is te vergelijken met Leuven :-)

Dit keer was het écht de laatste keer!

Mijn laatste (echt allerlaatste:-)!) ervaringen op De Kroeze Danne. Ik ging dit jaar weer mee als vrijwilliger voor OM om de was te doen van de keuken, de eetzaal, het schoonmaakteam en de afwassers. Gemiddeld negen tot tien wassen per dag. Plus een droogtrommel die niet vanzelf afslaat, behalve soms al na vijf minuten, alos het dus niet de bedoeling is... Waar je dus bij in de buurt moet blijven.... Joepie!

Vrijdag 19 augustus 10.15 uur. We vertrekken met een volgeladen OM-busje. We, dat zijn Theo, Johan, Jasper en ik. We moeten nog even langs OM, om een caravan op te halen, die ook die kant op moet. So far, so good. Na tien minuten rijden, doet het gaspedaal het niet meer. We gaan langs de kant staan en bellen Al. "Ach, dat zal wel een beveiliging zijn die opgesprongen is. Start eens opnieuw. Doet hij het nu weer? Ja? Oké, rij dan gewoon maar door."

Nog tien minuten verder: het gaspedaal doet het niet meer. We gaan langs de kant staan en bellen Al. "Nou, kom dan nog maar even terug..." Wij weer terug. Al maakt een testritje. Er gebeurt niks. Dus: "Ga maar gewoon rijden, en telkens als het gebeurt, gewoon even opnieuw starten."

Dat gaf gelijk al zo'n heerlijk vertrouwd gevoel. Niet dus.

Nou ja, uiteindelijk waren we om 15.15 uur in Ambt-Delden. Mooi toch? Vijf uur over een ritje van drie uur? Niet dus.

Van te voren was afgesproken dat we om 14.00 uur in onze chalet mochten, maar toen we aankwamen waren ze nog aan het kuisen. Nou ja, het was een van de weinige keren dat de zon nog zou schijnen in de volgende weken, dus dat was een geluk bij een ongeluk. Ik werd met Jasper geparkeerd op het terrasje bij de receptie met een kop koffie (Senseo gelukkig :-)) en Theo en Johan gingen met het volgeladen busje naar de winkels om het nog voller te laden.

Om kwart voor vijf kreeg ik de sleutel. Joepie! Ik had er alleen niks aan, want ik kon niet uitladen, aangezien het busje met de bagage dus mee was naar de winkels...

Dan maar even checken hoe 'schoon' de chalet was. Hm, de wc, het eerste waar ik altijd naar kijk, was mooi schoon. Gewoon nog even een lapje erover heen, een beetje product erin en het was 'onze' wc. Kuisgerief was aanwezig in de chalet, dus dat was oké!

Nou, even het koffiezetapparaat weghalen, om vast plaats te maken voor mijn eigen Senseootje. Ik deed een kastje open, om een plekje te zoeken voor het app. en oei, twee vieze kopjes, een bakje met aangeplakte suiker... Niet zo fris. Nou, dan maar even alle kopjes en bekers en bordjes afwassen. Even in de schuif kijken. Bah, een vochtige vaatdoek in de la bij het bestek =-O Nou, dan ook maar even al het bestek afwassen, de bestekbak afwassen en de la schoonmaken. Ik had toch niks te doen...

Toen Theo en Johan terugkwamen, was het al tijd om pannenkoeken te gaan eten met de andere vroegkomers. Dus uitpakken? Bed opmaken? Vanavond dan maar zeker?

Dat eerste weekend was verder best wel gezellig. Mede dankzij de Navigators, die daar hun weekend hadden en zeer geïnteresseerd waren in Jasper en OM. In die volgorde :-)

Dinsdagochtend, toen het allemaal echt begon, ging ik vol frisse moed naar mijn washok en ja, slecht nieuws. De wasmachine is kapot en kan niet meer gemaakt worden. Voorlopig moet er in de wasserette gewassen worden, tot er een nieuwe machine geleverd wordt. Zucht. Het was maar vijf minuten lopen, maar het betekende wel dat ik Jaspertje steeds mee moest nemen, want het was te ver om hem steeds achter te laten. Zucht. Gelukkig had ik mijn lieve rode bloemetjestrolley mee, en vrolijk (niet dus) sjokte ik met een trolley vol was, een boodschappentas vol was én een hond heen en weer tussen het washok en de wasserette... Die ook door de andere gasten gebruikt werd. Af en toe moest ik dus effe wachten tot er een wasmachine
klaar was voor ik 'mijn' was er in kon doen. Zucht. Ik vroeg of ik één machine mocht reserveren, omdat dat niet echt opschoot, maar ik werd uitgelachen. Onmogelijk.

Nou toen werd ik 's avonds maar door een wesp gestoken en om mijn geluk compleet te maken, was mijn hand en onderarm tot aan mijn elleboog de volgende ochtend dubbel zo dik als normaal. Leuke wespen hebben ze daar. Dus woensdag met zere hand/arm hetzelfde ritueel. Met hond, trolley en boodschappentas heen en weer van washok naar wasserette... Het ging om negen wassen per dag :-)

Maar toen.... had Bart groot nieuws! Er kwam een nieuwe wasmachine in 'mijn' washok! Joepie! Bart ging hem met Johan halen, en rara, hij deed het niet =-O Bart de machine weer ingepakt, terug naar de winkel en weer een andere gehaald. Die deed het wel! Het was een machine voor 11 kg tegelijk, dus dat maakte het leven een stuk eenvoudiger :-)

Bleef ik natuurlijk nog wel met die doet-ie-et-of-doet-ie-et-niet droogtrommel zitten, dus ik moest wel op mijn post blijven...

En ja, toen sloeg de grote verveling weer toe. Eerlijk, als de zon scheen was het soms zelfs gezellig. Dan kwam er altijd wel even iemand een praatje maken, soms zelfs een heleboel tegelijk... Ik zeg het, als de zon scheen was het best wel gezellig. Af en toe. Alleen de zon scheen niet zo vaak :-( En vanaf het moment dat het regende rende iedereen elke keer naar binnen, behalve ik met mijn hond :-( Ik bleef buiten, onder het afdakje van het washok, of in de chalet. En ja, dan is het saai! Vreselijk saai!

Maar volgend jaar mag Jasper naar vrienden en ga ik naar Canada!!!!! Joepie. Vaarwel Kroeze Danne! Canada, here I come!!!!

Gedichtje wat ik jaren geleden van Theo gekregen heb en nu weer teruggevonden...

1956

Een jaar dat door de late vorst de wijn niet te drinken was.
Ook de porto van dat jaar doet men niet meer in een glas.
In Rusland had Chroetsjov de macht
En in Nederland schitterde koning winter in alle pracht.
Op 26 februari was het in Den Haag -min 12 graden overdag.
Geen wijn of porto was van waarde van dat jaar.
Maar een diamant werd gevormd, klein weliswaar.
Ze noemden haar Reinie, geslepen werd zij door haar ouders in haar jeugd
Daarna bijgeslepen door haar ontmoeting met God, wat een vreugd.
Zij werd een fantastische moederdiamant(vink)
Die haar kinderen alle facetten van het leven leerde.
De wijn van 56 is nu veel waard, omdat er zo weinig van zijn.
Maar ze is niet te zuipen.
Diamanten van dat jaar zijn onbetaalbaar.
Ik heb er zo een, ik draag haar op handen.
Ze is in de jaren zo geslepen,
dat ze lijkt op een mandarijn,
Prachtig aan de buitenkant en zoet van binnen
 en….zonder pitten.
Laat me nog jaren van jou proeven Reinie


TTBB.

Als dat niet romantisch is! Enneh, 1956 is mijn geboortejaar, maar dat had je al begrepen zeker?

Am I the only one in church today feelin’ so small

Is there anyone that fails
Is there anyone that falls
Am I the only one in church today feelin’ so small

Cause when I take a look around
Everybody seems so strong
I know they’ll soon discover
That I don’t belong

So I tuck it all away, like everything’s okay
If I make them all believe it, maybe I’ll believe it too
So with a painted grin, I play the part again
So everyone will see me the way that I see them

*Chorus*
Are we happy plastic people
Under shiny plastic steeples
With walls around our weakness
And smiles to hide our pain
But if the invitation’s open
To every heart that has been broken
Maybe then we close the curtain
On our stained glass masquerade

Is there anyone who’s been there
Are there any hands to raise
Am I the only one who’s traded
In the altar for a stage

The performance is CONVINCING
And we know every line by heart
Only when no one is watching
Can we really fall apart

But would it set me free
If I dared to let you see
The truth behind the person
That you imagine me to be

Would your arms be open
Or would you walk away
Would the love of Jesus
Be enough to make you stay

Chorus x2

Well if the invitation’s open
To every heart that has been broken
Maybe then we close the curtain
On our stained glass masquerade

Is there anyone that fails
Is there anyone that falls
Am I the only one in church today feelin’ so small

Jasper voor en na - de eerste wandeling...

't Viel mee gelukkig. Even een kort overzichtje:

Er stopt een auto naast me, Didier van het kleine zwarte hondje, hij kijkt eens goed, lacht, steekt zijn duim op en rijdt door. Oef...

Een mevrouw die ik niet ken komt naar buiten, kijkt en begint te lachen...

Louis, van Pirat, roept: "Hebt g'een andere?"

Victorine, van Lassieke, zegt: "Gij zult een hoop minder vuil in huis hebben! Maar hij is precies groter!" Huh, ik vind juist kleiner...

Lassieke, van Victorine, begint te grommen en aan Jasper te ruiken, en blijft de hele weg grommen...

Oscar, van Casper, zegt: "Die zal het niet meer zo warm hebben, ik moet ook dringend naar de coiffeur!" en wijst daarbij op zijn eigen hoofd...

Monique, van Canis zegt: "'t Gaat precies regenen... " Ziet die dat nou niet????

Léon, van Victorine en Lassieke, stond me op te wachten, hij wist dat ik zou gaan. Hij zei: "Da's veel beter voor die hond!"

De meneer van de computerwinkel, van Mienemo zei: "Da's mooi gedaan, waar ben je geweest?"

Mienemo, van die meneer van de computerwinkel, bleef maar aan Jasper ruiken en snuffelen...

Onderweg nog wat blikken en gelach.

En toen kwam ik de krantenwinkel binnen, en Gunther, die was dus echt boos! "Dat had je niet mogen doen, allez, kijkt nou naar dat beest!" Hij gaf van schrik veel te veel geld terug aan de meneer voor me en toen die daar wat van zei, zei Gunther: "Maar ik ben in shock, zie wat ze met m'n hondje gedaan hebben!" Toen kwam hij achter zijn toog vandaan en begon Jasper te knuffelen en herhaalde maar steeds: "Dat hadden ze niet mogen doen, dat hadden ze niet mogen doen!" Toen Jasper en ik de winkel uitliepen kwam er een lachsalvo achter ons aan: "Haha, die staart!!!!"

Nog maar eens een knuppel in het hoenderhok, maar dat zijn jullie al van mij gewoon, nietwaar?

De laatste weken zie ik regelmatig deze status-update verschijnen op Facebook:

"Hier in België zijn er gezinnen die onder de armoedegrens moeten leven, oudere mensen die overdreven moeten betalen in de bejaardehuizen en de werkmens die onderbetaald word en langer moet werken voor ze op pensioen kunnen gaan. Maar de politiekers geven miljoenen euro's weg aan andere landen in plaats van hun eigen volk te helpen!! Ik ben er zeker van dat er niet veel zijn die dit durven te kopiëren en te delen."


Oké, het staat vol spelfouten, maar daar wil ik het nu even niet over hebben, want als je niet tegen spelfouten kunt, kun je beter wegblijven van Facebook... Dat is weer een ander onderwerp!


Waar het mij om gaat is dat hier eigenlijk in verkapte vorm staat: "EIGEN VOLK EERST", alleen klinkt dat wat minder vriendelijk.

Wees eens eerlijk, is er hier in België iemand die honger heeft? 


Ik weet het, er zijn inderdaad mensen die onder de armoedegrens leven, maar hebben die honger?


Ik weet het, rusthuizen zijn duur, maar als je het niet kunt betalen, en je kinderen ook niet, mag je er toch wonen, heb je dan honger?


Ik weet het, mensen moeten langer werken voor ze op pensioen mogen, maar hebben die honger?


Er wordt veel uitgegeven aan sociale lasten in ons eigen land. Ik ben heel blij dat er ook 'miljoenen' weggegeven worden aan andere landen. 


Waar moeders hun kinderen geen eten kunnen geven... 


Waar mensen geen dokters kunnen betalen 


Waar geeneens bejaarden wonen, omdat de levensverwachting gemiddeld niet ver boven de 50 jaar komt.... 

God ervaren? God voelen? Gods aanwezigheid zien? Dat willen we allemaal wel, toch?

Ik heb het nou even niet tegen die mensen die dat elke dag ervaren, voelen, zien. Ik heb het meer tegen mensen als ik, die eigenlijk niks 'ervaren' 'voelen' of 'zien'. Wij zijn het soort mensen dat het moet doen met kreten als: "Je moet geloven zonder het te zien." of: "Het gaat niet om het gevoel, het gaat om het aanvaarden." of: "Lees maar wat meer in je Bijbel, dan komt het vanzelf wel goed." of: "Misschien moet je wat meer bidden."

En daar zit je dan... Je gelooft, je leest, je bidt, je aanvaardt, maar je zou het zo graag eens willen ervaren, voelen, zien...

Ik geloof! Daar ben ik zeker van. Gelukkig! Toch ergens zeker van :-) Ik geloof in God de Schepper, ik geloof in Jezus Christus, die voor ons gestorven is en ook weer is opgestaan. Ik geloof in de Heilige Geest die onze Trooster is. Dus daar bestaat geen twijfel over :-)

Maar ik heb nog nooit een 'ervaring' gehad....

Heb ik echt nog nooit een 'ervaring' gehad? Eens nadenken...

Die keer in Friesland. Het is avond, ik zit buiten voor onze hotelkamer. Ik kijk uit over de weilanden, met in de verte een boom, een paard, verder niets. De zon gaat onder. Iemand speelt op de camping achter het hotel zachtjes op een mondharmonica, verder is het doodstil. Ik zit daar voor meer dan een uur en in de rode gloed rond de zon zie ik het silhouet van de boom, van het paard. Heel langzaam zakt de zon weg, en dan.... dan denk ik na over de schepping, over de Schepper... Hoe mooi Hij alles gemaakt heeft... 

Zou ik toen iets van God gezien hebben?

Die andere keer, op 20 februari, toen Theo in het zkh lag en ik toch maar naar de Prijsavond met Sunrise ging? (Je kunt hier het hele verhaal lezen)

Ik had barstende koppijn en tijdens de zalige vertolking van 'Jesus Freak' zong ik luidkeels mee en was mijn hoofdpijn zomaar weg.

Zou ik toen God gevoeld hebben?

Al die keren dat ik geniet van de natuur. Of dat nou de bossen in Canada zijn of de klaprozen op een heuveltje in mijn eigen tuin. Een nieuwe baby. Een puppy.

Zou ik dan God ervaren?

Misschien zoek ik het gewoon te ver, te diep....

De tuinman en de dood

Een Perzisch Edelman:

Vanmorgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: "Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!" -
Vanmiddag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in 't cederpark de Dood ontmoet.
"Waarom," zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
"Hebt gij vanmorgenvroeg mijn knecht gedreigd?"
Glimlachend antwoordt hij: "Geen dreiging was 't,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen 'k 's morgens hier nog stil aan 't werk zag staan,
Die 'k 's avonds halen moest in Ispahaan."

P.N. van Eyck

En wat denken jullie? Ik ben heel benieuwd...

Hoe stom zie ik er uit????

Gisteren in de krantenwinkel begroette Gunther mij, zoals gewoonlijk, met de volgende woorden: "Dag Reinie, wat een mannelijke naam!"

Gunther speelt namelijk mee in een toneelvereniging en in het laatste toneelstuk speelde hij 'Rein' en zijn tegenspeelster zei dus tegen hem: "Rein, wat een mannelijke naam!"

Na deze dagelijkse begroeting roept Gunther vaak nog iets op theatrale toon en dan moet ik antwoorden met een zinnetje uit het toneelstuk, alsof ik de tekst ook uit mijn hoofd heb geleerd.... Gisteren zei hij: "Hou je van Bach?" En ik wist echt niet meer wat er geantwoord werd in het toneelstuk, dus ik zei: "Bach? Wasda? Een nieuw merk diepvriesfrieten ofwa?" Waarop Gunther weer zei: "Hou je van Bach?" En ik zei: "Ma jong, ik weet het antwoord niet meer hoor, laten we het even andersom doen. Hou je van Bach?"

Toen zei een meneertje dat naast me stond heel beleefd: "Mevrouw, Johannes Sebastiaan Bach was een componist en hij leefde van  1685 - 1750..."

Ik draaide me verschrikt om en zei: "Maar meneer, ik weet wel wie Bach was hoor, Gunther heeft meegespeeld in een toneelstuk en nou denkt hij dat ik het van buiten ken en ik weet het antwoord uit het toneelstuk dus niet meer op de vraag of ik van Bach hou. Ik weet wel wie Bach was hoor, echt wel! Gelukkig wel, stel je voor..."

Het meneertje zei: "Oh..."

En ik liep met een rooie kop de winkel uit, terwijl Gunther probeerde zijn lachen in te houden...

Hoe stom zie ik er uit?????

WC (deel 6 geloof ik)

Dit soort bordjes hing er vroeger vaak in een w.c.

En bij ons thuis werd er ook heel hard op gelet. Als mijn broers de bril niet omhoog hadden gedaan, kregen ze op hun kop hoor!

Maar wat is dat nou tegenwoordig? Nu moeten de mannen ineens de bril weer omlaag doen, (liefst nadat ze klaar zijn hoop ik:-)) uit hoffelijkheid tegenover de vrouwen...

Ik vind alles best hoor, maar dan moeten de vrouwen de bril ook weer omhoog doen als ze klaar zijn, uit hoffelijkheid tegenover de mannen...

Of zie ik het nou weer helemaal verkeerd????

Oh, en voor wie zegt dat het gezonder is voor mannen om zittend te plassen, de volgende preek :-)

Psalm 73

1 Een psalm van Asaf.

Ja, God is goed voor Israël,

voor wie zuiver zijn van hart!

2 Toch had ik bijna een misstap begaan,

bijna waren mijn voeten uitgegleden,

3 want ik keek met afgunst naar de dwazen,

benijdde het geluk van wie kwaad doen.

4 Tot hun dood blijven zij voor ziekte gespaard,

hun buik is goedgevuld,

5 aardse kwellingen kennen zij niet,

het lijden van anderen gaat aan hen voorbij.

6 Daarom is hoogmoed hun halssieraad

en bedekt geweld hen als een mantel,

7 hun ogen puilen uit het vet,

van eigenwaan zwelt hun hart.

8 Ze spotten, spreken kwaad

en dreigen vanaf hun hoge zetels,

9 ze zetten een mond op tot aan de hemel

en hun tong roert zich overal op aarde.

10 Daarom lopen de mensen achter hen aan,

drinken hun woorden in als water

11 en zeggen: ‘Hoe zou God iets weten?

Heeft de Allerhoogste een antwoord?’

12 Zo zijn de goddelozen ten voeten uit,

ze verrijken zich, onverstoorbaar.

13 Ja, vergeefs hield ik mijn geweten zuiver

en waste ik mijn handen in onschuld!

14 Want ik werd gestraft, dag aan dag,

en geslagen, elke morgen weer.

15 Maar zou ik spreken als zij,

ik pleegde verraad aan Gods kinderen!

16 Dus bleef ik nadenken, ik wilde weten

waarom – het was een vraag die mij kwelde,

17 tot ik Gods heiligdom binnenging

en mij hun einde voor ogen bracht.

18 Ja, u zet hen op een glibberig pad

en stort hen in een diepe afgrond.

19 In een oogwenk is het met hen gedaan,

hun ondergang, hun einde is een verschrikking.

20 Ze zijn als een nachtmerrie na het ontwaken, Heer,

bij het opstaan verjaagt u ze als beelden uit een droom.

21 Zolang ik verbitterd was,

gekwetst van binnen,

22 dom en dwaas,

was ik bij u als een redeloos dier.

23 Maar nu weet ik mij altijd bij u,

u houdt mij aan de hand

24 en leidt mij volgens uw plan.

Dan neemt u mij weg, met eer bekleed.

25 Wie buiten u heb ik in de hemel?

Naast u wens ik geen ander op aarde.

26 Al bezwijkt mijn hart en vergaat mijn lichaam,

de rots van mijn bestaan, al wat ik heb,

is God, nu en altijd.

27 Wie ver van u blijven, komen om,

wie u ontrouw zijn, verdelgt u.

28 Bij God te zijn is mijn enig verlangen,

mijn toevlucht vind ik bij God, de HEER.

Van al uw daden zal ik verhalen.

Een meningsverschil maakt je nog geen dwaalleraar door Willem Ouweneel

Hij is in de loop der jaren zelf vaak uitgemaakt voor dwaalleraar. 


Theoloog en schrijver Willem Ouweneel laat dit vaak langs zich heen gaan. "Wanneer je verschilt van mening is dat niet een reden om iemand een dwaalleraar te noemen. Ik reserveer zelf de term dwaalleraar voor mensen die de fundamenten van het geloof loochenen, zoals de Godheid van Christus. Een dwaalleraar is in de Bijbel niet iemand die een andere opvatting heeft dan ik.  Romeinen 14 laat zien dat je meningsverschillen kan hebben. Je moet elkaar niet verketteren, en dat verketteren gebeurt massaal. Vooral op internet is het heel makkelijk omdat iedereen daar z'n zegje kan doen. Je moet je geestelijk leven niet laten vergallen door dat soort mensen. In Nederland in het algemeen zie ik wel een positieve tendens over hoe we met elkaar omgaan." 

Binnen specifiek gemeenten is er wel ruimte om gezamenlijk actie te nemen tegen iemand die bijvoorbeeld in overspel leeft. Maar als iemand een ander een dwaalleraar noemt omdat zo iemand verschilt over de plaats van de vrouw in de gemeente, of schepping en evolutie "dan weet zo iemand niet wat hij zegt." Willem: "Als je dat doet dan ben je sektarisch bezig. Zulke mensen willen vaak alleen een club van gelijkgezinden. Ze noemen vaak heel veel mensen een dwaalleraar." Het is wat anders wanneer iemand die je liefheeft je onder vier ogen wil spreken omdat hij of zij zich zorgen maakt over je. "Van zulke gesprekken kan je altijd iets leren."



Voor alle duidelijkheid, in Romeinen 14 staat dit:

1 Aanvaard mensen met een zwak geloof zonder hun overtuiging te bestrijden. 2 De een gelooft dat hij alles mag eten, maar iemand die een zwak geloof heeft eet alleen groenten. 3 Wie alles eet mag niet neerzien op iemand die dat niet doet, en wie niet alles eet mag geen oordeel vellen over iemand die dat wel doet, want God heeft hem aanvaard. 4 Wie bent u dat u een oordeel velt over de dienaar van een ander? Of hij wel of niet volhardt in het geloof gaat alleen zijn eigen meester aan – en hij zal volharden, want de Heer heeft de macht hem dat te laten doen. 5 De een beschouwt bepaalde dagen als een feestdag, voor de ander zijn alle dagen gelijk. Laat iedereen zijn eigen overtuiging volgen. 6 Wie een feestdag viert, doet dat om de Heer te eren; wie alles eet, doet dat om de Heer te eren, en hij dankt God voor zijn voedsel. Wie iets niet wil eten, laat het staan om de Heer te eren, en ook hij dankt God. 7 Niemand van ons leeft voor zichzelf, en niemand van ons sterft voor zichzelf. 8 Zolang wij leven, leven we voor de Heer; en wanneer wij sterven, sterven we voor de Heer. Dus of we nu leven of sterven, we zijn altijd van de Heer. 9 Want Christus is gestorven en weer tot leven gekomen om te heersen over de doden en de levenden.10 Wie bent u dat u een oordeel velt over uw broeder of zuster? Wie bent u dat u neerziet op uw broeder of zuster? Wij zullen allen voor Gods rechterstoel komen te staan, 11 want er staat geschreven: ‘Zo waar ik leef – zegt de Heer –, voor mij zal elke knie zich buigen, en elke tong zal God loven.’ 12 Ieder van ons zal zich dus tegenover God moeten verantwoorden.

13 Laten we elkaar daarom niet langer veroordelen, maar neem u voor, uw broeder en zuster geen aanstoot te geven en hun niet te ergeren. 14 Omdat ik één ben met de Heer Jezus weet ik, en ben ik ervan overtuigd, dat niets op zichzelf onrein is, maar dat iets onrein is voor wie het als onrein beschouwt. 15 Als u dus uw broeder of zuster kwetst door wat u eet, handelt u niet langer overeenkomstig de liefde. Laat hen voor wie Christus gestorven is niet verloren gaan door het voedsel dat u eet.16 Breng het goede dat God u schenkt geen schade toe, 17 want het koninkrijk van God is geen zaak van eten en drinken, maar van gerechtigheid, vrede en vreugde door de heilige Geest. 18 Wie Christus zo dient, doet wat God wil en wordt door de mensen gerespecteerd. 19 Laten we daarom streven naar wat de vrede bevordert en naar wat opbouwend is voor elkaar.20 Breek het werk van God niet af omwille van wat u eet. Weliswaar is alle voedsel rein, maar het is verkeerd om iets te eten dat iemand aanstoot geeft. 21 Vlees, wijn of iets anders waaraan uw broeder of zuster aanstoot neemt, kunt u beter laten staan. 22 Uw overtuiging is een aangelegenheid tussen u en God. Gelukkig is wie zich niet schuldig voelt over zijn overtuiging,23 maar wie twijfelt of hij alles mag eten, is op het moment dat hij alles eet al veroordeeld. Want het komt niet voort uit geloof, en alles wat niet uit geloof voortkomt is zondig.

Verlies nooit je geloof - David Maasbach

Ik ben geen fan van Maasbach. Niet van Johan en ook niet van David. Nooit geweest. Maar Johan (niet Maasbach maar Menheere ☼) vroeg me dit hoofdstuk te lezen en toen ik het las, dacht ik: "Ja, dat is mooi!" En daarom wil ik het met jullie delen:

Hoofdstuk 25

IN DE BENAUWDHEID

Midden in de crisis ging ik naar ons kindertehuis in India. Terwijl ik daar op bed lag, sprak de Here tot mij door Psalm 107:6 waar steeds herhaald wordt:

“Toen  riepen zij tot de  HERE in hun benauwdheid, en Hij voerde  hen uit  hun angsten”.

Benauwdheid is een plaats waarin elke ware christen die Christus volkomen wil volgen, vroeg of laat terechtkomt. Vreemd genoeg is de plaats van benauwdheid een plaats waar God je brengen kan. In vers 25 (van Psalm 107) staat duidelijk:

"Hij sprak  en deed  een  stormwind opsteken."

Er zijn dus stormen in het leven van een kind van God die niet door  de  duivel of door de zonde  komen.  God brengt je op die plaats voor Zijn heilig doel, om je geloof te testen. Hij brengt je op die plaats totdat je leert om volledig op God te vertrouwen wat er ook gebeurt.

Bij Israël zien we dat keer op keer en ze faalden telkens weer. Denk aan de plaats genaamd Pi-Hachiroth bij de Rode Zee. God Zelf bracht hen daar en sloot Zijn volk in. De zee was voor hen, links en rechts waren bergen en Farao’s leger was achter hen. Ze konden geen kant meer op, en dat, terwijl ze de belofte hadden van het beloofde land. God ging voor hen uit met een vuurkolom des nachts en een wolkkolom des daags.  God Zelf bracht hen dus in de plaats der benauwdheid. God brengt u op de plaats der benauwdheid omdat Hij wil zien of u Hem vertrouwt, want Hij heeft in Zijn hart reeds lang maatregelen getroffen om u te helpen. Hij wist allang dat Hij een weg zou banen door de Rode Zee. Toch wacht  God vaak  tot  op het laatste moment om te zien wat wij zullen doen, of we Hem vertrouwen of niet. Hij wil zien of we ons leven in Zijn hand durven leggen, door te zeggen:

“Kom ik om, dan kom ik om, maar ik zal op God vertrouwen!”

Israël faalde keer op keer en als je faalt moet je het overdoen. Je moet  weer opnieuw door de problemen heen. Terug bij  af!

Drie dagen nadat ze door de Rode Zee waren getrokken, kwam Israël weer in de benauwdheid. Er was geen water. Ze hadden dorst in die hete woestijn. Eindelijk vonden ze water te Mara, maar ze konden het niet drinken, want het was bitter. Mozes kreeg de schuld.

“Je hebt ons hier gebracht om te sterven!” 

Maar God had allang een plan. Er stond een boom bij het water en God zou het hout van die boom gebruiken om het bittere water zoet te maken. Die boom stond daar al jaren en God wist dat Hij eenmaal die boom nodig zou hebben om Zijn volk uit de nood te redden.

Er was nog een boom waarvan God wist dat Hij dat hout nodig zou hebben. Zijn eniggeboren Zoon zou daaraan sterven om ons het leven te geven.

Weer kwam het volk in benauwdheid en weer  werd het volk boos op God en op Mozes. Weer was er geen water. Nadat ze de plaatsen Pi-Hachiroth en Mara achter zich hadden gelaten, bracht God hen bij de plaats Rafidim. Weer wachtte Hij met het geven van water om te zien wat ze zouden doen; weer faalden ze.
God wist iets wat zij niet wisten, namelijk dat ze op een onuitputtelijk reservoir  van water stonden dat 38 jaar met hen mee zou reizen om hen  in de woestijn voortdurend van water te voorzien.

God heeft een plan voor uw probleem en voor uw ellende en God is bij machte om het wonder te doen!
Israël dacht echter niet aan al die wonderen die God reeds had gedaan.

U zegt misschien:

“Als God dit of dat bepaalde wonder doet, zal ik nooit meer twijfelen”. 

Maar hoe zit het dan met  al die wonderen die God reeds in uw leven heeft gedaan? Wonderen geven u dus niet het vaste vertrouwen in God. Als je op die plaats van benauwdheid komt kun je slechts twee dingen doen: je vertrouwt op God of op de mens voor je redding.

God zegt echter:

“Vervloekt is de man die op een mens vertrouwt”

(Jeremia 17:5).

"Laten wij ons vertrouwen op God stellen. Hij alleen is bij machte om in al onze behoeften naar  Zijn rijkdom heerlijk te voorzien, in Christus Jezus"

(Filippenzen 4:19).

Slak en schoenen in de bak a.u.b.

Spraakverwarring...

De kleinkinderen uit Canada begrijpen heel goed Nederlands, maar Vlaams soms een beetje minder. En soms vertalen ze de dingen ook wel heel letterlijk. Enkele grappige dingetjes van de afgelopen weken:

"Mag ik alsjeblieft een oranje?" (sinaasappel = orange)

Kijkend naar de stukjes bruin brood die ik aan Stian aan het voeren ben: "Het kijkt als vlees!" (It looks like meat)

En bij het ballenbad van Ikea zei de mevrouw tegen Marten: "Ge moogt uw klak en uw schoenen in de bak doen." Marten keek me verschrikt aan en ik zei: "Je pet!" "Oh, ik dacht mijn slak!"

Er was vast nog veel meer, maar daar kom ik later nog wel op :-)

Genezing door God? Of kan God ook dokters gebruiken? En ben je dan nog altijd genezen door God?

Wachten op redding ?

Een enorme overstroming, in het dorp. 
Het water stroomt door de straten en komt steeds hoger te staan. 
Een man is zo slim om op het dak van zijn huis te vluchten. 
Al snel komt er een vlot aan en iemand op het vlot roept: 
"Meneer, kom met ons mee, het is hier levensgevaarlijk!" 
Maar de man roept: "Nee, want God zal me redden!" 
De mensen op het vlot varen daarom weer verder.

Even later wordt het hem nat onder de voeten, zó hoog is het water al. 
Het water stijgt vrij snel, tot er een boot langskomt, waarvan de bestuurder roept: "Meneer, klim op de boot, u verdrinkt nog!" 
"Nee," zegt de man, "De Heer zal me redden!" 
De bestuurder kan hem niet overtuigen en vaart door.

Het water staat de man ondertussen aan zijn lippen. 
Een helikopter hangt nu boven hem en er wordt een touw uitgeworpen. 
De piloot roept: "Meneer, we verzoeken u onmiddellijk op te klimmen, want u gaat het anders niet redden hier! Dit is niet verantwoord!" 
Maar het antwoord van de man blijft hetzelfde: "Beste piloot, ik blijf hier, want God zal me redden!"

Uiteindelijk verdrinkt de man tóch en komt in de hemel voor God te staan. Erg verontwaardigd roept hij: "Mijn Heer, ik heb al die tijd op U vertrouwd en om U geroepen! Waar was U? Waarom redde U mij niet?"
God zucht daarop diep en antwoordt dan: 

"Beste man, Ik stuurde een vlot, een boot 
en zelfs een complete helikopter op u af..!!"

Re: Re: Re: Re: Re: Whose spider is that? (Van Johan gekregen :-))

From: Jane Gilles
Date: Wednesday 8 Oct 2008 12.19pm
To: David Thorne
Subject: Overdue account

Dear David,

Our records indicate that your account is overdue by the amount of $233.95. If you have already made this payment please contact us within the next 7 days to confirm payment has been applied to your account and is no longer outstanding.

Yours sincerely, Jane Gilles

From: David Thorne
Date: Wednesday 8 Oct 2008 12.37pm
To: Jane Gilles
Subject: Re: Overdue account

Dear Jane,

I do not have any money so am sending you this drawing I did of a spider instead. I value the drawing at $233.95 so trust that this settles the matter.

Regards, David.

From: Jane Gilles
Date: Thursday 9 Oct 2008 10.07am
To: David Thorne
Subject: Overdue account

Dear David,

Thankyou for contacting us. Unfortunately we are unable to accept drawings as payment and your account remains in arrears of $233.95. Please contact us within the next 7 days to confirm payment has been applied to your account and is no longer outstanding.

Yours sincerely, Jane Gilles

From: David Thorne
Date: Thursday 9 Oct 2008 10.32am
To: Jane Gilles
Subject: Re: Overdue account

Dear Jane,

Can I have my drawing of a spider back then please.

Regards, David.

From: Jane Gilles
Date: Thursday 9 Oct 2008 11.42am
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Overdue account

Dear David,

You emailed the drawing to me. Do you want me to email it back to you?

Yours sincerely, Jane Gilles

From: David Thorne
Date: Thursday 9 Oct 2008 11.56am
To: Jane Gilles
Subject: Re: Re: Re: Overdue account

Dear Jane,

Yes please.

Regards, David.

From: Jane Gilles
Date: Thursday 9 Oct 2008 12.14pm
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Re: Re: Overdue account

Attached

From: David Thorne
Date: Friday 10 Oct 2008 09.22am
To: Jane Gilles
Subject: Whose spider is that?

Dear Jane,

Are you sure this drawing of a spider is the one I sent you? This spider only has seven legs and I do not feel I would have made such an elementary mistake when I drew it.

Regards, David.

From: Jane Gilles
Date: Friday 10 Oct 2008 11.03am
To: David Thorne
Subject: Re: Whose spider is that?

Dear David,

Yes it is the same drawing. I copied and pasted it from the email you sent me on the 8th. David your account is still overdue by the amount of $233.95.
Please make this payment as soon as possible.

Yours sincerely, Jane Gilles

From: David Thorne
Date: Friday 10 Oct 2008 11.05am
To: Jane Gilles
Subject: Automated Out of Office Response

Thankyou for contacting me.
I am currently away on leave, traveling through time and will be returning last week.

Regards, David.

From: David Thorne
Date: Friday 10 Oct 2008 11.08am
To: Jane Gilles
Subject: Re: Re: Whose spider is that?

Hello, I am back and have read through your emails and accept that despite missing a leg, that drawing of a spider may indeed be the one I sent you. I realise with hindsight that it is possible you rejected the drawing of a spider due to this obvious limb ommission but did not point it out in an effort to avoid hurting my feelings. As such, I am sending you a revised drawing with the correct number of legs as full payment for any amount outstanding. I trust this will bring the matter to a conclusion.

Regards, David.

From: Jane Gilles
Date: Monday 13 Oct 2008 2.51pm
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Re: Whose spider is that?

Dear David,

As I have stated, we do not accept drawings in lei of money for accounts outstanding. We accept cheque, bank cheque, money order or cash. Please make a payment this week to avoid incurring any additional fees.

Yours sincerely, Jane Gilles

From: David Thorne
Date: Monday 13 Oct 2008 3.17pm
To: Jane Gilles
Subject: Re: Re: Re: Re: Whose spider is that?

I understand and will definitely make a payment this week if I remember. As you have not accepted my second drawing as payment, please return the drawing to me as soon as possible. It was silly of me to assume I could provide you with something of completely no value whatsoever, waste your time and then attach such a large amount to it.

Regards, David.

From: Jane Gilles
Date: Tuesday 14 Oct 2008 11.18am
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Re: Re: Re: Whose spider is that?

Attached