Gisteren in de krantenwinkel begroette Gunther mij, zoals gewoonlijk, met de volgende woorden: "Dag Reinie, wat een mannelijke naam!"
Gunther speelt namelijk mee in een toneelvereniging en in het laatste toneelstuk speelde hij 'Rein' en zijn tegenspeelster zei dus tegen hem: "Rein, wat een mannelijke naam!"
Na deze dagelijkse begroeting roept Gunther vaak nog iets op theatrale toon en dan moet ik antwoorden met een zinnetje uit het toneelstuk, alsof ik de tekst ook uit mijn hoofd heb geleerd.... Gisteren zei hij: "Hou je van Bach?" En ik wist echt niet meer wat er geantwoord werd in het toneelstuk, dus ik zei: "Bach? Wasda? Een nieuw merk diepvriesfrieten ofwa?" Waarop Gunther weer zei: "Hou je van Bach?" En ik zei: "Ma jong, ik weet het antwoord niet meer hoor, laten we het even andersom doen. Hou je van Bach?"
Toen zei een meneertje dat naast me stond heel beleefd: "Mevrouw, Johannes Sebastiaan Bach was een componist en hij leefde van 1685 - 1750..."
Ik draaide me verschrikt om en zei: "Maar meneer, ik weet wel wie Bach was hoor, Gunther heeft meegespeeld in een toneelstuk en nou denkt hij dat ik het van buiten ken en ik weet het antwoord uit het toneelstuk dus niet meer op de vraag of ik van Bach hou. Ik weet wel wie Bach was hoor, echt wel! Gelukkig wel, stel je voor..."
Het meneertje zei: "Oh..."
En ik liep met een rooie kop de winkel uit, terwijl Gunther probeerde zijn lachen in te houden...
Hoe stom zie ik er uit?????
10.6.11
WC (deel 6 geloof ik)
Dit soort bordjes hing er vroeger vaak in een w.c.En bij ons thuis werd er ook heel hard op gelet. Als mijn broers de bril niet omhoog hadden gedaan, kregen ze op hun kop hoor!
Maar wat is dat nou tegenwoordig? Nu moeten de mannen ineens de bril weer omlaag doen, (liefst nadat ze klaar zijn hoop ik:-)) uit hoffelijkheid tegenover de vrouwen...
Ik vind alles best hoor, maar dan moeten de vrouwen de bril ook weer omhoog doen als ze klaar zijn, uit hoffelijkheid tegenover de mannen...
Of zie ik het nou weer helemaal verkeerd????
Oh, en voor wie zegt dat het gezonder is voor mannen om zittend te plassen, de volgende preek :-)
7.6.11
Psalm 73
1 Een psalm van Asaf.
Ja, God is goed voor Israël,
voor wie zuiver zijn van hart!
2 Toch had ik bijna een misstap begaan,
bijna waren mijn voeten uitgegleden,
3 want ik keek met afgunst naar de dwazen,
benijdde het geluk van wie kwaad doen.
4 Tot hun dood blijven zij voor ziekte gespaard,
hun buik is goedgevuld,
5 aardse kwellingen kennen zij niet,
het lijden van anderen gaat aan hen voorbij.
6 Daarom is hoogmoed hun halssieraad
en bedekt geweld hen als een mantel,
7 hun ogen puilen uit het vet,
van eigenwaan zwelt hun hart.
8 Ze spotten, spreken kwaad
en dreigen vanaf hun hoge zetels,
9 ze zetten een mond op tot aan de hemel
en hun tong roert zich overal op aarde.
10 Daarom lopen de mensen achter hen aan,
drinken hun woorden in als water
11 en zeggen: ‘Hoe zou God iets weten?
Heeft de Allerhoogste een antwoord?’
12 Zo zijn de goddelozen ten voeten uit,
ze verrijken zich, onverstoorbaar.
13 Ja, vergeefs hield ik mijn geweten zuiver
en waste ik mijn handen in onschuld!
14 Want ik werd gestraft, dag aan dag,
en geslagen, elke morgen weer.
15 Maar zou ik spreken als zij,
ik pleegde verraad aan Gods kinderen!
16 Dus bleef ik nadenken, ik wilde weten
waarom – het was een vraag die mij kwelde,
17 tot ik Gods heiligdom binnenging
en mij hun einde voor ogen bracht.
18 Ja, u zet hen op een glibberig pad
en stort hen in een diepe afgrond.
19 In een oogwenk is het met hen gedaan,
hun ondergang, hun einde is een verschrikking.
20 Ze zijn als een nachtmerrie na het ontwaken, Heer,
bij het opstaan verjaagt u ze als beelden uit een droom.
21 Zolang ik verbitterd was,
gekwetst van binnen,
22 dom en dwaas,
was ik bij u als een redeloos dier.
23 Maar nu weet ik mij altijd bij u,
u houdt mij aan de hand
24 en leidt mij volgens uw plan.
Dan neemt u mij weg, met eer bekleed.
25 Wie buiten u heb ik in de hemel?
Naast u wens ik geen ander op aarde.
26 Al bezwijkt mijn hart en vergaat mijn lichaam,
de rots van mijn bestaan, al wat ik heb,
is God, nu en altijd.
27 Wie ver van u blijven, komen om,
wie u ontrouw zijn, verdelgt u.
28 Bij God te zijn is mijn enig verlangen,
mijn toevlucht vind ik bij God, de HEER.
Van al uw daden zal ik verhalen.
27.5.11
Een meningsverschil maakt je nog geen dwaalleraar door Willem Ouweneel
Hij is in de loop der jaren zelf vaak uitgemaakt voor dwaalleraar.
Theoloog en schrijver Willem Ouweneel laat dit vaak langs zich heen gaan. "Wanneer je verschilt van mening is dat niet een reden om iemand een dwaalleraar te noemen. Ik reserveer zelf de term dwaalleraar voor mensen die de fundamenten van het geloof loochenen, zoals de Godheid van Christus. Een dwaalleraar is in de Bijbel niet iemand die een andere opvatting heeft dan ik. Romeinen 14 laat zien dat je meningsverschillen kan hebben. Je moet elkaar niet verketteren, en dat verketteren gebeurt massaal. Vooral op internet is het heel makkelijk omdat iedereen daar z'n zegje kan doen. Je moet je geestelijk leven niet laten vergallen door dat soort mensen. In Nederland in het algemeen zie ik wel een positieve tendens over hoe we met elkaar omgaan."
Binnen specifiek gemeenten is er wel ruimte om gezamenlijk actie te nemen tegen iemand die bijvoorbeeld in overspel leeft. Maar als iemand een ander een dwaalleraar noemt omdat zo iemand verschilt over de plaats van de vrouw in de gemeente, of schepping en evolutie "dan weet zo iemand niet wat hij zegt." Willem: "Als je dat doet dan ben je sektarisch bezig. Zulke mensen willen vaak alleen een club van gelijkgezinden. Ze noemen vaak heel veel mensen een dwaalleraar." Het is wat anders wanneer iemand die je liefheeft je onder vier ogen wil spreken omdat hij of zij zich zorgen maakt over je. "Van zulke gesprekken kan je altijd iets leren."
Voor alle duidelijkheid, in Romeinen 14 staat dit:
Theoloog en schrijver Willem Ouweneel laat dit vaak langs zich heen gaan. "Wanneer je verschilt van mening is dat niet een reden om iemand een dwaalleraar te noemen. Ik reserveer zelf de term dwaalleraar voor mensen die de fundamenten van het geloof loochenen, zoals de Godheid van Christus. Een dwaalleraar is in de Bijbel niet iemand die een andere opvatting heeft dan ik. Romeinen 14 laat zien dat je meningsverschillen kan hebben. Je moet elkaar niet verketteren, en dat verketteren gebeurt massaal. Vooral op internet is het heel makkelijk omdat iedereen daar z'n zegje kan doen. Je moet je geestelijk leven niet laten vergallen door dat soort mensen. In Nederland in het algemeen zie ik wel een positieve tendens over hoe we met elkaar omgaan."
Binnen specifiek gemeenten is er wel ruimte om gezamenlijk actie te nemen tegen iemand die bijvoorbeeld in overspel leeft. Maar als iemand een ander een dwaalleraar noemt omdat zo iemand verschilt over de plaats van de vrouw in de gemeente, of schepping en evolutie "dan weet zo iemand niet wat hij zegt." Willem: "Als je dat doet dan ben je sektarisch bezig. Zulke mensen willen vaak alleen een club van gelijkgezinden. Ze noemen vaak heel veel mensen een dwaalleraar." Het is wat anders wanneer iemand die je liefheeft je onder vier ogen wil spreken omdat hij of zij zich zorgen maakt over je. "Van zulke gesprekken kan je altijd iets leren."
Voor alle duidelijkheid, in Romeinen 14 staat dit:
1 Aanvaard mensen met een zwak geloof zonder hun overtuiging te bestrijden. 2 De een gelooft dat hij alles mag eten, maar iemand die een zwak geloof heeft eet alleen groenten. 3 Wie alles eet mag niet neerzien op iemand die dat niet doet, en wie niet alles eet mag geen oordeel vellen over iemand die dat wel doet, want God heeft hem aanvaard. 4 Wie bent u dat u een oordeel velt over de dienaar van een ander? Of hij wel of niet volhardt in het geloof gaat alleen zijn eigen meester aan – en hij zal volharden, want de Heer heeft de macht hem dat te laten doen. 5 De een beschouwt bepaalde dagen als een feestdag, voor de ander zijn alle dagen gelijk. Laat iedereen zijn eigen overtuiging volgen. 6 Wie een feestdag viert, doet dat om de Heer te eren; wie alles eet, doet dat om de Heer te eren, en hij dankt God voor zijn voedsel. Wie iets niet wil eten, laat het staan om de Heer te eren, en ook hij dankt God. 7 Niemand van ons leeft voor zichzelf, en niemand van ons sterft voor zichzelf. 8 Zolang wij leven, leven we voor de Heer; en wanneer wij sterven, sterven we voor de Heer. Dus of we nu leven of sterven, we zijn altijd van de Heer. 9 Want Christus is gestorven en weer tot leven gekomen om te heersen over de doden en de levenden.10 Wie bent u dat u een oordeel velt over uw broeder of zuster? Wie bent u dat u neerziet op uw broeder of zuster? Wij zullen allen voor Gods rechterstoel komen te staan, 11 want er staat geschreven: ‘Zo waar ik leef – zegt de Heer –, voor mij zal elke knie zich buigen, en elke tong zal God loven.’ 12 Ieder van ons zal zich dus tegenover God moeten verantwoorden.
13 Laten we elkaar daarom niet langer veroordelen, maar neem u voor, uw broeder en zuster geen aanstoot te geven en hun niet te ergeren. 14 Omdat ik één ben met de Heer Jezus weet ik, en ben ik ervan overtuigd, dat niets op zichzelf onrein is, maar dat iets onrein is voor wie het als onrein beschouwt. 15 Als u dus uw broeder of zuster kwetst door wat u eet, handelt u niet langer overeenkomstig de liefde. Laat hen voor wie Christus gestorven is niet verloren gaan door het voedsel dat u eet.16 Breng het goede dat God u schenkt geen schade toe, 17 want het koninkrijk van God is geen zaak van eten en drinken, maar van gerechtigheid, vrede en vreugde door de heilige Geest. 18 Wie Christus zo dient, doet wat God wil en wordt door de mensen gerespecteerd. 19 Laten we daarom streven naar wat de vrede bevordert en naar wat opbouwend is voor elkaar.20 Breek het werk van God niet af omwille van wat u eet. Weliswaar is alle voedsel rein, maar het is verkeerd om iets te eten dat iemand aanstoot geeft. 21 Vlees, wijn of iets anders waaraan uw broeder of zuster aanstoot neemt, kunt u beter laten staan. 22 Uw overtuiging is een aangelegenheid tussen u en God. Gelukkig is wie zich niet schuldig voelt over zijn overtuiging,23 maar wie twijfelt of hij alles mag eten, is op het moment dat hij alles eet al veroordeeld. Want het komt niet voort uit geloof, en alles wat niet uit geloof voortkomt is zondig.
23.5.11
Verlies nooit je geloof - David Maasbach
Ik ben geen fan van Maasbach. Niet van Johan en ook niet van David. Nooit geweest. Maar Johan (niet Maasbach maar Menheere ☼) vroeg me dit hoofdstuk te lezen en toen ik het las, dacht ik: "Ja, dat is mooi!" En daarom wil ik het met jullie delen:
Midden in de crisis ging ik naar ons kindertehuis in India. Terwijl ik daar op bed lag, sprak de Here tot mij door Psalm 107:6 waar steeds herhaald wordt:
Benauwdheid is een plaats waarin elke ware christen die Christus volkomen wil volgen, vroeg of laat terechtkomt. Vreemd genoeg is de plaats van benauwdheid een plaats waar God je brengen kan. In vers 25 (van Psalm 107) staat duidelijk:
Er zijn dus stormen in het leven van een kind van God die niet door de duivel of door de zonde komen. God brengt je op die plaats voor Zijn heilig doel, om je geloof te testen. Hij brengt je op die plaats totdat je leert om volledig op God te vertrouwen wat er ook gebeurt.
Bij Israël zien we dat keer op keer en ze faalden telkens weer. Denk aan de plaats genaamd Pi-Hachiroth bij de Rode Zee. God Zelf bracht hen daar en sloot Zijn volk in. De zee was voor hen, links en rechts waren bergen en Farao’s leger was achter hen. Ze konden geen kant meer op, en dat, terwijl ze de belofte hadden van het beloofde land. God ging voor hen uit met een vuurkolom des nachts en een wolkkolom des daags. God Zelf bracht hen dus in de plaats der benauwdheid. God brengt u op de plaats der benauwdheid omdat Hij wil zien of u Hem vertrouwt, want Hij heeft in Zijn hart reeds lang maatregelen getroffen om u te helpen. Hij wist allang dat Hij een weg zou banen door de Rode Zee. Toch wacht God vaak tot op het laatste moment om te zien wat wij zullen doen, of we Hem vertrouwen of niet. Hij wil zien of we ons leven in Zijn hand durven leggen, door te zeggen:
Israël faalde keer op keer en als je faalt moet je het overdoen. Je moet weer opnieuw door de problemen heen. Terug bij af!
Drie dagen nadat ze door de Rode Zee waren getrokken, kwam Israël weer in de benauwdheid. Er was geen water. Ze hadden dorst in die hete woestijn. Eindelijk vonden ze water te Mara, maar ze konden het niet drinken, want het was bitter. Mozes kreeg de schuld.
Maar God had allang een plan. Er stond een boom bij het water en God zou het hout van die boom gebruiken om het bittere water zoet te maken. Die boom stond daar al jaren en God wist dat Hij eenmaal die boom nodig zou hebben om Zijn volk uit de nood te redden.
Er was nog een boom waarvan God wist dat Hij dat hout nodig zou hebben. Zijn eniggeboren Zoon zou daaraan sterven om ons het leven te geven.
Weer kwam het volk in benauwdheid en weer werd het volk boos op God en op Mozes. Weer was er geen water. Nadat ze de plaatsen Pi-Hachiroth en Mara achter zich hadden gelaten, bracht God hen bij de plaats Rafidim. Weer wachtte Hij met het geven van water om te zien wat ze zouden doen; weer faalden ze.
God wist iets wat zij niet wisten, namelijk dat ze op een onuitputtelijk reservoir van water stonden dat 38 jaar met hen mee zou reizen om hen in de woestijn voortdurend van water te voorzien.
God heeft een plan voor uw probleem en voor uw ellende en God is bij machte om het wonder te doen!
Israël dacht echter niet aan al die wonderen die God reeds had gedaan.
U zegt misschien:
Maar hoe zit het dan met al die wonderen die God reeds in uw leven heeft gedaan? Wonderen geven u dus niet het vaste vertrouwen in God. Als je op die plaats van benauwdheid komt kun je slechts twee dingen doen: je vertrouwt op God of op de mens voor je redding.
God zegt echter:
Hoofdstuk 25
IN DE BENAUWDHEID
“Toen riepen zij tot de HERE in hun benauwdheid, en Hij voerde hen uit hun angsten”.
"Hij sprak en deed een stormwind opsteken."
Er zijn dus stormen in het leven van een kind van God die niet door de duivel of door de zonde komen. God brengt je op die plaats voor Zijn heilig doel, om je geloof te testen. Hij brengt je op die plaats totdat je leert om volledig op God te vertrouwen wat er ook gebeurt.
Bij Israël zien we dat keer op keer en ze faalden telkens weer. Denk aan de plaats genaamd Pi-Hachiroth bij de Rode Zee. God Zelf bracht hen daar en sloot Zijn volk in. De zee was voor hen, links en rechts waren bergen en Farao’s leger was achter hen. Ze konden geen kant meer op, en dat, terwijl ze de belofte hadden van het beloofde land. God ging voor hen uit met een vuurkolom des nachts en een wolkkolom des daags. God Zelf bracht hen dus in de plaats der benauwdheid. God brengt u op de plaats der benauwdheid omdat Hij wil zien of u Hem vertrouwt, want Hij heeft in Zijn hart reeds lang maatregelen getroffen om u te helpen. Hij wist allang dat Hij een weg zou banen door de Rode Zee. Toch wacht God vaak tot op het laatste moment om te zien wat wij zullen doen, of we Hem vertrouwen of niet. Hij wil zien of we ons leven in Zijn hand durven leggen, door te zeggen:
“Kom ik om, dan kom ik om, maar ik zal op God vertrouwen!”
Drie dagen nadat ze door de Rode Zee waren getrokken, kwam Israël weer in de benauwdheid. Er was geen water. Ze hadden dorst in die hete woestijn. Eindelijk vonden ze water te Mara, maar ze konden het niet drinken, want het was bitter. Mozes kreeg de schuld.
“Je hebt ons hier gebracht om te sterven!”
Maar God had allang een plan. Er stond een boom bij het water en God zou het hout van die boom gebruiken om het bittere water zoet te maken. Die boom stond daar al jaren en God wist dat Hij eenmaal die boom nodig zou hebben om Zijn volk uit de nood te redden.
Er was nog een boom waarvan God wist dat Hij dat hout nodig zou hebben. Zijn eniggeboren Zoon zou daaraan sterven om ons het leven te geven.
Weer kwam het volk in benauwdheid en weer werd het volk boos op God en op Mozes. Weer was er geen water. Nadat ze de plaatsen Pi-Hachiroth en Mara achter zich hadden gelaten, bracht God hen bij de plaats Rafidim. Weer wachtte Hij met het geven van water om te zien wat ze zouden doen; weer faalden ze.
God wist iets wat zij niet wisten, namelijk dat ze op een onuitputtelijk reservoir van water stonden dat 38 jaar met hen mee zou reizen om hen in de woestijn voortdurend van water te voorzien.
God heeft een plan voor uw probleem en voor uw ellende en God is bij machte om het wonder te doen!
Israël dacht echter niet aan al die wonderen die God reeds had gedaan.
U zegt misschien:
“Als God dit of dat bepaalde wonder doet, zal ik nooit meer twijfelen”.
Maar hoe zit het dan met al die wonderen die God reeds in uw leven heeft gedaan? Wonderen geven u dus niet het vaste vertrouwen in God. Als je op die plaats van benauwdheid komt kun je slechts twee dingen doen: je vertrouwt op God of op de mens voor je redding.
God zegt echter:
“Vervloekt is de man die op een mens vertrouwt”
(Jeremia 17:5).
"Laten wij ons vertrouwen op God stellen. Hij alleen is bij machte om in al onze behoeften naar Zijn rijkdom heerlijk te voorzien, in Christus Jezus"
(Filippenzen 4:19).
13.5.11
Slak en schoenen in de bak a.u.b.
Spraakverwarring...
De kleinkinderen uit Canada begrijpen heel goed Nederlands, maar Vlaams soms een beetje minder. En soms vertalen ze de dingen ook wel heel letterlijk. Enkele grappige dingetjes van de afgelopen weken:
"Mag ik alsjeblieft een oranje?" (sinaasappel = orange)
Kijkend naar de stukjes bruin brood die ik aan Stian aan het voeren ben: "Het kijkt als vlees!" (It looks like meat)
Er was vast nog veel meer, maar daar kom ik later nog wel op :-)
De kleinkinderen uit Canada begrijpen heel goed Nederlands, maar Vlaams soms een beetje minder. En soms vertalen ze de dingen ook wel heel letterlijk. Enkele grappige dingetjes van de afgelopen weken:
"Mag ik alsjeblieft een oranje?" (sinaasappel = orange)
Kijkend naar de stukjes bruin brood die ik aan Stian aan het voeren ben: "Het kijkt als vlees!" (It looks like meat)
En bij het ballenbad van Ikea zei de mevrouw tegen Marten: "Ge moogt uw klak en uw schoenen in de bak doen." Marten keek me verschrikt aan en ik zei: "Je pet!" "Oh, ik dacht mijn slak!"
Er was vast nog veel meer, maar daar kom ik later nog wel op :-)
17.4.11
Genezing door God? Of kan God ook dokters gebruiken? En ben je dan nog altijd genezen door God?
Wachten op redding ?
Een enorme overstroming, in het dorp.
Het water stroomt door de straten en komt steeds hoger te staan.
Een man is zo slim om op het dak van zijn huis te vluchten.
Al snel komt er een vlot aan en iemand op het vlot roept:
"Meneer, kom met ons mee, het is hier levensgevaarlijk!"
Maar de man roept: "Nee, want God zal me redden!"
De mensen op het vlot varen daarom weer verder.
Even later wordt het hem nat onder de voeten, zó hoog is het water al.
Het water stijgt vrij snel, tot er een boot langskomt, waarvan de bestuurder roept: "Meneer, klim op de boot, u verdrinkt nog!"
"Nee," zegt de man, "De Heer zal me redden!"
De bestuurder kan hem niet overtuigen en vaart door.
Het water staat de man ondertussen aan zijn lippen.
Een helikopter hangt nu boven hem en er wordt een touw uitgeworpen.
De piloot roept: "Meneer, we verzoeken u onmiddellijk op te klimmen, want u gaat het anders niet redden hier! Dit is niet verantwoord!"
Maar het antwoord van de man blijft hetzelfde: "Beste piloot, ik blijf hier, want God zal me redden!"
Uiteindelijk verdrinkt de man tóch en komt in de hemel voor God te staan. Erg verontwaardigd roept hij: "Mijn Heer, ik heb al die tijd op U vertrouwd en om U geroepen! Waar was U? Waarom redde U mij niet?"
God zucht daarop diep en antwoordt dan:
"Beste man, Ik stuurde een vlot, een boot
en zelfs een complete helikopter op u af..!!"
Een enorme overstroming, in het dorp.
Het water stroomt door de straten en komt steeds hoger te staan.
Een man is zo slim om op het dak van zijn huis te vluchten.
Al snel komt er een vlot aan en iemand op het vlot roept:
"Meneer, kom met ons mee, het is hier levensgevaarlijk!"
Maar de man roept: "Nee, want God zal me redden!"
De mensen op het vlot varen daarom weer verder.
Even later wordt het hem nat onder de voeten, zó hoog is het water al.
Het water stijgt vrij snel, tot er een boot langskomt, waarvan de bestuurder roept: "Meneer, klim op de boot, u verdrinkt nog!"
"Nee," zegt de man, "De Heer zal me redden!"
De bestuurder kan hem niet overtuigen en vaart door.
Het water staat de man ondertussen aan zijn lippen.
Een helikopter hangt nu boven hem en er wordt een touw uitgeworpen.
De piloot roept: "Meneer, we verzoeken u onmiddellijk op te klimmen, want u gaat het anders niet redden hier! Dit is niet verantwoord!"
Maar het antwoord van de man blijft hetzelfde: "Beste piloot, ik blijf hier, want God zal me redden!"
Uiteindelijk verdrinkt de man tóch en komt in de hemel voor God te staan. Erg verontwaardigd roept hij: "Mijn Heer, ik heb al die tijd op U vertrouwd en om U geroepen! Waar was U? Waarom redde U mij niet?"
God zucht daarop diep en antwoordt dan:
"Beste man, Ik stuurde een vlot, een boot
en zelfs een complete helikopter op u af..!!"
22.3.11
Re: Re: Re: Re: Re: Whose spider is that? (Van Johan gekregen :-))
From: Jane Gilles
Date: Wednesday 8 Oct 2008 12.19pm
To: David Thorne
Subject: Overdue account
Dear David,
Our records indicate that your account is overdue by the amount of $233.95. If you have already made this payment please contact us within the next 7 days to confirm payment has been applied to your account and is no longer outstanding.
Yours sincerely, Jane Gilles
From: David Thorne
Date: Wednesday 8 Oct 2008 12.37pm
To: Jane Gilles
Subject: Re: Overdue account
Dear Jane,
I do not have any money so am sending you this drawing I did of a spider instead. I value the drawing at $233.95 so trust that this settles the matter.
Regards, David.
From: Jane Gilles
Date: Thursday 9 Oct 2008 10.07am
To: David Thorne
Subject: Overdue account
Dear David,
Thankyou for contacting us. Unfortunately we are unable to accept drawings as payment and your account remains in arrears of $233.95. Please contact us within the next 7 days to confirm payment has been applied to your account and is no longer outstanding.
Yours sincerely, Jane Gilles
From: David Thorne
Date: Thursday 9 Oct 2008 10.32am
To: Jane Gilles
Subject: Re: Overdue account
Dear Jane,
Can I have my drawing of a spider back then please.
Regards, David.
From: Jane Gilles
Date: Thursday 9 Oct 2008 11.42am
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Overdue account
Dear David,
You emailed the drawing to me. Do you want me to email it back to you?
Yours sincerely, Jane Gilles
From: David Thorne
Date: Thursday 9 Oct 2008 11.56am
To: Jane Gilles
Subject: Re: Re: Re: Overdue account
Dear Jane,
Yes please.
Regards, David.
From: Jane Gilles
Date: Thursday 9 Oct 2008 12.14pm
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Re: Re: Overdue account
Attached
From: David Thorne
Date: Friday 10 Oct 2008 09.22am
To: Jane Gilles
Subject: Whose spider is that?
Dear Jane,
Are you sure this drawing of a spider is the one I sent you? This spider only has seven legs and I do not feel I would have made such an elementary mistake when I drew it.
Regards, David.
From: Jane Gilles
Date: Friday 10 Oct 2008 11.03am
To: David Thorne
Subject: Re: Whose spider is that?
Dear David,
Yes it is the same drawing. I copied and pasted it from the email you sent me on the 8th. David your account is still overdue by the amount of $233.95.
Please make this payment as soon as possible.
Yours sincerely, Jane Gilles
From: David Thorne
Date: Friday 10 Oct 2008 11.05am
To: Jane Gilles
Subject: Automated Out of Office Response
Thankyou for contacting me.
I am currently away on leave, traveling through time and will be returning last week.
Regards, David.
From: David Thorne
Date: Friday 10 Oct 2008 11.08am
To: Jane Gilles
Subject: Re: Re: Whose spider is that?
Hello, I am back and have read through your emails and accept that despite missing a leg, that drawing of a spider may indeed be the one I sent you. I realise with hindsight that it is possible you rejected the drawing of a spider due to this obvious limb ommission but did not point it out in an effort to avoid hurting my feelings. As such, I am sending you a revised drawing with the correct number of legs as full payment for any amount outstanding. I trust this will bring the matter to a conclusion.
Regards, David.
From: Jane Gilles
Date: Monday 13 Oct 2008 2.51pm
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Re: Whose spider is that?
Dear David,
As I have stated, we do not accept drawings in lei of money for accounts outstanding. We accept cheque, bank cheque, money order or cash. Please make a payment this week to avoid incurring any additional fees.
Yours sincerely, Jane Gilles
From: David Thorne
Date: Monday 13 Oct 2008 3.17pm
To: Jane Gilles
Subject: Re: Re: Re: Re: Whose spider is that?
I understand and will definitely make a payment this week if I remember. As you have not accepted my second drawing as payment, please return the drawing to me as soon as possible. It was silly of me to assume I could provide you with something of completely no value whatsoever, waste your time and then attach such a large amount to it.
Regards, David.
From: Jane Gilles
Date: Tuesday 14 Oct 2008 11.18am
To: David Thorne
Subject: Re: Re: Re: Re: Re: Whose spider is that?
Attached
13.3.11
Visjes en indianenverhalen...
Vanaf nu zwemmen er visjes. Punt.
En die indianenverhalen, die lees ik steeds vaker in de krant. Ze gaan over Facebook, en zoals ze er over schrijven, lijkt Facebook verskrikkulluk gevaarlijk!
Wat lees ik bijvoorbeeld?
-Steeds meer ouders zetten er foto's van hun kinderen op, zodat IEDEREEN ze kan zien...
(Klopt niet, je kunt precies bepalen wie het wel of niet kan zien)
-Personeel zet er dingen op dat bazen niet zouden mogen zien...
(Bazen kunnen het alleen zien als jij daar toestemming voor geeft)
-Mensen worden verraden door hun eigen foto's en statussen bij de sociale dienst, ziekenkas, belastingen...
(Klopt niet, tenzij het je 'vrienden' zijn)
-Kortom: De journalisten en andere paniekzaaiers hebben gewoon hun huiswerk niet gedaan en zijn waarschijnlijk zelf nog nooit op Facebook geweest.
Ik, en alleen ik, bepaal wie mijn vrienden zijn.
Ik, en alleen ik, bepaal wie mijn foto's mogen zien. En lang niet al mijn 'vrienden' mogen ook al mijn foto's zien.
Ik, en alleen ik, bepaal wie er wel en wie er niet op mijn prikbord mag schrijven/kijken.
Die dat zelf op Facebook zitten weten dit...
Die dat dit niet weten, zitten waarschijnlijk niet op Facebook...
Het soort mensen dat op Facebook zit, is niet hetzelfde soort mensen als het soort mensen dat niet op Facebook zit ;-)
Ach, waar maak ik me toch druk om? Ik vind het gewoon niet leuk dat mijn lieve Facebook steeds weer onterecht negatief in het nieuws komt :-(
En die indianenverhalen, die lees ik steeds vaker in de krant. Ze gaan over Facebook, en zoals ze er over schrijven, lijkt Facebook verskrikkulluk gevaarlijk!
Wat lees ik bijvoorbeeld?
-Steeds meer ouders zetten er foto's van hun kinderen op, zodat IEDEREEN ze kan zien...
(Klopt niet, je kunt precies bepalen wie het wel of niet kan zien)
-Personeel zet er dingen op dat bazen niet zouden mogen zien...
(Bazen kunnen het alleen zien als jij daar toestemming voor geeft)
-Mensen worden verraden door hun eigen foto's en statussen bij de sociale dienst, ziekenkas, belastingen...
(Klopt niet, tenzij het je 'vrienden' zijn)
-Kortom: De journalisten en andere paniekzaaiers hebben gewoon hun huiswerk niet gedaan en zijn waarschijnlijk zelf nog nooit op Facebook geweest.
Ik, en alleen ik, bepaal wie mijn vrienden zijn.
Ik, en alleen ik, bepaal wie mijn foto's mogen zien. En lang niet al mijn 'vrienden' mogen ook al mijn foto's zien.
Ik, en alleen ik, bepaal wie er wel en wie er niet op mijn prikbord mag schrijven/kijken.
Die dat zelf op Facebook zitten weten dit...
Die dat dit niet weten, zitten waarschijnlijk niet op Facebook...
Het soort mensen dat op Facebook zit, is niet hetzelfde soort mensen als het soort mensen dat niet op Facebook zit ;-)
Ach, waar maak ik me toch druk om? Ik vind het gewoon niet leuk dat mijn lieve Facebook steeds weer onterecht negatief in het nieuws komt :-(
4.3.11
Wat ik mij afvraag...
Hoe kun je nou 'op beide oren slapen'?
En hoe kun je door je wimpers iemand verleidelijk aankijken? Heb je dat al eens geprobeerd?
Een olijfkleurige huid, is die dan groen? Of zwart? Ik weet welke kleur ze er mee bedoelen, maar dat is meer de kleur van olijfolie... Toch?
Of lees ik gewoon de verkeerde boeken?
En hoe kun je door je wimpers iemand verleidelijk aankijken? Heb je dat al eens geprobeerd?
Een olijfkleurige huid, is die dan groen? Of zwart? Ik weet welke kleur ze er mee bedoelen, maar dat is meer de kleur van olijfolie... Toch?
Of lees ik gewoon de verkeerde boeken?
21.2.11
PrrrijzenPrrrijzenPrrrijzen
De titel zegt het al, het gaat over Prijzen! Gisteravond was de achtste PAL (PrijsAvondLeuven) en ik keek er echt naar uit! Mijn Facebookvrienden werden misschien een beetje overspoeld met mijn 'spam', want ik was aan het aftellen, samen met de website van Sunrise... Zaterdagavond was de Generale Repetitie en daarna kwam een deel van de band en van het geluidsteam hier nog even nababbelen. Twee bleven hier logeren en drie gingen in OM slapen.
Rond twee uur, half drie gingen we slapen, maar toen ik in bed kroop klaagde Theo over pijn links van zijn borstbeen en benauwdheid en een druk op zijn borst. Ik zei eerst dat hij even moest gaan zitten, toen dat hij moest proberen te slapen en toen ging ik voor hem bidden. Het werd me duidelijk dat ik de dokter van wacht beter maar kon waarschuwen! Ik kroop mijn bedje dus weer uit, trok mijn kleren aan die op de grond klaar lagen voor de wasmand, en ging met Theo naar beneden. Johan was gelukkig nog wakker, en na veel vijven en zessen besloten we de dokter van wacht te bellen.
Die kwam vrij snel en onderzocht Theo eens goed, en zei: "Ik geloof niet dat het je hart is hoor. Heb je geen gekneusde rib? Daar kun je soms ook pijn van hebben bij het ademhalen... Of anders artritis?" We begrepen niet hoe hij het ene moment nog vrolijk met iedereen kon babbelen en een tel later ineens een gekneusde rib zou hebben. Toen pakte de dokter twee kleine pilletjes en vroeg Theo ze onder zijn tong te leggen. Theo deed het en binnen de vijf minuten voelde hij zich een stuk beter! Verschrikt keek ik de dokter aan en zei: "Dat is niet goed hè?" "Nee," zei de dokter, "dat is niet goed. Ik ga een ambulance bellen."
De ambulance kwam, er sprongen drie potige Vlamingen met fluo-vestjes uit en die onderzochten Theo even en zeiden van alles, en ineens kwamen er nog drie potige kerels met fluo-vestjes binnen, dit keer Walen =-O
(Heel even dacht ik: Oh nee! Jullie krijgen hem niet mee! Niks te Brussel-Halle-Vilvoorde! We gaan naar Leuven, naar het Heilig Hart en niet naar een Franstalig ziekenhuis! En trouwens, de Vlamingen waren hier het eerst! Hij gaat niet met jullie mee! Toen keek ik naar buiten en zag dat het een auto van de MUG was! Ik lees te veel!)
Ik zei verlegen: "Eh, excuzes-moi, mais mon mari ne parle pas Français...." "Dat keeft niet, want wij spgeken Nedeglands!" Oké, de dokter van wacht was er ook nog steeds, dus ineens stonden er zeven mannen om Theo heen, er werd een hartfilmpje gemaakt, spuitjes gegeven, een brancard gehaald, kortom het was een heksenketel!
Ondertussen had Johan Janneke, één van onze logees, wakker gemaakt, om te zeggen dat we weggingen, en wat ze met Jaspertje moest doen enzo. We stapten in de auto en reden achter de ambulance aan. Toen we wegreden was het tien over vier, en we hadden nog niet geslapen...
Bij aankomst in het zkh werden er gelijk allerlei onderzoeken gedaan en langzamerhand drong het tot ons door dat hij niet in levensgevaar was. Rond half acht is Johan naar huis gereden, er zou nog een groepje komen ontbijten voor ze zouden beginnen met het klaarzetten van PAL...
Ik zat nog steeds met Theo op de Spoedafdeling en langzamerhand begonnen er resultaten binnen te komen. Hij heeft geen hartinfarct gehad, zijn cholesterol was prima, en alle andere waarden leken ook goed. Maar: met een man van zestig met pijn in de borststreek wordt geen enkel risico genomen. Hij kreeg een bed op cardiologie.
De uurtjes gingen voorbij en Theo was door de morfine erg rustig en slaperig geworden, dus er was voor mij geen reden om nog langer in het zkh te blijven. Ik had klappende koppijn ondertussen, van het te lang wakker zijn, te weinig eten, de spanning? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik geen Paracetamol bij me had. Dus, wat kan een mens beter doen als hij al 36 uur wakker is, klappende koppijn heeft, stijf staat van de stress? Natuurlijk! Naar de PrijsAvondLeuven gaan! Zeker als je weet dat je favoriete rock-praise-band Sunrise the Praise leidt!
Zo gezegd zo gedaan. Het zkh lag om de hoek van de Pieter De Someraula, waar PAL altijd is, dus nog geen kwartier lopen en ik was er! Buiten kwam ik nog een zeer emotionele oververmoeide Johan tegen, en ik vroeg me af of het niet beter was als hij niet mee zou zingen, maar gelukkig kwam Joachim Johan halen om te gaan bidden, en, guess what? Johan deed dat goed! Het was de beste PAL tot nog toe! Er was nog meer volk dan de vorige keren, ik schat 700 man, toch in ieder geval 650 :-) en het was fantastisch! Vooral het nummer 'Thief' vond ik prachtig, maar ook andere liederen spraken me enorm aan. Er was een quiz, die leuk in elkaar was gezet, met PrrrijzenPrrrijzenPrrrijzen, een goeie preek van Horace en na de preek nog wat stevige nummers om keihard God te prijzen! En dat heb ik gedaan! Met een halve blik op mijn gsm, om te zien of er geen bericht uit het zkh was, kon ik toch helemaal los komen van mijn zorg om Theo, en kon ik echt PrrrijzenPrrrijzenPrrrijzen!!!! En geloof het niet, onder het zingen van 'Jesus Freak' ebde mijn hoofdpijn zelfs weg! De echte Sunrise-sfeer was volop aanwezig. Ik kan die sfeer nog steeds niet beschrijven, maar je moet zelf maar eens komen!!!!
Ik vond het een supergezegende avond en ik ben heel blij dat ik zo ver ben gekomen dat ik onder moeilijke omstandigheden toch de Heer heb kunnen prijzen! In plaats van thuis te zitten met een halfslachtig, angstig gebedje, zoals een andere keer. Zie hier...
En het was fantastisch dat Johan zo sterk was op het podium! Dat was kracht van God! Dat kan niet anders!
Over die fantastische kinderen moet ik toch dringend ook eens wat schrijven hoor! Want ik heb ook Henri, die vandaag speciaal voor mij naar Leuven reed, terwijl hij er 's morgens al geweest was en later op de middag nog eens naar toe moest gaan, en Francien, die om half vijf 's morgens Canadese tijd haar bedje uit kwam om mij te bellen, voor ik naar het zkh vertrok...
En niet te vergeten mijn schoonkinderen! Twee schatten!
Ik ga daar echt ook nog eens iets over schrijven!
PS Ik ben 40 uur wakker geweest, want ik was om 23.30 uur thuis! En dat voor een vrouw die eind deze week 55 wordt! =-O
Rond twee uur, half drie gingen we slapen, maar toen ik in bed kroop klaagde Theo over pijn links van zijn borstbeen en benauwdheid en een druk op zijn borst. Ik zei eerst dat hij even moest gaan zitten, toen dat hij moest proberen te slapen en toen ging ik voor hem bidden. Het werd me duidelijk dat ik de dokter van wacht beter maar kon waarschuwen! Ik kroop mijn bedje dus weer uit, trok mijn kleren aan die op de grond klaar lagen voor de wasmand, en ging met Theo naar beneden. Johan was gelukkig nog wakker, en na veel vijven en zessen besloten we de dokter van wacht te bellen.
Die kwam vrij snel en onderzocht Theo eens goed, en zei: "Ik geloof niet dat het je hart is hoor. Heb je geen gekneusde rib? Daar kun je soms ook pijn van hebben bij het ademhalen... Of anders artritis?" We begrepen niet hoe hij het ene moment nog vrolijk met iedereen kon babbelen en een tel later ineens een gekneusde rib zou hebben. Toen pakte de dokter twee kleine pilletjes en vroeg Theo ze onder zijn tong te leggen. Theo deed het en binnen de vijf minuten voelde hij zich een stuk beter! Verschrikt keek ik de dokter aan en zei: "Dat is niet goed hè?" "Nee," zei de dokter, "dat is niet goed. Ik ga een ambulance bellen."
De ambulance kwam, er sprongen drie potige Vlamingen met fluo-vestjes uit en die onderzochten Theo even en zeiden van alles, en ineens kwamen er nog drie potige kerels met fluo-vestjes binnen, dit keer Walen =-O
(Heel even dacht ik: Oh nee! Jullie krijgen hem niet mee! Niks te Brussel-Halle-Vilvoorde! We gaan naar Leuven, naar het Heilig Hart en niet naar een Franstalig ziekenhuis! En trouwens, de Vlamingen waren hier het eerst! Hij gaat niet met jullie mee! Toen keek ik naar buiten en zag dat het een auto van de MUG was! Ik lees te veel!)
Ik zei verlegen: "Eh, excuzes-moi, mais mon mari ne parle pas Français...." "Dat keeft niet, want wij spgeken Nedeglands!" Oké, de dokter van wacht was er ook nog steeds, dus ineens stonden er zeven mannen om Theo heen, er werd een hartfilmpje gemaakt, spuitjes gegeven, een brancard gehaald, kortom het was een heksenketel!
Ondertussen had Johan Janneke, één van onze logees, wakker gemaakt, om te zeggen dat we weggingen, en wat ze met Jaspertje moest doen enzo. We stapten in de auto en reden achter de ambulance aan. Toen we wegreden was het tien over vier, en we hadden nog niet geslapen...
Bij aankomst in het zkh werden er gelijk allerlei onderzoeken gedaan en langzamerhand drong het tot ons door dat hij niet in levensgevaar was. Rond half acht is Johan naar huis gereden, er zou nog een groepje komen ontbijten voor ze zouden beginnen met het klaarzetten van PAL...
Ik zat nog steeds met Theo op de Spoedafdeling en langzamerhand begonnen er resultaten binnen te komen. Hij heeft geen hartinfarct gehad, zijn cholesterol was prima, en alle andere waarden leken ook goed. Maar: met een man van zestig met pijn in de borststreek wordt geen enkel risico genomen. Hij kreeg een bed op cardiologie.
De uurtjes gingen voorbij en Theo was door de morfine erg rustig en slaperig geworden, dus er was voor mij geen reden om nog langer in het zkh te blijven. Ik had klappende koppijn ondertussen, van het te lang wakker zijn, te weinig eten, de spanning? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik geen Paracetamol bij me had. Dus, wat kan een mens beter doen als hij al 36 uur wakker is, klappende koppijn heeft, stijf staat van de stress? Natuurlijk! Naar de PrijsAvondLeuven gaan! Zeker als je weet dat je favoriete rock-praise-band Sunrise the Praise leidt!
Zo gezegd zo gedaan. Het zkh lag om de hoek van de Pieter De Someraula, waar PAL altijd is, dus nog geen kwartier lopen en ik was er! Buiten kwam ik nog een zeer emotionele oververmoeide Johan tegen, en ik vroeg me af of het niet beter was als hij niet mee zou zingen, maar gelukkig kwam Joachim Johan halen om te gaan bidden, en, guess what? Johan deed dat goed! Het was de beste PAL tot nog toe! Er was nog meer volk dan de vorige keren, ik schat 700 man, toch in ieder geval 650 :-) en het was fantastisch! Vooral het nummer 'Thief' vond ik prachtig, maar ook andere liederen spraken me enorm aan. Er was een quiz, die leuk in elkaar was gezet, met PrrrijzenPrrrijzenPrrrijzen, een goeie preek van Horace en na de preek nog wat stevige nummers om keihard God te prijzen! En dat heb ik gedaan! Met een halve blik op mijn gsm, om te zien of er geen bericht uit het zkh was, kon ik toch helemaal los komen van mijn zorg om Theo, en kon ik echt PrrrijzenPrrrijzenPrrrijzen!!!! En geloof het niet, onder het zingen van 'Jesus Freak' ebde mijn hoofdpijn zelfs weg! De echte Sunrise-sfeer was volop aanwezig. Ik kan die sfeer nog steeds niet beschrijven, maar je moet zelf maar eens komen!!!!
Ik vond het een supergezegende avond en ik ben heel blij dat ik zo ver ben gekomen dat ik onder moeilijke omstandigheden toch de Heer heb kunnen prijzen! In plaats van thuis te zitten met een halfslachtig, angstig gebedje, zoals een andere keer. Zie hier...
En het was fantastisch dat Johan zo sterk was op het podium! Dat was kracht van God! Dat kan niet anders!
Over die fantastische kinderen moet ik toch dringend ook eens wat schrijven hoor! Want ik heb ook Henri, die vandaag speciaal voor mij naar Leuven reed, terwijl hij er 's morgens al geweest was en later op de middag nog eens naar toe moest gaan, en Francien, die om half vijf 's morgens Canadese tijd haar bedje uit kwam om mij te bellen, voor ik naar het zkh vertrok...
En niet te vergeten mijn schoonkinderen! Twee schatten!
Ik ga daar echt ook nog eens iets over schrijven!
PS Ik ben 40 uur wakker geweest, want ik was om 23.30 uur thuis! En dat voor een vrouw die eind deze week 55 wordt! =-O
18.2.11
Maskers af!
Nooit alleen - Adrian Plass
blz. 35 halverwege ongeveer:
..."Op bijeenkomsten of in een kerkdienst praten we meestal over ons geloof in stellige bewoordingen en op formele toon. Twijfel lijkt dan een ziekte, waar maar weinig christenen aan lijden. Maar in de persoonlijke sfeer gaat het vaak heel anders. Dat wijst erop dat, in veel gevallen, zulk publiek spreken over het geloof misschien niet zo heel waarheidsgetrouw is. Eerder optimistisch en aangepast aan de gelegenheid."...
blz. 35 halverwege ongeveer:
..."Op bijeenkomsten of in een kerkdienst praten we meestal over ons geloof in stellige bewoordingen en op formele toon. Twijfel lijkt dan een ziekte, waar maar weinig christenen aan lijden. Maar in de persoonlijke sfeer gaat het vaak heel anders. Dat wijst erop dat, in veel gevallen, zulk publiek spreken over het geloof misschien niet zo heel waarheidsgetrouw is. Eerder optimistisch en aangepast aan de gelegenheid."...
8.2.11
De kat, de vogel en de koe...
Er was eens een vogel en die vloog vrolijk, hoog in de lucht. Hij vloog, en vloog, en vloog... Steeds hoger vloog hij, en hoger, en hoger... Maar hoe hoger hij kwam, hoe kouder het werd...De vogel werd moe en door-en-door koud, maar kon maar niet stoppen met vliegen, en vliegen, en vliegen...
Tot hij plots doodmoe en helemaal koud neerplofte in een weiland.
"Hè bah, zie mij hier nu koud en moe liggen in dat weiland!" dacht de vogel verdrietig. Toen kwam er een koe, en die scheet op de vogel. Een grote warme plak koeienstront... "Oh nee! Ook dat nog! Schijt er iemand op mijn kop!" fluisterde hij zachtjes.
De vogel baalde en voelde zich verschrikkelijk zielig, tot hij zich ineens realiseerde dat het wel heerlijk warm was in die koeienvlaai. Hij begon te genieten en koesterde zich in de warmte van de stront.
Toen kwam er een kat. Hij pakte de vogel bij zijn kop, trok hem uit de stront en vrat hem op =-O
Moraal van dit verhaal?
Het is niet altijd degene die op uw kop schijt die het slecht met u meent...
En het is niet altijd degene die u uit de stront haalt die het goed met u meent...
5.2.11
Compliment of belediging?
Al en Julie zijn allebei 60 geworden en ook nog eens 40 jaar getrouwd, dus dat was een feestje waard. De hele Watertorenlaan was uitgenodigd, en er was toch zeker een vijftiental buren op komen dagen.
De een ken je goed, de ander vaag, de ander helemaal niet... Het ligt er net aan op welk uur van de dag je altijd voorbij komt hè.
Maar één meneer, Emiel, begreep het niet goed. Hij zei: "U bent toch de dochter van die vrouw met haar Duitse Scheper? Die Duitse Scheper is nu dood, en toen heeft die dochter zo'n kalf gekocht. Bent u die dochter niet? Ik zie u toch altijd met zo'n kalf lopen?"
Ik bleef even stil, en zei toen dat ik dat allebei was...
En toen vroeg ik me dus af of dat nou een belediging was of een compliment?
Hij ziet me voor mijn dochter aan, dus dat is een compliment. Of niet?
Hij ziet me voor mijn moeder aan, dus dat is een belediging. Of niet?
En dan heb ik nog geeneens aan Jaspertje gevraagd hoe hij het vindt om een 'kalf' genoemd te worden....
De een ken je goed, de ander vaag, de ander helemaal niet... Het ligt er net aan op welk uur van de dag je altijd voorbij komt hè.
Maar één meneer, Emiel, begreep het niet goed. Hij zei: "U bent toch de dochter van die vrouw met haar Duitse Scheper? Die Duitse Scheper is nu dood, en toen heeft die dochter zo'n kalf gekocht. Bent u die dochter niet? Ik zie u toch altijd met zo'n kalf lopen?"
Ik bleef even stil, en zei toen dat ik dat allebei was...
En toen vroeg ik me dus af of dat nou een belediging was of een compliment?
Hij ziet me voor mijn dochter aan, dus dat is een compliment. Of niet?
Hij ziet me voor mijn moeder aan, dus dat is een belediging. Of niet?
En dan heb ik nog geeneens aan Jaspertje gevraagd hoe hij het vindt om een 'kalf' genoemd te worden....
4.2.11
Nachtlawaai in Zaventem (deel 3)
2.2.11
Nachtlawaai in Zaventem (deel 2)
Voor deel 1, lees hier...
Vannacht was het erger dan erg! Ik kroop om kwart na tien mijn bedje in en toen begon het al. Het alarm van het taxibedrijf van precies naast ons. Onder ons slaapkamerraam. En niet zo als anders, nee, zo van A... Awi... Awieawieawie... Awieawie... Awie... A...Awi...A... A... A...Awieawieawieawie dan een paar minuten niks, en dan weer A... Awi... Awieawieawie... Awieawie... Awie... A...Awi...A... A... A...Awieawieawieawie, dan weer een paar minuten niks, soms wel een half uur niks, en dan begon het weer van voor af aan :-(
Toen ik vanmorgen met Jasper ging wandelen, zag ik dat hun poort op een kiertje staat, misschien is het dat? Dat de poort kapot is, en elke keer dat hij door de wind, of voorbijgaand verkeer, of door een vlieg, een klein eindje verder open gaat en contact maakt? Ik weet het niet... en ik ga het niet vragen ook, laat de andere buren dat maar doen, die worden er voor betaald... We horen het dan wel...
Ik ben een zombie in elk geval. KOFFIEEEEEEE!!!!
Vannacht was het erger dan erg! Ik kroop om kwart na tien mijn bedje in en toen begon het al. Het alarm van het taxibedrijf van precies naast ons. Onder ons slaapkamerraam. En niet zo als anders, nee, zo van A... Awi... Awieawieawie... Awieawie... Awie... A...Awi...A... A... A...Awieawieawieawie dan een paar minuten niks, en dan weer A... Awi... Awieawieawie... Awieawie... Awie... A...Awi...A... A... A...Awieawieawieawie, dan weer een paar minuten niks, soms wel een half uur niks, en dan begon het weer van voor af aan :-(
Toen ik vanmorgen met Jasper ging wandelen, zag ik dat hun poort op een kiertje staat, misschien is het dat? Dat de poort kapot is, en elke keer dat hij door de wind, of voorbijgaand verkeer, of door een vlieg, een klein eindje verder open gaat en contact maakt? Ik weet het niet... en ik ga het niet vragen ook, laat de andere buren dat maar doen, die worden er voor betaald... We horen het dan wel...
Ik ben een zombie in elk geval. KOFFIEEEEEEE!!!!
3.1.11
Overgenomen van de website van de cultuurraad....Op de een of andere manier zijn we daar vaak geweest :-s
Vogelmuseum en Oud Kempisch dorp staan te koop
Langs de Liersesteenweg 27 te Booischot staat het voormalig vogelmuseum en oud Kempisch dorp” te koop, een handelspand met woning dat aan renovatie toe is. Het museum werd open gehouden door initiatiefnemer Theophiel Meurs van 1963 tot 1992. Dat jaar overleed Fil op 82-jarige leeftijd. Sindsdien staat het museum leeg.
Booischot
Fil verzamelde meer dan 2.000 opgezette vogels en dieren. Een groot deel van deze vogels en dieren staan nog altijd in het museum.
Hij kreeg heel wat van zijn dieren van zeekapiteins en missionarissen. Het ging om tropische dieren, roofvogels uit bergen, zelfs 200 dieren die ze zelfs in de Zoo niet hadden. “De opgezette dieren zijn nog in goede staat. Ik ben de dieren blijven verzorgen met een vochtvreter, mottenbollen muizenverdelger. Maar ik heb er heel wat verbrand, voornamelijk stukken die niet goed opgevuld waren”, vertelt zoon Willy. “De beste opvulling is met tabak”. Er is zelfs een postkaart van het museum uitgegeven.
Fil zelf begon zijn verzameling in het café van zijn moeder te Heist-Goor. Van in 1978 zette hij vogels en eekhoorntjes op voor mensen die dat vroegen.
GELAGZAAL
Rond het museum langs de Liersesteenweg bouwde Fil later een gelagzaal met een mooi interieur. Zo staat er een namaakburcht in met torentjes, nog altijd in perfecte staat. De stoelen en tonnen uit de gelagzaal werden ondertussen al verkocht.
“Het oud Kempisch dorp bestond in den beginne over nagebootste lemen hutten, die we echter om veiligheidsredenen hebben moeten vervangen door stenen gebouwtjes. Er is ook een oven in gemaakt, een paardenstal, tegen de muur hangen foto’s en spreuken, staan schilderingen. Een ploeg werkmannen werkte er een hele winter aan samen de rotsen in het museum”, vertelt Willy.
AUTOBUSSEN
“Toen vader nog leefde kwamen hier dagelijks autobussen vol volk op bezoek in het museum en naar de gelagzaal. De zaak was opgenomen in toeristische routes van verenigingen en autobussen. Ik kwam altijd in de gelagzaal helpen als er bussen kwamen. Vader gidste ondertussen in het museum”, vertelt Roza.
“Mijn broer Willy heeft de gelagzaal nog een tijdje open gehouden voor de buurtbewoners die er kwamen kaarten”.
400.000 EURO
Met Pasen 2007 is Emma Goossens, de vrouw van Fil, overleden op 94-jarige leeftijd. Zij wilde tijdens haar leven liever geen “vreemden” op haar hof. De kinderen hebben nu besloten het geheel te verkopen. Daar is ook een oud orgel bij en een aantal fonteinen bij.
De kostprijs voor museum, Oud Kempisch dorp en woning, alles samen 2.150m2 en daterend uit 1920, bedraagt 400.000 euro maar is wel aan restauratie toe.
“Spîjtig dat dit allemaal weg moet”, mijmert dochter Roza nostalgisch.. Info tel. 0476-22.93.49.
FIL VAN MANDUS DE KOSTER
Stichter Theofiel Meurs werd in 1910 geboren. Hij was vooral gekend als “Fil van Mandus de keuster”. Fil was de zoon van Mandus Meurs en die werd als weesjongen door het gezin van de plaatselijke “koster” opgenomen werd.
Fil trouwde met schlagerdochter Emma Goossens. Zij hielden café op ‘t Goor tot ze in 1963 verhuisden naar het Vogelmuseum te Booischot.
Zij hadden drie kinderen: Willy (nu 75), dochter Roza (74) en Johnny (73), die in Bredene woont.
Hij gidste zelf de vele groepen, scholen, verenigingen, bezoekers. Als er Walen kwamen kon Fil niet tegen hen praten en vroeg altijd een vertaler uit de groep. Op 5 november 1992 stierf Fil. Emma stierf met Pasen 2007 op 97-jarige leeftijd. PA.
Het Vogelmuseum.
En we waren nog zo trots op hem... Leda en ik....
Onze Jasper hè, die was nooit bang voor vuurwerk!
Ik zeg wás...
Ik zeg wás...
De dagen voor 31 december werd er al af en toe een strijker afgestoken, Jasper trok het zich niet aan. Tijdens de jaarwisseling werd er meer vuurwerk afgestoken, niet te vergelijken met Nederland natuurlijk, maar toch genoeg om de meeste honden goed bang te krijgen, maar Jasper trok het zich niet aan.
1 januari kwamen de Meneertjes hier gourmetten en voor het eten maakte Johan een paar flessen schuimwijn open voor het feestelijk begin van de maaltijd. Hij schudde eens flink met de fles, om een echte knal te krijgen (het was Pêche, dus dan mag het wel hè, Johan DC?) en lap, de kurk kwam op Jasper terecht. Als door een wesp gestoken sprong hij op en vluchtte naar de andere kamer. Wij moesten nog lachen: Haha, voor vuurwerk is hij niet bang, maar voor zo'n stomme kurk wel....
En ja hoor, gisteravond (2 januari) liep Jasper ineens te piepen, te bibberen als een juffershondje (van 50 kg, dat wel), te ijsberen, staart tussen de poten.... Wat heeft hij nou? Kom, moet je naar buiten? No way, hij durfde zelfs niet bij de achterdeur in de buurt te komen.... Zou hij pijn hebben? Toch niet aan zijn nek of zijn poten in ieder geval. Oké, er werd buiten nog wat vergeten vuurwerk afgestoken, maar daar was Jasper toch zeker niet bang voor?
Toch wel dus :-( Toen na een uurtje het vuurwerk buiten was afgelopen, was Jasper weer vrolijk. Het gebibber was gedaan en hij ging weer rustig liggen...
Van die stomme kurk? Ik denk het, anders zou ik het echt niet weten, waarom hij ineens wél bang is voor vuurwerk...
Van die stomme kurk? Ik denk het, anders zou ik het echt niet weten, waarom hij ineens wél bang is voor vuurwerk...
En we waren nog zo trots op hem... Leda en ik...
PS Er is nog één hoop: Jasper is een beetje dom (een beetje maar hoor), dus misschien is hij over een poosje weer vergeten dat hij er bang voor is :-p
20.12.10
Zonnebeke
Het was in 1977 tijdens de eerste tentcampagne van de Jesus People. Ik zal misschien later eens meer over de JP schrijven. We stonden in Brugge met de tent, toen Denise Iweins, een oudere vrouw van rond de 75, naar Ron toe kwam en zei: "Ik heb een kasteeltje voor jullie."
Meer zei ze niet, maar dat was genoeg voor ons. We hadden tussen Brugge en de volgende plek, Roeselaere, een weekje over, iets was weggevallen, ik weet het niet meer precies. Dus in plaats van op Het Zand in Brugge te blijven kamperen, trokken we in karavaan naar Zonnebeke. Naar het kasteeltje. We parkeerden de vrachtwagens en de caravans ergens in het dorp en gingen eerst eens poolshoogte nemen.
Er was een muur, met een poort en een poortwachterswoning. Daar alleen al droomden we bij weg... Hoe romantisch! Eenmaal de poort door, zagen we metershoog gras en onkruid en daar ergens tussen kwam een waar kasteeltje tevoorschijn....
Wow, we waren er stil van.
Denise gaf ons een rondleiding. Ze vertelde ons eerlijk dat ze er bijna twintig jaar niet meer binnen was geweest, omdat het spookte. Nu met ons erbij durfde ze eindelijk zelf ook weer naar binnen. We waren met een groepje van een man of twintig, en we konden onze ogen niet geloven! Alles was helemaal vervallen en verwaarloosd, maar het was van binnen nog helemaal ingericht! In de eetzaal stond het ontbijt voor twee personen nog op tafel, alleen zag het er niet zo smakelijk meer uit. Het moet er een jaar of twintig hebben gestaan =-O Eierdopjes met half opgegeten eitjes enal....
Ze schijnt er samen met iemand gewoond te hebben en gillend tijdens het eten te zijn gevlucht. Voor de spoken. Die zich aan ons helaas niet hebben laten zien.
In één van de kamers stond er een grote glazen pot met iets rozes in sterk(?) water. Ze schrok er zelf van, we mochten die kamer niet in en de volgende dag was, onder andere, deze kamer afgesloten... In onze verbeelding werd het 'roze' dus een baby... Op sterk water...
Na helemaal onder de indruk de binnenkant te hebben bewonderd, mochten we buiten zelf gaan rondkijken. Er stonden op het terrein (11 ha) verschillende bijgebouwen. Een bakkerij, een botenhuis, een rokerij, een wasserij (met houtvuurtjes, om de was op te warmen) en nog meer denk ik. Ik weet het allemaal niet meer helemaal, want het is natuurlijk al jaren geleden hè!
Er was onder andere een grote boomgaard, met fruitbomen die jarenlang niet verzorgd waren.
We mochten onze caravans ophalen en op het terrein kamperen. Supercool, maar ook supereng af en toe!
Tussen het hoge onkruid vonden we een kever die ooit wit was geweest! Geen kever, maar een kever! Je weet wel, een VW Kever! Die had ze gewoon achtergelaten toen ze vluchtte...
En wij, de Jesus People, mochten dat hele terrein hebben! Ron zag het helemaal zitten, dit zou het JP-centrum van België worden! Ze zou het allemaal officieel maken bij een notaris en voor een symbolisch bedrag zou het ons eigendom worden!!!! Er werd zelfs een datum vastgelegd voor toen en binnen drie weken! We begonnen met het koetshuis of zo leeg te ruimen, zodat we met elkaar konden eten aan lange tafels, die we zelf bij hadden vanwege de tentcampagne. Gasvuurtjes om op te koken hadden we ook, dus het was perfect!!!
De jongens gingen het terrein ontginnen. Er werd een tractor gehuurd. Grote bomen werden omgehakt, onkruid werd met een zeis weggeslagen of het niets was, en zo langzamerhand begonnen we zelfs al te verdelen waar we gingen wonen. Wij in de bakkerij, Fred en Lut in het botenhuis, Jan en Franneke in de portierswoning enz.... We zagen het helemaal zitten.
Ondertussen was de 'vrije' week voorbij en moest de tent in Roeselaere worden opgezet.. Elke middag en avond was daar een evangelisatiesamenkomst in de grote tent. 's Middags voor de kinderen en 's avonds voor de volwassenen. Ik had toen Henri (19 mnd) al en moest dus 's avonds in de caravan blijven. Hm, toch wel een beetje eng hoor! En na een paar avonden werd er besloten dat één van de 'jongens' ook bij het kasteeltje moest blijven... Vaak was het Mark, of Shane of Aad, en die kwamen dan gezellig bij mij een warme choco drinken. Maar ik zat daar toch ook vaak alleen. Brrrr, zo'n held was ik nou ook weer niet! Het was precies in een hondloos tijdperk. We hebben maar weinig hondloze tijdperken gehad in ons huwelijk, maar juist ja, toen was dat zo :-(
Op een avond werd er geklopt en stond Denise voor mijn deur. Ze had een geschenkje voor Henri bij. Ze zei alleen maar: "Hier, dit is voor uw zoontje. Schorpioenen hebben graag zo'n speelgoed!" Toen ik het later na keek, zag ik dat Henri inderdaad een 'Schorpioen' is. WAAAAAAH!!!
We zijn in totaal drie weken op het terrein aan het werk geweest. Aad had ondertussen een koppel bevers in de grote vijver (of was het een meertje?) ontdekt, en er waren onderaardse gangen en gewelven, die van de ingang helemaal naar de andere kant van het terrein liepen. Aad is er in gekropen en er helemaal doorheen kunnen gaan! Het was een heel avontuur.
Maar toen kwam er verre familie opdraven en werd Denise onder curatele gesteld en weg was de droom....
Helaas heb ik geen foto's van de tijd dat wij er waren. Kom aan, we waren Jesus People, we hadden geen geld, geen fototoestel (sommigen wel hoor :-), maar wij niet) Maar om toch een sfeerbeeld te geven, hier onder wat foto's van hoe het er nu uitziet. Nu de gemeente Zonnebeke het gekocht heeft (in 1980) en er een museum van heeft gemaakt....
Meer zei ze niet, maar dat was genoeg voor ons. We hadden tussen Brugge en de volgende plek, Roeselaere, een weekje over, iets was weggevallen, ik weet het niet meer precies. Dus in plaats van op Het Zand in Brugge te blijven kamperen, trokken we in karavaan naar Zonnebeke. Naar het kasteeltje. We parkeerden de vrachtwagens en de caravans ergens in het dorp en gingen eerst eens poolshoogte nemen.
Wow, we waren er stil van.
Denise gaf ons een rondleiding. Ze vertelde ons eerlijk dat ze er bijna twintig jaar niet meer binnen was geweest, omdat het spookte. Nu met ons erbij durfde ze eindelijk zelf ook weer naar binnen. We waren met een groepje van een man of twintig, en we konden onze ogen niet geloven! Alles was helemaal vervallen en verwaarloosd, maar het was van binnen nog helemaal ingericht! In de eetzaal stond het ontbijt voor twee personen nog op tafel, alleen zag het er niet zo smakelijk meer uit. Het moet er een jaar of twintig hebben gestaan =-O Eierdopjes met half opgegeten eitjes enal....
Ze schijnt er samen met iemand gewoond te hebben en gillend tijdens het eten te zijn gevlucht. Voor de spoken. Die zich aan ons helaas niet hebben laten zien.
In één van de kamers stond er een grote glazen pot met iets rozes in sterk(?) water. Ze schrok er zelf van, we mochten die kamer niet in en de volgende dag was, onder andere, deze kamer afgesloten... In onze verbeelding werd het 'roze' dus een baby... Op sterk water...
Na helemaal onder de indruk de binnenkant te hebben bewonderd, mochten we buiten zelf gaan rondkijken. Er stonden op het terrein (11 ha) verschillende bijgebouwen. Een bakkerij, een botenhuis, een rokerij, een wasserij (met houtvuurtjes, om de was op te warmen) en nog meer denk ik. Ik weet het allemaal niet meer helemaal, want het is natuurlijk al jaren geleden hè!Er was onder andere een grote boomgaard, met fruitbomen die jarenlang niet verzorgd waren.
We mochten onze caravans ophalen en op het terrein kamperen. Supercool, maar ook supereng af en toe!
Tussen het hoge onkruid vonden we een kever die ooit wit was geweest! Geen kever, maar een kever! Je weet wel, een VW Kever! Die had ze gewoon achtergelaten toen ze vluchtte...
En wij, de Jesus People, mochten dat hele terrein hebben! Ron zag het helemaal zitten, dit zou het JP-centrum van België worden! Ze zou het allemaal officieel maken bij een notaris en voor een symbolisch bedrag zou het ons eigendom worden!!!! Er werd zelfs een datum vastgelegd voor toen en binnen drie weken! We begonnen met het koetshuis of zo leeg te ruimen, zodat we met elkaar konden eten aan lange tafels, die we zelf bij hadden vanwege de tentcampagne. Gasvuurtjes om op te koken hadden we ook, dus het was perfect!!!
De jongens gingen het terrein ontginnen. Er werd een tractor gehuurd. Grote bomen werden omgehakt, onkruid werd met een zeis weggeslagen of het niets was, en zo langzamerhand begonnen we zelfs al te verdelen waar we gingen wonen. Wij in de bakkerij, Fred en Lut in het botenhuis, Jan en Franneke in de portierswoning enz.... We zagen het helemaal zitten.
Ondertussen was de 'vrije' week voorbij en moest de tent in Roeselaere worden opgezet.. Elke middag en avond was daar een evangelisatiesamenkomst in de grote tent. 's Middags voor de kinderen en 's avonds voor de volwassenen. Ik had toen Henri (19 mnd) al en moest dus 's avonds in de caravan blijven. Hm, toch wel een beetje eng hoor! En na een paar avonden werd er besloten dat één van de 'jongens' ook bij het kasteeltje moest blijven... Vaak was het Mark, of Shane of Aad, en die kwamen dan gezellig bij mij een warme choco drinken. Maar ik zat daar toch ook vaak alleen. Brrrr, zo'n held was ik nou ook weer niet! Het was precies in een hondloos tijdperk. We hebben maar weinig hondloze tijdperken gehad in ons huwelijk, maar juist ja, toen was dat zo :-(
Op een avond werd er geklopt en stond Denise voor mijn deur. Ze had een geschenkje voor Henri bij. Ze zei alleen maar: "Hier, dit is voor uw zoontje. Schorpioenen hebben graag zo'n speelgoed!" Toen ik het later na keek, zag ik dat Henri inderdaad een 'Schorpioen' is. WAAAAAAH!!!
Maar toen kwam er verre familie opdraven en werd Denise onder curatele gesteld en weg was de droom....
Helaas heb ik geen foto's van de tijd dat wij er waren. Kom aan, we waren Jesus People, we hadden geen geld, geen fototoestel (sommigen wel hoor :-), maar wij niet) Maar om toch een sfeerbeeld te geven, hier onder wat foto's van hoe het er nu uitziet. Nu de gemeente Zonnebeke het gekocht heeft (in 1980) en er een museum van heeft gemaakt....
7.12.10
Kerstsfeer, wat is dat eigenlijk, en wat zou het moeten zijn?
Lang geleden voelde ik me verplicht om als vrouw van een oudste toch minstens één keer per jaar naar een vrouwenavond te gaan, en dan ging ik dus netjes naar het vrouwenkerstfeest. Maar die ene keer ben ik zo afgeknapt dat ik zelfs daar allang niet meer naar toe ga. Ik hou niet van vrouwenavonden, met vrouwendingen (zoals stomme kerstkaarten maken *rolleyes*) en vrouwelijke spreeksters... Ik hou er gewoon niet van... Eigenlijk hou ik gewoon niet van vrouwendingen :-s
Waarom ik die laatste keer, jaren geleden dus al, afgeknapt ben? De vrouwelijke spreekster (ik vind het niet netjes om namen te noemen) vertelde dat ze het jaar daarvoor maar niet in de kerststemming raakte. Ze had het hele huis versierd, ze had van alles gebakken, pakjes gekocht, een kerstboom gezet, inkopen voor een fantastisch diner gedaan, en toch, en toch, kwam die kerststemming maar niet...
Ze zette kerstmuziek op in huis, ze schreef kerstkaarten, ze hing de ontvangen kerstkaarten allemaal met wasknijpertjes op aan een rood lint, maar de kerststemming? Die kwam maar niet...
Op kerstavond dacht ze: "Misschien als ik naar de nachtmis in de R.K.-kerk ga, zoals vroeger, misschien komt dan de kerststemming wel." Maar nee hoor, de mis zei haar niet veel, en met een teleurgesteld gevoel stond ze na de mis op. Ze liep met gebogen hoofd naar buiten, maar toen ze buiten kwam: je raadt het nooit! Het had gesneeuwd! En ineens was die kersstemming daar! Ineens kwam het echte kerstgevoel! En helemaal blij ging ze naar huis!
Ik was naar die avond gegaan met Dolores, die ook niet van vrouwenavonden hield. We durfden elkaar niet aan te kijken, we vielen bijna van onze stoel van het ingehouden lachen!!! Komaan, kerststemming omdat het sneeuwt??? Wat is dat dan? Kerststemming? Lichtjes in de boom? Sneeuw op straat? Lekker eten? Kerstkaarten? Hoeveel heb jij er al? Zo weinig pas? Wij al zoveel!
Of dit?
Johannes 3:16 Want God had de wereld zo lief dat hij Zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.
Waarom ik die laatste keer, jaren geleden dus al, afgeknapt ben? De vrouwelijke spreekster (ik vind het niet netjes om namen te noemen) vertelde dat ze het jaar daarvoor maar niet in de kerststemming raakte. Ze had het hele huis versierd, ze had van alles gebakken, pakjes gekocht, een kerstboom gezet, inkopen voor een fantastisch diner gedaan, en toch, en toch, kwam die kerststemming maar niet...
Ze zette kerstmuziek op in huis, ze schreef kerstkaarten, ze hing de ontvangen kerstkaarten allemaal met wasknijpertjes op aan een rood lint, maar de kerststemming? Die kwam maar niet...
Op kerstavond dacht ze: "Misschien als ik naar de nachtmis in de R.K.-kerk ga, zoals vroeger, misschien komt dan de kerststemming wel." Maar nee hoor, de mis zei haar niet veel, en met een teleurgesteld gevoel stond ze na de mis op. Ze liep met gebogen hoofd naar buiten, maar toen ze buiten kwam: je raadt het nooit! Het had gesneeuwd! En ineens was die kersstemming daar! Ineens kwam het echte kerstgevoel! En helemaal blij ging ze naar huis!
Ik was naar die avond gegaan met Dolores, die ook niet van vrouwenavonden hield. We durfden elkaar niet aan te kijken, we vielen bijna van onze stoel van het ingehouden lachen!!! Komaan, kerststemming omdat het sneeuwt??? Wat is dat dan? Kerststemming? Lichtjes in de boom? Sneeuw op straat? Lekker eten? Kerstkaarten? Hoeveel heb jij er al? Zo weinig pas? Wij al zoveel!
Wat is voor jou kerststemming? Dit?
Johannes 3:16 Want God had de wereld zo lief dat hij Zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.
Abonneren op:
Posts (Atom)